Category: Nieuwe Muziek

Blur – Barbaric

Comeback single 3 van Britpop royalty Blur is weer een fijn liedje. Een beetje zoals single 1 The Narcissist, die onlangs nog op -1 stond in de Graadmeter. De vorige single St. Charles Square klonk nogal anders, een mid tempo rocker met onrustige gitaren, die van alle kanten op je af komen. En daarom ook Breekijzer toen.

Het negende album (en de eerste in acht jaar tijd) The Ballad of Darren is inmiddels uit. Net als tijdens het optreden van Blur onlangs in Amsterdam heeft de band geen enkele poging gedaan om de boel te polijsten. Zes maanden geleden kwam het viertal sinds lange tijd weer bij elkaar voor a cuppa in Damon’s studio. Plannen werden gesmeed en ze klinken gewoon weer heerlijk zoals op feelgood indie song Barbaric. Naast het nieuwe album is er een deluxe-versie met daarop twee nummers die niet op het studioalbum staan; The Rabbi en The Swan. Misschien komen die ook nog wel eens langs.

Sorry – Screaming In The Rain Again

Nieuwe Sorry single, Screaming In The Rain Again is even ongrijpbaar als intrigerend. Een typisch Sorry plaatje dus, verwant aan maar compleet anders dan Starstruck, Cigarette Packet, Closer en de vijf andere Sorry songs die je sinds 2019 bij ons kunt horen.

Dit keer neemt Louis de coupletten voor zijn rekening, en zingt Asha de refreinen. Het tempo is up, maar Sorry zou Sorry niet zijn als er een happy end zou zijn. Unheimische stemmetjes op de achtergrond en een gezamenlijk gezongen slotrefrein dat net even langer doorgaat dan comfortabel zorgen voor een duister sfeertje.

Helemaal nieuw is Screaming In The Rain Again niet. De nieuwe single is een remake van het op één na laatste nummer van het vorig jaar verschenen tweede album van het Londense duo. De nieuwe versie is flink opgevoerd en lijkt nu meer op de versie die de band live speelt en is uitgegroeid tot fan favorite.

Deeper – Tele

Eerder dit jaar stelden we je voor aan Deeper, een band uit Chicago die op eigen kracht zoveel tam tam veroorzaakte dat ze de aandacht trokken van het vermaarde Sub Pop label; The label that brought you Nirvana, Fleet Foxes & Beach Hous a.m.o.

Tele is de opvolger van Build A Bridge, maar nogal anders. Was de vorige single een licht geëxalteerd gezongen gitaarnummer dat deed denken aan de neuro-wave van Amerikaanse bands als Talking Heads en The Feelies, Tele is Britser van toon, elektronischer ook. Maar wel weer retro en duister, en boeiend.

Deeper album 2, het eerste dus voor mini major Sub Pop staat voor begin september.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 31 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Bas Jan – At The Counter (IJsbreker)
  2. Blur – Barbaric
  3. Lol Torhurst x Budgie x Jacknife Lee – Los Angeles (feat. James Murphy)
  4. Royel Otis – Adored
  5. Frankie and the Witch Fingers – Futurephobic
  6. The Bug Club – Short And Round
  7. Another Sky – A Feeling
  8. Woods – Another Side
  9. Les Imprimés – Still Here
  10. Explosions In The Sky – Ten Billion People
  11. Will Butler + Sister Squares – Long Grass
  12. Pip Blom – Kiss Me By The Candlelight (feat. Personal Trainer) (NL)
  13. Indian Askin – Love & Light (NL)
  14. FEMME FUGAZI – Paula (NL)
  15. King Gizzard & The Lizard Wizard – Witchcraft (Breekijzer)
  16. Isaac Roux – Colours (Popwarmer)
  17. Flyte & Laura Marling – Though Love (Martje’s <3)

Egyptian Blue – Skin

Wie dacht dat de neo-postpunkgolf zolangzamerhand wel zou zijn uitgeraasd, moet toch even naar Egyptian Blue luisteren.

De Britse band geeft toch weer een nieuwe draai aan het genre. Nieuwe single Skin is bijna jazz met zijn starts en stops en met zijn trippy gitaarsolo ook best een beetje psychedelisch. De bozige leadzang is dan weer typisch post punk.

De geboorteplaats van Egyptian Blue is Colchester, maar de band is naar Brighton verhuisd om dichter bij het vuur te zitten. Londen was beter geweest, maar inmiddels onbetaalbaar voor beginnende bands. Aan een eerste album wordt momenteel de laatste hand gelegd. A Living Commodity gaat de plaat heten. De releasedatum is 27 oktober. Is er rond die tijd geen nieuwe London Calling? Hint, hint.

Allah-Las – Right On Time

Laten we het nog maar een keer proberen. De vorige single van Allah-Las, een oud IJsbreker nog wel dreigt vroegtijdig te sneuvelen in de Graadmeter. Maar misschien valt Right On Time wel goed.

Hij is in ieder geval heel anders dan The Stuff. De tweede voortrekker van het Zuma 85 album van de band uit L.A. is een mid tempo track met lekker lijzige zang. Die zit wat achter in de mix. De gitaar daarentegen is prominent aanwezig. De guitar man begint al met soleren als het intro nog maar nauwelijks is begonnen en gaat door tot aan de fade-out drie en halve minuut later.

Popwarmer: Isaac Roux – Colours

Louis de Roo, aka Isaac Roux, (alumnus op LIPA, Liverpool Institute of Performing Arts, aka ‘de school van Paul McCartney’) is de nieuwe Belgische sensatie. Hij kwam in januari binnen langs de grote poort met debuutsingle ‘White Rose’: hij won De Nieuwe Lichting, de harten van vele fans, radio- en andere programmatoren, en bevolkte wéken de top van de Spotifycharts (de zgn. ‘Viral 50’): a star is born!

‘Colours’ is de opvolger. Waar Louis met de haardvuurfolkparel ‘White Rose’ zijn breekbare kant liet zien, trekt hij nu alle registers open: ‘Colours’ is een indrukwekkende song en een staalkaart van zijn eindeloze talent: stem, melodie, songstructuur, de outro met die machtige synth/arpeggio climax. Wat!Een!Track! Misschien zijn referenties niet altijd nodig maar met Arcade Fire, My Morning Jacket of Ben Howard gaan we er niet ver naast zitten. En wat dacht je van onze landgenoten HAEVN?

Producer Bert Vliegen (zie ook: Whispering Sons, DIRK., Meltheads, Bluai) en mixer Tobie Speleman (zie ook: The Haunted Youth, Isolde Lasoen, Calicos, Brihang, blackwave.) vervoegden pas onlangs het team, maar tonen hier direct hun meerwaarde en tillen de song ook soundwise (vol, rijk, ‘ik-wil-t-nog-ns-opzetten’) naar een heel hoog niveau.

Live loopt alles eveneens op wieltjes: Isaac Roux is – en was – deze zomer te zien op een reeks mooie festivals, o.a. Dranouter, Blues Peer, M-Idzomer, Rock Zottegem en Zeverrock. De show in AB Club (25/10) is bijna uitverkocht. En voor bookings in Nederland is hij onderdak bij MOJO voortaan.

Een debuutplaat mogen we verwachten ‘ergens’ in 2024.

Vanishing Twin – Afternoon X

Een van de meer ongrijpbare en dus intrigerende tracks van de laatste tijd staat op naam van een band die we nog niet eerder hebben verwelkomt, Vanishing Twin uit Londen.

Standplaats Londen moeten we zeggen, want afgaande op de namen van twee van de drie bandleden stond hun wieg waarschijnlijk ergens anders. Ook is Vanishing Twin meer een project dan een conventionele band. Aanjager is zangeres en multi-instrumentalis Cathy Lucas, die deze ronde wordt bijgestaan door Valentina Magaletti (drums) en Susumi Mukai (bas). Produceren doen ze alle drie.

Afternoon X komt van het in oktober te verschijnen vijfde (!?) album van Vanishing Twin. Het is een beetje een raadsel waarom het trio nooit eerder op onze radar is verschenen, want ook op de oudere album staan mooie, sfeervolle, minimalistische, mysterieuze en dromerige luisterliedjes al la Afternoon X. Evenzeer is het een raadsel dat Vanishing Twin niet veel bekender is dan ze nu het geval. Maar wat niet is kan nog komen. Het zou verdiend zijn.

King Gizzard & The Lizard Wizard – Witchcraft

Een beetje Lowlands-voorpret deze week op Pinguin On The Rocks met Breekijzer Witchcraft van King Gizzard & The Lizard Wizard. De Australische heksenbende treedt op op dag #2 en heeft een mooie spot te pakken in de Bravo om 21:30. De Gizzards kwamen dit jaar weer eens met een nieuw album; PetroDragonic Apocalypse; or, Dawn of Eternal Night: An Annihilation of Planet Earth and the Beginning of Merciless Damnation.

Pas hun eerste album van het jaar. The Lizard Wizards toverden er vorig jaar nog vijf uit hun heksenketel. Misschien heeft dit 24e (!) studioalbum wat langer nodig gehad om te pruttelen. King Gizzard experimenteert namelijk nu meer met heavy metal en 80’s hardrock. De eerste single Gila Monster moesten we erg aan wennen, deze track Witchcraft vinden we wat meer bij het gezelschap uit Melbourne passen.

Bas Jan – At the Counter

Bas Jan komt op 10 november met hun vierde album Back To The Swamp. Wacht even, hier moeten we onszelf even achter de oren krabben. Vierde album? Nog nooit van ze gehoord.. En, Bas Jan? Hebben we hier met een Nederlandse band te maken?

Nee. Bas Jan is een experimenteel post-punkkwartet (voorheen trio) uit Londen en heeft nog weinig plays. We hoeven ons dus niet te schamen. En Bas Jan is vernoemd naar de jawel Nederlandse conceptueel kunstenaar Bas Jan Ader.

At the Counter is dus voor ons een eerste kennismaking. En we vallen vooral voor het mega aanstekelijke intro. Weinig punk op At the Counter en dat is ook wel eens verfrissend tegenwoordig. Maar veel synths en sterke zang van de vrouwen (waarvan Serafina Steer en Emma Smith al ervaring opdeden in de band van Jarvis Cocker) . Ze laten zich inspireren door o.a. Pet Shop Boys en Kate Bush. Wij horen er ook wel wat Pumarosa in terug die eerder bij ons ook hoge ogen gooiden. Het album is geproduceerd door Kristian Craig Robinson (The Comet Is Coming, Ibibio Sound Machine) en Leo Abrahams (Wild Beasts, David Byrne/Brian Eno). Dus dat belooft veel goeds.

In november staan er concerten in de UK op het programma. London Calling, lezen jullie mee?