Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Twee jaar geleden was de Britse rockband The Amazons de nieuwe next big thing. Nu is deel 2 van het viertal aangebroken. De nieuwe fase wordt ingeluid met de fijne stevige single Mother die je hoort op Pinguin On The Rocks.
Category: Nieuwe Muziek
Altin Gün – Süpürgesi Yoncadan
Altin Gün is terug voor de tweede ronde. De -we mogen wel zeggen- internationaal vermaarde Turks-Nederlandse band gaat verder op de ingeslagen weg, het moderniseren van songs uit de rijke Ottomaanse rock en poptraditie.
Nieuwe single Süpürgesi Yoncadan is al vaak gecoverd, maar meestal met traditionele Turkse instrumenten. Altin Gün heeft het nummer in een mooi analoog synthesizer jasje gestoken waardoor hun versie klinkt alsof hij is opgenomen in het Istanboel van de jaren 70.
Als je trouwens ‘Instanbul 70’ opzoekt op Spotify kom je bij de bron waaraan Altin Gün zich laaft. Het uiterst buikdans-bare Süpürgesi Yoncadan doet dienst als annonce voor album twee van Altin Gün. De opvolger van On verschijnt op 26 april onder de titel Gece, het Turkse woord voor Nacht.
LIVEDATA: 3 mei, Paradiso, Amsterdam (album releaseshow). 5 juli Down The Rabbit Hole, Ewijk. 15 augustus Pukkelpop, België.
#333 Trixie Whitley
Gisteren verscheen na vier jaar eindelijk weer een nieuw album van Trixie Whitley. Wij grijpen deze gelegenheid graag aan om onze Bazz contact te laten opnemen met de Belgisch-Amerikaanse zangeres en haar te vragen naar het hoe en wat.
Bezuiden de grote rivieren behoeft Trixie geen introductie, bij ons is ze niet geheel onbekend – ze heeft op Pinkpop gestaan, maar haar ster mag hier nog wel wat feller stralen.
Trixie Whitley is haar echte naam. Trixie’s pa was de veel te vroeg overleden Chris ‘Big Sky Country’ Whitley, haar moeder een ingezetene van Gent. Trixie heeft haar leven lang gependeld tussen haar moeder -en vaderland.
In 2008 trad ze in de voetsporen van haar naamgever en bracht ze haar eerste EP uit. Twee jaar later werd ze gestrikt door superproducer Daniel Lanois om te zingen in zijn Black Dub band. Dat leverde haar een internationale carrière op.
Miss Whitley is een singer-songwriter (en multi-instrumentalist) die van vele markten thuis is, maar in welke stijl ze zich ook uitdrukt, de blues is nooit ver weg. Na ‘Four Corners’ (2013) en ‘Porta Bohemica’ (2015) is afgelopen vrijdag ‘Lacuna’ uitgekomen, een veelkleurig album dat zijn weg naar de fans zeker weer zal weten te vinden en haar waarschijnlijk ook heel wat nieuwe bewonderaars zal bezorgen.
Het interview van onze Bazz met Trixie kan je -samen met haar favoriete muziek- horen op zaterdag (30/3) tussen 19.00 en 21.00 uur.
Bazz op de Buzz met Trixie Whitley wordt herhaald op donderdag 4 april om 22.00 uur.
Trixie’s favoriete nummers:
1. Alice Coltrane – Journey in Satchidananda
2. Oumou Sangare – Gere faga (feat Tonny Allen)
3. Talking Heads – Once in a lifetime
4. Prince – It’s gonna be a beautiful …
5. Chaka Khan – I feel for you
6. Latin Playboys – Viva La Raza
7. PJ Harvey – Let England shake
8. Iggy Pop – Some weird sin
9. Sigur Ros – Gobbledigook
10. Deerhoof – Big House Waltz
11. Son Lux – Lost it to trying
12. Bjork – Declare independence
13. Selda Bagcan – Ince ince Bir Kar Yagar
14. The Cure – 10:15 Saturday Night
15. Deradoorian – The eye
16. Django Django – WOR
17. Tinariwen – Chaghaybou
18. The lounge lizards – Calvin
LIVEDATA 15 & 16 & 17/05 TivoliVredenburg, Utrecht (als support van dEUS) 20/05 Melkweg, Amsterdam 28 & 29/05 Ancienne Belgique, Brussel 07/07 Cactus Festival, Brugge 04/08 M-idzomer Festival, Leuven 07/08 Lokerse Feesten, Lokeren
Rammstein – Deutschland
Deutschland, de nieuwe single van Rammstein heel al wat heeft losgemaakt of eigenlijk niet zozeer de single, maar de clip, een 9 minuten durend historisch epos, dat waarschijnlijk meer heeft gekost dan alle Rammstein albums bij elkaar. Je moet toch wat als je tien jaar uit de running bent geweest.
De controverse spitst zich toe op de scene waarin de band te zien is als Joodse concentratiekampgevangenen met een strop om hun nek wachtend op hun executie. Uiteraard staat Duitsland op zijn kop. Rammstein zou Rammstein niet zijn als de clip niet zou shockeren. De vraag is of dat het enige doel is of heeft het verhaal ook een moraal?
De tekst geeft enig uitsluitsel. Deutschland is een schizofrene ode aan het land. De kernzin lijkt ‘Will Dich Lieben Und Verdammen’ te zijn, een sentiment dat gezien de Duitse historie niet onbegrijpelijk, of nieuw is.
Vergeleken met de video is de muziek van Deutschland wat gewoontjes, maar de fans zullen weer smullen. Een Kraftwerk-goes-disco intro luidt een song in met een marstempo, het bekende Rammstein mannenkoor en genoeg gitaren om een stadion te vullen.
Nu maar hopen dat de dualistische boodschap overkomt en de song niet in de verkeerde handen valt.
LIVEDTAUM: 25 juni, De Kuip, Rotterdam.
Cheekface – I Only Say I’m Sorry When I’m Wrong
We hebben het al vaker gezegd punk is bezig aan een comeback. Niet de 1234 punk van The Ramones of de twee akkoorden anarchie van The Sex Pistols en consorten, maar een soort post post punk waarin de punkspirit gepaard gaat met een artistiek elan en dichterlijke ambitie. Case in point is de Amerikaanse band Cheekface.
Cheekface schrijft songs met veel tekst en weinig noten. De voorman van het trio uit L.A. praat vaak meer dan hij zingt. Stilistisch borduurt Cheekface voort op de semi-naïeve stijl van Jonathan Richman, die ook woordrijke songs componeerde met minimale melodieën en summiere begeleiding. Verschil is dat je bij Richman nooit wist of hij serieus was (zijn bekendste songs heet ‘I Was Dancing In The Lesbian Bar’) terwijl Cheekface bepaald geen grappen maakt. Dat Cheekface uit Californië komt is ook duidelijk. Waar anders vind je bands met songs als I Only Say I’m Sorry When I’m Wrong, over het verschil tussen arrogantie en zelfvertrouwen. Een muzikale ‘self improvement’ cursus dus . En zo heeft Cheekface er nog veel meer, 13 stuks om precies te zijn. Je vind ze op hun vers verschenen debuutalbum, ‘Therapy Island’.
Nilüfer Yanya – Baby Blu
Het debuutalbum van Nilüfer Yanya is uit en dat is een gebeurtenis die niet onopgemerkt mag blijven. De Brits-Turkse zangeres heeft veel zo niet alles mee, haar leeftijd, multi-culturele achtergrond, muzikaliteit, uiterlijk en niet op de laatste plaats Haar Stem.
Nilüfer doopte haar eerste album Miss Universe, een waarschijnlijk ironisch bedoelde, maar ook passende titel. Haar appeal is namelijk universeel. Baby Blu is representatief voor haar kunst en kunnen, poppy als Dua Lipa, muzikaal als Florence van de Machine en artistiek als Kate Bush. En dan is er nog die stem; rokerig, wendbaar en zeer expressief. Ze kan in één adem van laag naar hoog schakelen zonder dat het klinkt als een trucje.
17 songs staan er op Miss Univers. Opvallend is dat haar vorig jaar verschenen singles, waaronder het door ons vaak gedraaide Baby Luv er niet bijzitten, gebrek aan materiaal heeft ze dus ook al niet.
Nilüfer Yanya is hier binnenkort te zien in een paar kleine clubs, zorg dat je er bij bent en wees getuige van een superster in wording.
LIVEDATA: 16 april, Bitterzoet. 30 april Merleyn, Nijmegen. 1 mei ACU, Utrecht.
Karen O and Danger Mouse – Woman
De legendarische regisseur Spike Jonze heeft het weer geflikt. Tijdens The Late Show heeft hij LIVE de videoclip geregisseerd van de pinguinhit Woman van Danger Mouse & Karen O.
Karen Orzolek is de (ex?) frontvrouw van Yeah Yeah Yeahs, Danger Mouse (alias van Brian Burton ook van Broken Bells) is een superproducer die vanachter de mengtafel voor het voetlicht is geklommen.
Samen tonen ze zich een sterk koppel. Eind vorig jaar kwamen Karen O & Danger Mouse op de proppen met een zeven minuten durende mini-opera in drie delen, niet veel later gevolg door een (anti)slaapliedje van nog geen twee minuten. Nu komen ze terug met Woman, een nummer die min of meer binnen de perken van een popsong blijft. Min of meer omdat Karen haar stem soms laat overslaan op een manier die niet iedereen zal bekoren. Bjork begeleid door Black Keys in die richting moet je het zoeken. Woman is een barricade-song voor de sisterhood. “Girl you can take, Girl you make’
Het moge duidelijk zijn dat Karen O en haar nieuwe partner andere paden bewandelen dan ze deed met Yeah x3. En dat is goed anders had ze net zo goed op het oude nest kunnen blijven. Toch? De samenwerking tussen Karen O en Danger Mouse heeft voldoende stof opgeleverd voor een compleet album. Dat zal half maart verschijnen onder de titel Lux Prima.
Club Kuru – By The Windowpane
Het gaat goed met de neo-psychedelica. Elk land heeft momenteel wel bloeiende psych-scene. Zo ook de U.K. waar Londen zich profileert als kosmisch centrum van bands die experimenteren met geestverruimende klanken.
Een van de snel opkomende namen van die scene is Club Kuru, dat al vrij snel na hun debuutalbum met nieuwe werkt komt. Zoals By The Windowpane laat horen drinken de twee leden van Club Kuru hun paddenstoelenthee met een schepje Pink Floyd en een wolkje Neil Young.
Met zijn onthaastte tempo, breed uitgemeten gitaren en waterige zang is de By The Windowpane een mooi voorbeeld van psychedelische rock anno nu en dus een aanrader voor fans van (het oude) Tame Impala en Connan Mockasin.
Tot welke hoogten Club Kuru live stijgt, kunnen we op 10 mei gaan zien als de band neerstrijkt in Paradiso.
LIVEADATUM: 10 mei, Paradiso (bovenzaal), Amsterdam.
Black Midi – Crow’s Perch
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwste hype. Eindelijk op YouTube en Spotify na al een livesensatie te zijn, o.a. op Eurosonic. Crow’s Perch van de Britse telrockers Black Midi is een vernuftig staaltje vakwerk, maar je moet er van houden.
LIVEDATA 20/04 Motel Mozaique, Rotterdam 13-19/07 Valkhof Festival, Nijmegen
Sam Fender – Hypersonic Missiles
Sam Fender heeft zich in iets meer dan een jaar opgewerkt van veelbelovend tot arrivé.
De Britse rocker maakte naam met franjeloze indie-rock met sterk gitaarwerk en gepassioneerde zang. Fender gebruikt zijn solide songs als vehikel voor persoonlijke en maatschappelijk betrokken teksten. In een tijdsbestek waarin entertainment het toverwoord is, maakt dat hem tot een roepende in de woestijn.
Zong hij eerder over de zelfmoordgolf onder jonge Britse mannen en de therapeutische rol van muziek in zijn leven, Hypersonic Missiles, geïnspireerd door het nieuws dat Rusland nieuwe kernraketten wil plaatsen, is een lied over liefde ten tijde van mondiale chaos met opkomende tirannen en een nieuwe wapenwedloop. In zowel het onderwerp als de sound van Hypersonic Missiles klinken echoes van de sombere jaren tachtig toen Engeland politiek en economisch in zwaar weer verkeerde en de wereld vreesde voor een atoomoorlog. De paralellen met nu zijn verontrustend.
LIVEDATUM 29 april, Melkweg, Amsterdam.