Manchester Orchestra – Bed Head

Met de release van Bed Head doorbreekt Manchester Orchestra een stilte die bijna vijf jaar heeft geduurd. Eventuele klachten over het lange wachten verdwijnen als sneeuw voor de zon na het horen van de nieuwe single.

Door het typische stemgeluid van frontman Andy Hull is Bed Head direct herkenbaar als het werk van Manchester Orchestra, maar de nieuwe single is -om het in Daft Punk termen uit te drukken- harder, better, faster & stronger. Alleen al de drums hebben meer energie dan alle songs op doorbraakalbum A Black Mile To The Surface bij elkaar. En dan overdrijven we nog geen eens zo veel. Ook welkom zijn de synths die een grotere rol spelen dan voorheen. De tekst is als altijd weer serieus. Bed Head gaat over twee vrienden die ieder in hun eigen wereld leven.

De nieuwe single is de opmaat naar de release van album zes van Man-O, The Million Masks Of God. (release 30/4) .

Lord Huron – Not Dead Yet

Een onverwacht nieuw geluid van Lord Huron! Nou ja nieuw. Voor de band van Ben Schneider dan. De stijl van Not Dead Yet is zo oud als de popmuziek zelf; rock ‘n’ roll!

Dat klinkt wat woester dan Not Dead Yet feitelijk is, maar vergeleken met de breed waaierende sfeerrock waarmee Lord Huron zich in de kijker speelde is de nieuwe single toch een pittig plaatje. Of de geest van Elvis ook rondwaart in de andere songs van het nieuwe album weten we natuurlijk pas als de plaat uit is. Wat we nu al wel kunnen vaststellen dat Lord Huron op album 4 wel een een heel verrassend uit de hoek zou kunnen komen. Wanneer de opvolger van Vide Noir wordt gelanceerd is nog onbekend.

We Are The Empty – Show Me The Sky, Show Me The Moon

Ondanks het feit dat We Are The Empty net zijn derde album heeft uitgebracht is er nog maar bar weinig bekend over de band. En dat lijkt precies de bedoeling. Een kort bio op Spotify maakt melding van ‘something of an enigma’. En ‘no one knows who’s behind the mysterious act’.

Dat kan betekenen dat We Are The Empty een project zou kunnen zijn van een stel gerenommeerde muzikanten of dat hier een slimme marketingstrateeg aan het werk is. Hoe dan ook we zullen het met de muziek moeten doen en die is een dikke prima! De band maakt metal van melodieuze soort en heeft een bovengemiddeld goede zanger. Show Me The Sky Show, Me The Moon lijkt wat poppier dan ouder werk, maar heeft zeker zijn bite niet verloren. Het bijbehorende album heet The Ocean en is dus al uit.

Dinosaur Jr. – I Ran Away

Kurt Vile produceerde de nieuwe single van Dinosaur Jr.. Dat werpt de vraag op, is de invloed van de maker van Pretty Pimpin’ te horen? Misschien als je tot aan je oksel in het werk van de band van J Mascis zit, maar voor de latente fans niet echt. Misschien dat de mix iets helderder is en we horen een 12 string gitaar die door Kurt wordt bespeelt, maar maar verder is I Ran Away Dinosaur Jr. ten voeten uit; bibberrock met puntige gitaarsolo’s en die kenmerkende kreunstem van Mascis.

Bedoeling was dat Kurt het hele Dinosaur Jr. nieuwe album zou produceren. Corona stak daar een stokje voor, daarom heeft J in overleg met K zelf maar de puntjes op de i gezet. Het 12e album van Dinosaur Jr., de eerste in vijf jaar heet ‘Sweep Into Space’ en wordt op 30 april verwacht.

Slothrust – Cranium 

Qua klank niet echt een aantrekkelijke naam dat Slothtrust. Vertalen helpt niet echt, sloth betekent luiaard en rust roest. Nu doet een luiaard heel veel of heel weinig eigenlijk maar roesten doet het beest niet. Wel bewegen sommige soorten zo traag dat er mos groeit in hun vacht. Maar genoeg taalkunde en biologie, terug naar de muziek.

Slothrust is niet nieuw, de band bestaat al een jaar of tien en heeft vier albums op voorraad. In 2018 hebben we Double Down van ze gedraaid, een nummer van het nog steeds laatste album van het trio uit Boston. Slothrust is zo’n band die eigenlijk geen band is, maar een verkapt soloproject. Baas van het stel is Leah Wellbaum. Zij schrijft, zingt en speelt gitaar. De carrière van Slothrust zit in de lift, hun meest recente album deed het aanmerkelijk beter dan de voorgangers. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ze drie jaar aan de opvolger hebben gewerkt. Dat en corona. Veel bekend over het nieuwe album is er nog niet, maar er is een nieuwe single. Dat houdt meestal in dat een nieuw album niet zo lang meer op zich zal laten wachten.

Leah’s Slothrust is een gitaarband van vrij klassieke signatuur, beetje grungy en niet zuinig met solo’s. Het sierlijk rockende Cranium – (kaakloze)schedel betekent dat- duurt een kleine vijf minuten, de eerste helft zingt Leah, in de tweede laat ze haar gitaar spreken. En hoe!

Waltzburg kondigt nieuwe EP aan met release van single ‘Inbetween’

De Nijmeegse indieband Waltzburg brengt vandaag nieuwe single ‘Inbetween’ uit, waarmee ze ook de release van nieuwe EP ‘Let’s All Pretend’ aankondigen. Op deze EP, die al over drie weken uitkomt, staan naast ‘Inbetween’ ook de eerder uitgekomen singles ‘Sure Shine’ en ‘Cleo’.

De EP is de opvolger van debuutalbum ‘Cut The Wire’, waar ook single ‘Gotor’ op stond. ‘Inbetween’ is nu overal te beluisteren, en is uitgekomen samen met een video die zowel heimwee als vervreemding oproept naar de tijd dat bands in de lokale kroeg te zien waren.

‘Let’s All Pretend’ is de titel van de nieuwe EP van Waltzburg, die uitkomt op vrijdag 26 maart. De EP komt voort uit een fascinatie voor het moderne ‘doen alsof’. Elk van de liedjes verkent op zijn eigen manier de thematiek rond de maskers die we onszelf voorhouden, en de rol die we daardoor spelen in sociale situaties. In vijf tracks neemt de EP de luisteraar mee naar ongemakkelijke verjaardagen, een mislukte trip naar Londen en een bittere nieuwjaarsdag.
Een van die tracks is nieuwe single ‘Inbetween’. Zanger Menno Krivokutya over het nummer: “’Inbetween’ gaat over het gevoel second best te zijn, je een fraudeur voelen in het leven. Hoe terecht of onterecht dat gevoel ook is.”

De video voor ‘Inbetween’ schetst een vervreemdend beeld van een op het eerste oog normale situatie. We zien de band in een volle zaal spelen, maar op het tweede gezicht lijkt er toch iets aan de hand. De video speelt in op het gevoel van heimwee naar shows in volgepakte zalen, en laat pijnlijk zien hoe ver weg dit op het moment is.

Sven Hammond en Typhoon slaan handen ineen voor nieuwe single

Sven Hammond, de band van frontman Sven Figee, brengt in samenwerking met rapper annex zanger Typhoon een nieuwe single uit. Het nummer Locomotive – Doucement (Hittegolf) is afkomstig van Sphere, het studioalbum dat op 16 april verschijnt. Onlangs bundelden Sven Hammond en Typhoon hun krachten voor een show die werd uitgezonden tijdens de online editie van Noorderslag. Met de nieuwe single borduren ze voort op de muzikale connectie waarvan men eerder een voorproefje kreeg.

De muzikanten kennen elkaar van eerdere ontmoetingen in het livecircuit, maar een opnamesessie kwam vanwege overvolle agenda’s telkens niet van de grond. Toen de cultuursector werd platgelegd vanwege de pandemie, bood het mogelijkheden voor Sven Hammond en Typhoon om eindelijk de handen ineen te slaan. Het resultaat daarvan is nu beluisteren.

In januari kondigde Sven Hammond de komst van Sphere aan, dat is vernoemd naar de middelnaam van de Amerikaanse pianist en componist Thelonious Monk. De plaat is onder meer een hommage aan de jazzlegende, maar ook een project waarbij Sven Hammond nieuwe samenwerkingen aangaat met jonge talenten uit de hiphop- en soulhoek van nu. Zo werd de vorige single Thelonious – Mijn Tempel uitgebracht in samenwerking met de getalenteerde vocalist Gianski.

Sven Hammond staat sinds de oprichting in 2006 bekend om rock, soul en blues: stijlen die altijd vertrouwd klinken, maar nooit vervelen. Zelfs met 9 uitgebrachte (live)albums op hun naam blijft de band vernieuwen en ontwikkelen. De band heeft in de afgelopen twee jaar veel tijd in de studio doorgebracht, waar Sphere het resultaat van is. Sven Figee is sinds 31 december jl. de muzikaal leider van de – speciaal voor het nieuwe NPO 1 zaterdagavondprogramma Matthijs Gaat Door flink uitgebreide – Sven Hammond Big Band. Als huisband van deze nieuwe tv-show is de Sven Hammond Big Band de muzikale rode draad door het programma.

Popwarmer: Japanese Breakfast – Be Sweet

Japanese Breakfast, het muzikale project van Michelle Zauner, heeft Jubilee aangekondigd, het langverwachte vervolg op de veelgeprezen Soft Sounds From Another Planet uit 2017. De eerste twee albums van Zauner werden vooral geprezen voor de manier waarop ze met angst worstelden; Psychopomp werd geschreven toen haar moeder een kankerbehandeling onderging, terwijl Soft Sounds From Another Planet het verdriet dat ze koesterde over de dood van haar moeder nam en het gebruikte als een kanaal om de kosmos te verkennen. Nu, aan het begin van een nieuw decennium, is Japanese Breakfast klaar om te vechten voor geluk, een al te schaarse hulpbron in onze schijnbaar afbrokkelende wereld.

Vanaf het moment dat ze begon met het schrijven van haar nieuwe album, wist Michelle Zauner van Japanese Breakfast dat ze het Julibee wilde noemen. Een jubileum is tenslotte een viering van het verstrijken van de tijd – een festival dat de hoop inluidt op een nieuw tijdperk in briljante technicolor!

Bovendien brengt Zauner haar langverwachte boek uit op basis van haar viral gaande New Yorker-essay in 2018, Crying In H Mart. De onwankelbare en krachtige memoires over het opgroeien van een Koreaanse Amerikaan, het verliezen van haar moeder en het smeden van haar eigen identiteit komt op 20 april via Knopf.

ISLAND – Octopus

ISLAND is een zeer veelbelovende indie-band uit Londen en wel hierom. De band maakt subtiele gitaarliedjes waar geen gram vet aan zit. ISLAND bracht in 2018 een eerste album uit en werkt nu hopelijk aan een opvolger.

Nieuwe single Octopus bevestigt wat we al wisten, dat van die subtiele gitaarliedjes en suggereert dat de band in ronde twee het predikaat veelbelovend gaat vervangen door uitstekend of succesvol of iets in die trant. Eigenlijk heeft de band al redelijk wat succes, de ook door ons gedraaide single The Day I Die schuift richting 10 miljoen plays op Spotify.

Octopus is krap twee en halve minuut, maar heeft alles wat een indie-hit moet hebben, melodie, sound en karakter. Pre-corona stond ISLAND te boek als een van de beste nieuwe live bands van Londen en omstreken. Het laatste woord over de band is dan ook nog niet gevallen.

Chaos in gesprek met Rats On Rafts: “Je moet toeval niet onderschatten”

Nog maar kort geleden kwam Excerpts From Chapter 3: The Mind Runs A Net Of Rabbit Paths, de nieuwe plaat van Rats on Rafts uit. De Rotterdamse band voert al jaren zijn eigen koers. Een voorbeeld van die eigenheid is dat het laatste album op het eigen label Kurious Recordings werd uitgebracht en helemaal analoog is opgenomen. En vol goede moed heeft de band ook nog eens een aantal optredens in de maanden april en mei aangekondigd. Hoog tijd voor een gesprek met zanger David Fagan.

Lees het interview hier.

Tekst: Susanne van Hooft
Foto’s: Jasmijn Slegh