Category: Nieuwe Muziek

Yard Act – Fiction

De vrees dat Yard Act op hun nieuwe album met meer van hetzelfde zou komen blijkt geheel ongegrond.

De vooruitgestuurde singles lieten al een betere balans horen tussen tekst en muziek en die songs blijken geen uitzondering. Vandaar wellicht de titel van het derde album van de mannen uit Leeds, You’re Gonna Need a Little Music. Niet dat de teksten van praatzanger James Smith er niet meer toedoen, maar de band is veel meer op de voorgrond getreden en dat blijkt en uitstekende move. Zelf selecteerde Yard Act Empty Pledges als nieuwe single, wij zijn verliefd op voor Fiction. Als je hem hoort begrijp je wel waarom (hopen we).

Concert: 3 oktober TivoliVredenburg, Utrecht

OK Cowgirl – Cruise The Town

Voor een band uit Brooklyn, toch hartje New York klinkt OK Cowgirl opvallend landelijk.

Ook de bandnaam roept eerder beelden op van prairies en paarden dan van stoplichten en wolkenkrabbers. En dat geldt dus ook voor hun muziek. Nieuwe single Cruise The Town klinkt als een vrouwelijke MJ Lenderman. En dat is geen toeval. Rhinestone Cowgirl, het nieuwe, tweede album van OK Cowgirl werd geproduceerd door Alex Farrar, de producer van MJ, diens (oude) band Wednesday en ook Angel Olsen. Rhinestone Cowgirl komt over een kleine drie weken uit.

The Strokes – Dine N’Dash

Het is even zoeken maar er staan een paar nummers op het nieuwe album van The Strokes die niet worden verkloot door de autotune van zanger Julian Casablancas.

Blijkbaar durft niemand tegen hem te zeggen dat hij meer kwaad dan goed doet met dat verschrikkelijke apparaat. Zelfs producer Rick Rubin niet, die toch een naam heeft op te houden. Blijkbaar denkt Casablancas dat hij met zijn gadget  een jong publiek aantrekt terwijl hij juist zijn oude fans wegjaagt. Maar goed. Track twee van Reality Awaits is wel goed te doen. En herinnert ons eraan dat The Strokes deze eeuw begonnen als een van de Grote Beloftes. Meer songs als Dine N’Cash met zijn zorgvuldige opbouw, creatieve gitaarwerk en overtuigende zang en Reality Awaits was een sterk album geworden. Helaas is de realiteit anders.

Concert: 11 oktober Ziggy Dome.

Meter – Dreaming

Nashville staat bekend als de hoofdstad van de country-scene. Minder bekend is dat Nashville ook een blakende rockscene heeft.

Denk aan All Them Witches, Paramore en natuurlijk Kings Of Leon. Ook Meter komt uit de hoofdstad van Tennessee. De band bracht deze week hun debuut EP uit en zonder te willen beweren dat Meter net zo groot gaat worden als genoemde stadsgenoten is nu al wel duidelijk dat de band ver gaat komen.

Er zijn vijf Meters, de opvallendste is frontvrouw Cortney Hale en de belangrijkste – hij schrijft de songs- gitarist Luke Granered. De band mag dan nieuw zijn, de individuele leden hebben er al de nodige kilometers gemaakt. Luke bijvoorbeeld komt uit de band Better Off met wie hij een milder soort rock maakte en Corntney zong in Nashville Punk All Stars. Een gedeelde liefde voor rockbands uit de jaren nul (Linkin Park, Incubus, Deftones etc) mondde uit in Meter en daar plukken wij nu de vruchten van. Dreaming staat samen met 6 zes vergelijkbare rockbommetjes op de Testing My Patience EP. En die is nu uit!

Big Red – Isn’t He Funny?

Joseph Scarisbrick is oprichter en aanvoerder van The Orchestra (For Now), een ambitieuze start-up band uit Londen in het progressieve rocksegment.

Eén band is blijkbaar niet genoeg voor Joe, want deze week verschijnt de debuutsingle van een andere band waarvan hij de aanjager is, Isn’t He Funny van Big Red. De tot nu toe verschenen singles van The Orchestra (For Now) kunnen ons nog niet helemaal overtuigen m.u.v. Deplore You/Farmer’s Market. Maar de eerste van Big Red komt meteen binnen. Isn’t He Funny is een ongeslepen diamand, een live opgenomen, licht bluesy luisterlied. Een duet bijna voor man en vrouw dat langzaam maar onvermijdelijk opbouwt naar een net niet kakofonische climax. Scarisbrick, die zelf gitaar speelt en zingt wordt op Isn’t He Funny begeleid door drummer Charlie Hancock en bassist/zangeres Millie Kirby. Beiden spelen ook in The Orchestra (For Now). De rest van de zevenkoppige band had hij gewoon even niet nodig. Vandaar dus de release onder een andere naam. Dingen worden pas gecompliceerd als Big Red het beter gaat doen dan The Orchestra (For Now).  En dat mogen we niet uitsluiten.

Radio Free Alice – Kick In The Shins

De bandnaam Radio Free Alice doet denken aan Radio Free Europe, een van de vroege topsongs van R.E.M.

Dat kan toeval zijn. Of niet? In ieder geval doet Kick In The Shins best wel denken aan de band van Michael Stipe. Of beter aan de band met Peter Buck, want het is de gitaar en niet de zang die de associaties oproept. Meestal wordt Radio Free Alice op de postpunk-hoop gegooid, maar dat is inmiddels zo’n breed begrip dat het weinig meer zegt. De consensus is wel dat Radio Free Alice opvallend Brits klinkt terwijl ze uit het Australische Melbourne komen. RFA heeft een indrukwekkende hoeveelheid singles en EP’s uit, maar nog geen album. Daar wordt ook nu nog niet over gesproken. Ga ze zien op Into The Great Wide Open op 27 augustus.

Cloudsurfers – If’s, But’s and Maybes

De twee vorige singles van het Noord-Oost Nederlandse Cloudsurfers vonden we te.

Maar op If’s, But’s and Maybes tekenen we graag weer in. Hierin herkennen we de psychedelische fuzzpunkband die de oren liet tintelen met songs als The Curse en Yaggerdang van het Subhuman Essence album uit 2023. Hopelijk staan er nog meer songs van het kaliber van If’s, But’s and Maybes op het nieuwe, derde Cloudsurfers album.  Dat gaat begin oktober uitkomen onder de titel Alone Together.

Man/Woman/Chainsaw – Something Else To Give

Ook de vijfde single van het debuutalbum van Man/Woman/Chainsaw vinden we Pinguin-playlist waardig.

Something Else To Give is een broeierig nummer met leadzang van Vera, een leidende rol voor de viool van Clio en een ondersteunende rol voor de grommende synth van Emmie-Mae. In het refrein horen we de hele band zingen. Someting Else To Give is zo’n song die het moet hebben van herhaling. Herhaling van couplet en refrein maar ook van vaak draaien. Na vijf singles is wel duidelijk dat het Cannonball album van de Londenaren een kandidaat einde-jaarlijstjes wordt.  Maar ook dat er momenteel weinig bands zijn die zo veelzijdig zijn als Man/Woman/Chainsaw.

Popwarmer: The Big Moon – Gravity

The Big Moon, bekend van Pinguinhit Your Light, keert terug met een nieuw hoofdstuk. De Londense band kondigt hun vierde album Forever aan, dat op 30 oktober verschijnt, en deelt tegelijk de eerste single ‘Gravity’.

Forever volgt op Here Is Everything uit 2022 en draait thematisch om wat er overblijft nadat grote mijlpalen zijn bereikt. Tegelijk sijpelt er een besef van kwetsbaarheid door de plaat heen. Frontvrouw Juliette Jackson schreef ‘Gravity’ vanuit een persoonlijk moment met haar zoon. Het nummer vangt het gevoel van een liefde die misschien verandert, maar nooit echt verdwijnt.

De single klinkt energiek en synthgedreven, met een directe, toegankelijke aanpak die kenmerkend lijkt voor het nieuwe materiaal. Jackson gaf aan dat ze bewuster is gaan schrijven, minder omwegen zoekt en sneller tot de kern wil komen. Dat resulteert volgens de band in een van hun meest heldere en hookgerichte platen tot nu toe.

De totstandkoming van het album kwam niet zonder uitdagingen. Jackson kampte met gehoorverlies na een operatie, wat haar schrijfproces tijdelijk bemoeilijkte. Door zich te richten op een toekomst waarin alles weer beter zou zijn, vond ze een nieuwe manier van werken die ook de toon van de plaat bepaalde: hoopvol, zonder de realiteit uit het oog te verliezen.

In november trekt The Big Moon met het nieuwe materiaal langs verschillende Britse zalen, met onder meer een show in de O2 Academy Brixton in Londen. Daarmee lijkt de band klaar om hun volgende fase live kracht bij te zetten.

Personal Trainer – Hole

“And now for something completely different”. We moesten aan de beroemde uitspraak van Monyt Python denken bij het beluisteren van de nieuwe single van Personal Trainer.

Hole is bijna Zappa-iaans (of Byrne-esk) in zijn constructie en humoristische ondertoon. Je zou Hole ook kunnen omschrijven als een vrolijk telrock (mathrock) nummer met Afrikaanse High Life gitaar, Latin hand claps en metal oprispingtjes. Kortom een behoorlijk maf nummer, maar ook erg leuk als in goed en dus anders dan anders. Hole komt net als Punch Drunk Love en Moping op het Human Asshole album te staan dat op 4 september uitkomt. Op 18 september staat Personal Trainer in Carré.