Damesorkest The Last Dinner Party boerde bijzonder goed met hun debuutsingle, Nothing Matters, een nummer dat wij IJsbreker waardig vonden.
Daar was niet iedereen het mee eens. Sommige luisteraars vonden de track een te hoog ABBA gehalte hebben. Waarschijnlijk vinden ze dat ook van Sinner. Ons doet de nieuwe single van TLDP vooral aan Sparks denken. Je weet wel de band van de excentrieke gebroeders Mael bekend van o.a. This World Ain’t Big Enough For Both Of Us. En okay ook een beetje op ABBA, maar wat is er mis met ABBA? Minder dan we eerst dachten toch? Toch heeft The Last Dinner Party niet de makkelijkste weg gekozen. Sinner is een slim, meerstemmig gezongen best wel stevig gitaarliedje. En weer een hit.
The Sunset Society is niet de naam van een bejaardensoos of nudistenvereniging, maar het alias van een bevlogen muzikant uit Noord Holland. Ja dat lees je goed Noord-Holland.
Als je het abnormaal authentiek klinkende I Wanna Be Near You hoort zou je namelijk zweren dat het een nummer is van een 60’s sunshine-popartiest uit zonnig California, iemand uit de scene rond geniale gekkies als Beach Boy Brian Wilson of Curt Boettcher, de producer van o.a. The Association.
Maar de producer/arrangeur/componist/vocalist/multi-instrumentalist achter The Sunset Society is dus een nuchtere Noord-Hollandse jongen, die luistert naar de naam Joost van Eck. Nou ja nuchter, hij heeft op zijn minst de zomer in zijn hoofd. En dus ook heel wat in zijn mars. Songs Of Love, EP 2 van The Sunset Society volgt in juli.
Oh Hazar maakt een uitstekende eerste indruk met Ivory. De eerste single van het trio uit Nijmegen is een spannend om niet te zeggen spooky nummer met een plagende om niet te zeggen beheksende zangpartij van blikvangende en oorstrelende frontvrouw Imke Loeffen.
Ivory is de voorbode van een langspeler waarvan we nog geen releasedatum weten, maar al wel de titel, Clair Obscur. Ook weten we dat producer Simon Akkermans (Binkbeats/Bombay) in het complot zit.
Julian Casablancas hoeft zich hier vanwege zijn wangedrag op BKS voorlopig niet meer te vertonen. Zijn partner Albert Hammond Jr. is daarentegen meer dan welkom om zijn nieuwe album in levende lijve te komen presenteren, liefst met hulp van Arctic Monkeys drummer Matt Helders Billy Idol gitarist Steve Stevens.
Dit drietal tekent voor een meer dan uitstekende single waarmee Hammond Jr maar weer eens bewijst dat Casablancas niet het enige muzikale licht binnen The Strokes is. Thoughtful Distress laat horen dat Junior van zijn vader een uitstekend oor voor melodie en songstructuur heeft geërfd, een gespannen gitaarsolo zorgt voor het juiste kartelige randje. Dat Albert momenteel in een goede flow zit mogen we ook opmaken uit het feit dat op zijn nieuwe album maar liefst 19 nieuwe songs staan, (bijna) alle 19 goed ook!
In het intro herkennen we het melotron geluid waarmee The Beatles Strawberry Fields aftrapten. Het zet de toon voor alweer een geslaagd licht trippy liedje van de band uit Brooklyn.
Woods neemt weer alle de tijd om de song zijn gang te laten gaan, bijna vijf minuten, maar het nummer blijft boeien tot het eind dat net zo Beatle-esque is als het begin. Between The Past is de eerste aanloop naar een nieuw album. Perenila dat de annalen in zal gaan als de 12e langspeler van de band die in 2007 debuteerde.
Het hebben van een bijband of een side-project is inmiddels zo gewoon geworden dat we er niet meer van opkijken. Ook Alfie Templeman blijkt een alter-ego te hebben. De doorgaans aan de poppy kant van de indie opererende Britse alleskunner heeft om zijn psychedelische eieren kwijt te kunnen Ariel Days in het even geroepen.
Ook onder invloed blijkt Alfie melodieuze en vrij toegankelijk muziek te maken. De inspiratie voor Ariel Days lijkt van mid periode Beach Boys en de latere Zombies te komen met een vleugje Beatles. Veel koortjes dus, hoge stemmetjes, een barokke songopbouw en mysterieuze geluidjes. Fans van Alfie hoeven niet al te veel moeite te doen om een song als Through The Riverbeds te kunnen volgen, maar ook liefhebbers van vriendelijke psychedelica zullen Alfie’s bijband weten te waarderen.
In het universum vanFlorry is Neil Young god. De oude Young staat niet bepaald bekend als strakke bandleider of gedisciplineerd solist, maar vergeleken bij Florry opereert hij met een militaire precisie.
Ze beginnen een stoppen tegelijkertijd, maar daarmee is alles wel gezegd. Zoals de titel al aangeeft waren ze Drunk and High, niet alleen tijdens de opnamen, maar ook tijdens het schrijven en mixen van hun nieuwe single. Desondanks of misschien wel juist daarom rockte een countryrockband zelden eerder zo rammelend charmant.
Florry komt uit het diepste zuiden van de V.S. zou je denken, maar de band werd 5 jaar geleden in het leven geroepen in Philadelphia. Aanstichter is Francine Medosch. Zij schrijft de liedjes en zingt. Ze zijn nu met zijn vijven, bas, drums, gitaar, steel en fiddle. Francine zingt en schrijft de liedjes. Dat Drunk and High representatief voor de kunst en het kunnen van Florry maken de liveclips op Youtube duidelijk of anders wel het eerder uitgebrachte live-album. Je moet er dus van houden, of Drunk and High.
Misschien herinner je je nog het nummer Track Five van Water From Your Eyes? We waren er erg door gecharmeerd een jaar of twee geleden.
Onze eerste kennismaking met het duo uit Brooklyn was een roboteske rocktrack in een stijl die je indrustrial zou kunnen noemen. Het nummer was/is niet echt representatief voor wat Nate Amos en Rachel Brown doorgaans doen, maar eigenlijk is dat geen enkel nummer. Het is wel altijd grootstedelijk wat ze doen, maar binnen de city limits dus uiterst gevarieerd. Het in 2021 verschenen cover album van Water From Your Eyes, Somebody Elses Songs geeft een goed inkijkje in de belevingswereld van het duo. Daarop staan nummers van o.a. Tears For Fears, Nico, de Peppers, No Doubt, Joe Jackson en Carly Rae Jepsen. Niet voor één gat te vangen dus dat Water From Your Eyes, maar nooit saai en heel vaak gewoon erg goed.
Buy My Product is het laatste en meest rocky nummer van het nieuwe album van de New Yorkers, Every One’s Crushed. Het nummer schiet alle kant op, maar mist zijn doel niet. Ga ze zien op de Lowlands later dit jaar of haak in bij een van hun clubshows in november, maar bereid je voor op een zeer gevarieerde trip.
Het festivalseizoen is al in volle gang, maar mocht je nou geen zin hebben in keer op keer dezelfde headliner, weer die main stage of een hele set wachten tot dat ene slappe hitje met dat gejatte sampletje langskomt, dan hebben wij nog een paar leuke Penguin Artists voor je die juist op de net wat kleinere podia staan.
IMBOS
IMBOS is het soloproject van Jelle Imbos (Pin Up Club). Zijn muziek is catchy en de teksten gaan diep, een soort mengelmoes van persoonlijke en maatschappelijke thema’s. Hij mixt retro Nederpop met moderne invloeden: goed mee te zingen en te dansen. Met zangeressen en muzikanten op het podium is het een waar feestje om bij te zijn. 14 juli – Brandstof, Dordrecht
IMBOS – Sniester 2023
FEMME FUGAZI
Kort samengevat: spoken-word, manische onvoorspelbaarheid en teksten over hun passie voor Gerard Joling, en dat allemaal in een garage/post-punkjasje. Ze horen bij de selectie van de Popronde 2023 en verzorgen het voorprogramma van Wolfmother in Metropool, Hengelo op 20 juli. Pinguin heeft ze natuurlijk al langer in het vizier, want ze staan op onze Pinguin Hotspot in Nijmegen op 2 september! 15 juli – De Opstand, Nijmegen 21 juli – Valkhof Festival, Nijmegen 2 september – Pinguin Hotspot, Discords, Nijmegen
Femme Fugazi – Sniester 2023
SASHA SAILOR
Deze band zoekt de grenzen van post-punk en indie rock op met hun rebelse bedroompop. De nummers zijn catchy, de lyrics leuk en live brengt de band een bak energie mee die overslaat op het publiek. Op het moment zijn ze druk bezig met de opnames van hun debuut-EP.
Ook deze toppers hebben al een plekje bemachtigd op onze Pinguin Hotspot: 27 oktober – De Drie Gezusters, Groningen
Sasha Sailor – Sniester 2023
FUZZY TEETH
Het soloproject van Anthony Koenn brengt een mix van fluisterzacht geluid en rauwe klanken. Met elektronische vibes en elektrische gitaren maakt hij een unieke fusion van indie-pop, R&B en elektronica. Op Sniester stond hij zowel als Fuzzy Teeth als in de band Niko op het podium. 20 jul – Rotown Eendracht Festival, Rotterdam 22 sep – Duycker, Hoofddorp
THE COVIDS
Aanstekelijke punk uit Amsterdam, een chaotische wervelwind op het podium. Ook een epidemie kan een reden tot een woest feest zijn, toch? Met een publiek dat los kan gaan in ieder geval wel! In het najaar zijn dat de mensen in het buitenland, want The Covids gaan de landsgrenzen over.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
