DITTER – Eternity

DITTER is een nieuw Frans trio uit Frankrijk onder aanvoering van mademoiselle Rosa Rocca-Sera.

De band laat zich lastig vangen en dat is altijd een goed teken. Hun songs zijn poppy, hun attitude punky en hun instrumentarium grotendeels electronisch. Nieuwe single Eternity is een uitstekende introductie tot DITTER dat best wel eens in de sporen zou kunnen treden van Daft Punk, Air en Phoenix wat internationaal aanzien betreft. Hun muziek doet ook wel wat aan die van hun grote landgenoten denken. Eternity is een romantisch popliedje dat vlak voor het einde plotseling ontploft. Letterlijk. Alsof er iemand een cobra in de studio heeft gegooid. Vergeleken met het geweld dat hier losbarst klinkt Prodigy als een stel kleine jongens! Geweldig. En het leukste is dat het leuk blijft ook na 10 x horen. Eternity is de eerste single van de tweede EP van DITTER die de vrij fantastische titel, Cringe Is The New Sexy heeft en eind deze maand uitkomt.

Etta Marcus – Teenage Messiah

Met de nieuwe single van Etta Marcus begeven we ons een beetje op een hellend vlak.

Teenage Messiah is namelijk een powerballad en dat is een genre dat we graag aan anderen overlaten. Maar Etta is wel de zangeres van door Pinguins getroetelde schijven als Theatre en het recente Girls Are God’s Machines. Er zitten gelukkig genoeg weerhaakjes in de productie van Teenage Messiah die airplay op Sky Radio c.s. in de weg staan. Die onregelmatigheden hebben de vorm van door Etta geslaakte kreten en een sterk vervormde gitaarsolo. Ook de songtitel is niet echt geschikt voor de massa. Zeker niet sinds de recente moordpartij in de V.S. Al met al vestigt miss Marcus zich met deze single als diva in spe en bevestigt ze het eerder geuite vermoeden een van de beste zangeressen van haar generatie te zijn.

Lael Neale – Some Bright Morning

Daar is onze Lael Neale weer. ‘Onze’ omdat we lang de enige waren die in de ban waren van de hypnotische grotestadsrock van de dame uit L.A. Sinds haar optreden op Best Kept Secret heeft ze echter veel meer vrienden.

Some Bright Morning is een overblijfsel van haar in mei verschenen Altogether Stranger album. Het lag niet aan de kwaliteit dat het nummer is afgevallen, maar aan de sound. Waar de songs op het album een veelal mechanische Krautrock beat hadden is Some Bright Morning wat organischer: een retro-nuevo rockabilly liedje met een Lou Reed/VU achtig refrein en een omgekeerde gitaarsolo a la The Beatles op Revolver. Goed om onbekend werk te horen van Lael Neale. Jammer dat ze bij haar bezoek aan Europa in december ons land overslaat.

bar italia – rooster

bar italia gaat lekker te keer op nieuwe single rooster, de derde alweer van het  half oktober verwachte Some Like It Hot album.

De vocale taken van het tussen psychotisch en psychedelisch manoeuvrerende nummer zijn weer eerlijk verdeeld tussen Nina Cristina en Sam Fenton. Diezelfde Sam geeft ook nog een sfeer verhogende wah wah gitaarsolo ten beste. Bar italia komt spelen binnenkort. Op 30 oktober staat de band in  Toekomstmuziek in Amsterdam. Die club is veel te klein gebleken, want al maanden uitverkocht. Gelukkig komt de band op 15 maart terug voor een show in de Oude Zaal van de Melkweg. Naar verwachting zal ook dat optreden snel uitverkopen. U is gewaarschuwd.

Midlake – Days Gone By

Hippie fluitjes, hemelse harmonieën en een zachtjes wiegende melodie. In mindere handen dan die van Midlake was Days Gone By waarschijnlijk een mierzoete ballad geworden.

Dat is het feitelijk nu ook, maar zo smaakvol gearrangeerd en zo sfeervol geproduceerd dat we de nieuwe single van de Texanen toch maar even meenemen. Al is het nummer dus meer Pinguin Pluche dan Pinguin Indie. Dit welluidende staaltje soft-countryrock komt op het nieuwe album van Midlake, A Bridge To Far (sic) en dat over ongeveer een maand uitkomt.

3 TO KNOW – Syot

Pinguin Radio introduceert 3 TO KNOW. Met zoveel nieuwe muziek en opvallende artiesten is het leuk als we ze iets beter leren kennen. Dus stellen we de belangrijke vragen!

Altijd dezelfde vragen, altijd een andere artiest. Deze keer – ga ze zien tijdens de Popronde bij jou in de buurt, ik ben al met ze op de foto geweest – de heel swingende Syot! Echt, ga ze zien.

Martje Serveert nieuwe muziek week 40 2025

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij omen:

  1. Native Sun – Whose Kids / IJSBREKER
  2. Soulwax – Gimme Reason
  3. Ist Ist – I Am The Fear
  4. Wednesday – Townies
  5. Midlake – Days Gone By
  6. bar italia – rooster
  7. Lael Neale – Some Bright Morning
  8. Etta Marcus – Teenage Messiah
  9. Nine Inch Nails – Who Wants To Live Forever
  10. The Mock-ups – I Wanna Know Your Name
  11. Selma Peelen – In The Boys Room
  12. Ratboys – Last Night In The Mountains
  13. sleepazoid – NEW AGE / BREEKIJZER
  14. Master Peace – Spin The Block / POPWARMER
  15. Syot – Easy Lovin’ / MARTJES SPECIAL

Wednesday – Townies

In recensies van Bleeds, het nieuwe album van Wednesday wordt de band vergeleken met Fleetwood Mac. Niet zozeer omdat ze hetzelfde klinken, maar omdat Bleeds een break-up album is en de exen allebei nog in de band zitten.

Zij heet Karly Harzman en is de baas. Hij heet MJ Lenderman en speelt gitaar. Waar de vergelijking mank gaat is dat MJ nog wel meedoet in de studio, maar niet meer live. Daarvoor heeft hij het te druk met zijn eigen winkel. Katy’s songs gaan veelal over het stuklopen van de relatie en dat zal best voor ongemakkelijke – Fleetwood Mac achtige- momenten hebben gezorgd. De breuk en de spanning hebben echter geresulteerd in een bijzonder album. Er zijn niet veel bands die kunnen zeggen dat hun zesde misschien wel hun beste is, Wednesday dus wel. Sommige songs wringen net even te veel voor airplay, maar Townies is precies goed: een rijk gevulde grofkorrelige alt-countryrocksong met zang die soms lijkt over te koken van emotie maar toch binnen de lijntjes blijft. Bleeds is uit.

Op 21/2/26 staat Wednesday in Tolhuistuin dus zonder MJ Lenderman die  eerder op dezelfde plek grote indruk maakte.

Ist Ist – I Am The Fear

De kracht van Ist Ist is dat de band de roemruchte jaren tachtig laat herleven. De zwakte van Ist Ist is dat ze bijven steken in het verleden.

Maar de band begint langzamerhand wel wat losser te komen van hun inspiratiebronnen (lees Joy Division). Ook nieuwe single I Am Fear ademt de sfeer van Manchester anno 1982.  Maar de song is eerder een ode aan een tijdperk dan een vermomde cover. Andere pluspunten zijn de krachtige energie en de stijlvaste productie, die bij hen die de 80’s hebben meegemaakt nostalgische gevoelens zal oproepen en bij hun nazaten interesse opwekken voor een decennium waarin veel moois is gebeurd. Op cultureel vlak dan, sociaal -politiek is een heel ander verhaal hoewel die twee zeker met elkaar te maken hebben.

Native Sun – Whose Kids 

We kunnen wel beweren dat de ‘good old garagerock’ weer helemaal hot is. Bands als The Thing, Ghost Woman en Glyders doen hier de laatste tijd goede zaken. Maar als je zegt dat wij het genre positief discrimineren heb je geen ongelijk. Daarnaast is garage sinds de mid-sixties eigenlijk nooit helemaal uit beeld verdwenen. Dus laten we nog maar even wachten met het bestempelen van garage als nieuwste trend.

Hoewel? Met Native Sun hebben we er weer uitstekende band bij die aan alle criteria voldoet: nasale zang, laaghangende gitaren en een beat uit het Bo Didley songboek. Dat plus een psychedelisch sixtiessausje en lekker losse koortjes maken van het New Yorkse Native Sun een volbloed garagerockband.

Het is te hopen dat zanger Danny Gomez zijn papieren op orde heeft anders loopt hij kans te worden uitgezet. De oorspronkelijk uit Colombia afkomstige zanger lijkt echter volledig ingeburgerd. Hij klinkt oerAmerikaanse op Whose Kids dat hij zingt met een heerlijke achteloosheid en precies de juiste snauw in zijn stem. Whose Kids komt van Concrete Language, het debuutalbum van Native Sun dat tegelijk met de single is uitgekomen.