Osees – Goon

John Dwyer is de voorman en enige vast lid van Osees (voorheen Thee Oh Sees, Oh Sees, The Ohsees, OCS, enz, etc), een band die regelmatig van bezetting wisselt en al actief is sinds 1997. Een tijd lang paste Dwyer na iedere wisseling ook de bandnaam aan, maar waarschijnlijk vindt hij dat nu zelf ook te ingewikkeld worden.

Op 18 augustus verschijnt een nieuw album van de rammelrockers uit Los Angeles, daarvan draaiden we eerder al titeltrack en leadsingle Intercepted Message. De tweede single Goon (vrij vertaald domkop) is deze week de Breekijzer; in 2 minuten (jammer dat-ie maar zo kort is..) pushed, lift en pressed de band allerlei heavy genres de gym in. Psych rock, hair metal, synthpunk. De Osees doen het allemaal. De clip is net zo krachtig als de track. Er is trouwens alweer een nieuwe single uit, Stunner, maar die is wat meer synths gedreven dus wat minder On The Rocks.

Op 16 augustus speelt Osees in de Maassilo in Rotterdam. Op 19 augustus is Pukkelpop in België aan de beurt. We zien geen Lowlands op het tourschema staan. Gemiste kans.

Royel Otis – Adored

Het verbaasde ons inderdaad ook dat Royel Otis nog geen IJsbreker op hun c.v. heeft staan. Wel was Oysters In My Pocket natuurlijk een dikke Graadmeterhit (en Popwarmer) en stond ook Going Kokomo dit jaar al flink op de playlist. De sound van de band uit Sydney vonden we voor IJsbreker net wat te lichtjes, maar Adored brengt daar een lichte verandering in. Nog steeds die super aanstekelijke gitaarpop die je gewend bent van Royel Maddell en Otis Pavlovic, maar het duo klinkt nu dreigender en urgenter met stuwende instrumentatie. En door de productie. We hebben hier namelijk te maken met anno 2023 de belangrijkste alternative producer Dan Carey; de man achter het hippe Speedy Wunderground label (Black Midi, Squid), producer van Fontaines D.C. en Wet Leg en hij heeft ook zijn eigen band Miss Tiny.

Royel Otis is te zien op 18 augustus op Pukkelpop. 20 augustus in Paradiso. 19 augustus Lowlands zou nog leuk zijn…? We noteren een invaller in ieder geval.

Lol Tolhurst, Budgie & Jacknife Lee – Los Angeles (feat. James Murphy)

Zo! Dat zijn nogal wat namen. Een supergroep lijkt in de maak met de nieuwe single Los Angeles. Achter het collectief schuilen twee legendarische drummers; Lol Torhurst van The Cure en Peter “Budgie” Clark van Siouxsie and the Banshees. Jacknife Lee is de producer, niet de minste. Hij zat achter de knoppen bij o.a. R.E.M., Snow Patrol, Editors, U2, Bloc Party en Weezer. Op 3 november komt er een album, leadsingle en titeltrack is Los Angeles waarop wordt samengewerkt met James Murphy oftewel LCD Soundsystem.

Een punky track (logisch, want de drummers hebben samen een podcast over postpunk) met uiteraard veel percussie en dikke synths (welkom LCD SS). De track is licht neurotisch en werkt naar een hypnotiserende climax toe in een track van ruim zes minuten.

We zijn zeer benieuwd naar het gehele album want de coryfeeën hebben meerdere interessante namen aan zich weten te koppelen; The Edge (U2), Bobby Gillespie (Primal Scream), Isaac Brock (Modest Mouse), Arrow de Wilde (Starcrawler) en Mark Bowen (IDLES).

Opkomende Leidse grooveband Yachtwerk releaset single Bike

De wind door je haren, de eindeloze race en de obstakels die op je (fiets)pad komen; op 4 augustus brengt de Delftse soul/rock band Yachtwerk het nummer ‘Bike’ uit. Hierin bejubelen ze – hoe kan het ook anders – de fiets! Maar er schuilt meer achter.

Dit oeroude vervoermiddel wordt namelijk gebruikt als een metafoor voor het leven, wat één grote rit vol pieken en dalen is. De onvermijdelijke eindbestemming is aan de horizon maar blijf bewust van het niet-oneindige aantal hoogtepunten in deze reis. Het credo is dan ook ‘just ride the lane of life’ en zo voelt het nummer ook; up tempo, avontuurlijk en vol met onverwachte wendingen. De shuffle, die doet denken aan ‘Reelin’ In The Years’ van Steely Dan, zorgt samen met de baspartij voor een strakke groove, waarover de gitaarpartijen en de speelse zang voortbewegen.

Het nummer ‘Bike’ maakt de EP ‘Light Fantastic’ compleet, na het eerder uitbrengen van singles ‘Fay’ en ‘Wise In Every Way’. Deze drie nummers op de EP zorgen voor mooi geheel, die niet verkeerd zouden klinken, tijdens een autorit langs de Amerikaanse westkust. De EP eindigt een succesvolle eerste helft van 2023 voor de band, met optredens op Westerpop en TivoliVredenburg.

Blur – Barbaric

Comeback single 3 van Britpop royalty Blur is weer een fijn liedje. Een beetje zoals single 1 The Narcissist, die onlangs nog op -1 stond in de Graadmeter. De vorige single St. Charles Square klonk nogal anders, een mid tempo rocker met onrustige gitaren, die van alle kanten op je af komen. En daarom ook Breekijzer toen.

Het negende album (en de eerste in acht jaar tijd) The Ballad of Darren is inmiddels uit. Net als tijdens het optreden van Blur onlangs in Amsterdam heeft de band geen enkele poging gedaan om de boel te polijsten. Zes maanden geleden kwam het viertal sinds lange tijd weer bij elkaar voor a cuppa in Damon’s studio. Plannen werden gesmeed en ze klinken gewoon weer heerlijk zoals op feelgood indie song Barbaric. Naast het nieuwe album is er een deluxe-versie met daarop twee nummers die niet op het studioalbum staan; The Rabbi en The Swan. Misschien komen die ook nog wel eens langs.

Sorry – Screaming In The Rain Again

Nieuwe Sorry single, Screaming In The Rain Again is even ongrijpbaar als intrigerend. Een typisch Sorry plaatje dus, verwant aan maar compleet anders dan Starstruck, Cigarette Packet, Closer en de vijf andere Sorry songs die je sinds 2019 bij ons kunt horen.

Dit keer neemt Louis de coupletten voor zijn rekening, en zingt Asha de refreinen. Het tempo is up, maar Sorry zou Sorry niet zijn als er een happy end zou zijn. Unheimische stemmetjes op de achtergrond en een gezamenlijk gezongen slotrefrein dat net even langer doorgaat dan comfortabel zorgen voor een duister sfeertje.

Helemaal nieuw is Screaming In The Rain Again niet. De nieuwe single is een remake van het op één na laatste nummer van het vorig jaar verschenen tweede album van het Londense duo. De nieuwe versie is flink opgevoerd en lijkt nu meer op de versie die de band live speelt en is uitgegroeid tot fan favorite.

Deeper – Tele

Eerder dit jaar stelden we je voor aan Deeper, een band uit Chicago die op eigen kracht zoveel tam tam veroorzaakte dat ze de aandacht trokken van het vermaarde Sub Pop label; The label that brought you Nirvana, Fleet Foxes & Beach Hous a.m.o.

Tele is de opvolger van Build A Bridge, maar nogal anders. Was de vorige single een licht geëxalteerd gezongen gitaarnummer dat deed denken aan de neuro-wave van Amerikaanse bands als Talking Heads en The Feelies, Tele is Britser van toon, elektronischer ook. Maar wel weer retro en duister, en boeiend.

Deeper album 2, het eerste dus voor mini major Sub Pop staat voor begin september.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 31 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Bas Jan – At The Counter (IJsbreker)
  2. Blur – Barbaric
  3. Lol Torhurst x Budgie x Jacknife Lee – Los Angeles (feat. James Murphy)
  4. Royel Otis – Adored
  5. Frankie and the Witch Fingers – Futurephobic
  6. The Bug Club – Short And Round
  7. Another Sky – A Feeling
  8. Woods – Another Side
  9. Les Imprimés – Still Here
  10. Explosions In The Sky – Ten Billion People
  11. Will Butler + Sister Squares – Long Grass
  12. Pip Blom – Kiss Me By The Candlelight (feat. Personal Trainer) (NL)
  13. Indian Askin – Love & Light (NL)
  14. FEMME FUGAZI – Paula (NL)
  15. King Gizzard & The Lizard Wizard – Witchcraft (Breekijzer)
  16. Isaac Roux – Colours (Popwarmer)
  17. Flyte & Laura Marling – Though Love (Martje’s <3)

Egyptian Blue – Skin

Wie dacht dat de neo-postpunkgolf zolangzamerhand wel zou zijn uitgeraasd, moet toch even naar Egyptian Blue luisteren.

De Britse band geeft toch weer een nieuwe draai aan het genre. Nieuwe single Skin is bijna jazz met zijn starts en stops en met zijn trippy gitaarsolo ook best een beetje psychedelisch. De bozige leadzang is dan weer typisch post punk.

De geboorteplaats van Egyptian Blue is Colchester, maar de band is naar Brighton verhuisd om dichter bij het vuur te zitten. Londen was beter geweest, maar inmiddels onbetaalbaar voor beginnende bands. Aan een eerste album wordt momenteel de laatste hand gelegd. A Living Commodity gaat de plaat heten. De releasedatum is 27 oktober. Is er rond die tijd geen nieuwe London Calling? Hint, hint.

Allah-Las – Right On Time

Laten we het nog maar een keer proberen. De vorige single van Allah-Las, een oud IJsbreker nog wel dreigt vroegtijdig te sneuvelen in de Graadmeter. Maar misschien valt Right On Time wel goed.

Hij is in ieder geval heel anders dan The Stuff. De tweede voortrekker van het Zuma 85 album van de band uit L.A. is een mid tempo track met lekker lijzige zang. Die zit wat achter in de mix. De gitaar daarentegen is prominent aanwezig. De guitar man begint al met soleren als het intro nog maar nauwelijks is begonnen en gaat door tot aan de fade-out drie en halve minuut later.