Category: Nieuwe Muziek

Arab Strap – As Days Get Dark

Arab Strap – As Days Get Dark (Rock Action/Mattan Records)

De eeuwige preoccupaties van Arab Strap met uitersten als de dood en seks zijn ook op het tiende studioalbum As Days Get Dark volop hoorbaar. Zestien jaar na voorganger The Last Romance hadden we eigenlijk nauwelijks meer rekening gehouden met een nieuwe plaat. Daarom is As Days Get Dark een extra grote verrassing.

In de loop der jaren is wel veel solowerk verschenen van Malcolm Middleton en Aidan Moffat. Zo kwam Middleton met het sublieme Into The Woods (2005) op de proppen, wat een van de sterkste albums is die dat jaar verschenen. Middleton neemt ook op As Days Get Dark niet de zang voor zijn rekening, terwijl hij een minstens zo begenadigd zanger is als Moffat, wiens stem wel verdomde goed past bij de sound van Arab Strap. Dus zo verwonderlijk is het allemaal ook niet.

Arab Straps postrock herken je uit duizenden, met name door de praatzang van Moffat, wiens zeggingskracht groot blijft. Zoals hij “I don’t give a fuck about the past or glory days gone by” zingt in openingstrack The Turning Of Our Bones is meesterlijk. Het woord fuck wordt sowieso prettig uitgesproken door Schotten.

“This album feels like its own new thing to me. It’s definitely Arab Strap, but an older and wiser one, and quite probably a better one. It’s about hopelessness and darkness. But in a fun way”, duidt Moffat de zwartkomische teksten van het duo, dat opnieuw zorgt voor een ravissante synthese tussen gitaar, drums, saxofoon en strijkers en drumbeats en andere elektronica.

Zwakke tracks zijn niet te vinden op het album. Wat het allemaal extra knap maakt, na zo’n lange stilte. Geen spoor van krampachtigheid of nieuwe bewijsdrang. We horen een grote diversiteit aan soundscapes, tempowisselingen en melodieën. Maar allemaal heel erg Arab Strap. Overal humor ook, wanneer je goed luistert. Bijvoorbeeld naar Another Clockwork Day. Een aangrijpend masturbatieverhaal over een man die overweldigd wordt door online porno.

Resumé: Arab Strap blijft een werkelijk fucking fascinerende formatie, die een van de sterkste albums heeft uitgebracht die je dit jaar gaat horen. Er is meer chemie ontstaan tussen Moffat en Middleton in de loop der jaren. De luisteraar spint er verdómd veel garen bij. Pieter Visscher

 

Pom Pom Squad – Lux

Pom Pom Squad onderzoekt angst voor intimiteit en maagdelijke zelfmoorden op de single ‘Lux’.

Het is een vlijmscherpe beet van cathartische punk, die Mia Berrin, de krachtpatser van de vierkoppige band uit Brooklyn, aanvankelijk schreef toen ze zeventien was. Op dat moment bleek ze in een traumatische strijd te zijn over haar adolescente vrouwelijke ontwaken terwijl ze zich realiseerde de blik van het mannelijke patriarchaat altijd aanwezig was.

De video reconstrueert verschillende specifieke shots van Sophia Coppola’s bewerking van The Virgin Suicides, en toont Berrin’s ware aard als een levenslange fan van John Waters, David Lynch en Heathers, met een oneerbiedig, in pastelkleur doordrenkt middelbare schoolverhaal dat de underdog koestert.

 

Nick Cave & Warren Ellis – Balcony Man

En toen was er plotseling een nieuw album van Nick Cave. Hij maakte het album samen met Warren Ellis, zijn rechterhand uit The Bad Seeds. CARNAGE is half improviserend opgenomen, en dat hoor je. Niet aan onaffe of richtingloze nummers, maar aan de spontaniteit en oneffenheid van de tracks. Er is weinig weggepoetst of gladgemaakt.

Er staan 8 songs op CARNAGE. Onze (voorlopige) voorkeur gaat uit naar het beschouwende Balcony Man. Was Nick Cave vroeger op zijn best als hij zich boos maakte en zijn Bad Seeds opzweepte tot bijna kakofonische uitbarstingen, tegenwoordig schittert hij als crooner, als indie-equivalent van Frank Sinatra. Of Fred Astaire wiens naam hij noemt in Balcony Man. Verder horen we een treurende piano, een Cohen-esque vrouwenkoor en half verborgen violen. Met minimale middelen weten Cage en Ellis een maximaal effect te sorteren.

Snowapple moedigt aan om voor jezelf op te komen met nieuwe single ‘Wrong Feet’

Snowapple inspireert om voor jezelf op te komen en waar nodig het gevecht aan te gaan. De band doet dit met hun inzet voor vrouwenrechten én via hun nieuwe muziek. Met ‘Wrong Feet’ wil Snowapple vrouwen aanmoedigen niet altijd degene te zijn die de vrede bewaart en te zorgen dat iedereen het fijn heeft. ‘Wrong Feet’ is de titeltrack van het nieuwe album dat dit voorjaar door ZIP Records wordt uitgebracht. De videoclip gaat vandaag bij ons in première.

De ‘Wrong Feet’ videoclip is gemaakt door Snowapple in samenwerking met Shadi Chaaban, een Libanese cinematograaf. De hoofdrol is weggelegd voor twee paar voeten van een mime actrice en een danseres, in een spel tussen licht en donker. De video laat zien dat ieder mens altijd maar een klein deel van zichzelf toont aan de buitenwereld, en hoe dat ineens om kan slaan.

In het voorjaar van 2021 zal Snowapple voor de tweede keer het Jardin Rouge festival organiseren in samenwerking met theater De Roode Bioscoop in Amsterdam. Jardin Rouge is een dynamisch festival met wisselende workshops overdag en een avondvullend programma waarbij alle ruimtes van het Amsterdamse theater gebruikt worden door verschillende acts en artiesten uit alle windstreken. De eerste editie van het festival vond plaats in maart 2020.

Skegss – Valhalla

Het Australische Skegss zorgt voor de broodnodige vrolijkheid in deze onwennige tijden met nieuwe single Valhalla. Iedereen die Asterix en de Noormannen heeft gelezen of Vikings gezien, weet dat Walhalla het Nirvana is van de oude Scandinavische volken.

Het trio uit Byron Bay heeft zich voor hun nieuwe single echter niet laten inspireren door Asterix of Ragnar Lodbrok, maar door The Last Kingdom, een Netflix serie over een vloot Noormannen die huishouden in het vroeg middeleeuwse Engeland. De serie is een aanrader net als de single, die niks meer en niks minder is dan een dorstige en zweterige festival-kneiter.

Wie dit naar meer vindt smaken hoeft nog maar een paar weken te wachten op het nieuwe album van Benny, Toby en Jonny, want 26 maart ligt Rehearsel al in de virtuele winkel.

Personal Trainer – The Loozer

The Loozer is 1 van de 3 nieuwe nummers op  Gazebo, het nieuwe halve album van Personal Trainer. Politics en Muscle Memory verschenen eerder al. We hadden graag een heel album gezien, maar ook hier kunnen we heel goed mee leven.

En liever een EP die helemaal goed is dan een album met zwakken plekken. Aangenaam is ook dat de nummers op Gazebo lekker uiteenlopend zijn, in tempo, energielevel en ook in stijl. Afsluiter The Loozer is een geslaagde slacker-rock variant op de praatpostpunk die momenteel zo welig tiert. Op ¾ ontspoort het nummer een beetje waarna de draad weer met extra verve wordt opgepikt.  

 

Rostam – 4Runner

Eerder hoorde we al “These Kids We Knew” en “Unfold You“, daar voegen we nu “4Runner” aan toe. Dit nummer van Rostam Batmanglij (bekend uit Vampire Weekend) legt de intieme sensatie vast van een roadtrip met een speciaal persoon. Een 12-snarige akoestische gitaar en dreunende percussie passend bij  het sfeerbeeld; ondergaande zon, een zacht briesje en een liefdesverhaal dat zich ontpopt tijdens een rit langs de Amerikaanse westkust. Een vers koppel geïsoleerd van de buitenwereld door het ijzer waar in rondgereden word en een blazende stereo-installatie, een euforische ervaring waarbij alle zonnestralen ter wereld alleen voor hen schijnen.

Changephobia is geschreven en geproduceerd door Rostam in de afgelopen drie jaar en in dezelfde periode produceerde hij ook Clairo‘s doorbraak Immunity en Haim‘s 2020 Album of the Year Grammy genomineerde Women in Music Pt. III.Dit album breekt met veel van Rostams eerdere werk, op Changephobia hoor je de producer schilderen met een nieuw palet van geluid, beïnvloed door Bebop uit de jaren vijftig en Neo-Psych uit de jaren negentig. De titel doet echter vermoeden dat dit niet gemakkelijk was…

EUT – Stuck

Omdat iedereen What Gives You The Kicks, de nieuwe single van EUT draait – en terecht –  dachten wij laat ons eens lekker eigenwijs doen en gewoon een albumtrack pakken. Nou ja gewoon. Stuck is EUT op zijn gekst en dus op zijn best.

Megan zingt een tekst die maakt dat Stuck (st=f) bij de collega’s van de BBC alleen ‘s nachts te horen zal zijn. De rest van de band lijkt te proberen haar uit het lood dan wel aan het lachen te krijgen met een los rockende track waarin van alles gebeurt. De gitaren plagen en zagen, de drummer swingt als een boemeltrein op een bergtraject. Ondertussen staat de bassist bellen te blazen op zijn instrument. Stuck heeft alles in zich om live volledig uit de hand te lopen. Heerlijk!

Het nieuwe tweede album van de EUTS heet Party Time en is uit.

The Horrors – Lout

De nieuwe single van The Horrors loopt over van industrial-rock invloeden en is de eerste release van de Britse band sinds 2017. Het nieuwe werk van The Horrors klinkt in vele opzichten anders dan het veelgeprezen studioalbum V – harder, grover en feller. Met de titeltrack Lout kondigt de band hun gelijkname EP aan, die op 12 maart verschijnt. De aankondiging gaat gepaard met een intense minifilm, geregisseerd door de band in samenwerking met creative director Bunny Kinney en Isamaya Ffrench. De EP tracks Lout en Orb zullen later worden uitgebracht worden op bloedrood 7″ vinyl, in een gelimiteerde oplage van 1500 stuks.