Elder Island – Feral

Elder Island bracht onlangs een spooky nieuwe videoclip uit voor hun angstaanjagende single ‘Feral’, de eerste nieuwe muziek van hun aanstaande tweede album. De heftige beelden brengen de angst voor nachtmerries uit je kindertijd tot leven, doorspekt met de angst voor wat je te wachten staat als je eindelijk in slaap valt.

De videoclip doet denken aan een korte film en omarmt het paranormale en het sinistere ongemak van uitgestrekte, verlaten landschappen. De door Jordan Martin geregiseerde clip, die heeft gewerkt met mensen als Fontaines DC, IDLES, Heavy Lungs, Two Door Cinema Club en Bastille, draait om een ​​flikkerend haardvuur en de band als cult-achtige figuren, blootsvoets en gehuld in het donker. Gefilmd aan de rand van Bristol, beweegt het zich tussen spookachtige bijgebouwen, braakliggende terreinen en Chiaroscuro-rijscènes in Hitchcock-stijl met een doordringend gevoel van angst, waarbij visueel het ongemak van nachtmerries uit de kindertijd wordt verkend.

“It was a great opportunity to work with the band on creating a spooky cinematic seance and build our own world around the song and lyrics… We wanted to nod at old horror tropes but put our own spin on it. Incredible fun to make, convertibles, contortions and sleep deprivation!” – Jordan Martin, Director

Gelegen in de perifere ruimte tussen dromen en nostalgie, ‘Feral’ geeft je het gevoel dat je midden in de nacht wakker wordt en het voelt of je niet alleen bent. Het nummer schetst een levendig beeld als Katy Sargent’s buitenaardse vocalen verweven met de donkere synths van David Havard en de sluipende dreun van Luke Thornton’s variatie van de bossa nova-beat versmelten.

“We wiggled a camera into the moments between waking and sleep. We paid homage to the horror films that broke into our childhood. We got cold feet standing in the dewy grass. It was a pleasure.“ – Elder Island

Over Elder Island

Elder Island bestaat uit zanger en cellist Katy Sargent, bassist en beatmaestro Luke Thornton en gitarist en synth-meester David Havard.

Elder Island creëert een genre-trotserende ruimte voor zichzelf in ons muzikale landschap en boeit met almaar evoluerende liedjes. Het trio pakt en transformeert elementen uit uiteenlopende genres als elektronica, indie, pop en neo-soul. Het resultaat is een web van geluid dat poëtische lyriek en onbekende instrumenten neerzet tegen een achtergrond van elektronische elementen en zware dansbeats.

De release van ‘Feral’ markeert hun eerste nieuwe muziek sinds het veelgeprezen debuut “The Omnitone Collection” van vorig jaar, waarmee de band wereldwijd 180 miljoen streams en meer dan 1 miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify heeft verzameld.

Elder Island heeft tot nu toe 60 internationale shows gespeeld op A-locaties in de UK en de VS, waaronder The Roundhouse (Londen), The Marble Factory (Bristol), Bowery Ballroom (NYC), El Rey Theatre (LA) en The Fillmore (San Francisco). Daarnaast trad de band begin 2020 op als speciale gast-headliners naast Maribou State en met ondersteuning van DJ Seinfeld, Folamour en Quantic op de iconische locatie Printworks met een capaciteit van 5000 personen in Londen.

Faux Real – Spooky Bois

Faux Real is het speeltje van de gebroeders Elliott en Virgile Andt. Het Franco-Amerikaanse duo heeft nu zo’n zes nummers uit die overal en nergens naar klinken. In hun kleurrijke smeltkroes herken je invloeden uit de dance, glam, synhti-pop, punk, r&b, new wave, art rock etc. Doorhalen wat niet wordt verlangd. De mix wordt geserveerd met een vrolijke knipoog.

De bois worden steeds beter in wat ze doen. Spooky Bois is een inderdaad spooky track die klinkt als een door Daft Punk geproduceerde Pet Shop Boys cover van een oude Talking Heads track. Of iets in die geest.

Faux Real stond begin dit jaar op ESNS. Daar zijn ze opvallend genoeg ondergesneeuwd door het misschien wel te ruime aanbod van acts. Opvallend, want we laten ons vertellen dat de bois op de bühne net zo onderhoudend zijn als op plaat. Dat het vaccin er snel moge komen.

Rats On Rafts – A Trail Of Wind and Fire

Het Rotterdamse Rats On Rafts houdt ons op de hoogte van de vordering van het werk aan hun nieuwe album door op gezette tijden een nieuw nummer uit te brengen. A Trail Of Wind And Fire is voorproefje twee van wat ROF album vier moet gaan worden. Hoewel compleet anders van aard en inzicht herkennen we toch de band die internationale faam vergaarde met tracks als Last Day On Earth, God Is Dead en het eerder dit jaar uitgebrachte Tokyo Music Experience.

Train Of Wind And Fire is een goed gekozen titel voor een nummer dat zowel stormachtig als vurig is. Het intro is opvallend genoeg Japanser of Aziatischer dan dat van Tokyo Music Experience en doet ook wel aan Hong Kong Garden van Siouxie & The Banshees denken. Het hele nummer riekt naar oude new wave. Naast Siouxie menen we ook invloeden te herkennen van The B52, The Feelies en Pylon. Zeg maar de neurotische tak van de Amerikaanse new wave van veertig jaar terug. Stiekem worden de producties ook steeds minder lo-fi. Wat op zich geen slechte ontwikkeling is.

Sleaford Mods – Shortcummings

Had het verschil gemaakt in het leven van Boris Johnson en Brexitstrategeeg Dominic Cummings als Sleaford Mods’ Jason Williamson de tekst van dit in 2019 geschreven nummer op Downingstreet 10 in de bus had gedaan? Waarschijnlijk niet… Een jaar later weten we veel meer en heeft Johnson inmiddels Cummings vervroegd de laan uit gestuurd met z’n verhuisdoosje. Iets met SHORTCUMMINGS???

Shortcummings is afkomstig van het album Spare Ribs dat op 15.01.2021 verschijnt via Rough Trade.

Alaska Reid – Big Bunny

Meisjemeisjes met fuzz pedalen. Het zijn er inmiddels zoveel van dat we wel kunnen spreken van een trend. Ook Alaska Reid combineert zachte zang met harde gitaren. Alaska komt uit Montana. Daar begon ze als 14 jarige met het zingen van country-songs in bars en op rodeo’s.

Niet gespeend van ambitie kwam ze in L.A. terecht waar ze evolueerde van meisje met gitaar tot meisje met band. In L.A. ook ontdekte ze Dinosaur Jr, en de fuzz-trapper die sindsdien een prominente rol speelt in haar muziek. De band zette ze na één EP weer aan de kant en nu maakt Alaska furore onder eigen naam.

Big Bunny is de titeltrack van een negen nummers tellende EP (rel.11/12) die ze opnam onder supervisie van wat we gerust een dreamteam mogen noemen, AG Cook (Charli XCX/Chistine & The Queens/Jonsí), Rodaihd McDonald (Adele/David Byrne/The xx) en Andrew Sarlo (Big Thief). 

Steady Holiday – Tangerine

Steady Holiday is de artiestennaam van Andrea ‘Dre’ Babinski. Dre komt uit L.A. Ze heeft er al een halve loopbaan opzitten als lid van diverse lokale bands als ze in 2015 aan haar solo-avontuur begint. Vooralsnog is Steady Holiday zo’n act die veel fans heeft in fanatieke muziekkringen, maar de oversteek naar het grote publiek nog ze moet maken.

Laten we er geen doekjes o wonden, Tangerine wordt hem ook niet. Dat laat onverlet dat Dre’s nieuwe single wederom een bijzondere plaat is die bij connaisseur wel weer in goede aarde zal valen. Op zich schrijft Steady Holiday vrij conventionele songs. Op de teksten na. Die getuigen van een een gevoelige inborst en een verfijnd gevoel voor humor.

Tangerine is een goed voorbeeld van haar stilo. Het nummer gaat helemaal niet over een Tangerine (mandarijn), maar over een situatie waarin een kennis van Dre ineens haar verstand verloor. Wat de tekst niet met zoveel woorden zegt wordt wel duidelijk in de backing-track die steeds labieler wordt.

Tangerine maakt nieuwsgierig naar het nieuwe, derde album van Steady Holiday dat ergens volgend jaar moet gaan uitkomen.

King Hannah – Bill Tench

Het komt helaas maar al te vaak voor dat een band ijzersterk voor de dag komt, maar dat we moeten vaststellen dat het niveau van die eerste klap niet meer wordt gehaald. King Hannah kwam eerder dit jaar daverend voor de dag met Crème Brûlée, een droom van een debuutsingle.

Gelukkig blijkt het duo uit Liverpool zijn kruit niet in één keer te hebben verschoten. Op het pas verschenen mini-album staan nog vijf tracks van een opvallend hoog kaliber. De ingrediënten van de songs zijn het zelfde, de omfloerste zang van Hanna Merrick en de ingehouden onstuimigheid van gitarist Craig White. Lana Del Rey meets War On Drugs schreef iemand op Youtube. Maar de mix verschilt per nummer.

Bill Tench is een uptempo song, niet dat het duo uit de band rockt, maar er zit vaart in zeker als Craig in de tweede helft eens goed op zijn pedalen trapt. In totaal staat er 30 minuten muziek op ‘Tell Me Your Mind And I’ll Tell You Mine’, een droomvan een debuut EP.

Max Poolman – This Too Shall Pass

Afgelopen vrijdag kwam de debuut EP van Max Poolman uit! Deze EP met de naam ‘Bucking the Tiger’ is verkrijgbaar op alle digitale platforms én op vinyl in gelimiteerde oplage.
De EP ‘Bucking the Tiger’ is analoog op tape opgenomen in de Electrosaurus Southern Sound Studio met producers Jeroen Egge en Pablo van de Poel (DeWolff).
Max Poolman heeft voor deze EP zijn inspiratie gehaald uit de roerige tijden waarin wij nu leven. Zo probeert Max Poolman met het nummer ‘This Too Shall Pass’ zijn publiek hoop te geven op een betere toekomst.
Max Poolman is een Amsterdamse singer-songwriter die muziek maakt met Folk en Country invloeden. Geïnspireerd door artiesten zoals Ben Howard, Bruce Springsteen, Ryan Bingham en Ryan Adams sleept Max Poolman je tijdens zijn live optredens mee met zijn rauwe stem en intieme, persoonlijke liedjes vol folklore.

Gerry Cinnamon – Ghost

Daar hebben we Gerry Cinnamon weer! De Schotse bard heeft een nieuwe single uit. Aangezien de twee vorige het uitstekend deden in de GM ligt het voor de hand om ook Ghost mee te pikken.

Gerry’s eerste hit, The Bonny was man met gitaar, klassieke folk op zijn Schots. Where We’re Going was Gerry met band inclusief solo’s op de elektrische gitaar. Ghost zit een beetje tussen die twee ijkpunten in. De gemene deler van de drie songs -van al Gerry’s songs- is de hoge meezing-factor. Daarin herken je de folkzanger die met minimale middelen een maximaal effect moet sorteren.

Een originaliteit’s prijs zal Gerry niet snel krijgen. Folk is folk. Het zal ook niet verbazen als Gerry een dezer dagen een telefoontje krijgt van de advocaat van Kaiser Chiefs. Het riedeltje van Ghost lijkt we erg veel op dat van I Predict A Riot. Of misschien vinden ze het wel best en vinden ze Gerry Cinnamon gewoon een gouden gozer. Net als wij.