Category: Nieuwe Muziek

Liz Lawrence – California Screaming

Miss Lawrence gooide hoge ogen in Pinguinland met None Of My Friends, een song over plotseling volwassen zijn. In California Screaming raadt ze de luisteraars aan om af en toe de kop in het zand te steken. Zich bij tijd en wijle af te sluiten voor het nieuws.

Liz schreef haar nieuwe single tijdens een verblijf in L.A. Daar at ze een keer in een restaurant met op alle vier muren een TV waarop Fox News te zien was. Het station meldde de ene dreiging na de andere, ‘killer bees’, doden door vaping, schietincidenten. Het gewone dagelijkse menu dus van een Amerikaanse 24/7 nieuwszender. Ze heeft 10 dagen lopen hyperventileren van de angstaanjagende berichten. De corona-crisis was nog geen eens uitgebroken, kan je nagaan.

Zoals een kunstenaar betaamt luchtte Liz haar hart in een song. De titel, California Screaming is natuurlijk een woordspeling op de evergreen van The Mamas & The Papa’s. California Screaming is een semi-ballad met een mooi vervormde gitaar waarop Liz lekker tekeer gaat. Voor de gitaristen onder u, er staat een tutorial op youtube waarin Liz laat zien welke pedalen ze gebruikt en hoe en waar ze haar vinders zet. 

PUP – Anaphylaxis

Anaphylaxis, anafylaxie in het Nederlands is een systemische allergische reactie. Dat houdt in dat als je allergisch bent voor bijvoorbeeld bijensteken een steek van een bij  levensbedreigend kan zijn. Daar heeft PUP dus een liedje over gemaakt.

Maar je raad het al, waar de broeders van PUP allergisch voor zijn, of in ieder geval de zanger heeft geen gele strepen en een angel, maar vrouwelijke vormen. De urgentie waarmee PUP zanger zijn aandoening bezingt, geeft aan dat hij zijn leven in gevaar acht. Het is indrukwekkend met hoe rap van tong hij is.

Anaphylaxis heeft een turbo tempo. De tekst is lang en bepaald niet makkelijk maar Stefan Babcock gooit hem er met het grootste gemak uit. Het resultaat is een en al opwinding. De tekst is niet zo eenduidig als eerder gesuggereerd. In de slotzin vraag Babcock zich af of hij misschien niet allergisch voor zichzelf is. Een slimme draai.

PUP, afkomstig uit de punkscene van Toronto is stiekem best succesvol geworden. Nou ja, stiekem. De doorbraak is vrij recent, vorig jaar en kwam met album 3. Het werd dus dus ook wel eens tijd. Wij pikten PUP anderhalf jaar geleden op met de single Kids, gevolgd Sibling Rivalry.

Beide nummers staan op dat derde album. Anaphylaxis is helemaal nieuw, maar ligt qua sound in het verlengde, hyperactieve powerpop met bovengemiddeld sterke teksten en een bravoure die je zelden hoort buiten de Britse eilanden. Met album vier gaat PUP definitief doorbreken.

Gardens & Villa – Disco Kitchen

Gardens & Villa uit Santa Barbara legt momenteel de laatste hand aan hun vierde album. We moeten bekennen dat we de eerste drie hebben gemist. De vraag is dan wat hebben we gemist? Best wel wat eigenlijk, een speels orkest met een artiestieke inslag en een oor voor lekker lopende liedjes, licht van toon serieus qua inhoud. Raakvlakken zijn er met mid periode Beach Boys en de Berlijnse Bowie. Voor de jonkies onder de lezers. Gardens & Villa’s lijkt best wel op Portugal The Man. Ook zegt het wel iets dat de band het nummer Gypsy heeft gecoverd voor een Fleetwood Mac tribute album. Naast  bijdragen van o.a. Tame Impala, Lykke Li en Haim. Wat je noemt goed gezelschap.

Nieuwe single Disco Kitchen ligt wat sound betreft in het verlengde van het oudere werk, maar heeft om het in filmtermen te zeggen een hogere production value. Van alle muzikanten heeft de bassist het het drukst op Disco Kitchen, zoals dat hoort in een song met disco in de titel. Het nieuwe album van Gardens & Villa heet Gordon von Zilla Presents. De release is op 14 augustus. Het staat genoteerd.

Alex the Astronaut – Lost

Daar is ze weer, Alex The Astronaut, de Australische singer-songwriter die met I Think You’re Great doordrong tot de top van de Graadmeter. Lost –de titel zegt het al- is iets andere koek.

I Think You’re Geat was een en al positiviteit, een steunbetuiging aan iedereen die een pluim verdiende maar niet kreeg. In Lost bezingt Alex het lot, dat je vaak andere dingen brengt dan waarop je had gehoopt. Maar Alex zou Alex niet zijn als er achter de wolken geen zon zou schijnen. Okay, het leven gaat zelden zoals je wilt, maar er komen ook dingen op je pad die positief zijn. 

‘Always look On The Bright Side Of Life’ lijkt het motto van Alexandra Lynn uit Sydney. Lost is wederom een sterke song, losjes geproduceerd en helder gezongen door de autobiografe, die zichzelf begeleidt op elektrische gitaar. In augustus brengt AlexThe Astronaut haar eerste album uit, The Theory Of Absolutely Nothing.

Popwarmer: Tabitha & Nielson – Slapen Met Het Licht Aan

De vierde Popwarmer op Pinguin Pop is de eerste van Nederlandse makelij. Een mooie, spannende en emotionele samenwerking tussen Tabitha en Nielson. Nielson geeft zijn smartpop na hitsingles IJskoud en Diamant een passend vervolg. De zachtaardige stem van Nielson warmt op bij het herkenbare, sterke geluid van Tabitha. Met een moderne, intrigerende productie is het een zeer geslaagd duet geworden over een (gebroken?) liefde. We zijn benieuwd wat er nog meer ontstaat na deze samenwerking. In ieder geval hoor je Slapen Met Het Licht Aan deze week extra vaak op Pinguin Pop.

Evanescence – Wasted On You

Niet dat Amy Lee en de boys de laatste negen jaar niks hebben uitgespookt, maar het laatste album met nieuwe werk verscheen in 2011. Evanescence heeft de boel warm gehouden met twee verzamelaars en een live-album, maar nieuwe liedjes, ho maar.

De fans hoeven niet langer op een houtje te bijten. Er is een gloednieuwe single en de belofte voor een heel album met nieuwe songs! En hoe klinkt Wasted On You? Alsof de tijd heeft stil gestaan. Evanescence is gelukkig nooit onder de druk bezweken dat ze met hun tijd mee zouden moeten gaan. Dus geen gastoptredens van rappers, dubstep remixen of andere knievallen aan de commercie. Evanescence maakt nog steeds de muziek die ze min of meer zelf hebben uitgevonden, epische nu-metal met een gothic randje.

Op de hoes van Wasted On You zie je Amy met een smiley op haar tong. Je bent gerechtigd te denken dat de frontvrouw aan de pretpil is geraakt, maar het tegendeel is het geval. Wasted On You gaat gewoon weer over de liefde. Amy zingt zelfs dat ze geen drugs nodig heeft. Ze is zonder ook al naar de klote, want in de steek gelaten door een of andere onverlaat.

De clip van Wasted On You moet ook even vermeld worden, die is wel helemaal van deze coronatijd. De bandleden hebben hun aandeel thuis in quarantaine opgenomen. Die zijn door de regisseur kundig tot een fraai geheel gemonteerd. Het nieuwe album van Evanescence heeft al een naam, Bitter Truth, maar nog geen releasedatum.

Queen’s Pleasure – Sitter 

 Het komt niet vaak voor dat we een IJsbreker hebben van Nederlands fabrikaat. Het komt dan ook niet vaak voor dat er een polderrocksong verschijnt van het kaliber als Sitter van Queens Pleasure!

Sitter is pas liedje drie van het Amsterdamse viertal, maar klinkt als het werk van een band die al 23 x het nationale clubcircuit is langs geweest. Zo’n sterke balans van bravoure en vakmanschap hoor je zelden. 

Net als debuut single Big Boys Loan mag de drummer aftrappen. Samen met de bassist spreidt hij het bed waarop de zanger en gitarist lekker mogen dollen. En dat laten ze zich geen twee keer zeggen. Het tempo is dat van een wielrenner in de afdaling. Met epo in de aderen. Alsof de geest van Little Richard in de boys is gevaren.

Normaal gesproken had Queen’s Pleasure dit jaar hun Lowlands debuut gemaakt. In een van de kleinere tenten. Als de band zo door rockt zou het niet verbazen als hun Lowlands doop volgend jaar gewoon plaatsvindt in de Alfa!

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 21 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Queen’s Pleasure – Sitter (IJsbreker) (NL)
  2. PUP – Anaphylaxis
  3. Liz Lawrence – California Screaming
  4. The Ninth Wave – Happy Days!
  5. Tired Lion – Waterbed
  6. Surf Rock Is Dead – Solid Ties
  7. Alex the Astronaut – Lost
  8. Spoort – FLYY
  9. Gardens & Villa – Disco Kitchen

Before I Die I.. Gomer Pyle geeft wereldwijde release show

Eind Februari had er een complete albumrelease moeten plaatsvinden van het nieuwe album van stonerrock band Gomer Pyle. Met onder andere een tour door Griekenland en de Balkan had dit een drukke periode moeten worden. De voorbereidingen waren nog in volle gang, maar moesten zoals bij alle bands vroegtijdig staken door de Corona maatregelen. Het album is toch gelanceerd. Op de digitale platforms wordt er volop gestreamd en de liefhebbers van vinyl kunnen via de band of via The lab records / Threechords Record Store het dubbel album bemachtigen. Om niet als een nachtkaars uit te gaan, maar het de vlammende releaseshow te geven die het album verdient wordt er op vrijdag 15 Mei 2020 vanaf 20:30 een livestream opgestart met een interview en een optreden.

De bezetting, bestaande uit originele leden Mark Brouwer (zang/gitaar) en Mark van Loon (gitaar) heeft sinds 2016 een nieuwe aanvulling en stuwende kracht gekregen in de basis met Kees Haverkamp (All on Black, Against time) op drums en Danny Huijgens (Melaina, Groover) op bas. In 2016 hebben ze een EP uitgebracht met nieuw werk en daarna is er veel opgetreden op bijvoorbeeld het Roadburn festival (NL), Lake on Fire (Oostenrijk) en Freak Valley (Duitsland). Daarnaast is er geschreven aan dit derde album dat een waardige opvolger moest worden voor Idiots Savants uit 2008. (dat tevens onlangs opnieuw is uitgebracht op vinyl) Begin dit jaar is er nog één optreden gegeven in Keulen, maar daarna zijn de mogelijkheden om de nieuwe nummers live te kunnen spelen opeens verdwenen.

Gelukkig is daar de samenwerking met poppodium Gebouw T vanuit thuisstad Bergen op Zoom. Met behulp van een enthousiast team van professionele technici voor geluid, beeld, licht enz… die ook momenteel een lege agenda hebben, wordt dit een productie met een inleidend interview, Visuals en geregistreerd door 9 Dome camera’s die zich zal onderscheiden van de diverse livestreams die momenteel in opkomst zijn. Het programma is in zijn geheel te volgen via www.gebouw-t.nl/live Er zit een doneerknop op de website. De opbrengsten gaan niet naar de band, maar naar de ZZP-ers die dit allemaal mogelijk maken.

Na de albumrelease vertelt de band: “Afgelopen vrijdag was de online release show van ons nieuwe album. Gomer Pyle – Before I Die I…. Met een inleidend interview door Willem Jongeneelen en 7 live nummers van de plaat werd het een show van een uur en een kwartier. Het was de afgelopen weken al fantastisch om een paar keer op het podium van Gebouw-T te repeteren en eindelijk weer live decibellen te produceren. Met behulp van een aantal professionals voor wat betreft licht, geluid, visuals en registratie is het thuis ook goed overgekomen. We hebben leuke reacties ontvangen uit binnen- en buitenland. Comments kwamen onder andere uit: Frankrijk, Duitsland, Griekenland en Amerika. Het interview en optreden zijn nog terug te kijken. Op YouTube heeft de teller 450 views gepasseerd en Facebook geeft 3.900 weergaven aan.”

Splinter – Take No More

Vandaag brengt de Haagse rockband Splinter (met ex-leden van Birth of Joy, Death Alley en Vanderbuyst) hun nieuwe single “Take No More” uit aan de hand van een nieuwe videoclip.

“Take No More” is onderdeel van de speciale Roadburn-release. Splinter zou de 7” eigenlijk uitbrengen op de dag van het optreden op Roadburn, maar goed, de realiteit haalde dat plan in. Het is nog wel echt een Roadburn release, en het nummer zal ook door Walter “Roadburn” Hoeijmakers en op de kanalen van het festival worden gedeeld.

Splinter over Take No More:

“Take No More” beschrijft mijn hartzeer over het zoveelste verraad van de bezitloze, ontheemde klasse.

Alle beloftes en mooiweerpraatjes ten spijt, worden de rijken nog steeds rijker ten koste, of eigenlijk op kosten van de midden- en arbeidersklasse. Dit is op zich niks nieuws, maar het lijkt wel of dit fenomeen nu aan de anabolen zit: rijken worden superrijken en trekken met hun rijkdom op schaamteloze manier steeds meer macht naar zich toe. Die macht gebruiken ze om de rest, om ons, onder de duim te houden en hun eigen positie veilig te stellen. Ze kopen de regels feitelijk op!

Wij – als ‘normale’, werkende laag van de bevolking – worden alsmaar voor het karretje van de elite gespannen, het karretje dat ons vervolgens weer overhoop walst. Waarom zouden we blijven werken in de machine die alleen maar onze eigen ondergang vormt?

Het is alsof je ineens beseft dat je jarenlang in een giftige liefdesrelatie hebt gezeten, je naïef en tevergeefs de beloftes op verbetering hebt omarmd en nu inziet dat het binnen die relatie alleen maar slechter voor je kan worden. Dan trek je toch de conclusie dat je niet langer je eigen geluk afhankelijk moet laten zijn van de grillen van die ander in die verhouding?

Zodra je het hebt gezien, hebt ingezien, kun je het niet meer ont-zien en weer verder gaan alsof er niets aan de hand is.”