Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single van de Amerikaanse indieband Spoon. I Ain’t The One is de derde single van het meest recente Spoon-album Hot Thoughts.
LIVEDATA 3/11 Crossing Border Festival, Den Haag 10/11 Paradiso, Amsterdam
Ouwe lullen moeten weg, dat is in het kort de boodschap van Young Offenders, de nieuwe single van High Tyde uit Bristol. Toen de band begon in 2012 waren de vier leden nog te jong om bier te mogen kopen. Nu moet de oudste nog steeds twintig worden, maar heeft de band al wel genoeg singles uitgebracht om een album te vullen.
High Tyde is een typisch Britse bluf en bier band, die wat ze missen aan eigen smoel ruimschoots compenseren met levenslust en een grote bek. High Tyde maakt deel uit van een nieuwe lichting jonge Britse honden bands, waartoe ook Sundera Karma, The Sherlocks en JAWSb horen. Niet baanbrekend wat ze doen, maar wel lekker.
Het Britse Echotape staat aan de vooravond van hun tweede Nederlandse tournee. Ze hebben net een nieuwe EP This Could Be Anything gedropt via Gentlemen Recordings met daarop de single Forget It.
Wij raden je aan om even te gaan kijken en wel hierom. Echotape is een jonge Britse band, lekker kwistig met gitaren en in het bezit van behoorlijk wat goede songs, die door hun hoge meezingfactor geschikt zijn voor zowel pubs als stadions. Voeg daar aan toe een opvallende zanger en een hoge nood om te presteren en je hebt alle ingrediënten van een succesverhaal.
Het kwartet uit Andover beleefde een paar jaar geleden een vliegende start – stonden al twee keer op Vestrock – toen voormalig Killing Joke bassist annex succes-producer Youth (The Verve/U2/The Cult) zich over hen ontfermde. Youth produceerde hun eerste album en sindsdien is het Echotape behoorlijk voor de wind gegaan. Voor nieuwe opnamen ging de band in zee met James Lewis, een producer die in het verleden goede resultaten behaalde met o.a. Arctic Monkeys. Kortom, Echotape is een band om in de gaten te houden.
Onze Bazz sprak met zanger Marc Burford. Het interview kan je zaterdagavond horen tussen 19:00 en 21:00 uur, gelardeerd met de heerlijke plaatjes uit onderstaande lijst. Bazz op de buzz met Echotape wordt herhaald op donderdag a.s. tussen 22:00 en middernacht.
LIVEDATA 07/10 Stathe, Utrecht 08/10 1900 aan Zee, Den Haag 10/10 Velvet Music (instore), Rotterdam 10/10 Studio Rotterdam (Muzine Presents), Rotterdam 11/10 High Def Records (instore), Den Haag 11/10 De Maatschappij, Den Haag 12/10 Aloft, Brussel (BE) 13/10 Taverne, Bergen
De top 25 van Echotape.
Een nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks van weer een heerlijk harde band. Rarara, waar komt de maker van de Breekijzer van deze week vandaan? Om precies te zijn uit de plaats McAllen, inderdaad uit Texas. Verwacht dus een flinke portie southern rock van Sons Of Texas, maar dan met metalinvloeden.
Het vijftal timmert sinds 2013 aan de weg en heeft 22 september jongstleden hun tweede album Forged By Fortitude uitgebracht. Nog even de namen van de bandleden noemen want die zijn helemaal latino zoals je natuurlijk vaker tegenkomt in de zuidelijke staten van de VS. Mark Morales is de zanger, de gitaristen zijn Jon Olivarez en Jes De Hoyos. De bassist is Nick “Rat” Villarreal en Mike Villarreal drumt.
Joods, gay en links. Ezra Furman is alles wat neo-nazis haten. Op zijn nieuwe single Driving Down In L.A. maakt de 31 jarige muzikant duidelijk dat de haat wederzijds is. De directe aanleiding voor Furman‘s felle protestsong zijn de rellen in Charlottesville waar een demonstratie van racisten en fascisten uitmondde in de dood van een tegendemonstrant. Inmiddels zijn er al veel meer incidenten geweest die onrust, angst en ongeloof zaaien onder de Amerikaanse bevolking. Gevoelens die nog eens worden aangewakkerd door de sympathie die Donald Trump lijkt te hebben voor de haatdragers.
Zelden was de tijd zo rijp voor muzikanten om net als hun voorgangers in de jaren zestig en zeventig gebruik te maken van hun podium om het onrecht te bestrijden. Helaas houden de meesten artiesten zich op de vlakte; bang als ze zijn om hun carrière schade te berokkenen. Ezra Furman heeft het blad voor zijn mond verwijderd en al zijn gevoelens van angst, woede en verdriet in een song van een kleine 3 minuten gepropt. Een urgenter nummer dan Driving Down in L.A. zul je deze herfst niet snel horen, een beter nummer ook niet.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag beginnen we de dag extreem rustig en ingetogen met de zangeres Tusks.
Tusks is het project van de zingende engel Emily Underhill. Ze maakt een soort ambient indiepop. Haar debuutalbum Dissolve verschijnt 13 oktober.
Momenteel verovert ze het internet met een gevoelige cover van London Thunder, die je kent van de Britse indierock band Foals.
Sorry uitverkocht, dat hoorden veel mensen, die na het concert van Isaac Gracie op Into The Great Wide Open de Concerto-winkel opzochten om plaatwerk te kopen van hun nieuwe held.
Dat Isaac Gracie een boeiende artiest is wist de organisatie, die hem boekte, maar dat zijn optreden zo zou aanslaan -misschien is inslaan een beter woord- kwam toch wel als een verrassing. We willen niet al te hard op onze borst kloppen, maar wel even kwijt dat we in december 2015 zijn begonnen met het draaien van de begaafde Brit. Last Words was het nummer dat ons over de streep trok, zijn debuutsingle.
Isaac Gracie is een droefzanger, maker van introverte ballads, die sterk in waarde stijgen door zijn gepassioneerde uitvoering. Op zijn eerste opnamen begeleidde Gracie zichzelf op gitaar en besteedde hij niet veel aandacht aan de productie, het ging hem vooral om de intentie. Maar op zijn laatste paar releases illustreert de singer-songwriter zijn doorleefde songs met meerdere instrumenten, gearrangeerde achtergrondzang en productietechnieken. Het levert niet alleen betere platen op, maar ook een groter publiek, mensen vooral die hun zangers graag muzikaal en authentiek hebben, zoals fans van Jeff B, Fink e.a.
LIVEDATA 12/10 Forest National (Angus & Julia Stone support) 15/10 AFAS Live (Angus & Julia Stone Support), Amsterdam
Het “voormalig” tieneridool Miley Cyrus wordt sinds haar jeugd al achtervolgd door mensen uit de muziek die geld aan haar willen verdienen. Niet zo gek als je de dochter bent van countryster Billy Ray Cyrus en als je peettante Dolly Parton is. Op het vijfde album van Miley, Younger Now, klinkt ze helemaal niet jonger, maar juist volwassen. Haar Disney-tijd als Hannah Montana ligt (gelukkig) ver achter ons. Miley Cyrus maakt nu fijne countrypop liedjes zoals hit Malibu en op het album staat zelfs een duet met Dolly; Rainbowland. De in Nashville geboren zangeres is inmiddels meer California; hippie en flowerpower. Ze laat weer haar talent zien zoals ze deed tijdens haar geweldige backyard sessions (kijk maar) en op het benefietconcert in Manchester waar ze Don’t Dream It’s Over van Crowded House zingt met Ariana Grande. De nieuwste single is plaatopener en titeltrack Younger Now.
Luister hier naar PINGUIN POP.
Kim Janssen glimlacht tevreden en lijkt weinig klachten te hebben. Na jaren is de folkheld terug met het prachtige nieuwe album Cousins en hij voelt zich sterker dan ooit. “Zoals ik hier vandaag stond, voelde het eindelijk zoals ik wilde.”
Tekst LiveGuide | Kees Braam
“Het begon met een volle tent en eindigde met een hartelijk applaus”, blikt Kim trots terug op de show. De muzikant, die opgroeide in de Aziatische steden Bangkok, Phnom Penh en Kathmandu, is via een lange muzikale reis op de grote festivals beland. “Ik zag oudere klasgenoten gitaarspelen en drummen en ik kende zelf ook wat akkoorden. Zo begon ik al vroeg met spelen en schrijven.”
Wie hem niet kent van zijn soloplaten, herkent Kim wellicht van de akoestische popband The Black Atlantic, waar hij tot 2013 deel van was. “Ik ben daar toen mee gestopt omdat ik mijn eigen sound wilde ontwikkelen. Zoals ik hier vandaag stond, voelde het eindelijk alsof dat gelukt is: dit is mijn show, mijn muziek, mijn band. Het is een mooie mijlpaal.”
De singer/songwriter weet dat succes niet zomaar komt aanwaaien en is dus blij dat Cousins, zijn derde album onder eigen naam, zo goed ontvangen wordt. “Om je heen zie je ook vrienden en collega’s die met hun eerste album al succes hebben. Anderen hebben dat pas na drie of vier platen, net als ik dus. Ik weet eigenlijk niet wat beter is, maar de spanningsboog is wat korter is als je gelijk succes hebt.”
Eng vindt hij het ook wel, een carrière in de muziek. “Je wedt immers op één paard en dat kan makkelijk verkeerd lopen. En buiten het muziekwereldje zijn muzikanten in de ogen van de maatschappij maar weinig waard. Pas als je zegt dat je in Kensington speelt, lijken mensen het te gaan waarderen, haha.”
In tegenstelling tot de Utrechters staat Kim Janssen nog niet in de Johan Cruijff Arena. Maar als het aan hem ligt, veroveren hij en zijn elfkoppige band snel de wereld die hem zowel inspiratie als zorgen geeft. “The leaders of the free world, van het Westen… Dat lijkt wel een zwarte komedie. Ik kan haast niet geloven wat er allemaal gebeurt.” Hij kijkt met argusogen naar hoe de wereld om hem heen zich ontwikkelt, maar vooralsnog schijnen die zorgen niet door in zijn songs. “Cousins is helemaal niet politiek. Daarop grijp ik vooral terug naar de tijd dat ik in Nepal woonde. Voorlopig hou ik het liever dicht bij mezelf.”
LIVEDATA 05/10 De Spot, Middelburg 06/10 Altstadt, Eindhoven 11/10 Rotown, Rotterdam 12/10 Vera, Groningen 15/10 Tolhuistuin, Amsterdam 29/10 Take Me To Church, Haarlem 02/11 Paard, Den Haag 10/12 Hedon, Zwolle
Klinkt als: heerlijke folk die zo uit Azië is overgevlogen, maar wel Engelstalig is opgevoed
—
De oktober-issue van LiveGuide is natuurlijk al overal in het land verkrijgbaar. Snel halen dus deze 35e editie van de gratis concert- en festivalkrant.
De Amerikaanse indierockers van The National staan op de cover van de kersverse LiveGuide. In het krantje vertelt Matt Berninger de verhalen achter de prachtliedjes op het loodzware Sleep Well Beasts en voorziet de lezer daarbij ook van wijntips. Zo stelt de frontman voor dat je jezelf een glaasje glühwein met een vleugje kaneel inschenkt bij het passeren van Nobody Else Will Be There.
Profeet
In LG #35 staan verder ook interviews met de nieuwe soulvolle artpop-profeet Moses Sumney en de Ierse plezierrockers van Otherkin. Positivist Nick Mulvey deelt zijn visie op hoe we de wereld van zijn ondergang kunnen redden en met een net als Otherkin uit Dublin afkomstig groupie wordt teruggeblikt op de shows van LCD Soundsystem in Paradiso. Uiteraard wordt de tekst hier voorzien van te gekke livebeelden!
ArenA
Verder wordt op een rijtje gezet welke Nederlandse acts Kensington allemaal voorgingen in het bespelen van de Johan Cruijff ArenA en een bak donkerbruine koffie gedronken met directeur Niels Nieuborg van het Rotterdamse multivenuefestival REC. Programmeur Elvin Usidame van DDW Music (het muziekprogramma van Dutch Design Week) vertelt welke drie albums van nu je beslist niet mag missen.
Geitenbloed
Tot slot nog drie acts die de NL podia de komende tijd bestormen en die in LiveGuide aan het woord komen. De Eindhovense metaldames van Sisters of Suffocation delen hun poeslieve rider (oké, de halve liter geitenbloed even buiten beschouwing gelaten), halve Aziaat Kim Janssen vertelt over zijn wonderschone nieuwe album en de Shakira-kennis van Stillwave wordt op de proef gesteld.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe bizarre videoclip van onze ex-Stationschef St. Vincent!
Annie Clarke, beter bekend als St Vincent is een artiest met de nadruk op art. Dat wil zeggen dat ze constant op zoek is naar nieuwe manieren om haar gedachten en gevoelens vorm te geven in een song. In de praktijk betekent dat dat ze per album een ander pad bewandelt. Platenmaatschappijen zijn nooit zo gek op experimenterende acts, maar fans des te meer. Daarnaast geldt ook voor een artiest dat stilstand achteruitgang is.
Los Ageless is de tweede single van het vijfde album van St Vincent. Dat is inclusief de plaat die ze maakte met geestverwant David Byrne, de voormalige aanvoerder van Talking Heads. Het is niet ondenkbaar dat St Vincents nieuwe richting mede ingegeven is door een hang naar erkenning om niet te zeggen populariteit. Ze maakt haar nieuwe album, Masseducationnamelijk samen met Jack Antonoff van de band Fun, een gewilde schrijfpartner/producer, die mede verantwoordelijk is voor het succes van Taylor Swift, Lorde en Sia en talloze andere Pinguinvreemde hitparadepaardjes. Los Ageless is dan ook een van de meer toegankelijke tracks van St Vincent. Denk echter niet dat ze iets van haar gekte of integriteit heeft ingeleverd. Het nieuwe album van St Vincent is weer een experiment, dat afgaande op de singles New York en Los Ageless alle kans van slagen heeft.
LIVEDATUM 23/10 Ancienne Belgique, Brussel 27/10 TivoliVredenburg, Utrecht
