Category: Nieuwe Muziek

The Linda Lindas – Oh!

The Linda Lindas werden in één klap wereldberoemd door een Youtube filmpje van een optreden in de Openbare Bieb van L.A. Wat je ziet is een gezellig rammelende punky multi-culti meidenband. De jongste is 11, de oudste 17.  Het liedje dat ze speelden heet ‘Racist, Sexist Boy’. De clip ging viral een kopstukken als Tom Morello, Flea, en Thurston Moore verklaarden zich fan.

Legendarisch punklabel Epitaph ontfermde zich over de meiden en nu zijn Bela, Eloise, Lucia en Mila bezig geschiedenis te schrijven. We hebben eerst even de kat uit de boom gekeken, gecheckt of de rappe faam van het viertal geen hype is. Maar dat lijkt niet het geval. Oh! is gewoon een erg leuk liedje dat in elk van de laatste vijf decennia uit had kunnen komen met als toegevoegde waarde de pret en toewijding van de Lindas.

Popwarmer: LEISURE – Flipside

De Nieuw-Zeelandse indie r&b act LEISURE heeft een nieuwe, spannende en super chille EP uit. De vijf tracks zijn gemaakt tijdens een reis naar Frankrijk. ‘SIDE B’ weerspiegelt de band’s kenmerkende geluid, een zijdezachte amalgaam van laid-back R&B, elektronica met hints van 70s funk. Wat ons betreft is Flipside de fijnste van de 5 en daarom deze week de nieuwe Popwarmer op Pinguin Pop!

Slash – The River Is Rising (Feat. Myles Kennedy and the Conspirators)

Slash en Myles partyen alsof het 1969 is op The River Is Rising. Met de nieuwe single kondigen de bloedbroeders de komst aan van de opvolger van Living The Dream uit 2018. Het nog titelloze album is zo goed als live in de studio opgenomen door Slash en Myles en de Conspirators. Precies zoals ze vroeger deden.

Volgens Slash is dit vierde album dat hij maakte met Myles en The Conspirators de beste tot nu toe. Hij zou natuurlijk gek zijn als hij anders beweerde, maar afgaand op de bruisende energie van The River Is Rising zou hij best wel een gelijk kunnen hebben.

Wie meer wil weten/horen of zien kan zijn/haar hart ophalen op Youtube. Daar zijn diverse clips te zien over het nieuwe project van Slash Hudson en co.

 

Priestgate – Bedtime Story

Priestgate is een drie singles oude band uit Noord Engeland, uit een klein dorpje in Oost Yorkshire om precies te zijn. De streek van herkomst is belangrijk, want Noord Britse bands hebben vaak een eigen klankkleur. Dat zal met hun dialect te maken hebben en wie weet ook met het klimaat. 

Veel bands uit de regio klinken donker, robuust en serieus. Zo ook Priestgate dat een eigentijdse vorm van gothic rock presenteert, anders gezegd meer dan een beetje op The Cure lijkt. Qua gitaarsound dan. Zanger Rob Schofield heeft zijn eigen bronzen timbre. Voor een beginnende band klinkt Priestgate opvallend dynamisch en zelfverzekerd. File under veelbelovend.  

Lime Garden – Clockwork

Corona is de schuld van veel ellende in de muziekwereld, maar zoals JC ooit opmerkte, ‘heb elk nadeel ook zijn voordeel’. Zo kreeg Lime Garden, een meidenkwartet uit het Britse Brighton net een beetje de smaak van het live spelen te pakken, konden ze de boel weer afbreken. Het voordeel van de gedwongen thuisvlijt is dat ze nu makkelijk een uurtje kunnen vullen met alleen maar sterke tracks, die ze ook nog eens kundig en overtuigend kunnen uitvoeren. Oefening baart kunst enzo.

Die progressie hoor je in de vijf liedjes die de band tot nu toe heeft uitgebracht. De eerste drie zijn leuk en aardig, de laatste twee respectievelijk goed en geweldig. Wat je ook kunt horen is dat Chloe, Annabel, Leila en Tippi hun eigen geluid hebben ontwikkeld. In reviews wordt Lime Garden o.a. vergeleken met St Vincent, Black Honey en War Paint. Het enige wat je daaruit kunt opmaken is dat ze een zangeres hebben. Genoemde dames zouden in hun handjes knijpen al ze een nummer als Clockwork hadden geschreven.  

Carlos Cippelletti – Hybrid / C

Carlos Cippelletti – Hybrid / C (Outhere Music/Outnote Records)

Pianist Carlos Cippelletti zou je een wonderkind kunnen noemen en voor het gemak doen we dat ook maar even. Dit jaar behaalde hij zijn master in Latin jazz aan Codarts University of the Arts in Rotterdam. De Spanjaard sleepte daarvoor al diverse grote prijzen in de wacht in de jazzwereld.

Hybrid / C betekent het albumdebuut van Cippelletti. Een zowel muzikaal als cultureel fusion-project waarin Afro-Cubaanse muziek en jazz samenkomen. Cippelletti, geboren in Spanje uit een Cubaanse vader en Franse moeder, laat zijn diverse identiteiten op weergaloze wijze samensmelten op een sprankelend album waarop jazz, Cubaanse folklore, neo-soul en zelfs klassieke muziek leiden tot een sprankelende, zalvende mix. Muziek die je doet verlangen naar warme oorden.

Dat de naam Buena Vista Social Club af en toe op komt borrelen is nauwelijks verwonderlijk, gezien die Cubaanse invloeden, terwijl door Cippelletti en zijn band een nog hoger niveau wordt aangetikt.

Hybrid / C  werd opgenomen met een traditioneel Afro-Cubaans jazzsextet (trompet, tenorsax, piano, contrabas, conga’s / batá-drums en drums) en, sterk gedoseerde, additionele elektronica en synthesizers om een synthese tussen traditionele klanken en een stuk moderniteit te creëren. Aangevuld met gastartiesten zoals trompettist Alvaro Artime en Maria José Llergo, die op twee songs de vocalen verzorgt, wordt op Hybrid / C een muzikaliteit tentoongespreid die louter tot gelukzaligheid leidt. De mensheid is eraan toe. Pieter Visscher

Liefhebbers van Carlos Cippelletti luisteren uiteraard ook naar https://pinguinradio.com/player/pinguin-pluche

 

Dazy – Invisible Thing

In de oertijd van de popmuziek duurden nummers zelden langer dan twee minuten. In de hippietijd kwam daar verandering in en duurden songs soms wel een hele plaatkant.De punks kwamen daar tegen in opstand en brachten de gemiddelde songlengte terug naar een minuutje of drie. Dat werden er vier, soms vijf in de daarop volgende decennia, maar -dankzij Tik Tok- komt de limiet van twee minuten weer in zicht. En waarom niet? Feitelijk duren veel nummers maar anderhalve minuut, en bestaat de rest uit herhaling.

Invisible Thing van Dazy klokt een krappe anderhalve minuut. Het lijkt echter veel langer, want er gebeurt van alles; de gitaren zoemen om je hoofd als een zwerm wespen, de zanger is maar net te horen boven het geweld van de ritmesectie. Tegen de tijd dat je je veiligheidsriemen om hebt is het alweer voorbij. Op het debuutalbum van de band/man Dazy lijkt een eenmansproject van James Goodson) uit Richmond Virginia staan nog 22! gelijksoortige adrenaline verhogende fuzzrocksongs.

 

 

 

Parquet Courts – Homo Sapien

Parquet Courts brengt vandaag hun langverwachte nieuwe album, Sympathy For Life, uit op Rough Trade Records, en een gelijktijdig optredende release-show spelen in Music Hall of Williamsburg.

Ook is er een vurige nieuwe single/video, ‘Homo Sapien’. Daarnaast zal de band vandaag Feel Free: Sympathy for Life, Visualized presenteren tijdens hun NoonChorus livestream-evenement, waar fans “Sympathy for Life” voor het eerst in zijn geheel kunnen horen en zien. De band, die deze stream slechts één nachtje online laat staan, schakelde de inspanningen in van 11 geweldige visuele artiesten van over de hele wereld om een volledig unieke ervaring te creëren met o.a. een introductie door NBA Hall of Famer Bill Walton en bijdragen van Joe Pera van Adult Swim.

“Sympathy For Life” is Parquet Courts op hun meest instinctieve en elektronische manier, waarbij ze hun betoverende, psychedelische verhalen in magie laten neerdalen op een nieuw terrein zonder hun unieke identiteit te verliezen. Hoewel het nieuwe nummer “Homo Sapien” gitaarzwaar is, heeft het nog steeds een groovend randje terwijl de vocalen van A Savage herkauwen: “The erotic quality of not feeling meaningless // Reflecting a loving gaze // Commanding and amorous // A matte-finished wishing well // Seductive and glamorous.”

NOBRO – Better Each Day

Wie geen goed humeur krijgt van Better Each Day, de nieuwe single van NOBRO kan beter even de GGZ gaan bellen. De song begint met een gospel-achtig dameskoor inclusief orgel, maar na een minuutje komt de punk uit de mouw waarna er op de tafel gedanst mag worden. De meest gezongen zin is ‘Get The Fuck Out Of Here’, om politieke redenen heeft men echter gekozen voor het neutralere Better Each Day als songtitel.

NOBRO betekent no brothers, we hebben hier dan ook van doen met een meidenband. We hebben op zang en bas Kathryn McCaughy, op drums Sara Dion, op gitaar Karolane Carbonneau en op keys en percussie Lisandre Bourdages. Ze komen uit Montreal, Canada. Vandaar die welluidende Franse achternamen. Een album is er nog niet, wel een handvol vergelijkbare oppeppertjes. 

Sunflower Bean – Baby Don’t Cry

Het New Yorkse drietal Sunflower Bean heeft hun single Baby Don’t Cry uit. Het is ‘t eerste nieuwe materiaal van de band, met de veelzijdige frontvrouw Julia Cumming aan het roer, sinds hun succesvolle 2e studioalbum Twentytwo in Blue uit 2018, de King of the Dudes EP uit 2019 en de standalone track Moment In The Sun uit 2020.

In de tussentijd toerden ze uitgebreid met o.a. Beck, Cage the Elephant, Interpol en Courtney Barnett.

Baby Don’t Cry geeft alvast een heel fijn voorproefje van wat er in 2022 van Sunflower Bean kan worden verwacht.