The HARA – FYI

The HARA is een drie EP’s oud rocktrio uit het Britse Lancashire. Zoals het Generatie Z’ers betaamt trekken ze zich nada aan van genrescheidingen en stijlverschillen en laten ze zich net zo makkelijk inspireren door oerrockers als AC/DC en Guns ‘n’ Roses, millennials als Arctic Monkeys en Panic At The Disco of relatieve nieuwkomers als Nothing But Thieves en The 1975. Plus alles wat daar aan vooraf ging, tussen ligt en na kwam.

Is originaliteit je belangrijkste criterium? Lees dan niet verder. Hou je van onstuimige rock met een melodieus randje, met verve gebracht zonder rekening te houden met de buren? Dan is The Hara je band.

Laatste single FYI heeft alles wat de jonge honden zo bijzonder maakt. Het nummer begint met een solo piano-intro dat zo’n halve minuut duurt. Lang genoeg om te kijken of je wel het goede nummer hebt opgezet. Daarna breekt het geweld los in de vorm van een dikke saus van bas drums en gitaren. Zanger Josh Taylor worstelt zich makkelijk boven het geraas uit met een stem die in zijn lenigheid aan die van Freddie M. doet denken. In de laatste halve minuut gaat alles nog even in de overdrive. Na 3.32 is het plotseling doodstil en zit er niks anders op dan op repeat te drukken. 

Die HARA daar gaan we nog een hoop lol aan beleven.

The Voidz – Did My Best

Begin dit jaar namen The Voidz, voorheen Julian Casablancas & The Voidz twee songs op met Mac DeMarco en het Australische multitalent Kirin J Callahan in de controlekamer. Eind mei verscheen de eerste, het experimentele ‘The Eternal Thao’, vorige week de tweede.

Did My Best is een beschouwend lied over ”nostalgia and not giving a shit about it personaly”. Fans en andere goede verstaanders horen in de uitleg Casablanca’s frustratie altijd maar te worden gezien als het mannetje van The Strokes en niet als autonoom mens of muzikant.

De toon van Did My Best is echter eerder berustend dan opstandig. De nieuwe single van The Voidz is een in gitaar gedrenkte classic style rockballad, die netjes binnen de lijntje blijft. Tot vlak voor het einde. Dan gaat de autotune aan en herkennen we The Voidz weer als band, die graag  de bekende weg verlaat. Van een nieuw, derde album is nog geen sprake. Net zo min overigens als van album 6 van die andere band van Julian Fernando Casablancas. 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. MGMT – In The Afternoon (IJsbreker)
  2. Atmosphere – Lovely (feat. Nikki Jean)
  3. The Voidz – Did My Best
  4. Chartreuse – Woman, I’m Crazy

Nieuwe video Dada’s Troost: Florian

Het experimentele cross-over trio Dada’s Troost komt met de single Florian, afkomstig van het eerder dit jaar verschenen maatschappijkritische album De Staat van het Avondland. Het is de opvolger van de in mei verschenen single De Wraak van Kurt Cobain. Florian is een aanklacht tegen de mate waarin Social Media en internet ons leven steeds meer beheersen. Het door Guido Aalbers (Queens of the Stone Age, Live ea) geproduceerde album zette de band op de kaart met lovende recensies in onder andere het Belgische Rock Tribune en Aardschok. Muzikaal is Florian grotendeels in de lijn zoals het eerdere werk van Dada’s Troost: Slappende bassriffs en retestrak drumwerk aangevuld met indie/noise gitaarwerk. Deze stijl leverde hen dan ook al snel de geuzennaam “De Brabantse Primus” op, een compliment.

While She Sleeps – FAKERS PLAGUE

Als metalband kan je geen betere thuishaven wensen dan Sheffield, een stad die al sinds het begin van de 20ste eeuw wordt geassocieerd met staal, stainless steel om precies  te zijn.

Het soort metal dat While She Sleeps smeedt heet metalcore. Simpel gezegd is dat een amalgaam van alle mogelijke soorten metal. Liever dan met woorden uitleggen wat voor soort herrie While She Sleeps precies produceert verwijzen we je naar nieuwe single FAKERS PLAGUE.

Waren de songs van het eerder dit jaar verschenen vijfde album al niet voor de poes. Met FAKERS PLAGUE doen de mannen er nog een schepje bovenop. FAKERS PLAGUE is ruim vier minuten gitaargeweld, op hol geslagen computers en een ritmesectie die hogere wiskunde heeft gestudeerd. Daar boven uit torent een opgewonden Lawrence ‘Loz’ Taylor met een welgemeende tirade tegen hypocrisie. 

Concert: 23 januari Melkweg/Max, Amsterdam.

MGMT – In The Afternoon

Eindelijk vrij! Na tien jaar en vier albums is MGMT eindelijk verlost van hun wurgcontract bij de Japanse mediagigant Sony. 

Je zou denken dat het duo hun vers verworven vrijheid zou vieren met een experimenteel werkje dat op geen enkele manier voldoet aan het commerciële stramien dat hun oude label hen wilde opleggen. Maar dat valt dus reuze mee.

In The Afternoon, de eerste release op hun eigen MGMT label is een onverholen ode aan de Eighties. Goth Indie pop, naar model van Echo & The Bunnymen is de meest gehoorde vergelijking. Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser doen nu gewoon lekker waar ze zelf zin in hebben en momenteel is dat dus terugblikken naar de muziek uit het decennium waarin ze zijn geboren.

Hoe hoog de nood was kan je uit de tekst opmaken, ”The Sunlight Stopped Coming Thru And We Lost The Game, Who’d Guessed It Would Feel This Way Like A Kid In A Candy Store”. Over een nieuw album nog geen nieuws. In maart verschijnt In The Afternoon op 12 inch met nog een ander nieuw nummer. Bestellen kan nu alvast op MGMT

 

NCJ’s releaset single Xmas Party

NCJ is een meidengroep die is gestart begin 2019. Noa Paulusse, Carly Olijslagers en Julie Hofkens hebben letterlijk de eerste letter van hun naam gegeven om de naam NCJ te vormen.

Sam’s Studio Company was al bezig met formeren van een meidengroep. Toevallig kwam er een stage aanvraag voorbij van de opleiding artiest ROC Tilburg. Noa en Julie waren beide bezig met deze opleiding. Dat was mooi te combineren met een muzikale stage. Carly was inmiddels al gescout en goed bevonden om aan de groep deel te nemen.

De eerste song die NCJ heeft uitgebracht is geschreven door Julian Thomas met de titel “My friend”.  Julian Thomas en René Samuels zijn al jaren vrienden van elkaar. René dacht, misschien is dit wel een mooie song voor NCJ. De tekst en stijl werd door René omgezet en in samenwerking met Julian werd “Hou vol nou” geboren.

Ook de kerstsong Xmas Party is o.a. door Julian Thomas geschreven. Deze song lag nog op de plank en is gerestyled voor NCJ. Inmiddels wordt er gewerkt aan de derde single. Dit wordt een Engelstalige dance productie. Begin 2020 zijn we er dan weer klaar voor. Maar nu eerst de kerstdagen en oud en nieuw vieren.

Favourite Dream’ Out Now! Listen to Inside Electron’s debut EP!

Na hard werken hebben de mannen van Inside Electron hun debuut EP uitgebracht. De EP neemt je mee op een reis door je ‘Favourite Dream’. Met als afsluiter de eerste single ‘Fate of Fantasies’, een nummer wat je niet zal vergeten. De zeven nummers zijn energiek, sterk en zullen je mee laten zingen!

Orville Peck – Nothing Fades Like The Light

Ons veldverkenners kwamen in oktober terug van London Calling laaiend enthousiast over het optreden van Orville Peck. Prima show, toffe muziek! We hadden Peck al wel gespot begin dit jaar, maar geen songs van hem op de playlist gezet.

Peck & co produceren namelijk een nogal ongebruikelijk geluid. Zijn album klinkt als Twin Peaks -de tv serie niet de band- meets Roy Orbison. Bijna opera-achtige countryrock dus met zo’n karakteristieke ‘twang’ gitaarsound, die je misschien kent van Chris Isaak of de western soundtracks van Ennio Morricone. Live gaan Peck en de zijnen gekleed in kostuums, die nog het meest aan een SM versie van The Lone Ranger doen denken. Maar live ook valt alles op zijn plaats en als je uiteindelijk berust in de exotische/erotische aanpak hoor je dat Orville Peck zijn stijl tot in de puntjes beheerst.