Category: Nieuwe Muziek

Hatchie – Sure

Dreampop is er in vele vormen. De Australische zangeres Hatchie vertegenwoordigt de zonnige kant van het genre. Met Sure Hatchie zit links van Lorde en rechts van Sky Ferriera.  

Sure is een lekker lichtvoetig liedje waarmee we het zonnetje in huis halen, een paar weken voordat de temperatuur weer echt aangenaam wordt. Hatchie‘s stem doet denken aan die van ‘the late great’ Dolores O’Riordan van The Cranberries, wat natuurlijk helemaal niet verkeerd is.

Sure is de tweede single van Hatchie, een naam waarachter de 24 jarige Hariette Pillbeam uit Brisbane schuil gaat. Haar totale output bestaat vooralsnog uit slechts 3 singles.  Genoeg volgens het agentschap van Tame Impala, The xx en Best Coast om zich over ook  haar te ontfermen. Over Hatchie is het laatste woord dus nog niet gesproken.

Britse indierockband ISLAND: dromend en reizend naar debuutalbum

Ze zijn heel erg precies tijdens het maken van hun muziek, een beetje dwangmatig zelfs, zo zeggen de vier jongemannen van ISLAND zelf. Toch duurde het maar zo’n drie maanden tot er een compleet album klaar lag. Begin april heeft de Britse band haar debuutalbum Feels Like Air uitgebracht: een verzameling songs die veel ruimte overlaat voor een eigen interpretatie.

Tekst Nadieh Bindels Foto Mel-Tjoeng

Zanger Rollo Doherty, gitarist Jack Raeder, drummer Toby Richards en bassist James Wolfe kennen elkaar via via uit de Londense muzikantenpoule, speelden in veel verschillende bandjes, soms samen, soms niet. Ze werden vrienden en besloten om met z’n vieren een serieuze weg in te slaan. Nu 3,5 jaar later gaat de band een Britse en Europese tour tegemoet en komt hun debuutalbum bijna uit. Een plaat met elf  dromerige indie-rock songs, die je meenemen naar het gevoel van hun eerdere tour en de gedachten van zanger Rollo.

Het schrijven van het album was niet echt gepland. Het vormde zich tijdens de eerste gestructureerde tour van de band afgelopen najaar. Toby: “We gingen eerst mee op tour als voorprogramma van Palace en daarna hadden we een eigen tour in Europa. We waren de hele tijd met z’n vieren op reis en bedachten dat we iets wilden met de verschillende gevoelens en sferen die er waren. Dagdromen, voorbijgangers, het type weer en wat we buiten zagen vanuit de tourbus, het zijn allemaal thema’s die we mee hebben genomen in de muziek. We zijn onderweg samen gaan schrijven en hebben geprobeerd het gevoel van tijdens de reis in de muziek te vast te leggen.”

Woorden na daden
De door Rollo geschreven songteksten volgden de muziek en kwamen nadat de nummers waren geschreven. De teksten zitten vol metaforen. The Day I Die gaat bijvoorbeeld helemaal niet over doodgaan. Rollo: “The Day I Die is een metafoor voor gevoelens die ik had tijdens de reis, over het verliezen van de realiteit. ‘Wat als ik nu de tour zou verlaten’, bijvoorbeeld. Maar ook het moment dat ik een i-Phone kocht. Het voelde alsof ik een stukje van de realiteit kwijtraakte toen ik die kreeg. Ik kon er helaas niet om heen. Ik had hem nodig om te communiceren met de band, maar ik had hem liever niet gehad.” Het nummer God forgive doet vermoeden dat de muzikanten religieus zijn, maar dat is niet het geval. Rollo: “Dit is ook een metafoor, want ik geloof niet in god. Het nummer gaat over mijn vader. Hij is een redelijk autoritair figuur en wil graag controle. Het nummer gaat over hem en dingen die ik heb uitgespookt, maar dat weet hij eigenlijk niet.”

Waar de teksten in het debuutalbum ook over gaan, voor de band is het belangrijk dat de luisteraar zijn eigen gedachten er op los kan laten. James: “Het kan voor iedereen iets anders betekenen. Die vrijheid vinden we belangrijk. Ik denk dat er daarom ook veel verschillende mensen naar onze muziek kunnen luisteren.”

LIVEDATA 19/04 Motel Mozaique, Rotterdam 24/04 Paradiso, Amsterdam 25/04 TivoliVredenburg, Utrecht 26/04 Cafe Cafe, Hasselt (BE)

 

Florence + The Machine – Sky Full Of Song

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag het nieuwe nummer Sky Full Of Song van Florence + The Machine. Dit keer is Florence Welch wat verstilder, een keer geen enorme uithalen.

Het nieuwe nummer brengt Florence + The Machine aanstaande zaterdag uit op 7″ in het kader van Record Store Day.

Sky Full Of Song hoor je op Pinguin Pop.

 

Superorganism – Night Time

Wat in eerste instantie alles weg had van een one hit wonder begint steeds meer te lijken op een welkome aanwinst. Superorganism debuteerde vorig jaar met Something For Your M.I.N.D., een opvallend speelse productie. die ons verleidde om het uit te roepen tot IJsbreker. Daarna was het de stem des volk, die dicteerde dat we ook de opvolger Everybody Wants To Be Famous moesten gaan draaien. Het zelfde geldt voor Night Time.

De nieuwe single van het internationale, multi-raciale en gemengde collectief is direct herkenbaar als het werk van de makers van Something For Your M.I.N.D. Met haar inmiddels bekende meisjesstem zingt Orono Noguchi over een zwoele backing-track. De rest doet duiten in het muzikale zakje, die variëren van lieve koortjes, via fluitsolo’s tot het geluid van een ver onweer. Night Time is net als de voorganger terug te vinden op het naar de band genoemd debuutalbum.

LIVEDATA 09/05 Botanique, Brussel (BE) 10/06 Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek 04/11 TivoliVredenburg, Utrecht

Ghost – Rats

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Rats van de rock/metal/stoner band Ghost uit Zweden. Op 1 juni komt het vierde album Prequelle uit. De groep rondom Tobias Forge is live een genot voor het oog met vuurwerk, schmink en maskers. Ghost stond al eens op Pinkpop.

Liefhebbers van Ghost luisteren natuurlijk ook naar Pinguin On The Rocks.

Johnny Marr – The Tracers

Na het verscheiden van the Smiths heeft Johnny Marr bepaald niet stilgezeten. Onder heel veel meer heeft hij gespeeld met Paul McCartney, The Pretenders, The The, samen met Bernard Sumner van New Order in Electronic en Modest Mouse. Desondanks lijkt het erop dat hij pas vrij recent weer op zijn pootjes terecht gekomen is. Ondanks de grote namen met wie hij heeft samengewerkt hebben zijn bijdrages zelden tot ‘klassieke’ muziek geleid.

Marr‘s eerste solo-album, The Messenger uit 2013 is wel een prima plaat, die hij een jaar later overtrof met Playland, het album waarop Easy Money staat, zijn grootste post-Smiths succes tot nu. Alhoewel alleen bij ons een hit is zijn recente, The Priest -een getoonzet gedicht- er eveneens één voor de boeken. En nu is er dan The Tracers, een uitstekende single in de beste Britpop traditie. The Tracers heeft een dikke drive en een woo woo koortje, dat afkomstig lijkt uit  Sympathy For The Devil.

Marr‘s nieuwe single is afkomstig van zijn nieuwe solo-plaat, Call The Comet, die 15 juni uit moet komen. Johnny Marr‘s 3e studioalbum telt 12 tracks, die zijn geïnspireerd door de toestand in de wereld in het algemeen en de Brexit in het bijzonder. Marr komt zij nieuwe album promoten met een intiem concert in Amsterdam.

LIVEDATUM: 20 mei, Paradiso Noord, Amsterdam.

The Outfit – Soldier Boy

Nieuw en ook weer niet is The Outfit. De naam is nieuw, maar de vier muzikanten hebben een flinke staat van dienst. De gebroeders Nawara verdienden hun sporen in het clubcircuit van Chicago. Mike Gorman schreef geschiedenis als lid van powerpop-legende, Pezband en de uit Phoenix, Arizona afkomstige zanger-songwriter Andy Mitchell maakte kilometers als lid van 9 Volt en Verona.

Het kwartet komt dus beslagen ten ijs en dat hoor je. Begin dit jaar debuteerde The Outfit met een naar de band genoemd album. De plaat is geproduceerd door Ulrich Wild, die eerder hand en spandiensten verrichtte voor o.a. Deftones, White zombie en Pantera.

Soldier Boy is de eerste single van het album. Een goede keuze, want representatief voor wat The Outfit in de melk te rocken heeft: riff-rijke rock, hard maar niet al te heavy. En maatschappijkritisch. Soldier Boy is een aanklacht tegen de militaire macht van V.S. die vaak meer kwaad doet dan goed. Zware jongens, maar geen domme jongens die Outfit.

Rolling Blackouts Coastal Fever – Talking Straight

‘De berichten over mijn dood zijn sterk overdreven’, zei Paul McCartney ooit als reactie op het gerucht dat hij zou zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Een soortgelijke respons verdient ook het steeds weer opduikende bericht dat  gitaarmuziek op sterven na dood zou zijn. Los van het feit dat festivalorganisaties een moord zouden doen om The War On Drugs, Royal Blood en Queens Of The Stone Age te mogen boeken, is de stroom nieuwe gitaarbands constant en van hoog niveau.

Kijk alleen maar naar wat er uit Australië komt de laatste jaren. Met name King Gizzard & The Lizard Wizard is een band, die zowel artistiek als commercieel heel hard aan de weg timmert. Als ons gevoel ons niet bedriegt dan gaat ook die andere Australische band met onmogelijk lange naam hoge ogen gooien.

Rolling Blackout Coastal Fever kwam op hoog niveau binnen. De band heeft debuutsingle French Press nog niet overtroffen, maar dat lijkt een kwestie van tijd. Ook opvolger Mainland was helemaal niet verkeerd en nieuwe single Talking Straight is opnieuw een schot in de rockroos.

Wij zijn trouwens niet de enigen die het volste vertrouwen hebben in de band met de drie gitaristen. Rolling Blackout Coastal Fever heeft nu officieel onderdak gevonden bij Sub Pop, het label dat Nirvana lanceerde en met acts als King Tuff, Father John Misty, Beach House nog steeds weet wat goed en levensvatbaar is. Talking Straight komt net als Mainland van het eerste echte album van Rolling Blackout Coastal Fever,  Hope Downs dat op 15 juni uitkomt. Dat is zo’n twee weken na het Nederlandse podiumdebuut van de Australiërs op London Calling.

LIVEDATA: 26 mei London Calling, Paradiso Amsterdam. 27 mei Vera, Groningen.

Van surrealisme naar realiteit op nieuw album Unknown Moral Orchestra

Unknown Mortal OrchestraToen hij het album maakte, voelde het alsof de wereld om hem heen gek werd. Nu zijn de leadsingle American Guilt en de tweede single Not In Love, We’re Just High gereleased en worden zijn fans gek. Op sociale media is een discussie ontstaan, want de fans zijn in de war door de twee totaal verschillende nummers. Wat kunnen ze verwachten van Sex & Food, het vierde album van Unknown Mortal Orchestra dat 6 april is uitgekomen? Het is precies wat zanger Ruban Nielson wilde creëren met de releases: discussie en verwarring.

Tekst Nadieh Bindels

“American Guilt is het meest verwarrende nummer van het album. Daarom wilde ik dat het de leadsingle werd. Not In Love, We’re Just High klinkt weer totaal anders. Dat zorgde ervoor dat fans flink begonnen te discussiëren en spuien op sociale media. Ze hebben geen idee waar het heen gaat met het album en dat is mooi. Ik wil graag dat de plaat een verrassingselement heeft en mensen niet weten hoe het gaat klinken in zijn geheel. Ik wil ook niet de hele tijd maken wat zou moeten of wat fans van me verwachten. Het is heerlijk om te zien hoe mensen reageren op de twee nummers”, vertelt Ruban Nielson. Hij drinkt een speciaal biertje, terwijl we uitkijken op het IJ. Zijn nagels zijn gelakt in verschillende metallic kleuren.

Ruban begon deze keer helemaal anders met het maken van een album. Waar de albumcover normaal als laatste wordt gemaakt, is dit waar hij zijn vierde album mee begon. Na vele gesprekken over visuele aspecten met de ontwerper van de hoes, Neil Krug, ontstond er een beeld van hoe de muziek moest gaan klinken. Van daaruit verzamelde de zanger muziek die paste bij het gevoel dat hij kreeg bij de beelden en kleuren. “Meestal komen er kleine muzikale fragmenten in mijn hoofd en die schrijf ik dan op. Ik weet niet precies waar die ideeën vandaan komen, maar dat maakt ook verder niet uit. Het zijn gewoon random dingen. Ik verzamel ze in een map op mijn computer en op enig moment ga ik ze samenvoegen en structureren.”

Van surrealistisch naar realiteit
De zanger van Unknown Moral Orchestra is degene in de band die alle teksten schrijft. Ook dat doet hij niet altijd direct met een doel. “Soms schrijf ik een nummer en weet ik nog niet wat het betekent, alleen dat het goed voelt en ik het moet gebruiken. In het begin klinken songs vaak surrealistisch en psychedelisch voor me. Dan kom ik er later achter wat het eigenlijk echt voor me betekent.” Ruban wilde niet dat politiek een grote rol zou spelen op het nieuwe album, maar er helemaal omheen kon hij niet. In de tijd dat hij het album schreef, veranderde er veel voor zijn gevoel. “Het leek alsof de wereld om me heen gek werd. De verkiezingen in de V.S., de verschuiving naar rechts, naar Trump. Ik wilde liever een album maken over mijn gevoel en liefde, maar politiek is er toch wel een beetje tussendoor geglipt. Het is niet dat ik echt een mening geef of iets bekritiseer, maar ik observeer en benoem het. American Guilt gaat bijvoorbeeld over het feit dat ik nu tien jaar in de V.S. woon, steeds meer deel word van de maatschappij en moet dealen met de ideologie. Ik betaal belasting en ben daarmee onderdeel van de oorlogsmachine. Daar kan ik niet meer omheen.”

Heden v.s. verleden
Het zijn niet alleen de dingen uit het heden, maar vooral die uit het verleden die Ruban inspireerden voor het album Sex & Food. Zo zijn er in sommige nummers, zoals Hunnybee en Everyone Acts Crazy Now A Days, geluiden te horen die sterk doen denken aan het geluid van videogames en cassettetapes uit de late jaren ’80 en begin jaren ’90. De tijd dat de 38-jarige zanger opgroeide. “Dat klopt inderdaad. Ik heb veel nagedacht over die periode en wilde die graag verwerken in de muziek. Ik speelde in die tijd videogames en had een cassetterecorder voor muziek. Het geluid daarvan is heel specifiek en is sterk verankerd in mijn herinneringen. Ik heb geluid opgenomen met een cassettedek en het verwerkt in sommige nummers van het album.”

Hij werd in zijn leven veel geconfronteerd met drugs, wat een terugkerend thema is in zijn muziek, zo ook op het nieuwe album. Veel mensen in Rubans familie zijn muzikant en hebben of hadden drugs- of alcoholproblemen. Zelf heeft hij ook periodes gehad waarin hij veel gebruikte. “Ja, op de een of andere manier gaan muzikant zijn en drugsgebruik goed samen. Al wordt het ook wel vaak geromantiseerd. Ik ga er nu anders mee om, maar ik heb zeker veel drugs gebruikt in bepaalde periodes. Onder andere de song Not In, We’re Love Just High gaat daar over. Ik keek terug op sommige relaties waarin ik bijna nooit nuchter was en vroeg me af wat die liefde dan was. De herinneringen aan mdma gebruiken en met die persoon zijn, het gevoel dat ik daarbij had was natuurlijk geweldig. Maarja, die mdma hé.. Het is niet dat ik het erg vind of er verdrietig van word, van de gedachte dat ik zoveel onder invloed was, wat de liefde beïnvloedde. Het is gewoon onderdeel van mijn leven en ook ergens wel grappig om op terug te kijken. Daarom moest ook terugkomen op het nieuwe album.”

LIVEDATA 28/05 Ancienne Belgique, Brussel (BE) 10/07 Best Kept Secret, Hilvarenbeek

 

Hop Along – How Simple

In de V.S. is Hop Along al bijna 10 jaar lang een begrip. Bij ons passen hun verzamelde fans makkelijk in een volkswagenbusje. Een mogelijk reden voor de obscuriteit van de band uit Philadelphia alhier is hun ongrijpbaarheid. Soms wordt de band als punk weggezet, dan weer als folkrock of gewoon indie, maar er wordt ook geslingerd met een term als emo. Feitelijk heeft Hop Along van alles wat en dat maakt ze ook zo boeiend.

Het uitblijven van succes in de lage landen heeft waarschijnlijk alles te maken met het feit dat de band niet zoveel optreed, daar niet en hier al helemaal niet. Laten we hopen dat men goede voornemens heeft, want de voorbode van het nieuwe album Bark Your Head Of, Dog liegt er niet om. How Simple is Hop Along in optima forma. Centraal staat de stem van Frances Quinlan, die ongeschoold maar overtuigend haar verhaal doet over ouder maar wijzer worden en de angst voor verandering.

Zoals gezegd komt Hop Along uit Philadelphia. De band is ontstaan uit een soloproject van de frontvrouwe toen ze in het laatste jaar van de middelbare school zat. Een paar jaar later bood haar broer zich aan als drummer en niet veel later completeerden een gitarist en bassist het kwartet. Na twee eigen beheer releases kwam Hop Along in 2014 onder contract bij Saddle Creek Records van Conor ‘Bright Eyes’ Oberst . Het zelfde label zal op 28 april het nieuwe Hop Along album uitbrengen, waarvan How Simple de eerste single is. Rond die tijd gaat de band ook op tour, maar vooralsnog alleen in de V.S.