Dark Stares – Sell Out

De nieuwe single van het Britse Dark Stares is een heerlijk dicht gemetselde port-grunge track met een tempo dat net niet stroperig is. De muur van geluid is zo massief dat je er bekant tegen kunt leunen.

Zoals Black Sabbath alle lang geleden heeft bewezen hoef je helemaal niet snel te spelen om hard en heavy te zijn. Het trage tempo vergroot juist de dreiging die uitgaat van Sell Out. Net boven de wal van ingehouden geweld hoor je de stem van Miles Kristian Howell. Hij zingt opvallend zacht, fluistert bijna. Eigenlijk is alles aan Sell Out weloverwogen en ingetogen. De impact is daardoor groter dan als de versterkers op 11 hadden gestaan.

Sell Out is een 5 de vijf songs die tezamen de Ruby EP vormen. De EP is vrijdag verschenen en overbrugt de periode tussen de release van het meest recente album van Dark Stares, het vorig jaar uitgekomen The Lightning Echo en van wat album 3 van de boys uit St Alban moet gaan worden. daarover later vast meer.

Burial, Four Tet, Thom Yorke – Her Revolution

Jamsessie, kent u die uitdrukking? In de hippietijd kwamen bevriende muzikanten regelmatig bij elkaar om lekker te jammen, muziek te maken zonder van te voren iets af te spreken. De betrokken rockers vonden het prachtig. Het nuchtere publiek kon er meestal niet zo veel mee. Ook Her Revolution lijkt het resultaat van een gezellig muzikaal samenzijn. Verschil met de jamsessies van weleer is dat de hook-up van Burial, Four Tet en Thom York heel goed beluisterbaar is.

Wat scheelt is dat het illustere trio elkaar goed kent. Dubstep pionier Burial a.k.a. William Bevan, remix maestro Four Tet alias Kieran Hebden en de voorman van Radiohead hebben eerder de degens gekruist. De laatste vrucht van hun muzikale vriendschap is een low tempo, lo-fi sfeerballade die middels een sitar-sample een mooi exotische teint heeft. Een en ander speelt zich af op fluisterniveau waardoor de kans groot is dat Her Revolution de eerste paar keer ongemerkt voorbij sluipt, maar dan volgt de herkenning en is het genieten geblazen. Her Revolution verscheen begin deze maand in zeer beperkte oplage als 12”.

Holy Motors – Horse

Holy Motors – Horse (Konkurrent/Wharf Cat Records)

Je gaat onwillekeurig heel anders naar een paard kijken wanneer er een vrouw op zit. Niet in de laatste plaats omdat het om Eliann Tulve gaat. Wie? De zangeres van Holy Motors. Uit Estland.

Dat wist ik nog niet toen ik het album Horse voor het eerst opzette. Het klinkt allemaal heel erg Amerikaans. Holy Motors zit ook nog eens in de americanahoek. Wat je natuurlijk niet uit kunt sluiten voor een band uit Tallinn. Laat dat duidelijk zijn. In Tallinn trouwens, zit al 21 jaar de Depeche Mode Baar, een café waar louter Depeche Mode wordt gedraaid. De band zelf was er ook al een paar keer te vinden. De uitstekende muzieksmaak in Estland staat buiten kijf derhalve. Maar dat terzijde.

Het debuut Slow Sundown van Holy Motors, uit 2018, werd al goed ontvangen en dat gebeurt ook met Horse. Er is opnieuw gekozen voor acht songs op het album. Dat bevalt dus prima. Maar het geluid is enigszins veranderd. Het is allemaal wat minder zweverig geworden. Wat minder Twin Peaks, wat minder shoegaze bovendien. Hoewel dat laatste ingrediënt nog altijd ruimschoots wordt geserveerd.

Holy Motors is muzikaal iets doortastender geworden. Wat resoluter? Misschien wel. Wat meer de altcountryhoek in ook. Het legt ze geen windeieren. Jesus and Mary Chain galmen na en wat directer nog The Raveonettes, die natuurlijk weer schatplichtig zijn aan die eerste.

Wie op zoek is naar mysterie blijft aan het juiste adres, hoewel er sprake is van een gedoseerde portie schimmigheid. Dat terwijl Craig Dyer zich ook met de plaat heeft bemoeid. Road Stars is een fraai duet met Tulve. Beider stemmen kleuren prachtig. Dyer maakt deel uit van The Underground Youth, dat muzikaal ook shoegazy is en zonder enige twijfel beïnvloed door Joy Division en Echo and the Bunnymen. Zijn vocale inbreng blijft beperkt tot één nummer, wat jammer is, terwijl hij wel synthesizer en bas voor zijn rekening neemt. Horse werd opgenomen in Berlijn, een waar walhalla voor wat donkerder bands. Hetgeen het allemaal wel afmaakt. Pieter Visscher

Dope Lemon – Kids Fallin’ In Love

Iedere ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag Kids Fallin’ In Love van Dope Lemon aka Angus Stone van inderdaad het duo Angus & Julia Stone. Een zomers, fris lied van de Australische singer/songwriter, je krijgt meteen zin in vakantie. Tja……. helaas gaat dat niet.

Steiner & Madlaina – Denk was du willst

We staan ons er op voor dat we tijdens onze niet aflatende zoektocht naar goede muziek verder kijken dan de Engels-talige landen en de Benelux. We draaien ook regelmatig Frans en Spaanstalige nummers. Wat je niet vaak hoort is de taal van onze oosterburen. Daar gaan we deze week verandering in brengen. Op onze radar verscheen namelijk een bijzonder plaatje  van het Zwitserse duo Steiner & Madlaina.

Steiner heet Nora van voren en Madlaine van achteren Pollina. Ze komen uit Zurich en zingen zowel in het Hoch Deutsch als in hun eigen lingo, het Schwyzerdütsch. De singer-songwriters trekken sinds 2015 in tandem op. Hun achtergrond is folk, maar zoals nieuwe single Denk was du willst laat horen flirten de dames ook met (country)rock. Denk was du willst is an sich is al een mooi lied, maar de Chris Isaak-achtige elektrische gitaar tilt het nummer net even naar een hoger plan. Is, zeg maar het puntje op de i van indie.

Clip van de Dag: Nilüfer Yanya – Same Damn Luck

Na single Crash maakt Nilüfer Yanya twee dingen duidelijk met de nieuwe single Same Damn Luck. Ze heeft geen last van het moeilijke tweede album syndroom. En ze blijft zich ontwikkelen.

De nieuwe single van de Brits-Turkse zangeres heeft een paar draaibeurten nodig voordat alles op zijn plaats valt. Crash was wet heftiger, deze ligt iets rustiger in het gehoor.

The Ninth Wave – Everything Will Be Fine

Er zijn dit jaar een paar bands opgedoken van wie we hoge verwachtingen koesteren. Om er een paar te noemen van Britse komaf, Tiña, Moses, The Lathums en The Ninth Wave, dat het jaar afsluit met alweer een sterke single.

Met het grotendeels door Millie en Haydn unisono gezongen Everything Will Be Fine blijft de band uit Glasgow op het glam-rockpad. De meeste songs van The Ninth Wave hebben een donker randje, maar op Everything Will Be Fine slaat de band een positieve toon aan.

De boodschap zit in de titel, die zo vaak wordt herhaalt dat het wel een mantra lijkt. Voor wie 3 minuten te kort is om achter de wolken de zon te herkennen is er ook een versie van 9 minuten beschikbaar. Wie daarna nog last heeft van somberte moet gewoon een paar keer op repeat klikken.

Arab Strap – Compersion Pt.1

Afgelopen week heeft de Schotse post-rock band Arab Strap hun zevende studio-album As Days Get Dark aangekondigd. De plaat komt op 5 maart uit en is geluid met de nieuwe single Compersion Pt 1. De groep, vooral in de jaren ’90 een relevante act binnen het genre, laat nog steeds het karakteristieke geluid horen van soundscapes, subtiele elektronica en aanzwellende strijkers, maar heeft ook gekozen voor een meer ‘groovende’ benadering.

la loye – i’m still asleep

Wie even ver weg wil zijn van virussen, smeltende polen en narcistische politici kan zich geen betere vluchtroute wensen dan het dik vier minuten durende i’m still asleep van la loye.

Je hebt droompop en je hebt wegdroom-pop. Dat laatste is waarin la loye is gespecialiseerd. Van de concerten weten we dat de band rond Anne Lieke Heusinkveld genoeg songs heeft voor een heel album. Helaas laat ze die maar met mondjesmaat los online. I’m still asleep is pas het tweede liedje van laloye dat je kunt streamen. Die schaarste komt dus niet door gebrek aan repertoire, maar lijkt het gevolg van een hang naar perfectionisme. Het voordeel van dat nadeel is dat de nummers die verschijnen van een uitzonderlijk hoog niveau zijn. Ondertussen dromen wij van een heel album van laloye.

King Gizzard & The Lizard Wizard – If Not Now, Then When?

Het is algemeen bekend dat King Gizzard & The Lizard Wizard in een moordend tempo muziek opneemt en uitbrengt, zonder dat de producties daar onder lijden. Na de release van hun album K.G. komt de band – binnen een maand – alweer met de nieuwe single If Not Now, When? Het lichtvoetige nummer is een knipoog naar jaren ’70 funk en bestaat uit gelaagde vocalen die het drumwerk begeleiden.