Author: Flip van der Enden

Goat – Under No Nation

Goat is een gemaskerd gezelschap uit Abba-land dat een mengelmoes maakt van Anatolische funk, Pan Europese pop en Afrikaanse beatmuziek, opgediend met een flinke schep psychedelica.

De band is waarschijnlijk genoemd naar het dier dat ze offeren tijdens hun besloten midzomernachtelijke seances. Alle gekheid op een sticky. Goat uit Gothenburg krijgt de poppetjes makkelijk aan het dansen met hun nieuwste portie kriebelfunk.

Under No Nation laat zich leiden door een discogitaartje, wordt op smaak gebracht met een tribaal meidenkoor en beleeft zijn climax middels een uitbarsting van eerder genoemde gitaar. Wat rest is een atonale saxsolo die schielijk verdwijnt in de fade.

Met Under No Nation maakt Goat reclame voor hun nieuwste album, Oh Death dat we nog voor het einde van het jaar mogen verwachten.

Carla dal Forno – Come Around

Zoek je Carla dal Foro op Youtube dan is de kans groot dat je als eerste entry haar optreden in de Boiler Room tegenkomt. De singer-songwriter klust klaarblijkelijk bij als dj.

Ook nieuwe single Come Around heeft een duidelijke beat, maar is desondanks zeker geen dansnummer. De eerste single van het derde album van de Australische is een introspectieve ballade met een fraaie gitaarpartij die net als Carla’s zang gedrenkt is in een heerlijke retro rockabilly galm.

Come Around is niet representatief voor Carla’s overige oeuvre wat wel weer representatief is voor Carla als artiest, want aan het herhalen van zetten heeft ze een broertje dood.

The National – Weird Goodbyes (feat. Bon Iver)

Twee kopstukken van het stemmige lied segment verenigen zich op nieuwe National single, Weird Goodbyes. Vaak vallen samenwerkingen op hoog niveau tegen, maar The National en Bon Iver vullen en voelen elkaar goed aan.

Matt Berninger zingt de coupletten, in de refreinen valt Justin Vernon hem bij. De tekst gaat over het verdriet dat een scheiding met zich meebrengt. Ondanks het droevige onderwerp is de toon van Weird Goodbyes eerder troostend dan droevig. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen. De rest van de bands zorgt voor sfeer.

De banden tussen The National en Bon Iver zijn al jaren innig. Aaron Dressner en Justin Vernon hebben Taylor Swift uit de brand geholpen en maken al langer muziek onder de noemer Big Red Machine.

Weird Goodbyes is de eerste track van The National waarop Vernon te horen is. Zou geen slecht idee zijn als de samenwerking een vervolg krijgt in de vorm van een gezamenlijke tournee. 

Arctic Monkeys – There’d Better Be A Mirrorball

Laten we eerlijk zijn. Als There’d Better Be A Mirrorball niet van Arctic Monkeys zou zijn, hadden we hem waarschijnlijk niet gedraaid. De nieuwe single is namelijk net zo indie als… eh..Robbie Williams.

Met de nieuwe single laat Arctic Monkeys horen dat de transitie van rockband naar lounge-orkest zo goed als voltooid is. Met zijn tapijt van violen, nachtclubpiano en melancholiek croonende Alex Turner doet There’d Better Be A Mirrorball sterk denken aan een van de ‘lonely lover’ thema-albums van Frank Sinatra.

Je ziet Alex Turner zo zitten in een vrijwel verlaten bar starend in zijn half lege glas terwijl de barman Sinatra’s One More For My Baby op zet ten teken dat het bijna sluitingstijd is. Er zijn precedenten. Roxy Music bijvoorbeeld – Alex Turner’s zang doet hier wel denken aan die van Brian Ferry- dat begon als vooruitstrevende art-rockband en eindige als discoact, of de King zelf die Memphis voor Las Vegas verruilde. Dat There’d Better Be A Mirrorball kwaliteit uitstraalt lijdt geen twijfel.

Fans van Elbow en The National en Sinatra dus zullen Arctic Monkeys nieuwe stijl omarmen. Die van de oude Monkeys verlaten nu de dansvloer.

Eve 6 – mr. darkside

Eve 6 is een poppy punkband of vice versa die in Europa zo goed als onbekend is, maar in de V.S. een begrip. Dit ondanks of misschien wel dankzij de povere oogst van slechts vier albums in een kwart eeuw.

Je kunt dus niet zeggen dat Eve 6 hun publiek overvoert, maar misschien is dat wel de reden dat de band nog steeds op een gewillig oor kan rekenen. Dat en het feit dat ze veelzijdiger zijn dan het gros van hun collega’s.

Afgaand op de vier singles die ze dit jaar hebben laten verschijnen wordt het eerste Eve 6 album in tien jaar weer een bonte verzameling puntige en toegankelijk songs gespeeld met de drive van een roedel jonge wolven. De uitschieter is mr darkside met zijn gedubbelde leadzang, frisse beat en klassieke rocksound waarin zowel Chuck Berry als Nirvana in doorklinkt. Rock ‘n’ rol dus van het tijdloze soort. Zo wordt een band waardig oud.

Sorry – Let The Lights On

In een tijd dat er bepaald geen gebrek is aan afwijkende en veelbelovende Britse bands verdient Sorry speciale vermelding. De band is zo veelzijdig dat je er in de war van kan raken, maar de plank missen doen ze zelden.

Sorry combineert sonische experimenten met toegankelijke popsongs. Let The Lights On is de 8e keer dat we Sorry zeggen, inderdaad wij zijn fan van de bonte band uit Londen. Met zijn geroezemoes op de achtergrond en spontane applaus aan het slot lijkt Let The Lights On live opgenomen, maar dat is slechts ten dele waar.

Over elke noot en elk geluidje is nagedacht. Sorry heeft Let the Lights On eerst live opgenomen, daarna de samples toegevoegd en het vervolgens nog een keer opgenomen. De werkwijze beviel zo goed dat ze het hele nieuwe album zo hebben opgenomen. Album gaat ‘Anywhere But Here’ heten en staat op de releaselijst voor 7 oktober.

All Them Witches – Tiger’s Pit

Onze favoriete Texaanse modderrockers zijn alweer toe aan hoofdstuk 8 van Baker’s Dozen, hun spannende feuilleton dat eind dit jaar zijn beslag moet krijgen met de release van deel 13.

Met het relatief korte, Tiger’s Pit – het nummer duurt net geen vijf minuten- laat All Them Witches horen uit de zelfde hoek te komen als ZZ Top, geografisch en muzikaal. De sfeer is bluesy en broeierig. De tekst over onze sterk polariserende maatschappij stemt tot nadenken. Wat Tiger’s Pit IJsbreker-waardig is een door merg en been snijdende slide-gitaarsolo.

Zoals je waarschijnlijk wel weet komt All Them Witches eind oktober in de Paradiso een concert inhalen dat de band eigenlijk vorig jaar al geven zou. Dat was toen al uitverkocht en dat is het nog steeds. Het wordt tijd dat een van onze festivalbobo’s All Them Witches een keer uitnodigt voor een optreden liefst bij volle maan of op zijn minst in het holst van de nacht.

The Wombats – Is This What It Feels Like To Feel Like This?

Het is al weer even geleden dat The Wombats verrassend uit de hoek kwam, maar sleets is de band na bijna 15 jaar trouwe dienst nog steeds niet. Is This What It Feels Like To Feel Like This? is Britpop op zijn best.

Het lijkt wel of Matt Murphy sinds hij min of meer aan de andere kant van de Atlantische oceaan is gaan wonen steeds Engelser is gaan klinken. De tekst is wel geïnspireerd door Matt’s reizen door de VS. Daar reed hij een keer langs een hotel dat half op instorten stond. Hij vroeg zich af wat zich daar nou nog zou afspelen en schreef er dit liedje over.

Het lekker in het gehoor liggende Is This What It Feels Like To Feel Like This? komt van een gelijknamige EP die we in november mogen verwachten. Producer is de Noorse bassist van the Wombats, Tord Øverland Knudsen die thuis in Oslo lekker aan de opnamen heeft zitten eh….knutselen.

strange world’s end – 逆エヴォリューション

 逆エヴォリューション betekent volgens Google Translate ‘omgekeerde evolutie’, ofwel zoals Devo het ooit noemde devolution. Devo koesterde de theorie dat de mensheid evolutionair gezien niet meer voor maar achteruit gaat. Het lijkt erop dat strange world’s end onafhankelijk op dat idee is gekomen, want hun muziek lijkt in niets op die van Devo, en hun uiterlijk al helemaal niet. De Devo mannen droegen een soort uniformen en vreemde hoofddeksels. De drie leden van strange world’s end lopen gewoon in hun dagelijkse kloffie.

Het trio komt uit Tokyo waar ze ondanks drie albums nog zo goed als onbekend zijn. De schamele 963 luisteraars die ze volgens Spotify maandelijks trekken bevinden zich vooral in de V.S. en in Nuremberg.

逆エヴォリューション komt van het recentelijk uitgekomen en naar de band vernoemde derde album van strange world’s end. En dan nu de hamvraag. Waarom staat 逆エヴォリューション op onze playlist? Omdat het een lekker gek plaatje is, gezongen in het Japans en versiert met gierende gitaarsolo’s die ronken als opgevoerde brommers.

Yeah Yeah Yeahs – Burning

Burning, de tweede single van het aanstaande comeback album van Yeah Yeah Yeahs neigt naar bombast, maar wat blijkt niet alle overdaad schaadt!

Karen O. jut haar secondanten flink op tot er halverwege een plagerige passage valt die de opmaat vormt naar een stormachtige gitaarsolo en een steeds woester wordend vioolorkest. Je was gewaarschuwd! De nieuwe langspeler van Yeah Yeah Yeahs hebben ze Cool It Down gedoopt, eind deze maand komt hij uit.