Category: Nieuwe Muziek

Bnny – Something Blue

Een oud Engelse traditie wil dat een jonge bruid ‘something new, something borrowed, something blue’ krijgt van haar aanstaande echtgenoot. Dat zou voorspoed en geluk brengen.

Bij de zangeres zich noemende Bnny is er duidelijk iets fout gegaan. Fuck My Dreams and Fuck You Too zingt ze in Something Blue. Bnny, echte naam Jessica Viscius is een zacht zingende, maar hard rockende singer-songwriter uit Chicago die net haar tweede album heeft uitgebracht. Officieel zal Bnny een band zijn, maar die zou niet bestaan zonder Jessica, die zingt, schrijft en produceert. Haar debuutalbum stond in het teken van het overlijden van haar partner. Ook de teksten van het nieuwe album laten zich lezen in dat licht. Aan zelfbeklag doet Bnny echter niet, wel aan zelfspot. Zo zegt ze over haar nieuwe album, One Million Love Songs , ‘This album is about love after loss, getting older and having fun with a broken heart’.

Popwarmer: Porij – Unpredictable

Porij (porridge) is een Manchester-band bij uitstek. Rauw, alle invloeden en totaal zelf gemaakt. Waar ze in de UK en hun hometown al ‘beroemd’ zijn, blijft de bekendheid aan deze kant van het water nog wat achter. Ze maken pop, maar het is ook te dance-y, te indie. Ze maken soms vuige beats, soms smooth dance pop. Was 2023 het jaar waar ze one to watch waren, is 2024 het jaar van ga ze zien!

Nu het debuutalbum er bijna is, hebben ze al een dance-pop hoekje voor zichzelf gemaakt. Waar we bij iedere single een duidelijk andere dansbare invloed horen. Zo was er hard 90s beuken, zo is er nu UK garage met hun nieuwe Unpredictable En! Wees blij hoe blij je ervan gaat worden. Het is uitkijken naar het debuut en meer, maar duik vooral ook in de sparkle singels van vorig jaar.

Tekst: Martje Schoemaker

Martje Serveert nieuwe muziek week 15 2024

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Merce Lemon – Will You Do Me A Kindness (IJsbreker)
  2. Blondshell – Docket (ft. Bully)
  3. St. Vincent – Flea
  4. Fat White Family – What’s That You Say
  5. Swim Deep – First Song
  6. Cardinals – If I Could Make You Care
  7. Man Man – Iguana
  8. Metz – Light Your Way Home
  9. Credit Electric – slow burner (live)
  10. Bnny – Something Blue
  11. bôa – Walk With Me (Breekijzer)
  12. Porij – Unpredictable (Popwarmer)
  13. es.cher – mmr prblms (Martje’s <3)

Brieven nieuwe single van Calixte

‘Brieven’ is de prachtige nieuwe singel van Calixte te beluisteren op alle platforms!

Het nummer gaat over de aanwezigheid van een geliefd persoon die er voor iemand fysiek niet meer is, maar wiens aanwezigheid altijd voelbaar is achter lagen oud behang. Het lied benadrukt het belang van het uiten van gevoelens en het verlangen naar communicatie met degene die gemist wordt. Met dit prachtige nummer worden luisteraars uitgenodigd om hun eigen brieven naar boven te sturen en de hoop niet te verliezen dat hij of zij die gemist wordt toch stiekem toekijkt.

Met zijn warme stem en Nederlandse gitaarliedjes zorgt Calixte voor een waar luisterfeest waarbij je het haardvuur voelt knisperen. Romantisch, vaak melancholisch met referenties aan Bram Vermeulen, Huub van de Lubbe &  Alex Roeka. De zanger met Brabantse roots woont in Amsterdam en is buiten de muziek werkzaam als filmmaker.

Brieven is de opmaat naar de EP ‘ Met een beetje goede wil’ die op 18 mei dit jaar verschijnt! Geproduceerd en gearrangeerd door Marc van den Bergh van Berghasmusicproductions

Blondshell, Bully – Docket

Een gevalletje nazorg. Zowel Blondshell als Bully, twee oude favorieten die we vanaf hun prille begin hebben gesteund staan op punt van doorbreken. En hebben onze steun dus niet meer nodig.

Daarnaast hebben de dames wel wat water bij de wijn gedaan om hun commerciële succes te bevorderen waardoor ze voor ons muzikaal minder interessant zijn geworden. Docket is nog op het randje. De samenwerking wordt gered door een sterk refrein en een mooie gitaarsound, maar riekt verder net even te veel naar mainstream. Dus vaarwel Blondshell en Bully, het was goed zo lang het duurde.

Been Stellar – All In One

Been Stelllar is een snel opkomende indieband uit NYC. Het vijftal maakte goede sier met een serie singles die qua stijl het midden houden tussen grunge en shoegaze.

Een eigentijds geluid dus, maar dat is niet de (enige) reden dat Been Stellar in zulke goede aarde valt. All In One is net als voorganger Passing Judgement een vrij complexe song waarin sfeer, sound en dynamiek net zo belangrijk zijn als structuur en compositie. Anders gezegd, het duurt even voordat je kunt meezingen. Producer Dan Carey (ja, hij weer) heeft goed begrepen dat Been Stellar een band is, een organisch collectief en laat dan ze dan ook lekker live klinken. Het debuutalbum van Been Stellar heet Scream From New York, NY en wordt 14 juni verwacht.

Credit Electric – slow burner (live)

Slow burner hebben we opgepikt voor het niet onaanzienlijke deel van onze luisterschare dat zijn/haar rock graag een beetje prog heeft, de Porcupine Tree fans zeg maar en de liefhebbers van het latere Radiohead.

Als je slow burner hoort zou je niet zeggen dat Credit Electric een verleden heeft in de Americana. Ook de bandnaam duidt niet op roots in de country en blues. Wat de band uit California heeft doen besluiten om het roer om te gooien vermeldt het verhaal niet. Maar zo te horen wilden de muzikanten meer vrijheid hebben en ruimte voor improvisatie. Die is er volop in lekker lange en luie live opgenomen slow burner. Credit Electric telt naast een ritmesectie drie gitaristen en is voor de gelegenheid uitgebreid met een saxofoniste.  Slow burner staat op een 3 tracks tellende live EP.

mary in the junkyard – Marble Arch

mary in the junkyard schepte verwarring met debuutsingle Tuesday, bevestigde de eerste indruk van zowel bewonderaars als haters met opvolger Ghost en gooit nieuwe olie op het vuur van de  stammenstrijd met single drie, Marble Arch.

Het trio uit Londen maakt mini-indie-opera’s die wemelen van de tempowisselingen en door Clari Freeman-Taylor worden gezongen met een ongeschoolde ‘kleine meisjesstem’ die fel contrasteert met haar ongepolijste gitaarspel. Marble Arch gaat over de rivaliteit tussen zussen en dus niet over het monument uit de titel. De song heet zo omdat Clair de tekst schreef terwijl ze onder die marmeren boog zat te zitten. mary in the junkyard is dus wat de Engelsen noemen ‘a required taste’, of om het op zijn Hollands te zeggen, ‘je moet er van houden’. Herhaalde blootstelling doet overigens wonderen dus oordeel niet te snel en geef mary een kans.

Bõa – Walk With Me

Bõa is een Britse rockband met een lange geschiedenis, maar een miniem oeuvre. Sinds hun conceptie begin jaren 90 heeft Bõa maar twee album uitgebracht.

Het eerste album dat ze opnamen verscheen 12 jaar na de release van hun tweede album, dat lang alleen in Japan verkrijgbaar was. Album drie verscheen ruim 20 jaar na oprichting, maar is eigenlijk album twee met een andere titel. Er zijn nog wat geaborteerde projecten waarvan delen online zijn verschenen, maar die tellen niet echt mee.

En nu staat er dus een derde op stapel. Whiplash is de titel, een releasedatum is nog niet voorhanden. Voor de sceptici, die eerst willen zien en dan geloven. Er is een nieuwe single, dus Bõa is echt in de studio geweest. Walk With Me is een elegante ballad in de ‘classic rock’ stijl. Als je het weet kan je het horen, maar de zangeres van Bõa is Jasmine Rodgers, dochter van de -we mogen wel zeggen- legendarische voorman van Free en Bad Company. In den beginne was haar broer Steve ook van de partij, maar die heeft alweer geruime tijd een functie elders. Een ander teken dat er toch echt een nieuw Bõa album zit aan te komen mis de wetenschap dat de band geboekt is voor een uitgebreide tour door de VS in het najaar. Dus..

Merce Lemon – Will You Do Me A Kindness

12 was Merce Lemon toen ze voor het eerst een podium beklom. Dat was als lid van een punkband. Het lag in de lijn der verwachtingen dat Merce een muzikantenbestaan ambieerde. Ze is namelijk een gevalletje paplepel. Beide ouders zaten in een band. Pa nog steeds trouwens, in die van dochterlief.

Ondanks die vroege start heeft Merce er vrij lang over gedaan om haar draai te vinden. In 2017 en in 2020 bracht ze albums uit met aardige, maar ondermaats geproduceerde songs. Daarna viel ze stil tot ze begin dit jaar met een paar Will Oldham covers kwam aanzetten, mooi gemaakt, overtuigend gezongen.

En nu is er een single die veel beter is dan je zou mogen verwachten op basis van eerder behaalde resultaten. Will You Do Me A Kindness is een langzaam ontluikende ballad die culmineert in een fraaie gitaarsolo van de zingende songwriter zelf. Vanwaar die metamorfose? Het zou zo maar kunnen dat ze besmet is door het volk met wie ze omgaat, figuren als MJ Lenderman en leden van Feeble Little Horse. Of zou ze het net als Robert Johnson op een akkoordje met de duivel hebben gegooid?