Category: Nieuwe Muziek

The Visual – Figure

Kort door de bocht kan je zeggen dat The Visual de vrouwelijke tegenhanger is van Tamino. Dat doet alleen geen recht aan de eigen kracht en klankkleur van de band. Aanvoerder Anna van Rij zal ook haar vraagtekens plaatsen bij het woord vrouwelijk. Genderidentificatie is namelijk een van de onderwerpen, die haar bezighouden en waar ze over zingt. Wat we dus bedoelen is dat als je van Tamino houdt de kans (om het in Netflix termen te zeggen) 98 % is dat je ook The Visual kunt waarderen.

De nieuwe single van het trio uit Amsterdam, naast Anna bestaande uit Timon Persoon (keyboards) en Tim van Oosten (drums & percussie) is van een onaardse schoonheid. Figure is een liefdeslied in herfstkleuren met de spanning van een naderend onweer. Na een vocaal deel waarin Anne -behelpt met een mooi sonoor stemgeluid- rustig de tijd neemt om haar verhaal te doen, volgt een onontkoombare climax van gitaar, keyboards en omfloerste trom. The Visual maakt muziek om de ogen bij te sluiten en volledig in op te gaan. Figure is afkomstig van een EP die volgend jaar het daglicht zal zien. 

LIVEDATUM: 23/12 Festival Stille Nacht. Maassilo, Rotterdam.

Hozier – Movement

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag een bekende Pinguinontdekking; Hozier. Groot geworden op deze zender met Take Me To Church. Nu is de Ier terug, sinds 2014. Eerder al met het nummer Nina Cried Power ft. Mavis Staples, nu met de opvolger Movement. In de clip schittert de Oekraïnse balletdanser Sergei Polunin. Je weet wel, die danser die ‘s nachts op Lowlands een spectaculaire show gaf en waar een documentaire over is gemaakt. Begin volgend jaar wordt het tweede album van Hozier verwacht.

LIEFHEBBERS LUISTEREN NATUURLIJK OOK NAAR PINGUIN POP!

LIVEDATUM 04/12 TivoliVredenburg, Utrecht

Foxwarren – Everything Apart

Foxwarren is de (nieuwe) band van Andy Shauff, een Canadese rocker-songwriter met drie solo-albums op zijn naam en minstens één vermeldenswaardige hit, ‘The Magician’ uit 2016.

Foxwarren bestaat al een jaar of tien, maar leidde vanwege Shauff’s veelvuldige afwezigheid een slapend bestaan. Maar nu niet meer dus. De bandnaam komt van een little town op de prairie van de provincie Manitoba, waar de bandleden opgroeiden. Hun lichtende voorbeeld is The Band, de voormalige begeleiders van Bob Dylan, die eveneens uit Canada komen.   

Net als The Band woonden ook de leden van Foxwarren samen in een huis, waarvan een deel was omgebouwd tot studio. Dat album verschijnt op 30 november. Ter introductie van het debuut van Foxwarren staan er nu al twee songs online.  Die mogen worden gehoord! Het eerst verschenen Everything Apart is ondanks het vlotte tempo een herfstige song waarin Shauff klinkt als Paul Simon en zijn begeleiders als The Beach Boys. De harmonieën komen uit de kelen van de ritmesectie, de gebroeders Kissick, die samen zingen zoals alleen bloedverwanten dat kunnen. De eikenhouten sfeer wordt doorbroken door een loeiende solo van een instrument van onherkenbare afkomst. Een album dat in november uitkomt, duikt zelden op in de jaarlijstjes, maar het debuut van Foxwarren zou er zo maar een voor de boeken kunnen zijn.

#328 Popronde Eindfeest

De Popronde loopt alweer op zijn einde. Tijd voor een terugblik, die tegelijkertijd een blik vooruit is, want de bands die Popronde 2018 hebben meegelopen maken grote kans om in 2019 door te breken.

Zo zit de Popronde in elkaar, het is één groot gratis rondreizend rock ‘n roll circus van aanstormende talenten, die in smaak variëren van intieme singer-songwriters tot uiterst luidruchtige metalbands.

De Popronde -voor het eerste gehouden in 1994 in Nijmegen- heeft in het verleden zeer goede resultaten behaald. Een kleine greep uit de succestrommel; De Staat, Blaudzun, Kensington, Rondé en EUT zijn allemaal acts, die zich tijdens de Popronde hebben warmgelopen en vervolgens (inter)nationaal zijn doorgebroken.

Traditiegetrouw eindigt de Popronde met een knal. Het Eindfeest vindt dit jaar op 24 november plaats in de legendarische poptempel De Melkweg. In maar liefst vier zalen zullen acts te zien zijn, die dit jaar de Popronde met succes hebben afgesloten.

Het kan zijn dat jouw ontdekking ontbreekt in Amsterdam. Er traden afgelopen maanden zo’n 140 acts op in ruim 40 steden veel te veel dus om kwijt te kunnen op één avond laat staat in één locatie.. De organisatie van de Popronde moest dus heel wat darlings killen. De uiteindelijke selectie weerspiegelt het lokale karakter van de Popronde en de diversiteit van de deelnemers.

Wie, wat, waar en hoe laat te zien is in De Melkweg op zaterdag 24 november vind je hier. Kaarten kan je hier kopen.

Voor meer informatie en voor muziek van de acts die de finale van de Popronde 2018 hebben gehaald ga je naar www.pinguinradio.com. En luiser je zeker naar Bazz op de Buzz zaterdagavond om 19.00 uur en/of donderdag om 22.00 uur.

Dorothy – Who Do You Love

Dorothy is een rockbeest van vrouwelijke kunne. Als we zeggen dat de dame waarschijnlijk heel beroemd gaat worden, bevinden we ons in goed gezelschap. Een van haar producers is Linda Perry, zelf ooit lid van Four Non Blondes en een drijvende kracht achter o.a. Pink, en haar albums verschijnen op het label van Jay Z. 

Als Dorothy Martin dit zou kunnen lezen, zou ze meteen protesten en zeggen dat Dorothy een band is en geen solo-act. Dat zal best zo zijn en ze trekt ook op met een stel rasmuzikanten, maar zonder haar indrukwekkende stem en imposante voorkomen resteert er een harig zooitje ongeregeld.

En dan de muziek. Dorothy rockt op een lekker ouderwetse manier. We zullen geen flauwe woordgrappen maken en zeggen dat ze doorkijkblues maakt of borstrock, maar de wortels van haar muziek gaan wel terug naar de in blues gedrenkte rock van de roemruchte jaren zeventig toen voorbeeldbands als Black Sabbath en AC/DC nog jong waren en onstuimig. Net als Do nu. Ze heeft overigens een stem/zangstijl die sterk doet denken aan die van Grace Slick van Jefferson Airplane/Starship.  

Who Do You Love is geen cover van de beroemde Bo Diddley song, maar heeft wel alle elementen, die van oorspronkelijke rock ‘n roll een risicovol en tijdloos genre maakten. Het riant rockende Who Do You Love komt van het eerder dit jaar verschenen ’28 Days In The Valley’ album. Dat is de tweede langspeler van de Dorothys en voor de boekhouders onder u de tweede single van het album, de opvolger van ‘Flawless’ om helemaal volledig te zijn. Om antwoord te geven op de vraag Who Do You Love? You Dorothy you!

Rostam – In A River 

Met zijn nieuwe single In A River toont Rostam zich een man die van verschillende markten thuis is. We kennen Rostam als een van de drijvende krachten van Vampire Weekend, een band die hij een paar jaar geleden de rug toekeerde.

Dat was waarschijnlijk vanwege de gebruikelijke muzikale meningsverschillen, maar het zou ook kunnen dat hij het wachten op bandbaas Ezra Koenig beu was. Vampire Weekend heeft sinds 2013 geen kick meer gegeven. Rostam daarentegen heeft een solo-album op zijn naam staan, een handvol singles, diverse soundtrack bijdrages en een waslijst aan gastoptredens en producties voor derden. O.a. Lykke Li, Frank Ocean en Declan McKenna hebben een beroep gedaan op Rostam als producer, mixer, muzikant en/of componist.

Rostam dankt zijn mooie voor en achternaam –Rostam Batmanglij heet hij voluit- aan zijn ouders, die vanuit Iran naar de V.S. zijn geëmigreerd. In 2006 kwam hij bij Vampire Weekend waar hij zo’n beetje alle instrumenten voor zijn rekening nam behalve gitaar en drums. Ook produceerde hij de drie albums van de band. In 2016 begon hij voor zichzelf. Het was overigens een amicale breuk,  als producer is hij nog steeds betrokken bij Vampire Weekend, dat overigens heeft beloofd nog dit jaar met een nieuw album te komen.

Rostam bracht in 2017 zijn eerste solo-album uit, een barokke popplaat met violen, veel electronica en hoorbare invloeden uit het land van zijn ouders. In A River is heel andere koek. De tussendoor single is het eerste nummer dat Rostam schreef op een mandoline. Het is dan ook een grotendeels akoestische song met wortels diep in de country. Pas tegen het einde als de mandoline gezelschap heeft gekregen van een fiddle duikt er een beat op en trekt een grommende synthesizer het nummer naar het heden. In A River is een vrolijk en optimistisch liedje over (naakt) zwemmen in een rivier, niks meer en niks minder. Rostam speelt In A River al ruim een jaar live.  De reacties op de song zijn telkens zo positief dat hij dacht dat het een goed idee zou zijn om niet te wachten tot hij klaar was met zijn tweede album, maar het nummer gewoon lekker los uit te brengen. Inderdaad een goed idee.

De Staat – I’m Out Of Your Mind

De Staat bracht gisteravond een nieuwe clip uit bij de single I’m Out Of Your Mind, de tweede single van het aanstaande album ‘Bubble Gum’. De band zal op 18 januari 2019 met dit nieuwe album komen, de leadsingle KITTY KITTY ken je natuurlijk al.

Het nieuwe album ‘Bubble Gum’ gaat over het moderne leven in de bubbel: leven in een eigen realiteit, met eigen waarheden, afgeschermd van andere ideeën. Met de eerste single ‘KITTY KITTY’ gaf de band al een klein voorproefje van hun nieuwe plaat. ‘Bubble Gum’ komt op 18 Januari 2019 uit op CD, standaard 2LP en Limited Indie Exclusive 2LP + CD.

TRACKLIST
1. KITTY KITTY
2. Fake It Till You Make It
3. Mona Lisa
4. I’m Out Of Your Mind
5. Pikachu
6. Phoenix
7. Level Up
8. Me Time
9. Tie Me Down (feat. Luwten)
10. I Wrote That Code
11. Luther

De Staat gaat dit in het voorjaar van 2019 op tournee door Europa en sluit de tour op 16 maart 2019 af in de AFAS Live. Voor meer informatie over de data, locatie en prijzen: http://www.destaat.net/#shows

Balthazar – Entertainment

Terwijl ‘Fever’ bezig is aan een zegetocht door de Graadmeter heeft Balthazar alweer een nieuw nummer in de aanbieding. Entertainment is de titel, die in iets meer dan drie minuten volledig wordt waar gemaakt.

Track twee van album vier van de beste Belgische band van dit moment is direct herkenbaar als afkomstig uit de koker van Deprez en Devoldere, maar tegelijk heel anders dan ‘Fever’. Het tempo is een paar schroefjes hoger en de sfeer wat grimmiger. Bewust of niet duikt er een paar keer een woo-hoo koortje op, dat een citaat lijkt uit ‘Sympathy For The Devil’ van The Stones.

Een break voor blazers voorafgaand aan de refreinen zorgt voor was rust in een song, die prettig gespannen is. Verder signaleren we een kunstfluiter, een lekker nerveuze gitarist en een James Bond-achtig strijkje. Entertainment zal zowel op het nieuwe album als tijdens de live shows voor heel wat opwinding zorgen.

LIVEDATUM: 7/3/19 AFAS Live.

Cherry Glazerr – Daddi

De band, of liever Clementine is nu iets meer dan vijf jaar actief. In die tijd heeft ze de nodige begeleiders versleten, maar David en Tabor lijken goed te bevallen. Na Nurse Ratchet en Told You I’d be With The Guys draaiden we eerder dit jaar al Juicy Socks van Cherry Glazerr. Een nieuw/derde album is in de maak. Daarvan is de nieuwe single Daddi de Clip van de Dag.

LIVEDATA 09/04 Botanique, Brussel 18/04 Bitterzoet, Amsterdam

 

The Front Bottoms – The End Of Summer

The Front Bottoms is een trio uit New Jersey dat in eigen land redelijk beroemd is, maar hier nog nauwelijks gesignaleerd. En dat is jammer, maar niet onbegrijpelijk.

The Front Bottoms is namelijk niet voor één gat te vangen. Een groot deel van de aantrekkingskracht van de band zit hem in de teksten, en dan begin je in niet Engels-talige landen al met een achterstand. Daarnaast schieten ze muzikaal alle kanten op, van akoestische punk via emo achtige rock tot volle borst folk. Dit alles gezongen met in vet Amerikaans, waarin de r klinkt als erw i.p.v. er.

Nieuwe single The End Of Summer heeft van alle smaken iets, akoestische gitaren, stevige breaks, vlotte koortjes, een melodieus intermezzo en een grappige tekst waarin de zanger zingt dat hij nu wel weet hoe hij zijn vakantieliefde had kunnen veroveren. Een liedje over een blauwtje dus.

“Next time I know what I’ll do. I’m gonna go all day to the beach with you. Hindsight twenty twenty true but at the time I didn’t know what to do.”

The Front Bottoms draait alweer een tijdje mee. De kern van de band -waarvan de bezetting varieert van twee tot zeven leden- bestaat uit de jeugdvrienden Brian Sella (zang/gitaar/teksten) en Mathew Uychich (drums).  Jaar van oprichting is 2006.  In 2010 verschenen de eerste EP’s en begon de opmars naar nationale bekendheid. De teller staat nu op een zestal albums, zeven EP’s en een klein dozijn singles. Hoog tijd dus voor een Europees avontuur.