traumahelikopter – Sarah

‘Long Time No Hear’ van het Groningse garagerockgezelschap traumahelikopter. Sarah is het eerste levensteken van de band sinds 2017.

Wat zouden ze de laatste vijf jaar hebben uitgevroten? Zo te horen veel geoefend, en een bundel pakkende nieuwe songs geschreven die in januari uitkomt onder de titel Save Yourself.

Het oorspronkelijke trio pakt de draad weer op waar ze hem een half decennium geleden hebben gedropt. Sarah is weer zo’n pakkend poppunkliedje waar traumahelikopter patent op heeft. Alleen klinkt het allemaal net even vlotter, vetter, frisser dan hun in het verleden behaalde successen.

Hiermee houdt het goede nieuws nog niet op want traumahelikopter gaat ook weer spelen. Op 26 januari trappen ze af in Amsterdam om een maandje later te finishen in Rotterdam. Voor locaties, tijden en tarieven zie Internet.

Shutups –100Punk

‘I Can’t Eat Nearly As Muck As I Want To Vomit’ is de niet erg aantrekkelijke titel van het nieuwe album van Shutups. In hun bio staan woorden als anti-establishment, distorted en post isolation DIY maximum. Als je dan ook nog weet dat de band uit Californië komt ben je al gauw geneigd te denken dat we te maken hebben met een 21ste eeuwse, 2.1 turboversie van The Dead Kennedy’s. Ja en nee.

Op papier is de band dus zo punk als de pest. Op plaat overheers een poppy gevoel. Met zijn sterk gitaarwerk en vlotte zang zou je nieuwe single 100punk zelfs enige hitpotentie kunnen toedichten. Dat geldt ook voor de twee andere songs die Shutups dit jaar heeft doen verschijnen en in iets mindere mate ook voor hun 3 jaar oude debuutalbum.

De toegankelijkheid van de songs lijkt bewust, een slinkse manier om hun revolutionaire boodschap ook onder aandacht te brengen van een minder linksig publiek, zo’n beetje de hele V.S. dus.

DIRK. – Idiot Paradise

Nieuwe DIRK. single Idiot Paradise is een schoolvoorbeeld van wat we onder postpunk verstaand; een donker getinte song die het niet van melodie of structuur moet hebben, maar van intensiteit en muzikale bevlogenheid.

De vier Belgen nemen er dit keer ook lekker de tijd voor om helemaal uit te rocken. Vijf minuten duurt Idiot Paradise. De optimisten hebben ook een ‘radioversie’ uitgebracht die een halve minuut korter is. Alsof er een radiostation is dat het nummer gaat draaien. Behalve wij dan, maar wij zien ons zelf dan ook als een paradijs voor (muziek) idioten 😉

Idiot Paradise is het titelnummer van het nieuwe album van Frederik, Jelle, Pieter-Willem en Robin. Dat wordt alweer hun derde. Releasedatum is 3/3/23.

Teeth Machine – Gumball

Wat opvalt aan Teen Machine is dat de band, die nog maar twee liedjes uitheeft nu al fans heeft in Rotterdam en Amsterdam. De haven en hoofdstad staan respectievelijk op nummer 2 en 3 van de lijst met steden waar de band volgens Spotify de meeste luisteraars heeft. Op 1 staat Londen, logisch want daar komen de twee dames en drie heren vandaan.

Teeth Machine wordt wel op de postpunk hoop gegooid, maar dat doet geen recht aan hun gevoel voor melodie en compositie, twee zaken waar het nog wel eens aan wil ontbreken in de postpunkscene. Daarnaast is Gumball eerder poppy dan punky. Het woord spannend is hier ook op zijn plaats.  

Een verklaring van de early Nederlandse adopters zou kunnen zijn dat de band hadden gecheckt ter voorbereiding op het ‘Left Of the Dial’ festival waar Teeth Machine vorig weekend te zien was. Als ze live net zo goed zijn als op hun nieuwe single gaan we ze zeker terugzien in de festivalzomer van 2023.

Wunderhorse – Girl Behind The Glass

Het debuutalbum van Wunderhorse is een feit. De plaat heet Cub en is in alle gangbare formats te verkrijgen. Wij pikken na Leader Of The Pack en Butterflies nog een 3e liedje op om aan te geven dat wij het nieuwe project van Jacob Slater (ex Dead Pretties) een zeer warm hart toedragen.

Zoals onze vrienden van De Dansende Beren schrijven is het album van Wunderhorse ‘een hele mooie puinhoop’. Slater vliegt alle kanten op, maar nooit de verkeerde. Het weemoedige met kopstem gezongen Girl Behind The Glass komt akelig dicht in de buurt komt van de perfecte popsong. Je hoort Beatles, Beach Boys en zelfs een citaat van uit Smells Like Teen Spirit. Sprokkelpop op zijn best! Kopen/streamen dat album!

Krooked Kings – Lying Through Their Teeth

Krooked Kings komt uit Salt Lake City in Utah. De kans is dus groot dat we hier te maken hebben met Mormonen of zoals ze liever zelf zeggen leden van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het moet maar. Als we Amerikaanse muzikanten gaan screenen op potentieel foute religieuze of politieke opvattingen houden we bijna niks meer over. En er wordt al genoeg gecanceld.

En te horen is het niet. Lying Through Their Teeth is een universeel liefdesliedje dat voor een beetje lucht biedt in onze doorgaans toch wat zwaarmoedige songselectie. Wat het nummer extra cachet geeft is de opgeschroefde bas, die vooral in de breaks op de voorgrond treedt.

Hoorbare invloeden zijn The Strokes, Arctic Monkeys, Phoenix etc. Het betere popwerk dus. De oogst vaneen kleine vijf jaar samenspelen is een single of tien en een vorig jaar uitgegeven debuutalbum. Opvallend is dat één van de singles Amsterdam heet. Of de band bij ons op coffeeshop bezoek is geweest of als missionaris – jonge Mormonen zijn verplicht om een paar jaar zieltjes te winnen in een buitenland- hebben we niet kunnen achterhalen. Gelukkig maar.

FIDLAR – Sand On The Beach

Met Sand On The Beach, niet te verwarren met sex on the beach laat FIDLAR horen nog steeds niet te zijn uitgeraasd. Het ‘wham bam thank you mam poppunk’ liedje heeft alles wat de songs van band uit L.A. onbeperkt houdbaar maakt; bluf, branie, een goed getimede break en een tekst over zuipen. (en een leuke video;)

Naar verluid komt Sand On The Beach op een nieuwe EP te staan van het garage-surf-skate-punktrio die nog dit jaar zou moeten uitkomen. Op een echte opvolger van het driejaar oude Almost Free album is het dus nog even wachten. 

King Gizzard & The Lizard Wizard – Hate Dancin’

Er moet zo langzamerhand een accountantskantoor aan te pas komen om alle releases van King Gizzard bij te houden. Maar als we ons niet vergissen is Hate Dancin’ de eerste single van het negende (?!) album waarmee King Gizzard & The Lizard Wizard dit jaar komt aanzetten.

Vergeef ons als we één (of twee) albums zijn vergeten. Maar volgens onze administratie wordt  Changes (28/10)  de opvolger van ‘Laminated `Denim’, dat twee weken terug uitkwam. Een week daarvoor verscheen het ‘Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava‘ album, de plaat na het in april losgelaten ‘Omnium Gatherum‘. Daaraan vooraf ging eveneens in april de release van ‘Kepler 22-B’ en in maart van de albums ‘Magenta Mountains’, ‘Satanic Slumber Party en‘Made In Timeland’. En laten we ook niet vergeten het remixalbum Butterfly 3001 te noemen. 

Negen albums in één jaar! Daarmee verbreekt de band hun eigen record van vier langspelers binnen één kalenderjaar (2017). En hadden we al vermeld dat je op de site van de Lizards een vrachtlading aan live-opnamen kan downloaden van zo’n beetje elk concert van de band ever?` King Gizzard ervan beschuldigen dat ze in herhaling vallen of een formule uitmelken kan je ook niet, want de albums hebben allemaal een andere smaak. 

Op Hate Dancin’ treffen we de band op standje pop. Het nummer opent met een pianointro uit het Supertramp songbook, maar daarna kan er geen misverstand over bestaan wie we hier horen. Stu McKenzie dacht altijd dat hij niet van dansen houdt en wilde daar een nummer over schrijven, maar al doende ontdekte hij dat hij eigenlijk best wel van dansen houdt. Alleen niet zozeer in een club, maar op het podium.

Over podium gesproken. Uiteraard gaat King Gizzard weer op tournee. We verwachten het circus op 3 maart in de Gashouder in Amsterdam en een dag later in de 013 te Tilburg. 

Popwarmer: Biig Piig – This Is What They Meant

Biig Piig (Jess Smyth) is geen onbekende meer bij de Pinguin. Lavender was nog een bescheiden hitje op Indie vorig jaar lente, maar de Ierse die opgroeide in Spanje en daarna belandde in London gaat meer richting (indie)pop, dance en alternative r&b. Vorig jaar zomer nog te horen op de funky Popwarmer Body & Soul van Emotional Oranges. Onlangs bracht ze de dansbare single Kerosene uit. Op This Is What They Meant blijft ze wat dichter bij zichzelf. Op afgelopen Lowlands heeft ze nieuwe zieltjes gewonnen, laat dat debuutalbum maar komen.

Jimmy Eat World – Place Your Debts

Nu de dagen steeds korter worden komt Jimmy Eat World met de perfecte soundtrack voor de donkere dagen voor kerst. Echt vrolijk was de band van Jim Adkins toch al nooit – je bent emo of niet- maar zo beschouwend als op Place Your Debts hoorden we ze zelden eerder.

Jimmy’s ernst wordt ingegeven door zijn zorg over. Ja wat precies eigenlijk? De poëtische tekst is multi-interpretabel. Dat is het voor en nadeel van poëzie. Is het een stukgelopen relatie, ‘how do we keep making the same mistakes’? Het einde van de wereld, I think we can alle agree, the ending is off to a great start’? Of zingt Adkins over de schuldencrisis waar veel studenten in de VS mee te maken hebben? Van zijn uitleg worden we ook niet veel wijzer. ‘The debt you rack up is the time spend avoiding doing the work to know yourself’. Snapt u?

Ook voor wie niet naar de lyrics luistert valt er veel te beleven aan Place Your Debts. Adkins zang komt recht uit zijn hart en zijn maten hebben er een indringend stuk muziek bij bedacht.