Nieuwe Muziek Archieven - Page 251 of 1003

The Waeve – Can I Call You

The Waeve is een nieuw project van Graham Coxon ook wel bekend als ‘the other guy from Blur’ en Rose Eleanor Dougall, een van de oorspronkelijke leden van de post-moderne girl group, The Pipettes.

Bij gebrek aan een betere omschrijving houden we het er voorlopig maar even op dat The Waeve progressieve indie maakt. Meer Radiohead dan Blur dus, qua doelgroep dan, feitelijk laat The Waeve zich met geen enkele bestaande band vergelijken, al is het maar omdat de saxofoon in indie-kringen zo goed als niet voorkomt.

Het is de sax, of het zijn de saxen die Can I Call You een unieke kleur geven. Gitaren zijn er ook, gedubbeld en gesynchroniseerd en voor in de mix. Tussen de breaks en solo’s door wordt er ook nog gezongen; zwoel door Rose, fanatiek door Graham.

Can I Call You is een productie van James Ford die als schaduwlid van The Last Shadow Puppets en producer van o.a. Arctic Monkeys, Florence+Machine en Gorillaz zijn affiniteit met averechtse muziek wel heeft bewezen. Debuutalbum verschijnt begin volgend jaar.

Clipprimeur: Toverberg – Wennen

Toverberg (Lars Kroon) brengt zijn eerste Nederlandstalige lied uit, over de banaliteit van het kwaad. Na twee engelstalige albums heeft Toverberg zijn eigenlijke vorm gevonden als Nederlandstalige zanger-liedschrijver. Eigenlijk heel logisch als je er over nadenkt: De muzikant is nota bene Neerlandicus en stak zijn voorliefde voor literatuur in zijn songteksten al nooit onder stoelen of banken.

De zanger liedschrijver begon zijn muzikale carrière als bassist bij de indie rockband Go Back To The Zoo en werd later zanger/bassist in de punk band St.Tropez. Als solo artiest (Lars and the Magic Mountain) nam bracht hij twee Engelstalige albums uit: Everything Looks Good From Here (2020) en Happy Life (2021).

Voor Wennen, het eerste Nederlandstalige nummer wat Toverberg uitbrengt, ging de muzikant op zoek naar de kern. Hij gooide alles overboord: Coole sounds, drones, gospelkoren, strijkers, blazers, distortion en een vreemde taal om je achter te verschuilen. Door te zingen en componeren in het Nederlands zette Toverberg alle maskers definitief af. Het resultaat is ontwapenend lied over de banaliteit van het kwaad dat op een ingenieuze wijze intiem en allesomvattend tegelijk voelt.

‘Ik schreef dit nummer nadat ik een poster bij mij in de straat van de campagne Wennen aan de Wolf van Natuurmonumenten zag. Ik was gefascineerd door de absurditeit: Dat ik in Amsterdam Oost gewaarschuwd werd voor het gevaar van een naderend roofdier en ook door de manier waarop, met die prachtige allitererende zin.

Ik heb me een een tijdje verdiept in de discussie rond de komst van de wolf in Nederland door online platforms van voor en-tegenstanders te bezoeken. Ik schrok van de soms harde en agressieve toon van de tegenstanders maar vond de argumenten van de voorstanders soms ook naïef of te romantisch.

Vervolgens besloot ik een apolitiek nummer te schrijven met de (terug)komst van de wolf in Nederland als metafoor voor de angst voor het onbekende en het kwaad. Sommige zinnen uit de tekst heb ik gepakt uit discussies in facebook groepen en fora van voor en tegenstanders. ‘Wennen’ vind ik ook een prachtig Nederlands woord. Het maakt niet uit hoe erg het is, aan de meeste dingen moet je volgens Nederlands gewoon kunnen wennen.’

De productie en de mix van Wennen zijn gedaan door Toverberg en Jan Schenk en de mastering door Wessel Oltheten. Toverberg werkt op dit moment aan een Nederlandstalig album, dat begin 2023 uitkomt.

Op 15 oktober speelt Toverberg in Cinetol, Amsterdam op een zelf georganiseerde literaire avond met poëzie, film en muziek. Check: https://amsterdamalternative.nl/tickets/12629

J4 – Medicine

Met zijn van Stone Roses geleasde beat is Medicine een sterke opener van de debuut EP van J4 uit Melbourne. Er zijn 3 J’s. Aiden, Bronte en Lewis. Zingen doen ze gezamenlijk.

J4 is geboren uit verveling. De drie huisgenoten zaten op elkaars lip tijdens de corona-quarantaine en zijn toen maar muziek gaan maken.

De songs op de EP laten horen dat we hier met beginnende muzikanten te maken hebben, maar dat ongepolijste is juist de charme van J4. Grote kans dat het ruwe eraf gaat als ze langere tijd bij elkaar blijven. Wat waarschijnlijk niet zal slijten is hun neus voor pakkende liedjes.

Sports Team – Dig!

Tot nu toe is het Sports Team nog niet gelukt om met de nieuwe nummers verder te komen dan met de songs van hun debuutalbum. Zou de band last hebben van het beruchte tweede album syndroom? De toekomst zal het leren.

Dit geconstateerd hebbende, met de vijfde voorloper van het Gulp! album is weinig mis. Dig! heeft humor, spanning en is vooral anders dan de variaties op het thema postpunk die Sports Team to nu toe heeft laten horen. Je herkent de band pas halverwege Dig!, wanneer voorman Alex Rice een stukje in zijn eigen stem zingt. Daarvoor horen we lage mannenzang, daarna ook plus een kinderkoor. Gulp! verschijnt de 23 ste van deze maand.

New Cool Collective Big Band met elk nummer een andere drummer!

13 drummers on stage! In Q-Factory in Amsterdam

Maar liefst 13 drummers gaan optreden met de New Cool Collective Big Band op het 40 Jaar Slagwerkkrant Jubileumfeest in Q-Factory Amsterdam. Met Cesar Zuiderwijk die Radar Love speelt, Hans Eijkenaar met Nobody’s Wife, Michael Schack met Frà’Koeh, Pierre van der Linden met Hocus Pocus! En Yoràn Vroom, Roël Calister, Stefan Kruger, Martijn Vink, John Cecilia Moyano, Joost Kroon, Frank van Dok en Jos de Haas die nummers van de geweldige New Cool Collective Big Band zelf spelen. John Engels speelt met Benjamin Herman en Tobias Nijboer een jazzy intermezzo! Je bent van harte welkom bij deze – ook al zeggen we het zelf – unieke happening op donderdag 15 september in Q-Factory Amsterdam!

Wil jij erbij zijn? Wij geven kaarten weg! Mail gauw naar prijsvraag@pinguinradio.com.

Interviewbundel ‘Pop & Art, 60 popmuzikanten over het kunstwerk van hun leven’

Interviewbundel Pop & Art verschijnt 6 oktober

60 popmuzikanten geven zich bloot in gesprekken over hun favoriete kunstwerk en de grote thema’s van het leven.

Pop & Art is een interviewbundel waarin zestig bekende Nederlandse en Vlaamse popmuzikanten – jong en oud, met verschillende achtergronden en muziekstijlen – zich bloot geven. De interviews gaan over het belangrijkste kunstwerk uit hun leven en een nummer uit eigen werk dat de soundtrack van dat kunstwerk zou moeten zijn. Dat levert gesprekken op die persoonlijk, kwetsbaar en ontzettend openhartig zijn. Gesprekken die gaan over het leven, en alles wat daarbij hoort.

Bij elk interview is het favoriete kunstwerk van de muzikant te zien. De QR codes bij deze werken leiden naar de soundtrack van de artiest die daarbij hoort. Kijken, lezen, luisteren, dus.

Persoonlijk en kwetsbaar
Kunst is een spiegel. Het laat zien wie we zijn. Zeker bij een favoriet werk is er altijd wel iets dat resoneert: een herinnering, de manier waarop iemand in het leven staat, een gebeurtenis uit het verleden, een diepgeworteld gevoel. Dat levert gesprekken op die persoonlijk, kwetsbaar en ontzettend openhartig zijn. Gesprekken die gaan over het leven, en alles wat daarbij hoort.

‘Door de drugs had ik enorme highs’
“Je weet niet hoe het werkt, maar ik wist: met haar word ik oud”, zegt Jack Poels, zanger van Rowwen Hèze in Pop & Art over de liefde van zijn leven en het kunstwerk dat hij samen met haar kocht. Of de Belgische zanger Guido Belcanto over eenzaamheid: “Ik leef in een zelfgekozen ballingschap, maar de gedachte om alleen te eindigen benauwt me”. En Son Mieux-zanger Camiel Meiresonne: ‘Door de drugs had ik gigantische highs, afgewisseld met enorme lows als ik nuchter was. Op die momenten moest ik dealen met mijn shit.”

Kijken, luisteren en lezen
Bij elk interview is het favoriete kunstwerk van de muzikant te zien. De QR codes bij deze werken leiden naar de soundtrack van de artiest die daarbij hoort. Kijken, lezen, luisteren, dus.

60 muzikanten
In Pop & Art staan interviews met: Rikki Borgelt (RONDÉ), Ernst Jansz, Dave von Raven (The Kik), Sabrina Starke, Lucky Fonz III, Def P, Anneke van Giersbergen, Henk Hofstede (The Nits), Fenne Kuppens (Whispering Sons), Jack Poels (Rowwen Hèze), Wouter Planteijdt (Sjako!), Meskerem Mees, Boudewijn de Groot, Anne van den Hoogen (Rosemary & Garlic), Colin H. van Eeckhout (Amenra), Bnnyhunna, Luwten, David Hollestelle (Wild Romance), Spinvis, Goldband, Peter te Bos, Janne Schra, Kris Berry, Stef Bos, Laura Jansen, JB Meijers, Gers Pardoel, Lisa Lukaszczyk (Luka), Abel van Gijlswijk (Hang Youth), Bente, Blaudzun, Tessa Rose Jackson, Delic, Slongs, Torre Florim (De Staat), Tessa Dixson, Ruben Block (Triggerfinger), Sob de Geus (45ACIDBABIES), Milo Meskens, Shishani, Benny Sings, Rick de Leeuw, Isolde, Gertjan van Hellemont (Douglas Firs), Birsen Uçar (Hydrogen Sea), Ares, Lara Chedraoui (Intergalactic Lovers), Camiel Meiresonne (Son Mieux), VanWyck, Guido Belcanto, Ton Dijkman (Mell & Vintage Future), Elsa Birgitta Bekman, Admiral Freebee, Nana Adjoa, Sor, Emma Bale, Mauro Pawlowski (dEUS), Merve Dasdemir (Altin Gün), Herman van Veen, Mick Ness (Stakbabber).

Boek release party Paradiso
De boek release party van Pop & Art vindt plaats op zondag 9 oktober in Paradiso, Amsterdam. Die middag vertellen de muzikanten Anne van den Hoogen (zangeres van Rosemary & Garlic), Wouter Planteijdt (zanger en gitarist van Sjako!) en de Belgische singer-songwriter Milo Meskens over hun favoriete kunstwerk en spelen ze een aantal nummers waaronder hun soundtrack van dat werk.

OVER DE AUTEUR
Rick Blom is journalist, historicus en muzikant. Eerder schreef hij voor het Noordhollands Dagblad, Nieuwe Revu en De Groene Amsterdammer. Zijn boek ‘Honger, een geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog’ werd in een Engelse vertaling bekroond met zilver bij de toonaangevende Britse Military History Awards en met brons bij de Amerikaanse Foreword Indies Book of the Year Award.

Persinformatie: E-mail: info@noblesseuitgevers.nl • Tel: 0252-283057 • www.noblesseuitgevers.nl

Popwarmer: YUNGBLUD – Tissues

De Engelse poprocker YUNGBLUD brak ooit door met stevige songs op Pinguin Indie, maar heeft zo langzamerhand de oversteek gemaakt naar Pinguin Pop. Hij zit tegenwoordig meer in de hoek van Twenty One Pilots, Palaye Royale en Harry Styles. Pop met een randje, zeg maar. De 25-jarige muzikant ziet er ook helemaal glam uit met de eyeliner van Robert Smith. Fan van The Cure, dat blijkt wel. Helemaal nu de nieuwe single Tissues zelfs een sample in het intro heeft uit The Cure’s klassieker Close To Me. Het is een snelle popsong geworden, heerlijk dansbaar en het refrein doet ons eigenlijk denken aan Where Did Your Heart Go Missing van Rooney uit 2007. Kennen we die nog?

FUZZY TEETH – Horsefighter

We kunnen de vorige bands van Anthony ‘FUZZY TEETH‘ Koenn wel bij naam noemen, maar tenzij je tot je ellebogen in de Haagse scene zit, is de kans dat je ze kent niet erg groot. Anders gezegd, tot nu toe is Anthony ondanks zijn noeste arbeid (hij rockt al sinds 2012 aan de weg) nog niet boven komen drijven. Maar (je voelt hem al aankomen) met zijn nieuwe project FUZZY TEETH zou dat alsnog kunnen gaan gebeuren.

Nu willen we op basis van één nummer geen al te grote uitspraken doen, maar Horsefighter heeft het hoor en als Anthony nog een paar nummers van dit kaliber heeft dan moet het wel heel raar lopen wil hij t.z.t. niet worden opgenomen in de Vaderlandse indie eregalerij.

Hoe klinkt Horsefighter dan? Vlot en vernuftig, speels en spannend, kort en krachtig. Nu weet je nog niet veel, ga daarom vooral zelf kijken bij de Popronde waar FUZZY TEETH de naam van Den Haag als popstad nummer 1 hoog zal houden.

Pierce The Veil – Pass The Nirvana

Pierce The Veil komt terug na zes jaar afwezigheid met een knal van heb ik jou daar. Pass The Nirvana is zes jaar opgekropte woede en onverwerkte frustratie gepropt in een iets meer dan 3 minuten.

De comebacksingle van de metaalmannen uit San Diego gaat over de verschrikkelijke trauma’s die de Amerikaanse ‘kids of today’ oplopen. Twee jaar lang in Covid-isolatie, dodelijke schietpartijen op school, een ruk naar extreemrechts in de politiek en zo kan zanger Vic Fuentes nog wel even doorgaan. En dat doet hij ook.

Het Nirvana uit de titel is de staat van gelukzalige leegte die Boeddhisten hopen te bereiken. Maar je kunt als band natuurlijk geen nummer maken met Nirvana in de tekst zonder te refereren aan Kurt & co. Met zijn hard en zacht passages had Pass The Nirvana dan ook een nummer van de oorspronkelijke grunge goden kunnen zijn, maar dan qua volume, agressie en expressie vermenigvuldigd met de factor 10.

Of er op korte termijn een album volgt, vermeldt het verhaal niet, maar hou er maar ernstig rekening mee.

Enumclaw – Park Lodge

Park Lodge is de zeer geslaagde opvolger van ex IJsbreker, Cowboy Bebop.

Park Lodge is de naam van het appartementencomplex waar Enumclaw frontman Aramis Johnson opgroeide. In armoede mogen we wel zeggen met zijn zessen in twee kamers. ‘You Don’t Know What It’s Like To Watch Your Mother Sleep On A Couch’. ‘I Had To Change My Life’, zingt hij.

De manier waarop Johnson zijn leven wil veranderen is met muziek. Voor Afro-Amerikanen als hij zijn sport en muziek zo’n beetje de enige manieren om uit de armoedeval te komen. Dat hij en zijn maten hebben gekozen voor grungy gitaarrock in plaats van rap zoals zijn meeste generatiegenoten is opvallend, maar niet onlogisch als je weet dat rock Zwarte wortels heeft. Enumclaw komt uit de buurt van Seattle, net als Jimi Hendrix.

Park Lodge is de vierde single van het debuutalbum van Enumclaw, Save The Baby dat op 14 oktober moet gaan uitkomen.