Category: Nieuwe Muziek

THE BOBBY LEES – Dig Your Hips 

Denk je aan Woodstock dan zie je een zee van hippies intens genieten van bands als Santana, Jimi Hendrix en Jefferson Airplane. Of aan de bosrijke omgeving waar Bob Dylan en The Band in een groot roze huis muzikale geschiedenis schrijven.

Vanaf nu moeten we ons beeld van Woodstock enigszins bijstellen. Het rustieke plaatsje in up state New York is namelijk ook de thuis en uitvalsbasis van The Bobby Lees, een stel bevlogen herrieschoppers die je moet plaatsen ergens in de hoek van garagerock, punk of gewoon tijdloze  rock ‘n’ roll.

De band telt vier leden die geen van alleen Bobby of Lee heten. De bandnaam komt van een song van hun debuutalbum. Aanjager is Sam Quartin. Zij schrijft en zingt de teksten die nogal persoonlijk zijn, denk sekse, drugs, en mentale zaken. 

Met het vlammende door Vance Powell (White Stripes, Arctic Monkeys, Wolfmother) geproduceerde Dig Your Hips maakt de band reclame voor hun derde album dat precies over een week (17/6) uitkomt onder de titel Hollywood Junkyard. Dat moet gevierd worden! Dat doet de band met een tournee door Europa.

In ons land is The Bobby Lees zelfs 3x te zien en wel op 24 juni in Merleyn in Nijmegen, 25 juni op het Kliko festival in Haarlem en de 26ste in de bovenzaal van Paradiso. Zorg dat je er bij bent!

Clipprimeur: Silver Lake – Beaches

Marleen Hoebe en Jesse Koch vormen het Haagse artpop duo Silver Lake en brengen vandaag hun nieuwe, zomerse single Beaches uit. Silver Lake staat een aantal weken ook op de playlist met Violet. De band is aanstaande zondag 12 juni te zien op het gratis festival Parkpop, Den Haag.

“Dit nummer is bedoeld als herinnering aan dat je altijd schoonheid en hoop kunt vinden in de dingen om je heen. Een soort gezongen knuffel en een gevoel van hoop.

Marleen: “Voor mij is het strand een plek waar de tijd stil lijkt te staan, wat heel rustgevend kan zijn in een wereld waar je omringd wordt door chaos en verandering. Ik wilde een nummer maken wat datzelfde gevoel in me opriep. Als ik naar dit nummer luister, stelt het me altijd gerust en maakt het me kalm en tevreden en ik hoop dat mensen die thuis of waar ze ook naar dit nummer luisteren ook een gevoel van veiligheid krijgen.”

De video is volledig geschoten op analoge 16mm en super 8 film in de omgeving van Sevilla en Cadiz in Zuid-Spanje. We hebben daar in totaal 4 draaidagen gehad en op bepaalde momenten van de dag wanneer het licht buiten op z’n mooiste was, wisten we gewoon niet waar we moesten beginnen met filmen. Het is zo’n ontzettend mooi gebied. Een aantal van de shots wilden we filmen terwijl het eb was, op een stuk waar land en bootjes droog kwamen te liggen die de rest van de dag gewoon onder water lagen, dus dat was soms een race tegen de klok. Dan zagen we het water steeds dichterbij komen terwijl wij nog helemaal opgebouwd stonden met de camera en onze spullen. Al met al hopen we dat de beelden aanvoelen als een nostalgische, mooie herinnering aan de zomer.”

Zes jaar geleden, in de romantische, nachtelijke setting van een oude Amsterdamse kroeg, werd de fundering voor het nieuwe artistieke duo Silver Lake gelegd. Na elkaar daar, op het podium, ontmoet te hebben, besloten Marleen Hoebe en Jesse Koch partners te worden in het leven, en later ook in de muziek. Vlak voor het uitbreken van de pandemie besloot het duo het creatieve potentieel van hun relatie dieper te verkennen, met als resultaat het aangrijpende en sfeervolle art-pop project Silver Lake.

The Haunted Youth – Broken

The Haunted Youth begint op stoom te komen. Vielen er vorig jaar nog gaten van meerdere maanden tussen releases, Broken is verschenen terwijl Shadows nog aan het klimmen is in de Graadmeter.

Het feit dat je dit leest betekent dat ook Broken weer een schot in de roos is. Wederom getuigt Joachim Liebens van een verlangen naar een tijd die hij alleen van horen zeggen kent; de roemruchte jaren tachtig toen men bepaald niet zuinig was met een galmpje hier of een echootje daar. De beat is up dit keer, dat maakt Broken dansbaar zonder echt een dansnummer te zijn. De spannende opbouw vindt zijn apotheose in een door gitaren gedomineerd eindspel. De fade out suggereert dat er ook een album versie bestaat.

Lord Huron – Ton Autre Vie ft Sarah Dugas

Ook Lord Huron rekt tijd door met een luxe heruitgave te komen van hun meest recente album i.p.v. met nieuw werk. De nieuwe editie telt twee versies van het niet eerder verschenen Your Other Life, een Engels en een Franstalige. Beiden zijn goed de Franse, Ton Autre Vie geheten zelfs heel goed.

Ben Schneider besteedde de vocale honneurs uit aan Sarah Dugas die veel kijkers trek op Youtube met haar covers van klassieke popsongs, maar nog geen ‘platen’ uit heeft. Sarah zingt dus in net Frans. Dat doet ze met een moddervet accent, maar dat drukt de pret geenszins. De muziek is puur Twin Peaks, stroperige violen en zo’n lage trage twang gitaar. Sluit je ogen en je waant je een ‘poor lonesome cowboy’ tijdens zonsondergang ergens in een woestijn in Arizona, far far away from home.

Gently Tender – Love All The Population

Is het kunst of kitsch? Waarschijnlijk van allebei een beetje, maar wat maakt het uit als het resultaat zou overtuigend is als de nieuwe single van Gently Tender?

Love All The Population is een new waverige ballade van Nick Cave-iaanse proporties vol toeters en bellen. Kosten nog moeite enz. Matthew E. White (Foxygen/Sharon van Etten/Slow Club/o.a.) is speciaal naar Engeland gevlogen om er persoonlijk voor te zorgen dat alles ging volgens de plannen die band en producer eerder met hem hadden gesmeed.  Normaal komt Mister White zijn eigen Spacebomb studio in Richmond, Virginia  niet uit, maar voor Gently Tender maakte hij dus graag een uitzondering. Dat zegt wel wat.

Gently Tender is niet zo maar uit de lucht komen vallen, maar herrezen uit de as van Palma Violets aangevuld met leden van The Big Moon en het hier minder bekende Broadside Hacks.  Het wachten is op een album.

Working Men’s Club – Ploys

Op single drie van het nieuwe album van Working Men’s Club mag worden gedanst. Kan niet niet worden gedanst zelfs, zo dwingend is de beat.

Zeg je Working Men’s Club dan zeg je retro-electro. Dit keer zijn Sydney Minksi-Sargeant & co op zoek gegaan naar de roots van hun roots; de muziek dus die acts als New Order, Pet Shop Boys en Human League op ideeën bracht. D.w.z. proto-electro uit de tijd dat hip hop nog een locale New Yorkse affaire was en house nog in zijn kinderschoenen stond.  Dat wordt dus balboekje mee als je op vrijdag 2 september naar de Club gaat kijken in het Amsterdamse Bitterzoet.

Momma – Lucky

Je mist meer dan je meemaakt is een gevleugelde uitspraak van wijlen Martin Bril. Dat geldt zeker in de alsmaar uitdijende wereld van de popmuziek. In de vinyl en cd tijd was het al schier onmogelijk om alle releases bij te houden, nu iedere halve zool zijn of haar muziek online kan slingeren is er echt geen beginnen meer aan. Zo komt het regelmatig voor dat we op acts stuiten die we om de een of andere reden hebben gemist. Niemand die het door heeft maar toch.

Momma is zo’n geval. De band rond Etta Friedman en Allegra Weingarten maakt muziek die je ons past als een handschoen, neo grunge met dameszang. De dames doen niet geheimzinnig over hun inspiratiebronnen en geven speciale vermelding aan Veruca Salt, The Breeders, The Pumpkins, Pavement en Kurt C. De reden dat Momma voor ons – ondanks twee eerder verschenen albums- een nieuwe naam is is dat de band hun muziek tot nu toe in eigen beheer heeft uitgebracht zonder noemenswaardige promotie. Maar.

Momenteel legt Momma legt de laatste hand aan een nieuwe langspeler, hun eerste voor het Polyvinyl, een mid level label dat wel aan promotie doet Andere Polyvinyl acts zijn o.a. Alvvays, Julia Jacklin en ‘onze’ Jacco Gardner. De overstap is de reden dat Momma nu wel op onze radar is verschenen en via ons op de jouwe. Zo werkt dat.

 

Same – The Bell

The Bell van Same is gewoon een lekker plaatje dat op het moment dat de gitaar er in komt een bijzonder lekker plaatje blijkt te zijn. Halverwege nemen de gitaren de macht zelfs helemaal over en vernemen we niks meer van de zanger met zijn aanklacht tegen bellen en andere zaken die tot stress leiden.

Tekst en muziek zijn volledig op elkaar afgestemd. D.w.z. dat het slackerige The Bell het tempo heeft van een zacht wiegende hangmat en de sfeer van een landerige  zomeravond. Over Same valt niet meer te vertellen dat ze uit Pittsburg, PA komen en sinds ca 2015 actief zijn, maar niet heel erg.

Het loon van zeven jaar werken is twee singles, twee EP’s en een inmiddels ook alweer twee jaar oud album. The Bell is het eerste nieuwe nummer sinds dat album en laat horen dat de band toch niet heeft stilgezeten, want op alle fronten een sprong voorwaarts.

Popwarmer: Sky Ferreira – Don’t Forget

“The 14 year old tumblr me is screaming, so glad She’s finally back. We missed you sky”, aldus één van de populairste reacties op Youtube onder de nieuwe single Don’t Forget van Sky Ferreira. Het laat zien hoe hip en belangrijk Sky is onder tieners+. Het is de eerste single in drie jaar tijd van de Amerikaanse artpop diva die met haar muziek en teksten behoorlijk kan verrassen. Een beetje in het straatje van St. Vincent maar dan wat hitgevoeliger, zoals ook Don’t Forget met catchy synths en stevig aangezette zang lekker pompeus klinkt, maar Sky blijft spannend genoeg zoals we van haar gewend zijn.

Bull – Stuck!

Stuck! is weer zo’n aanstekelijke single van het ongrijpbare Bull uit York. Het nummer schiet alle kanten uit, maar mist zijn doel niet; het in beweging brengen onzer ledematen.

Er gebeurt zoveel in Stuck! dat het meer een potpourri is dan een conventionele popsong. Telkens als je denkt gekker kan niet hoor je een bezopen gitaar, een ronddansende piano of een dubbele blokfluit solo. Er wordt gerockt, gerapt en gelachen, vaak tegelijk.

De man die zorgde dat kikkers in de kruiwagen bleven is de Nederlandse producer Remko Schouten. Met een staat van dienst waarop namen prijken als Pavement, Betty Serveert, Sonic Youth en Claw Boys Claw zal hij wel wat gewend zijn, maar zo’n bonte band als Bull zal hij niet vaak hebben meegemaakt. No shit!