Nieuwe Muziek Archieven - Page 285 of 1020

Tamino – Fascination

Tamino is terug! Gedurende de coronacrisis heeft hij zich schuil gehouden, maar stilgezeten heeft hij duidelijk niet. Fascination is de tweede single van het tweede album van de Vlaams-Egyptische minstreel, die met zijn betoverende stem en expressieve songs zo’n beetje half Europa en heel Turkije aan zijn voeten wist te krijgen.

Fascination is een van de meer ‘westerse’ songs van Tamino, geen exotische snaarinstrumenten of percussie en vrijwel geen Arabische stembuigingen. Wat we wel horen is een sterk gecomponeerde en weer overtuigend gezongen semi-ballad, die deze oren meer aan Tim Buckley doet denken dan aan diens door Tamino bewonderde zoon Jeff.

De opvolger van Amir heet Shara en staat voor 23 september. Op 2 december treedt Tamino op in Paradiso.

Mt. Joy – Bathroom Light

De vierde voorloper en laatste van het nieuwe Mt Joy album is een uitgeklede ballad, een geslaagde kennismaking met de meer introverte kant van de band van Matt Quinn en Sam Cooper.

Bathroom Light gaat over verwachting en vooroordelen. Het voorbeeld dat Quinn geeft is dat hij zijn partner via Instagram heeft leren kennen. Wanneer hij dat vertelt aan mensen bekruipt hem altijd een soort van schuldgevoel. Als of hij iets verkeerds heeft gedaan. Onzin natuurlijk, maar wel een goed onderwerp voor een luisterliedje met naast een sterke tekst een erg fijne elektrische gitaar.

Het nieuwe album van Mt. Joy, Orange Blood is uit op 17 juni.

Klangstof – Disguiser

Na de succesvolle release van de EP ‘Ocean View’ eerder dit jaar brengt het Nederlandse indierocktrio Klangstof ‘Disguiser’ uit. Dit is de verbluffende eerste single van hun derde album die in september uitgebracht wordt. Het nummer gaat over het willen vluchten voor de laag nepheid in de maatschappij, maar er nog steeds elke minuut van de dag door achtervolgd worden. Klangstof is de eerste Nederlandse band ooit die op Coachella speelde. Hun eerdere releases resulteerden in een Best Alternative Act Edison Award en internationale radio-airplay en media-aandacht. De band start deze zomer hun tour met support shows van de internationale tours van Pixies (Europa, Australië en Nieuw Zeeland) en optredens op verschillende festivals.

Yme – Happy Now

“Being bullied is one of the worst things i have ever experienced besides my autism.
As a result of being bullied during my elementary school period I wrote this song as a form of therapy, unfortunately it never got out of my head. Although i was treated with professional therapy.
I hope it will help other children who are being bullied today!”

Listen to the track here

Editors – Karma Climb

Na een veni vidi vici op Vestrock en Dauwpop bracht Editors eerder deze week het nieuws naar buiten dat ze op 6 oktober de release van hun nieuwe album, EBM komt vieren met een concert in de Ahoy. Dat is een kleine twee weken na de release van hun zevende langspeler.

We denken dat de E van de albumtitel voor Editors staat en de M voor music. Resteert de vraag wat de B betekent. Een goede gok zou Blanck Mass kunnen zijn, naar het nieuwe lid en inmiddels vaste producer van de band.

Nieuwe single, Karma Climb is net als het eerder verschenen Heart Attack een geslaagd voorproefje. Stilistisch is er niks nieuws onder de zon, maar de sturm und drang waarmee een en ander wordt gebracht maakt veel goed.

WOOZE – Bittersweet Timpani

Bittersweet Timpani is zo’n nummer waar iedereen iets anders in hoort, afhankelijk van je leeftijd en kennis van de pophistorie. In de comments op Youtube worden o.a. Devo, maar ook Faith No More en Adam & The Ants genoemd. Wij willen daar nog The Sweet aan toevoegen, je weel wel van Ballroom Blitz.

Waar iedereen het over eens is is dat Bittersweet Timpani een glamrocknummer is, neo glamrock haasten we ons er bij te zeggen, want ook al wordt WOOZE vergeleken met oude helden er is weinig retro’s aan hun sound. WOOZE is een Brits/Koreaans duo dat sinds 2018 zo’n dozijn tracks heeft uitgebracht die opvallen vanwege hun hoge energiepijl, stilistische verscheidenheid en opvallende songtitels. We noemen er een paar; Ladies Who Lunch With Me, Get Me To A Nunnenry en I’l Have What She’s Having.

Nieuwe single Bittersweet Timpani pas prima in dit rijtje. Een timpani is een trommel, een keteldrum om precies te zijn. Wat er bitterzoet is aan zo’n instrument mag WOOZE weten.

Nation Of Language – Androgynous

Eigenlijk doen we niet aan covers, maar voor Androgynous van Nation Of Language maken we graag een uitzondering. Omdat het een goed nummer is, maar vooral omdat het zo’n verrassende keuze is. Een cold waveband die een nummer covert van een warmbloedige rockband!

Het origineel van Androgynous komt uit 1984 en is van The Replacements, een band die in niets lijkt op Nation Of Language. The Replacements was een rudimentaire rammelrockband met de reputatie altijd dronken te zijn. Maar hun songs waren bijzonder en getuigden van empathie en sensitiviteit die sterk contrasteerden met hun Stones-achtige hedonisme. En dat is waar Ian Devaney van Nation Of Language op aansloeg. Daarnaast vond hij het een uitdaging om een gitaarnummer in een synth-jasje te stoppen.

Androgynous komt binnenkort uit als 7” met een volgens Deveney verassing op de b-kant. Dat moet dan wel iets heel bijzonders zijn.

Popwarmer: Phoenix – Alpha Zulu

De Franse indiepop band Phoenix is terug! De invloedrijke groep rondom zanger Thomas Mars staat altijd garant voor catchy, frisse nummers. Zo ook de nieuwe single Alpha Zulu. Het is even wennen, maar dan heb je ook wat. Phoenix heeft tevens de Alpha Zulu tour aangekondigd; een grote tour door de USA (met Porches) waar het gezelschap uit Versailles zeer populair is. Nederland is voor de eerste keer in negen jaar tijd op 25 november in Paradiso aan de beurt. Bij zijn is meemaken, Phoenix is live zeer de moeite waard. Waarschijnlijk kunnen we dit jaar dus ook een zevende studioalbum van het viertal verwachten.

Stacks – Above Ground

Stacks is een ietwat mysterieus of in ieder geval social media-loos duo dat zich toelegt op het produceren van elektronische sfeersongs waarin de balans doorslaat naar de menselijke maat. We schrijven duo, maar je zou Stacks ook als trio kunnen beschouwen met de studio als derde lid.

Het introverte Above Ground dat met zijn vele vocale lagen een nazaat is van I’m Not In Love van 10cc (en Moments In Love van Art Of Noise) is wel en niet representatief voor, Love and Language het tweede album van de Antwerpenaren. Niet omdat het het nummer weemoediger is dan de rest. Wel omdat het een mooie etalage is voor het technische vernuft, de warme sferen en de muzikaliteit van Jan en Sis Matthé.

Releasefeest 16 juni in Garage Noord, Amsterdam.

Pinkshift – nothing (in my head)

Pinkshift is een onbehoorlijk rockend trio uit de Amerikaanse stad Baltimore. Op zang hebben we de charismatische Ashrita Kumar, op gitaar de virtuoze Paul Vallejo en op drums de tomeloze Myron Houngbedji. Aan de atoomkracht van het trio kan je afhoren dat ze het zelfde kraanwater drinken als Turnstile.

Op het eerste gehoor doet Nothing (In My Head) wel aan Paramore denken, maar na de giftige gitaarsolo en het stekelige refrein vergeet je alle vergelijkingen en hoor je dat Pinkshift stevig op eigen benen rockt.

File under zeer veelbelovend!