Kevin Morby – Gift Horse

Kevin Morby begint een oude bekende te worden. Gift Horse is het derde of vierde nummer dat we van het oppikken. Muziek maken doet Morby al vanaf zijn tiende, serieus sinds zijn 17e. Toen gaf hij gehoor aan de lokroep van de grote stad, New York City. Hij verliet zijn school voortijdig en vertrok van Kansas City naar Brooklyn waar hij in diverse bands speelde voordat hij voor zichzelf begon.

Daar woont hij nog steeds. Morby is nu begin dertig en de trotste maker van een zestal albums. Zijn bekendste nummer tot dusver is een ode aan zijn geadopteerde thuisstad, het bijna tien minuten durende Harlem River.

Morby‘s stijl was al vroeg uitgekristalliseerd. Zijn songs zijn veelal traag van tempo, tekstrijk en fraai geïllustreerd. Een beetje Lou Reed-achtig misschien, maar dan zonder venijn. Gift Horse staat niet op een van zijn albums. De tekst is cryptisch zoals een singer-songwriter met een literaire inslag betaamt, maar schijnt te gaan over de geneugten van het live optreden. Extra sneu daarom dat Kevin zoals zoveel collega’s zijn wereldtournee voor onbepaalde tijd heeft moeten uitstellen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 14 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Porridge Radio – Circling (IJsbreker)
  2. IRONTOM – Big Shot
  3. Two Feet – Maria
  4. GUM – Out In The World
  5. Deperuse – The Fifteenth Curse
  6. Bright Eyes – Persona Non Grata
  7. Ball Mark Music – Spark Up!
  8. Kevin Morby – Gift Horse

KALEO – Alter Ego

Deze week weer eens een lekker ouderwets rock ‘n’ roll plaatje als Breekijzer, Alter Ego van het IJslandse KALEO. Ja dat lees je goed IJslands. Wie denkt dat er in IJsland alleen maar esoterische, artistiek verantwoorde postfolk wordt geproduceerd a la Bjork en Sigur Ross mag zijn vooroordeel overboord gooien en zijn luchtgitaar uit het vet halen.

Alter Ego klinkt zoals de oudjes rockten en met oudjes bedoelen we dan bands als Aerosmith, AC/DC en Free. Rock dus met een flinke scheut blues. Zanger JJ Julius Son heeft de perfecte stem voor de stijl. De vijf KALEO‘s zijn aan hun achtste jaar bezig en niet zonder succes mogen we wel stellen. Eén van hun songs, ‘Way Down Now’ heeft op Spotify het astronomische aantal van 399 miljoen plays gehaald. En counting. Nee dat is geen typefout.

Nu moeten we er bij zeggen dat ‘Way Down Now’ een ballad is, want zo gaat dat in het hardere band-segment, die scoren vooral met langzame nummers. Deze Jezus hit staat op het debuutalbum van KALEO uit 2016. Dit jaar verschijnt dan eindelijk de langverwachte opvolger. KALEO album 2 gaat ‘Surface Sounds’ heten en komt op 5 juni uit.. Alter Ego is daar een voorbode van.

Dat de band zo lang over album twee heeft gedaan is natuurlijk niet vreemd, Als je debuut zo gigantisch aanslaat wil je dat de opvolger ook een succes wordt. Nu is het onverstandig te denken dat KALEO ooit een tweede hit zal scoren van het kaliber van ‘Way Down Now’. Maar als er meer tracks als Alter Ego op het nieuwe album staan dan hoeven ze zich geen zorgen te maken.

Porridge Radio – Circling

Na een paar ‘makkelijke’ IJsbrekers gaan we deze week voor song van een band die vast niet iedereen kan bekoren, maar zo eigen en bijzonder is dat we ze graag een kontje willen geven. De band heet Porridge Radio en komt uit Engeland, uit Brighton om precies te zijn.  

Ze zijn met zijn vieren, drie meiden en een drummer van het mannelijke geslacht, maar er is een duidelijke aanvoerder, Dana Margolin. Zij zingt, speelt gitaar en schrijft alle nummers. In 2016 bracht Porridge Radio een eerste album uit. ‘Rice, Pasta and Other Fillers’ -opgenomen in de schuur van de drummer- was niet echt een succes, maar zette de band wel op de kaart. De daaropvolgende tour vestigde de naam van Porridge Radio als avontuurlijke live-act en band met grote potentie.

De verwachtingen waren dan ook hoog hooggespannen voor album twee. Dana kan opgelucht adem halen, want de reacties zijn unaniem lovend. Het is nog wat vroeg om nu al over jaarlijstjes te beginnen, maar Every Bad is zeker een kandidaat.

Het is niet makkelijk om de muziek van Dana en co te beschrijven. Wat ons er natuurlijk niet van weerhoudt om toch een poging te wagen. Porridge Radio klinkt als….een kruising tussen Big Thief en The Cure. Niet helemaal natuurlijk, maar in die hoek moet je het zoeken.

Op het album staan vrijwel geen zwakke plekken, de meeste songs zijn IJsbreker waardig, we hebben Circling gekozen omdat het de nieuwste single is. Zoals gezegd Porridge Radio maakt geen makkelijke muziek en we zullen ook zeker commentaar krijgen. Aan de andere kant, we zijn geen Sky Radio en allemansvriendjes zijn er al genoeg.

Serial Chiller Nieuwe EP “When It’s Party Time”

“When It’s Party Time”, de debuut EP van het Britse slacker-punk trio Serial Chiller is een verzameling jachtige met bier doordrenkte en ontregelende songs over leven en overleven in een modern metropool.

Gevoed door de druk van het dagelijkse leven en vervormd door de frustrerende golf van hulpeloosheid die momenteel zijn schaduw werpt over het Verenigd Koninkrijk, kraken en schuren de songs en barsten ze bijkant uit hun voegen.

De EP is een muzikale momentopname van de huidige tijdspanne gezien door het prisma van een gebroken ruit in een studentenhuis. Composure gaat bijvoorbeeld over onzekerheid en het geblinddoekt betreden van het onbekende. Het isolement van de hoofdpersoon uit zich in de eenzame zang en hardvochtige bas. Met zijn met pulserende drums en een paranoïde stem die sneert tot aan de climax loopt Kick That Body te hoop tegen de apathische muziekscene.

De EP When It’s Party Time, opgenomen in IJland Studio te Amsterdam door Remko Schouten (Stephen Malkmus & the Jicks, Spinning Coin, Canshaker Pi), weerspiegelt de grofkorrelige realiteit van de immer uitdijende verstedelijking. Op 27 maart komt de EP uit in alle gangbare formats.

Major Lazer werkt met Marcus Mumford voor nieuwe single

Major Lazer releaset vandaag een nieuw nummer Lay Your Head On Me met Marcus Mumford. Het nummer, een van Mumfords eerste samenwerkingen in zijn soort, werd samen geschreven met  en ging eerder vanavond in première als Annie Mac’s Hottest Record in the World.

Lay Your Head On Me is de opvolger van Que Calor feat. J Balvin en El Alfa, dat door Balvin en Jennifer Lopez werd gebracht tijdens de Super Bowl in februari. Het nummer heeft wereldwijd op dit moment meer dan 400 miljoen streams.

Vorige jaar werkte Major Lazer ook samen met Beyoncé voor haar Grammy-nominated album The Lion King en stonden ze samen met Anitta in de charts met hun track Make It Hot.

Queen’s Pleasure – Big Boys Loan

Het klinkt altijd zo lullig om te zeggen die en die is de Nederlandse Arctic Monkeys of de Hollandse Strokes, want elke band streeft er naar om uniek en eigen te klinken. Maar je moet toch ergens beginnen en Queen’s Pleasure is zo vers dat hun invloeden nog goed hoorbaar zijn.

De Amsterdamse band was één van de zo niet dé ontdekking van Popronde 2019 en maakte furore op Noorderslag. Als Queen’s Pleasure de bühne opkomt denk je even te maken te hebben een stel hobbyrockers. Alleen de bassist ziet er een beetje normaal uit. De rest zit strak in het pak. Alsof ze rechtstreeks uit de collegezaal komen. Maar dat blijkt de tactiek van het verkeerde been. Zodra de band begint te spelen slaat de bliksem in en wordt er net zo lang gerockt tot het spreekwoordelijk dak er af is.

Als je eerste kennismaking met Jur, Trinna, Prince Jelly en Sal in een kroeg of in een club was, kan Big Boys Loan in eerste instantie een beetje tam overkomen. Maar na een paar draaibeurten herken je wel degelijk de band die je (bijna) deed stagediven. Nieuwkomers horen meteen een uitstekende debuutsingle, een lekker nonchalant gezongen rocksong met een hyperactieve gitarist, een alom aanwezige drummer en een punky refrein. God Save Queen’s Pleasure!

Holy Wave – I’m Not Living In The Past Anymore

Ondanks het feit dat Holy Wave toch al weer zo gauw een jaar of tien meedraait is de band tot nu toe aan onze aandacht ontsnapt. En niet alleen aan de onze, want van echte successen is nog geen sprake.

Misschien dat de multi-instrumentale Texanen het daarom nu over een andere boeg gooien. De band wilde nog wel eens zweverig zijn, meer sound dan songs. Onder gunstige chemische omstandigheden kan dat goed uitpakken, maar aan de meer nuchter ingestelde luisteraar ging het grotendeels voorbij. De nieuwe single van Holy Wave met de toepasselijke titel I’m Not Living In The Past Anymore heeft een kop en een staart, een lekkere drive en een memorabele melodie. Psychedelisch is nog steeds de beste beschrijving van hun stijl, maar men blijft dit keer met beide benen op de grond. Album Interloper staat voor 5 mei.

DeWolff & Friends – Queen of Hearts

DeWolff heeft samen met vrienden een nieuwe single uit. Het nummer werd de afgelopen dagen in thuisisolatie opgenomen en iedereen filmde het opnemen van zijn/haar partijen thuis. Het resultaat is QUEEN OF HEARTS, door DeWolff & Friends!

QUOTE VD BAND:
“Wie zegt dat je in tijden van quarantaine niet samen kunt komen? Dáár is het internet toch voor?! 😬 Wij van DeWolff kon niet stil zitten en daarom besloten daarom een nummer dat we op de laatste “tour” schreven met wat vrienden op te nemen, op afstand! 😏 Pablo nam eerst de zang en gitaar op en stuurde dit vervolgens naar onze vriend en drummer Mischa Porte, die er een swingend fundament onder stortte. Hij stuurde dit vervolgens weer naar Dawn Brothers Levi Vis en Bas van Holt, die er bas en gitaar overheen legden… zij stuurden het vervolgens naar Luka en Robin die er zang en toetsen over opnamen en alsof dat niet genoeg is… stuurden we het ook nog naar Stefan Wolfs voor wat heerlijke pedal steel gitaar én naar Judy Blank, die een prachtige extra stem toevoegde aan het geheel! Iedereen filmde het opnemen van zijn partijen thuis en het resultaat is de vette nieuwe song QUEEN OF HEARTS, door DeWolff & Friends! 🥰 geniet van deze song en de video, dames en heren! 👩💻🎼🏓🎸👨💻🎯

Protomartyr – Processed By The Boys

Misantropen worden ze genoemd, de leden van de uit Detroit afkomstige post-punkband Protomartyr. De heren geven inderdaad weinig blijk van een positief mensbeeld, maar wie geeft ze momenteel ongelijk?

Processed By The Boys is nieuw wat betekent dat er een vijfde album in aantocht is van Joe Casey en zijn doemrockband. Processed By The Boys is opgehangen aan een zware rif die vrijwel constant wordt herhaald. Het ritme is bonkig en de zangpartij monotoon, maar gedreven. Mede door Casey’s donkere stem doet het nummer wel aan oude Birthday Party denken.  Aan Nick Cave voordat hij ging croonen. Uniek en apart is de sax die halverwege opduikt. Om de bijbehorende clip te begrijpen is een cursus Braziliaanse populaire cultuur een vereiste.

En waarover zingen zij? Over het einde der tijden. Hoe of wat houden ze in het midden, misschien wel ‘a foreign decease washed up un our shores’. Profetisch? Niet echt. Veel vertrouwen in de toekomst heeft Protomartyr nooit gehad. Deo Volente verschijnt ‘Ultimate Succes Today’ op 27 mei.