Sinead O’Brien is een Ierse dichteres en singer-songwriter. Ze combineert haar poëzie met spoken word en postpunk. Veel internationale toonaangevende media hebben haar al geruime tijd in het vizier en uiten zich lovend over haar. 2020 betekende voor O‘Brien al een flinke stap voorwaarts en dit jaar lijkt dat zich door te trekken met als meest recente hoogtepunt het lyrisch ontvangen optreden op de online editie van SXSW. Kid Stuff is de eerste nieuwe track sinds haar EP Drowning In Blessings (2020).
Category: Nieuwe Muziek
ISLAND – Everyone’s The Same
ISLAND heeft het hem weer heeft geflikt. De band kraamt toch al zelden onzin uit, maar overtreft zichzelf met Everyone’s The Same.
Zanger Rollo Doherty schreeuwt het uit alsof hij is bezeten door de geest van John Lennon. (Niet de Lennon van Imagine en Woman, maar die van Come Together en Cold Turkey). De nieuwe single van de Londenaren is een moerassige rocktrack die je eerder zou verwachten van een band uit de Mississippi Delta dan het stroomgebied van de Theems.
De verwachtingen voor een nieuw, tweede album van ISLAND zijn sterk naar boven bijgesteld.
Aidan & the Wild – It’s Alright
Aidan & the Wild brengt zijn nieuwe single ‘It’s Alright’ uit. Met dit feel-good-nummer beschrijft hij het groeiende probleem van overbevolking. Het is de tweede single van zijn debuutalbum ‘Revelation Never Came’, dat uitkomt op 8 oktober 2021.
Over de nieuwe single zegt Aidan & the Wild: “’It’s Alright’ is a folky guitar explosion, filled with jumpy melodies, multi-layered soundscapes and an ear-catching hook. The song was inspired by the phenomenon of the poppy flower, which blooms particularly well after the ground has recently been disturbed.” Aidan & the Wild subtly draws the analogy to his increasing difficulty coping with society’s ignorant attitude towards the current climate crisis. By talking about the heavy topic in a light-hearted way he hopes to keep the conversation going and perhaps even inspire some change, however small that may be.
Op zijn achtste raakte Eindhovenaar Diederik van den Brandt gefascineerd door de gitaar en die liefde is sindsdien alleen maar blijven groeien. Onder het alias Aidan & the Wild vertelt de songwriter en multi-instrumentalist zijn muzikale verhaal. Waar zijn ‘open-tuning’ gitaarspel te herleiden valt naar invloeden als Ben Howard en The Tallest Man On Earth, werpt hij zijn blik net zo vaak richting Nashville. Gewapend met een tas vol (vaak onconventionele) gitaartechniek en een ontwapenend eerlijke stem, brengt hij een tijdloze mengeling van folk en americana, die een eigenzinnige frisheid met zich meedraagt.
Met de jaren is zijn passie voor de gitaar vertakt naar een breder scala aan instrumenten, waaronder de pedalsteel gitaar, banjo en mandoline. Ondertussen is hij bijna net zo vaak als ‘side-man’ bij collega songwriters te vinden, als vooraan op het podium. Deze ervaring neemt hij mee de studio in, zoals te horen zal zijn op het debuutalbum ‘Revelation Never Came’ van Aidan & the Wild.
Diederik heeft inmiddels ruim 450 optredens op zijn naam staan. Hij speelde op het Naked Song Festival, Ilse DeLange’s Tuckerville en zal deze zomer optreden op het Mañana Mañana-festival. Bovendien was hij het voorprogramma voor onder anderen Dan Owen en Hiss Golden Messenger. Naast deze mooie hoogtepunten was hij te horen op NPO Radio 2, 5 en 3FM. En dat terwijl deze jonge muzikant pas net begonnen is.
REINDIER – Snow
‘Snow’ is the third track by REINDIER, taken from his forthcoming album ‘Obsidian // Silk’.
Reinier van Harten (The Netherlands, 1991) is a multimedia artist specialising in music and theatre, creating performances under the monicker REINDIER. His project ‘Obsidian // Silk’ will be released as a stage production, album and short film. The full show will start touring from summer 2021 onwards, preceded by a series of ‘chapter’ releases, in the form of digital video and music on streaming services. This project has been supported by ‘De Nieuwe Makersregeling’ by Fonds Podiumkunsten and ‘Upstream: Music x Design’ from Stimuleringsfonds.
What will be left of mother earth if we don’t change the track humanity finds itself on? Our society is built on an economy addicted to exponential growth at all costs, an attitude illustrative of the cracks in our spiritual foundation. REINDIER: ‘I feel like we, as humanity, are in deep debt with mother earth, which we will have to pay for with an irrevocable collective guilt’. The track sketches a dystopian world in which mother earth addresses us through her song, with the planet slowly becoming snowed under. No flower will bloom, no bird will sing, and humans slowly disappear in her icy landscape. ‘Soon there will be no more pain’: mother earth will start again, but will first clean up the mess humanity left behind. This is a song cloaked in weeping sadness, but it also contains hope. ‘I really believe that we as a collective human family can and must review our ways of living, so we can exist in harmony with nature and mother earth as a whole.’ The Anthropocene has commenced, and now it’s time to act upon the consciousness thereof. A sad protest song, set to a delicate tune, ’Snow’ offers an urgent activist message: one that stands in a bigger context of being out of harmony with the true essence of things. This being out of harmony is a topic that is tackled in different contexts within the full album, touching on topics such as feminine and masculine energy, sexual identity, the digital/technological versus the organic/natural.
In his ability to form conceptual narratives inspired by things he collects and curates from the outside world, REINDIER sets himself apart as a an artist who goes beyond the borders of music, theatre, dance and more. His conceptual creations are truly interdisciplinary. They are timeless, yet modern. It is no surprise that the depths of his research, the broadness of his ideas, the variety of his personas and his ambition to create fully immersive worlds for his audience have drawn comparisons to the likes of Kate Bush, Björk, David Bowie and more.
Manchester Orchestra – Keel Timing
Single twee van album zes van Manchester Orchestra klinkt als het tweelingbroertje van het begin vorige maand verschenen Bed Head.
Keel Timing heeft een zelfde drive en een vergelijkbare spanning, maar nog meer energie. Ook anders is de adempauze op driekwart van het nummer. Die maakt dat het slot nog harder aankomt.
Zanger Andy Hull noemt Keel Timing een prequel van Bed Head. De tekst gaat over innerlijke groei en de beoordeling van wat positief en wat negatief is. Bekend terrein dus. De meeste nummers van Manchester Orchestra gaan over de ondraaglijke lichtheid van het bestaan. De songs op het nieuwe album, The Million Masks Of God zijn daarop geen uitzondering. Verschil is wel dat je op de nieuwe nummers kunt dansen.
Blaudzun presenteert ‘Real Hero’ een ode aan alledaagse helden
Blaudzun presenteert zijn nieuwe single ‘Real Hero’. Het is een ode aan levenslust en aan de alledaagse helden die ons leven de moeite waard maken. Het is de eerste single in aanloop naar de release van zijn aanstaande album ‘Lonely City Exit Wounds’.
‘Real Hero’ is een enorm persoonlijke song voor Blaudzun. Hij schreef het in eerste plaats met in het achterhoofd het doodzieke zoontje van een van zijn beste vrienden. Het is een eerbetoon geworden, ook aan zijn zusje en ouders.“Toen ik ‘Real Hero’ schreef hadden we met z’n allen de hoop dat hij de ziekte zou overwinnen, maar het liep helaas anders. Afgelopen november zong ik de song in uitgeklede vorm op zijn begrafenis.”
Ondanks de verdrietige aanleiding straalt ‘Real Hero’ positiviteit uit. Zowel de energie van de gitaren en synths, de melodielijn van het refrein en de lyrics dragen daaraan bij. “De wereld leek afgelopen jaar met haat en ziekte overspoeld te worden, maar toch viel er in de chaos veel moois te ontdekken. Mensen die elkaar juist weten te vinden als tegenstellingen onoverbrugbaar lijken, mensen die liefde ontdekken in tijden van pandemie. Mensen die zich niet neerleggen bij verlies en eenzaamheid en er staan voor zichzelf en hun medemens. Dat zijn mijn ware helden.”
In de video van Real Hero zien we een jonge man, die danst en dartelt door een grote stad. Hij is een vermomde superheld. Overal waar hij langskomt, verandert hij de ogen en geest van mensen. Door middel van zijn dansen en het pistoolgebaar dat hij met zijn handen maakt en waarmee hij voorbijgangers kusjes afvuurt. In alle reflecties zien we zijn ware aard, een jonge man in een superheldenpak. De laatste ontmoeting met een moedeloze en sombere voorbijganger eindigt in een ‘Mexicaanse patstelling’ met een bijzonder einde.
Wavves – Sinking Feeling
Een goed intro is het halve werk. Gelukkig is de imposante opening niet het enige goede aan Sinking Feeling.
Het eerste nieuwe nummer van Wavves in vier jaar is een superieur staaltje powerpop. Alles klopt aan Sinking Feeling, het intro dus, maar ook het strakke tempo en de gedubbelde leadzang maken indruk. Wat de nieuwe single van de band uit San Diego echter beter dan gewoon goed maakt is de heerlijke gitaarsound; surf met country twang (voor de kenners Dick Dale meets Duane Eddy).
Wavves kennen we als makers van ongepolijste rocksongs die met schijnbare achteloosheid op de luisteraars worden afgevuurd. Vergeleken met ouder werk is Sinking Feeling iets introverter, verfijnder ook in de afwerking. Dat zal met het onderwerp te maken hebben; onaangekondigde depressies. Bandbaas Nathan Williams weet waar hij over zingt en producer Dave Sitek van TV On The Radio voelde hem goed aan. Over een nieuw album nog geen woord.
The Joy Formidable – Into The Blue
Klonk The Joy Formidable drie jaar geleden nog een beetje oudmodisch met hun gitaar gedreven meidenrock. Nu loopt het duo uit Wales precies in de pas met wat er momenteel gaande is in indie-land.
Terugkeersingle Into The Blue is een imposante rocktrack tjokvol gitaaruitbarstingen die mooi contrasteren met de coole zang van gitariste miss Ritzy Bryan en haar bassende partner Rhydian Dafydd.
Op zoek naar nieuwe uitdagingen zijn Ritzy en Bryan onlangs neergestreken in de Amerikaanse staat Utah. Daar wordt nu hard gewerkt aan wat TJF album zes moet gaan worden. Wanneer de opvolger van AAARTH gaat uitkomen is nog niet bekend, maar afgaande op Into The Blue lijkt het album het wachten waard te worden.
Dry Cleaning – Unsmart Lady
Unsmart Lady is een nieuwe variatie op het thema praat of parlando punk. Hield Dry Cleaning frontvrouwe Florence Shaw op ‘Scratchcard Lanyard’ en ‘Strong Feeling’s haar relaas min of meer onafhankelijk van de muziek. Op Unsmart Lady zijn band en voordracht nauw verweven.
De nieuwe single van Dry Cleaning rockt ook wat steviger dan de twee voorgangers Florence rept met haar vertrouwde knipoog over hoe je (als vrouw) cool kunt blijven ongeacht de situatie. Over wat ze nu precies zegt lopen de meningen uiteen, is het ‘Fuck Orgie’ of ‘Fad Podgie/No Make Up/Unsmart Lady’? In het eerste geval kan de band airplay overdag in Engeland wel schudden.
‘New Long Legs’, het door John Parish (PJ Harvey, Eels, Aldous Harding) geproduceerde debuutalbum van Dry Cleaning is uit.
Billbunker toont diepgang en veelzijdigheid op nieuwe EP
Utrechtse rockband groeit en verkent nieuwe paden.
In 2020 stond de muziekwereld zo goed als stil. Maar niet voor de Utrechtse rockband Billbunker! Tussen twee lockdowns door nam de band vijf nummers op die nu staan verzameld op de nieuwe EP “Sliding into Numbland”.
De nieuwe tracks laten Billbunker horen in volle, gevarieerde glorie.
De energieke opener “There’s A Fire” zet de toon met zijn memorabele baslijn en hemelbestormende gitaarsolo. Ballad “Barrow” bouwt langzaam op naar een onontkoombare climax. Ook het melodieuze en meeslepende “Hey Somebody” maakt indruk. Op “Fright Flight” doet de band een geslaagde poging het virtuele dak er af te blazen, om op het eerder op single verschenen “How Brave” weer wat gas terug te nemen. De waardige afsluiter van de EP is een emotioneel eerbetoon aan een overleden dierbare.
Met “Sliding into Numbland” zet Billbunker een belangrijke stap in zijn ontwikkeling en toont de band zowel zijn diepgang als veelzijdigheid.
“Sliding into Numbland” is nu te beluisteren op Spotify en Youtube.