Regal Lily – Goldtrain

Gold Train van Regal Lily is een nummer waarvan we nu al weten dat het verzet gaat oproepen, dat de player vol gaat stromen met negatieve reacties. Dat moet dan maar, want wat hier gebeurt is te bijzonder om links te laten liggen.

Regal Lily is een meidentrio uit Tokyo dat een soort shoegaze maakt. So far niks aan de hand. De zangeres van het drietal zingt echter -zoals de meeste J en K-pop zangeressen- met een meisjesstemmetje. En daar zit het euvel. Je moet er namelijk van houden. Of de tijd nemen om er aan te wennen. Op de song zelf valt weinig af te dingen en de gitaren worden zeer vaardig en met smaak bespeeld, maar ja dat lolita stemmetje.

Regal Lily blijkt ook niet alleen. Er is in Japan al een tijdje sprake van een explosie van hard tot stevig rockende meidenbands. Waarschijnlijk heeft de scene wel een naam, maar ons Japans is te roestig om die te kunnen achterhalen. Laten we het voorlopig op Manga rock houden.  

Het lijkt een kwestie van tijd voordat de Manga rockettes ook in het westen van zich zullen laten horen. Het is gewoon te goed en opvallend wat de dames doen. Baby Metal -meer een gimmick dan een band, maar wel leuk- heeft hier al op festivals gestaan en ook meidenmathrock band Tricot is al aan onze kusten gesignaleerd. Maar er is dus nog heel veel meer waar zij vandaan komen. Je bent bij deze gewaarschuwd.

Singer-songwriter Angie Flare lanceert titel track debuut EP

Een liefdesverklaring aan de stad Nashville en haar muziek

Great things come in small packages.
Singer-songwriter Angie Flare komt uit een Brabants dorp, is klein van stuk, maar durft groots te denken. Ze wordt geïnspireerd door de Amerikaanse stad Nashville, haar muziek en haar grote country sterren; van Dolly Parton tot Luke Combs tot Carrie Underwood. ‘Nashville is een stad vol van muziek, zoals het bedoeld is. Het is warm en gastvrij. Elke muzikant, groot of klein (in mijn geval letterlijk en figuurlijk), wordt er erkend. Deze stad en haar muziek omvatten totaal mijn boodschap dat iedereen ertoe doet en dat iedereen gezien moet worden.’

Haar vorige single ‘Home’ nam Angie ook daadwerkelijk in Nashville op en bracht hiermee een verfrissende country pop sound naar Nederland. Maar ook over de oceaan werd dit geluid gewaardeerd, want de track behaalde op Spotify in een maand 70.000 streams.

Eigen voetafdrukken met debuut EP
Met haar debuut EP ‘Footprints in the Sand’ zet Angie deze lijn voort. De EP is het resultaat van Angie’s muzikale zoektocht de afgelopen jaren, naar zichzelf en haar eigen geluid. Ze volgde de voetsporen van grote muzikale legendes, maar ook eigen Nederlandse ‘new country’ helden om zo met haar EP de eerste eigen voetafdrukken achter te laten.

Angie geeft nu alvast de titelsong van haar EP weg. ‘Footprints in the Sand’ gaat over het verlangen om een stempel op de wereld te drukken. ‘Er is maar één ding zeker in deze, soms harde, wereld en dat is dat we er vroeg of laat niet meer zijn. De kunst is dus om iets moois achter te laten in wat voor vorm dan ook.’

Angie schreef en produceerde de EP samen met haar vriend en gitarist Bas van Wetten. ‘We voelen elkaar feilloos aan, waardoor Bas precies begreep wat ik in elk liedje wilde zeggen en welke sfeer ik neer wilde zetten. Hij kon dat met zijn muzikale talent omzetten in iets tastbaars. Daarnaast delen we precies dezelfde liefde voor Nashville en de country muziek, die zo mooi tot uiting komt in deze EP; een palet dat varieert van rock-georiënteerde songs tot pop liedjes.

Release in de Pul Uden met live band
Angie presenteert haar EP op zondag 8 maart in de Pul in Uden. Ze speelt dan voor het eerst met volledige band haar songs, afgewisseld met covers van songs die haar hebben geïnspireerd. ‘Ik krijg nu al kippenvel als ik eraan denk dat ik mijn eigen liedjes eindelijk live met band ga spelen. Ik heb daar echt mega veel zin in. Het wordt een complete show met een kop en een staart, vol energie, nieuwe muziek, maar ook bekende klassiekers.’

Footprints in the Sand is vanaf nu beschikbaar op alle streamingdiensten: http://angieflare.com/footprints-in-the-sand-single.html

De volledige EP is beschikbaar vanaf 8 maart.

Hoe vaak kun je ‘het spijt me’ zeggen? Subterranean Street Society dropt videoclip bij ‘So Sorry’

‘So Sorry’
Op 10 Januari 2020 bracht Subterranean Street Society ‘So Sorry’ uit van het album ‘Twelve steps’ Vandaag komt de band met een videoclip bij de song. In de clip volgen we een jonge zwerfster (Frieda Barnhard*) in een verlaten stad. Gewapend met een stuk krijt doorkruist ze deze betonnen jungle terwijl ze symbolen die ze met haar verleden associeert passeert. Een geheime taal, een geheime code, een gesprek, geschreven in zwart en wit. Het is verhaal over schuld, vergeving en spijt. De Song ‘So Sorry’ is een mantra. Hoe vaak kun je ‘het spijt me’ zeggen zonder dat het zijn waarde verliest?

Twelve steps:
Op vrijdag 1 mei presenteert Subterranean Street Society hun nieuwe album ‘Twelve Steps’ in de melkweg, Amsterdam. Het is een concept plaat over alcoholisme. Zanger en songwriter Louis Puggaard-Müller maakte het als tiener en twintiger van dichtbij mee; Zijn vader gleed steeds verder af in een alcoholverslaving. Ter verwerking besloot Louis om zelf het Alcohol Anonymous boek te bestuderen en ontwikkelde een artistieke vertaling van de stappen: voor elke stap een song.

Subterranean Street Society:
Louis, Geboren in Kopenhagen, zwierf als straatmuzikant door Europa voordat hij permanent in Amsterdam belandde voor de liefde. ‘Spoileralert’ de liefde is over, maar hij kreeg er een band voor terug!
Samen met Ivo Schot en Joost Koevoets brengt de band door middel van donderende bassen, rock’n roll drums, gierende gitaren en een rauwe stem de werkelijkheid van het echte leven het podium op. De nummers zweven tussen uiteenlopende genres maar vergelijkingen zijn gemaakt met bands zoals: Black Rebel Motorcycle Club, Radiohead, Bob Dylan en Paolo Nutini. Onvoorspelbaar, ruig en oprecht. De uitdagende klanken van de straat!

Credits Video So Sorry:
Script/concept : Louis Puggaard-Müller
Direction: Jeek Ten Velden & Louis Puggaard-Müller
Styling/clothing design by Weronika Anna Marianna
Filming/Editing by Jesse Emmanuel Bom
Acting by Frieda Barnhard
Song Performed by Subterranean Street Society

www.subterraneanstreetsociety.com www.facebook.com/subterraneanstreetsociety www.instagram.com/subterraneanstreetsociety

* Frieda Barnhard (1995) speelde de jonge Astrid Holleeder in de videoland/RTL-serie Judas en schittert nu in de eerste Nederlandse Netflix serie ‘Ares’

LIVE:
SSS Italy tour Feb 2020
8 Saturday / Rock Pub / Lido di Pomposa
9 Sunday / Borgo Est / Santarcangelo di Romagna 11 Tuesday / Bacchus / La Spezia
12 Wednesday / Sherwood Open Live / Padova 13 Thursday / El Caballito / Bussolengo
14 Friday / Circolo Disaster / Crema
15 / Saturday / Tattoo Village / Colonella
16 Sunday / Osteria sotto le Mura/ Montecarotto 17 Monday / The Independent Hotel / Roma
19 Wednesday / Passapartout Cafè/ Recanati

Fotocredits: Yolanda Visser

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 5 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. The Districts – Cheap Regrets (IJsbreker)
  2. Twin Peaks – Cawfee
  3. Ultraísta – Tin King
  4. Pearl Jam – Dance on the Clairvoyants
  5. Regal Lily – Gold Train
  6. Westerman – Blue Comanche
  7. Working Men’s Club – Teeth

Algiers – We Can’t Be Found

Algiers is enig in zijn soort. Dat weten we natuurlijk al sinds het debuutalbum van de tussen Londen en Atalanta Georgia pendelende band.

Met nieuwe single We Can’t Be Found worden we nog een extra met de neus op dat feit gedrukt. Wie of wat anders combineert rock en blues en (post)punk en gospel en geëngageerde teksten tot songs van stadionformaat? Inderdaad niemand. Helaas is originaliteit geen voorwaarde voor succes anders zou Algiers wel in De Kuip staan in plaats van in de kleine zaal van Paradiso.

Met zijn langzaam oplopende spanning, new wave galm en de bevlogen zang van Franklin James Fischer, die beschikt over longkracht 10 is We Can’t be Found Algiers op zijn toegankelijkst en om die reden een prima uithangboord voor het ‘There Is No Year’ album, dat deze week is uitgekomen.

Concert: 13 februari Paradiso, Amsterdam.

Philip Sayce – Spirit

Na het poppy uitstapje van vorige week trakteren we het Pinguin Rockvolk deze week op een werkje van steviger aard, de nieuwe single van de Canadese bluesrocker Philip Sayce.

Spirit is precies wat de bluesdokter voorschrijft voor de donkere dagen als deze. Sayce‘s Spirit heeft de drive van een goederentrein, bezielde leadzang en een refrein dat zelfs door toondove rockers makkelijk is mee te zingen. Maar Spirit heeft vooral heel veel gitaar, zowel van het ritmische als van het solistische soort.

Nog even iets over de maker dezes. Philip Sayce is 43 jaar geleden geboren in Aberystwyth in Wales. Op zijn 2e werd hij door zijn ouders ontvoerd naar Toronto, Canada. Daar werd hij door diezelfde ouders blootgesteld aan een muzikaal menu dat vooral bestond uit platen van Eric Clapton, Dire Straits en Ry Cooder. Door eigen schuld raakte Phil verslingerd aan de muziek van  Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughn en de drie blues koningen, BB, Albert en Freddie King. In 1997 begon hij aan een driejarig verblijf in de band van Jeff Healy. Ook heeft Philip nog een tijd miss Melissa Etheridge mogen begeleiden. 

Wie nog mocht twijfelen aan zijn vaardigheid op de elektrische gitaar wijzen we graag op het feit dat gitaargod Eric Clapton Philip in 2013 vroeg om te komen optreden op zijn befaamde Crossroads Guitar Festival in het New Yorkse Madison Square Garden. In 2006 bracht Philip Sayce zijn eerste album uit. Afgelopen vrijdag verscheen zijn 9e, Fits Me Good met daarop uiteraard ook onze nieuwe Breekijzer.

The Districts – Cheap Regrets

Een paar protestsongs maakt nog geen trend. Maar het beginnen er wel opvallend veel te worden. Logisch, want er is ook heel wat om je zorgen om te maken. Van brandende werelddelen en nieuwe enge ziektes tot en met gevaarlijke wereldleiders.

Om het bij ons eigen straatje te houden. Sam Fender, Declan McKenna en Algiers hebben allemaal recentelijk in de Graadmeter gestaan met een maatschappijkritisch nummer. Aan dit rijtje mag ook The Districts worden toegevoegd. De band uit Philadelphia, die recentelijk songs uitbracht over het wapengeweld in de VS (Loving Protector Guy) en naastenliefde in een egocentrische samenleving (Hey Jo) komt nu met een nummer over vervreemding.

Cheap Regrets is een danstrack voor denkers. Zanger-componist Rob Grote wil mensen laten dansen op een song die gaat over hoe ze langs elkaar heen leven. De middelen die de band hanteert om dat doel te bereiken zijn een gruizige discobeat, sexy synths en opzwepende gitaren. Wie na drie minuten nog niet staat te swingen wordt daar alsnog toe gedwongen als de band het energieniveau nog een paar tandjes opschroeft. Dit alles gehuld in een galm die Cheap Regrets een geslaagde (alweer) eighties feel geeft.

Alle genoemde nummers komen op het nieuwe, vierde album van The Dictricts, You Know I’m Not Going Anywhere. Het album is door de band zelf geproduceerd met hulp van Keith Abrams en gemixt door Dave Fridmann (Tame Impala, Flaming Lips, MGMT). De releasedatum is 3 maart.  

Concert 7 mei Ekko, Utrecht.

Nicolas Godin van Air releaset Concrete and Glass

Vandaag releaset Nicolas Godin (mede-oprichter van het duo Air) zijn langverwachte nieuw album Concrete and Glass.

Op dit album horen we Godin op zijn best: minimalistische precisie en een overvloed aan pop. De gerenommeerde architect Le Corbusier is een van de belangrijkste invloeden op Godins muziek, met name op zijn debuut Modular Mix (1997).

1. Concrete and Glass
2. Back To Your Heart ft. Kate NV
3. We Forgot Love ft. Kadhja Bonet
4. What Makes Me Think About You
5. Time On My Hands ft. Kirin J Callinan
6. The Foundation ft. Cola Boyy
7. Catch Yourself Falling ft. Alexis Taylor
8. The Border
9. Turn Right Turn Left
10. Cité Radieuse

Clipprimeur: Tenfold – Sister

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag de Clipprimeur van de nieuwe single Sister van folky singer/songwriter Tenfold (Tineke Hussaarts).

Na het uitbrengen van haar laatste single ‘Sister’ in het najaar van 2019, presenteert Tenfold nu met trots de videoclip van deze song. Sister gaat over alle bijzondere vrouwen die Tenfold in haar leven inspireren, met als boegbeeld voor dit nummer haar eigen zus. De video – gemaakt door Annie van Noortwijk en Marije Seijn – geeft beeldend de samenkomst van het zusterschap weer. De zussen lijken samen onderweg te zijn naar een betere plek, een boodschap die het nummer ook uitdraagt. Naast de release van deze nieuwe video kunnen we in 2020 nog meer single releases van Tenfold verwachten. Ze werkt toe naar het uitbrengen van haar debuutalbum en daarnaast treedt ze sinds eind vorig jaar met een all-female band op.