Category: Nieuwe Muziek

snake eyes – 40 winks

Grit pop, die kenden we nog niet. Grit is het Engelse woord voor grind en zal in dit geval gruizig betekenen, zeg maar grunge. Maar dan op zijn Brits. Het etiket past prima op dat wat snake eyes te bieden heeft; poppy punk geserveerd met gruizige gitaren en gezongen met een plat Britse accent.

Snake eyes zijn 3 brutaaltjes uit Brighton. Two lads and a lady. Zonder afbreuk te willen doen aan het eerder verschenen handjevol singletjes en  album (mixtape zeggen ze zelf) mogen we 40 winks toch wel een flinke stap voorwaarts noemen. Nog niet eerder vielen alle elementen van hun sound zo goed op hun plaats. Gevalletje van oefening baart kunst.

40 winks gaat over de chronische slapeloosheid waar de frontman Jim Heffy aan lijdt. Best een serieus onderwerp. De zelf gefabriceerde clip van 40 winks is echter een en al vrolijkheid. Je ziet de zanger-gitarist genieten van een kopje kruidenthee terwijl hij in gevecht is met een pot pepers. Geinig, maar vooral erg goed.

Lil Yachty – the BLACK Seminole

Het toevoegen van een albumtrack van Lil Yachty aan onze playlist is een experiment. We willen even checken hoever de tolerantie gaat van het Pinguin publiek.

the BLACK Seminole had een nummer kunnen zijn van zeg Tame Impala of Gorillaz, maar is dus van Lil Yachty, een medium succesvolle rapper die op zijn nieuwe album een draai maakt van 180 graden. Hij rapt niet, maar rockt op Let’s Start Here, ongeveer zijn 10e langspeler. the BLACK Seminole, de openingstrack van het album heeft een heerlijk lange gitaarsolo. En dat in een tijd dat gitaarsolo’s uit den boze zijn!  Ook het vermelden waard is de free style zangpartij van een niet bij naam genoemde zangeres, die niet had misstaan op een album van Pink Floyd. Het hele nummer heeft de sfeer en opbouw van een seventies progrocknummer. Op de autotune na dan, en daar wringt waarschijnlijk de schoen. Maar luister en huiver. Of niet.

The Nude Party – Ride On

Ride On, de nieuwe single van The Nude Party klinkt zoals Lou Reed zou hebben geklonken als zijn wieg niet in New York, maar in Boone, North Carolina zou hebben gestaan*.

Het diepe zuiden van de V.S. dus. De landerige drive, de nasale zang tot en met het dameskoortje komen rechtstreeks uit het Lou Reed hit-handboek. Om nog maar te zwijgen van de heerlijk primitieve slagitaarsolo. Wat Ride On meer maakt dan een klakkeloze ode aan de wijlen Velvet Underground voorman is de country coating die The Nude Party aan de song heeft meegegeven.

The Nude Party heeft sinds 2016 een drietal albums doen verschijnen die wat minder uitgekristalliseerd en grofkorreliger klinken dan de nieuwe single. De upgrade van de sound van Ride On is het gevolg van het succes van de vorige releases. Groter budget, betere studio, meer tijd etc. En dat loont zich. Het nieuwe album gaat The Nude Brothers Rides On heten en komt op 10 maart beschikbaar.

*Of Gram Parsons als hij niet uit Florida maar New York zou zijn gekomen.

Miya Folick – Get Out of My House

Miya Folick begint het nieuwe jaar met een aantal goede voornemens. Een daarvan heeft ze al uitgevoerd, haar partner laten weten dat hij/zij moet opzouten, Get Out of My House.

De andere voornemens laten zich misschien wat moeilijker realiseren. Ze wil nu eindelijk wel eens af van die eeuwige onzekerheid, die verlammende verlatingsangst en die onnodige schuldgevoelens. Veel mensen maken een lijstje Mya heeft haar wensen voor het nieuwe jaar in een liedje gegoten; een woedende rocksong met een zangeres die net niet over de rooie gaat.

Miya Folick is een op doorbreken staande singer-songwriter uit L.A. die in 2018 een eerste album uitbracht. De meeste songs van miss Folick zijn minder opgefokt dan Get Out Of My House, maar niet veel minder intens. Dat het haar menens is blijkt ook uit de titel van haar nieuwe album. Roach. Wie haar album kakkerlak noemt, mikt niet op de mainstream maar op het hart.

Clipprimeur: Later. – She Is Coming

De Franse indiepop band Later. brengt vandaag hun laatste single She Is Coming uit voordat hun debuutalbum Walking On The Line verschijnt op 17 maart. We spreken altijd van “het langverwachte” debuutalbum en dat is bij de vrienden Charles, Paul, Noah en Theo ook helemaal het geval na verschillende singles, EP’s en andere teasers. Later. is alles wat je van een Franse indie band verwacht; speels, lichtvoetig, dansbaar en een tikkeltje sensueel. Daft Punk lijkt wel in het DNA te zitten van alle muzikanten die na hun tijd zijn gekomen. Maar denk ook aan Phoenix en recenter Her en Polo & Pan. Later. grijpt ietwat terug naar de jaren ’70 met een beetje yachtrock met ook ruimte voor genoeg groove, allemaal opgenomen in hun eigen studio in de Franse lichtstad. Wat ons betreft is She Is Coming Later.’s meest verrassende song tot dusver:

LIVE: 29 maart, Cinetol – Amsterdam

Kerala Dust – Still There

Eigentijdse progrockband Kerala Dust leunt sterk op de elektronica in dit vijfde voorproefje van hun derde album.

Er lijkt een danstrack te ontstaan, maar om De Dijk te parafraseren, Progrockers dansen niet. Spannend is het wel die opbouw naar een instrumentale passage waarin een mysterieus instrument – een menselijk stem die via een synthesizer en/of gitaar loopt? – de sfeer bepaalt. Over sfeer gesproken. Op driekwart van Still There wordt een dame opgevoerd die haar ding in het Duits doet. Daarmee laat het Britse Kerala Dust horen ook bekend te zijn met de Kraut wortels van de progressieve rock.

Het Violet Drive album volgt op 17 februari.

English Teacher – Song About Love

Dan Carey heeft een nieuwe gewillig slachtoffer gevonden voor de singles-serie op zijn Speedy Wunderground label, het hier geheel niet onbekende English Teacher.

Het Spector-eske Song About Love heeft een spannende opbouw die uitmondt in bevlogen einde waarin frontvrouw Lily Fontaine net niet tot het gaatje gaat. De single is dus in slechts één dag opgenomen en gemixt, want zo is het spel, zo zijn Dan’s regels. Stel je voor dat Carey en English Teacher in alle rust aan een album kunnen werken, zoals Carey deed met bijvoorbeeld met Wet Leg en Fontaines DC. Daar moet wel iets heel bijzonders uitrollen.  We dus hopen dat dit muisje een staart krijgt

 

 

THUS LOVE – Put On The Dog

THUS LOVE maakt binnenkort de oversteek naar Europa*. Om dat te vieren heeft het regenboogtrio een nieuwe single uitgebracht. Put On The Dog is wederom een geslaagde postpunk exercitie met bevlogen zang en gitaarwerk.

Put On The Dog betekent je opdoffen, bijvoorbeeld voor een feestje. De term stamt uit de jaren 20 van de vorige eeuw, een periode die ‘the gay twenties’ werd genoemd. Toen had het woord gay een heel andere betekenis, die van blij of vrolijk. Met Put On The Dog hopen de THUS LOVERS de uitdrukking te opnieuw gangbaar te maken, bij de ‘gays’ van de jaren 20 van deze eeuw.

*Op 9 februari staat THUS LOVE onder de vlaga van Indiestad loves The 80’s in Toekomstmuziek, een nieuw podium in de Danzigerbocht 29, 1013 AM in Amsterdam.

Gretel Hänlyn – Wiggy

We hebben het al eerder gezegd, het kenmerk van een ‘echte’ artiest is niet alleen de kwaliteit maar ook de kwantiteit van hun output. Acts als The Beatles, Bowie en Prince zaten nooit om goede liedjes verlegen.

Ook Gretel Hänlyn laat het ene na het andere liedje los en allemaal komen ze met gemak door onze ballotagecommissie. Terwijl Today nog klimt in de Graadmeter heeft Madeleine Haenlein alweer een nieuwe single in de verkoop. Wiggy is een broeierig nummer waarin miss H¨änlyn’s donkere timbre goed uit de verf komt. En, ze is weer lekker scheutig met gitaren. Wiggy is ook prettig anders dan voorgangers als Mororbike, Drive en Apple Juice, wat ons op een derde kenmerk van een kwaliteitsartiest brengt, afwisseling!

Aiko el grupo – Peñacastillo

Ieder land heeft zijn punk scene. In die van Spanje maakt Aiko el grupo momenteel furore. We hebben het allemaal natuurlijk al eerder gehoord. Alleen nog niet zo vaak in het Spaans. Peñacastillo duurt krap twee minuten, de perfecte lengte van een punksong.

El grupo bestaat uit tres mujeres y un hombre. Ze zingen alle vier, Teresa het hardst. Aiko el grupo resideert tegenwoordig in Madrid, maar komt uit Peñacastillo, een stadje in Noord Spanje. Waarschijnlijk is Peñacastillo dus een nostalgisch lied. Of juist niet.