Madra Salach – I Was Just A Boy

De Ierse muziek zit in de lift de laatste tijd en niet alleen de postpunk van Fontaines DC en trawanten maar ook de Ierse muziek die is geworteld in de Keltische traditie.

Zoals Madra Salach dat zich in de picture speelde op Eurosonic. Eerder vielen de al op tijdens Left Of The Dial. Madra Salach, wat Gaelic is voor vuile hond, maakt geen mannen met baarden en bierbuiken folk, maar zoekt juist naar de grenzen van het idioom. Op I Just A Boy rekken ze die ook nog eens flik op. Het nummer duurt ruim 7 minuten! De eerste helft is min of meer bekend terrein, zang met akoestische begeleiding van traditionele instrumenten. Deel twee bestaat vooral uit  herhaling van een muzikaal motief. I.p.v. saai is het effect echter hypnotisch. Als het op plaat zal zo meeslepend is, zal het live wel helemaal voor vervoering zorgen. Jammer dus dat er voorlopig geen bezoek aan ons land op het programma staat. Hopelijk is dat omdat de heren druk zijn met de opnamen van een eerste album.

Courtney Barnett – Site Unseen feat. Waxahatchee

Site Unseen van de Australische slacker-queen Courtney Barnett is een duet met de Amerikaanse alt-country zangeres Waxahatchee.

Katie Crutchfeld -zoals Wax in het eggie heet- haalt de countrychick in Courtney naar boven. En verrek denk je dan; ‘eigenlijk heeft ze altijd al iets landelijks gehad’! Naast dat landerige. Het nieuwe album van Courtney Barnett, haar 4e heet Creature Of Habit en is geproduceerd door John Congleton (Angel Olsen, St. Vincent e.v.a). De plaat verschijnt op 27 maart.

The Scratch – Pulling Teeth feat. Kevin Rheault

The Scratch kun je zien (of horen) als de wettige erfgenamen van Thin Lizzy.

De band komt dus uit Ierland en net als hun landgenoten mengen ze metal met traditionele Ierse muziek en in geval van Pulling Teeth ook met een beetje rap. De mannen schreven het nummer toen ze op tournee waren in de V.S. als support act van The Dropkick Murphys. Kevin Rheault, de zanger van die club bleek maar al te beried om een moppie mee te brullen. The Dropkicks waren pas zelf nog in het nieuws vanwege hun nieuwe anti-ICE song, ‘Too Scared To Join The Military, Too Dumb To Be A Cop’. Het nieuwe album van The Scratch gaat Pull Like A Dog heten en mag je medio maart verwachten.

Lime Garden – 23 

Een topteam van Charlie Andrew# en Dan Carey* heeft zich ontfermd over het nieuwe, tweede album van Lime Garden. Dan weet je dat het wel snor zit.

En inderdaad nieuwe single 23 is een nummer dat wel tegen een paar stootjes kan. De muzikale inspiratie kwam volgens gitarist Chloe Howard van Happy Mondays. Dat is te horen, met die aantekening dat het dameskwartet uit Brighton wel wat gedisciplineerder speelt dan de pillenrockers uit Manchester. Maar de beat van 23 is onweerstaanbaar dansbaar en de mix van synths en gitaren doet inderdaad denken aan de befaamde Madchester sound van ook alweer 35 jaar geleden. Volgens Chloe gaat het album over een avondje stappen van het eerste tot en met het 38ste drankje. Wie wel eens foto’s heeft gezien van het Britse nachtleven of zelf wel eens een poging heeft gedaan om zijn/haar Britse vrienden bij te houden, weet dat het een bijzondere plaat gaat worden. De release van Maybe Not Tonight staat voor 10 april.

# producer van Wolf Alice, Alt-J e.a.

* producer van Wet Leg, Fontaines DC e.v.a.

Master Peace, Declan McKenna – Fuck It Up

Misschien een onverwachte combinatie; poprocker Master Peace en indie singer-songwriter Declan McKenna, maar wel een die werkt.

Ze wisselen wat coupletten en zingen het refrein samen, maar Fuck It Up is vooral een Master Peace nummer. Hij schreef het samen met producer Dan Carey. Fuck It Up is een pittig popliedje met een autobiografische tekst van Peace over zijn talent om af en toe de boel eens goed te verkloten. Maar wie doet dat niet? Declan in iedere geval wel en dat geeft troost. Fuck It Up komt een dezer dagen op een nieuwe EP van Mister Peace. Info volgt a.s.a.p.

Daughter – Not Enough

Ja, Daughter is terug, maar ook weer niet helemaal.

De band van Elena Tonra nam 10 jaar geleden al een demo op van Not Enough, maar zag vorig jaar pas kans om de song te voltooien. Nu komt Not Enough alsnog uit, ter ere van de 10e verjaardag van het Not To Disappear album.  Daarvoor was het oorspronkelijk bedoeld. Not Enough is een klassetrack in de gewaardeerde stijl van het trio uit Londen: melancholieke zang, sfeervol gitaarwerk en een tikkeltje mysterieus. Het is nog niet bekend is of er ook een luxe rerelease van Not To Disappear op stapel staat. Ook is niet duidelijk of er nog meer onuitgebrachte pareltjes zijn opgedoken en opgepoetst. Over een echt nieuwe album is ook nog niks bekend. Dat zou wel weer eens tijd worden.

Surfbort – Jessica’s Changed

Jessica’s Changed van Surfbort is een lekker pesterig punkliedje over de vergankelijkheid van vriendschap.

Surfbort is een garage schuine streep slacker punkband uit L.A. die danst op het koord tussen luim en ernst. Ze zien er uit alsof het altijd Halloween is en hun optredens zijn een dolle boel, maar wie er voor open staat vindt in hun teksten genoeg stof tot nadenken. Jessica’s Changed is afkomstig van het op 6 maart te verschijnen derde album van de band van frontvrouw Dani Miller.

Honey I’m Home – Insecure

Na de laaiend enthousiaste recensies van het optreden van Honey I’m Home op Noorderslag zijn we even gaan kijken of er al iets nieuws van ze uit was. Toen ontdekten we dat de band in oktober al een nieuwe, derde single had losgelaten. Die hadden we dus bijna gemist! Honey I’m Home is een soort van supergroep. Een aantal bandleden kennen we namelijk ook van Marathon, JAGD en Banji.

Insecure is een langzaam golvende shoegaze-song met vrouwenzang, opgeluisterd met sfeervolle praatsamples en op smaak gebracht met een ijzersterk refrein. Kortom een nummer waar je mee kunt thuiskomen (sorry).

Concert: 21 februari Paradiso.

Martje Serveert nieuwe muziek week 05 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Modern Woman – Dashboard Mary / IJSBREKER
  2. Bleech 9:3 – Cannonball
  3. Surfbort – Jessica’s Changed
  4. Daughter – Not Enough
  5. Master Peace, Declan McKenna – Fuck It Up
  6. Honey I’m Home – Insecure
  7. Courtney Barnett – Site Unseen
  8. Madra Salach – I Was Just A Boy
  9. PAUW – Autopilot
  10. NOTHING – toothless coal /  BREEKIJZER
  11. De Nachtwacht – Huis van Zwart en Rood  / POPWARMER
  12. The Twilight Sad – Designed to Lose / MARTJES SPECIAL

Popwarmer: De Nachtwacht – Huis van Zwart en Rood

De Nachtwacht is het nieuwe bandproject van Jiri Taihuttu, eerder bekend als Jiri11. Na jaren actief te zijn geweest binnen de hiphop kiest hij nu voor een andere muzikale vorm. Niet langer als solo-artiest, maar als frontman van een band waarin samenspel en muzikaliteit centraal staan.

De muziek beweegt zich tussen pop, soft-rock en funk, met een warm en gelaagd geluid. Klassieke songstructuren vormen de basis, terwijl yachtrock invloeden uit de jaren zeventig subtiel doorklinken. Het gitaarspel van Taihuttu speelt een belangrijke rol, afwisselend virtuoos en ingetogen, altijd in dienst van het nummer.

Op 9 januari verscheen het titelloze debuutalbum De Nachtwacht met daarop single en huidige Popwarmer Huis van Zwart en Rood via Noah’s Ark. Live maakt de band indruk, met optredens op onder meer Pinkpop en onlangs op Eurosonic Noorderslag. Paaspop en Down The Rabbit Hole komen er nog aan. De Nachtwacht is een van de opvallendste nieuwe Nederlandse acts van dit moment.