Starcrawler – I Love L.A.

18 is ze pas, te jong voor alcohol, maar oud genoeg om een band aan te voeren. De ze is Arrow de Wilde frontvrouwe van Starcrawler, en als haar acteerwerk in de clip van I Love L.A. ook maar enigszins realistisch is dan dichten we haar een grote toekomst toe. Arrow is namelijk zo gek als een deur en in de popmuziek is gek goed. Arrow is nog geen eens de jongste van het stel. Die eer gaat naar gitarist Henri Cash. Henri is 16 en mocht alleen op tournee als hij een aantal schooltaken zou meenemen. Drummer Austin Smith heeft zijn baantje als winkelbediende opgegeven en bassist Tim Franco is gestopt als bouwvakker bij het bedrijf van zijn vader om zich fulltime aan Starcrawler te kunnen wijden.

Ondanks het feit dat de band bestaat uit vier jonge millennials haalt de band haar inspiratie uit een behoorlijk ver verleden. Heel vreemd is dat niet als je de antecedenten kent van Arrow. Haar moeder is Autumn de Wilde, een bekend fotografe en regisseur. Onder heel veel meer heeft Atumn hoesfoto’s gemaakt voor albums van Elliott Smith, The White Stripes en Beck.  Video’s heeft ze geregisseerd voor acts als Spoon, The Raconteurs en Death Cab For Cutie.

Moeder de Wilde is geboren in 1970 in Woodstock. Het is niet ondenkbaar dat ze is verwekt tijdens het beroemde festival aldaar, want haar pa maakte naam met zijn foto’s van o.a. Jimi Hendrix.

Terug naar Arrow en haar mannen. Starcrawler maakt muziek die inhangt tussen de glamrock van T-Rex en Bowie en de shockrock van Alice Cooper en Ozzy Osbourne. Starcrawler bracht eerder dit jaar een debuutsingle uit, I Love L.A. is hun derde. Veel fans heeft de band nog niet, maar wel een paar beroemde zoals Elton John en Ryan Adams. De laatste produceerde het debuutalbum dat klaar is voor release.

Stationschef 282: Caroline Westerdorp van The Charm The Fury

Misschien is het je nog niet opgevallen, maar de vrouwenemancipatie in de popmuziek begint behoorlijk op stoom te komen. In het singer-songwritersgilde beginnen vrouwen zelfs een meerderheid te vormen, maar ook in de indiepop, hiphop en dance gaan meer en meer vrouwenstemmen op. Zelfs in het traditionele mannenbastion dat hardrock heet, zie je steeds vaker meiden in leidinggevende functies.

Een van de prominentste zangeressen in Nederland is Caroline Westerdorp, blikvanger en woordvoerster van The Charm The Fury. Genretechnisch is The Charm The Fury een metalcoreband -behoorlijk hard dus- maar mede dankzij Caroline’s vuur en charisma treedt de band steeds vaker buiten de metaloevers. Iedereen die Caroline en haar mannen eerder dit jaar op Pinkpop een veni, vidi vici heeft zien doen, is zich bewust van de grensoverschrijdende potentie van de band.

Deze maand zal The Charm The Fury een spoor van verrukking achterlaten in eigen land. Volgend jaar gaat de band op avontuur in het buitenland. Ze delen o.a. een podium met Marilyn Manson en Ozzy Osbourne in Mexico City. Grote kans dat The Charm The Fury op dat metalfest de enige band zal zijn met een vrouw aan het hoofd. Heeft Nederland toch nog iets van zijn voorbeeldfunctie behouden.

LIVEDATA 01/12 De Vorstin, Hilversum 02/12 Volt, Sittard 08/12 Manifesto, Hoorn 09/12 Bibelot, Dordrecht 15/12 Gigant, Apeldoorn 16/12 Flux, Zaandam 22/12 ‘t Beest, Goes 23/12 Het Bolwerk, Sneek 29/12 Atak, Enschede

Eerder deze week had Bazz een gesprek met Caroline. Het gesprek tussen the beauty en onze Bazz zenden we zaterdagavond uit tussen 19.00 en 21.00 uur met een herhaling op donderdagavond vanaf 22.00 uur.

Caroline’s pittige muziekkeuze hoor je de hele week door op Pinguinradio.com en liefhebbers van The Charm The Fury luisteren natuurlijk naar Pinguin On The Rocks en Aardschok.

  1. The Charm The Fury – Echoes
  2. The Charm The Fury – Blood & Salt
  3. The Charm The Fury – Silent War
  4. Pantera – A New Level
  5. Crobot – Skull of Geronimo
  6. August Burns Red – Invisible Enemy
  7. Fink – Looking Too Closely
  8. Rage Against The Machine – Testify
  9. Norma Jean – Anthem of The Angry Brides
  10. Big Spring – Cold Foot
  11. Every Time I Die – Wanderlust
  12. Foo Fighters – The Sky Is A Neighborhood
  13. Goodbye June – Daisy
  14. He Is Legend – Primarily Blues
  15. Mastodon – North Side Star
  16. Mutemath – Blood Pressure
  17. RDGLDGRN – Reckless
  18. Run The Jewels – Close Your Eyes
  19. Stick To Your Guns – Universal Language
  20. twenty one pilots – Lane Boy
  21. Vince Staples – BagBak
  22. We Are Harlot – DLT
  23. London Grammar – Oh Woman Oh Man
  24. Maylene and the Sons Of Disaster – Dry The River
  25. Van Halen – Runnin’ With The Devil
  26. Slipknot – Duality

Stone Temple Pilots – Meadow

Qua frontmannen blijft Stone Temple Pilots weinig bespaard. Na de dood van Scott Weiland, was zijn vervanger Chester Bennington ook een kort leven beschoren – treurig genoeg letterlijk en figuurlijk. Inmiddels heeft de Amerikaanse band weer een nieuwe zanger: Jeff Gutt, wiens stem enigszins doet denken aan die van Weiland.

Stone Temple Pilots heeft zijn nieuwste single Meadow inmiddels het levenslicht laten zien en dat is zó’n lekkere track dat-ie aankomende week Breekijzer is op Pinguin On The Rocks.

De originele frontman Scott Weiland werd in december 2015 dood aangetroffen in zijn tourbus, met een toxicologisch rapport dat zijn overlijden gedeeltelijk toeschrijft aan drugsgebruik, evenals aan hart- en vaatziekten en astma. Chester Bennington, inmiddels dus ook overleden, was tussen 2013 en 2015 zanger van Stone Temple Pilots, maar vertrok om zich te concentreren op zijn werk met Linkin Park.

Stone Temple Pilots heeft nu zijn nieuwe zanger gevonden in Jeff Gutt, voormalig vocalist van nu-metalband Dry Cell en tweevoudig deelnemer aan The X Factor. Het heerlijk rockende Meadow verschijnt op het nieuwe album van de band dat volgend voorjaar uitkomt. Het geluid met de nieuwe zanger Gutt betekent geen stijlbreuk, maar is ouderwets knallend en dus ouderwets Stone Temple Pilots.

Arlie – Didya Think

Je kunt zoeken naar Arlie op internet, maar veel meer dan hun Facebookpagina zult ge niet vinden. Veel wijzer wordt je daar ook niet van. Een zeer uitgebreide bio blijkt niet over de band te gaan, maar over een stel mijnwerkers uit begin 19e eeuw. Ook uit de duim gezogen is de mededeling dat de band ‘unsigned’ zou zijn.  Arlie heeft een deal bij Atlantic, onderdeel van megamuziekbedrijf Warner Music. En dan staat er ook nog dat de band beïnvloed zou zijn door Coldplay en John Mayer. No way. Arlie maakt Beatlesque powerpop zo retro als een beschilderd Volkswagen busje. Wat waarschijnlijk wel waar is, is dat de band uit Nashville komt en uit vier leden bestaat.

Arlie lijkt het allemaal niet zo serieus te nemen. Dat doen wij wel.. De twee tracks, die online staan zijn namelijk behoorlijk goed. Nieuwe single Didya Think is de beste van de twee, een absolute aanrader voor fans van Foxygen, The Lemon Twigs en andere muzikale tijdreizigers.

We treffen Arlie vroeg in hun loopbaan. De band is nog nauwelijks buiten hun oefenhok gesignaleerd en een album hoeft niet te worden verwacht voor eind volgend jaar. Maar dat wachten zou dus wel eens zeer de moeite waard kunnen zijn.

Interview Sue the Night: “Ik ben gewoon een boerentrien”

Na tien seizoenen vol testosteron ging het roer om bij De Wereld Draait Door. Voor het eerst in de geschiedenis van de talkshow stond maandelijks een huisband onder leiding van een frontvrouw op de planken. En wát voor een! Inmiddels is het stokje doorgegeven aan de volgende dame (Roxeanne Hazes) en speelt Sue the Night deze maand de Nederlandse zalen plat met de najaarstour rond het tweede album Wanderland.

Tekst LiveGuide | Jeroen Haneveer

Hoe word je DWDD-huisband?
“Ik had er al solo gespeeld en een paar keer met de band, dus blijkbaar was ze dat goed bevallen. Uiteindelijk heeft in hun keuze voor ons misschien wel de doorslag gegeven dat ze een frontvrouw wilden, na tien seizoenen mannen. En ze vonden ons natuurlijk ook gewoon goed.”

Je wil toch niet zeggen dat je als excuustruus naar voren bent geschoven?
“Nee nee, absoluut niet! In eerste instantie ging het om de muziek, maar op de shortlist stonden ook twee andere acts met vrouwen. Ze waren dus wel toegespitst op íets met een lady in the front. Wie die andere bands waren weet ik niet – en dat wil ik ook niet weten. Het gave was dat we er in totaal negen keer hebben gestaan, dus we hebben het nieuwe album integraal op tv kunnen spelen.”

Over Wanderland gesproken: je hebt het deels geschreven in een boerderijtje in Friesland, begreep ik?
“Mijn oom heeft daar een boerderij, inclusief een shitload aan schapen en paarden. En hij ging op vakantie, dus iemand moest op z’n dieren passen. Ik ben daar toen twee weken gebleven om verder te schrijven aan materiaal dat ik al had liggen. En ik heb er ook nieuwe dingen geschreven. Echt in mijn eentje in zo’n krakende boerderij, midden in de winter met storm en alles. Ik kom er al járen, dus ik vond dat niet eng. Het geeft juist heel veel rust en ruimte. Geen telefoon, geen internet. Of ja, wel als ik wil natuurlijk, maar dat zet je dan gewoon effe uit. Het klinkt best wel cliché, maar het is gewoon fijn om even afgezonderd te zijn van ehm… de wereld.”

En met die dieren, dat ging allemaal goed?
“Ja joh, heerlijk! ’s Ochtends vroeg op, schapen tellen, paarden verzorgen en schrijven. ’s Middags eten geven en weer schrijven. Ze brachten me in een heel aangenaam dagritme. En je doet ook iets goeds. Je bent niet alleen voor jezelf bezig, maar zorgt ook dat de boel blijft draaien.”

Eerst een lied over een walvis, nu dit. En dan speelt de clip van Mind Dear zich ook nog af rondom een hondenshow! De diertjes komen toch wel terug, merk ik…
“En in de allernieuwste clip van Morning Papers zie je m’n hond. En m’n kat. Ja, het is verschrikkelijk, maar ik ben eigenlijk gewoon een ontzettende boerentrien, haha!”

LIVEDATA 01/12 Luxor Live, Arnhem 07/12 Nieuwe Nor, Heerlen 08/12 Patronaat, Haarlem 09/12 Neushoorn, Leeuwarden 15/12 Altstadt, Eindhoven 16/12 Fluor, Amersfoort 29/12 Helemaal Melkweg, Amsterdam

Klinkt als: blatende herkauwers die grondig worden geteld, alvorens zelf per ongeluk weg te dommelen op een bedje van pompeblêden.

LiveGuide 37

Het extra dikke winternummer van LiveGuide is vanaf vandaag overal in het land verkrijgbaar. Snel halen dus deze 37ste editie van de gratis concert- en festivalkrant.

King Krule prijkt op de cover van het blad waarin de focus ligt op artiesten die in december en januari naar Nederland komen. De roodharige rockende Brit met gouden tand bracht vorige maand met The OOZ een van de toonaangevende albums van het jaar uit en vertelt in LiveGuide over alle worstelingen die ervoor zorgden dat het zo lang duurde.

Bloody hell
Minstens zo spraakmakend is het interview met de bizarre hiphoppunkers van Ho99o9. Eaddy en theOGM gaan vanuit hun studio in L.A. los zoals we ze kennen van hun met bloed, zweet, absurditeit, naaktheid en euforie doordrenkte liveshows. Kalmer zal het eraan toe gaan bij Finn Andrews. De Engelsman komt voor het eerst solo naar Nederland en zegt na jaren vlammen in The Veils optreden nog steeds ‘maar een gek iets om te doen’ te vinden.

Show van het jaar
Verder wordt in LiveGuide #37 uitgebreid teruggeblikt op het concertjaar 2017. De schrijvers van het medium noemen shows van onder meer The National, Benjamin Clementine, Radiohead en Eddie Vedder als hoogtepunt van het jaar, terwijl de beste fotografen van de krant hun favoriete livefoto’s delen. Pinguin Radio-hoofdredacteur Wilbert Stuifbergen (hé!) deelt de beste albums van het moment en Intergalactic Lovers-zangeres Lara Chedraoui biecht op dat ze ooit na een verloren potje pool boos de ballen mee naar huis nam.

Schizofreen
Dan zijn we er nog niet, want zoals gezegd is de krant deze maand extra dik. Zo deelt de Zaanse fanfarepunkband De Kift z’n licht schizofrene rider, worden vijf Deense acts op Eurosonic Noorderslag getipt (Velvet Volume, check die shit!), wordt de The Prodigy-kennis van Olaf Caarls (Folk Road Show) getest, vertelt Suus van Sue the Night hoe goed zij overweg kan met boerderijdiertjes en staan we met een voormalig metalhead en groupie van Run the Jewels stil bij hun magistrale double bill met Danny Brown in TivoliVredenburg.

alt-J – Pleader

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag het nummer Pleader van het dit jaar verschenen album RELAXER van de indieband alt-J. De groep uit Leeds heeft bij de albumafsluiter een werkelijk prachtige korte film gemaakt. Kijk maar.

LIVEDATA 12/01 Vorst Nationaal, Brussel 24/01 AFAS Live, Amsterdam

Portugal. The Man – Live In The Moment

De succesvolste indietrack van 2017 is zonder twijfel Feel It Still van Portugal. The Man. Je kunt je afvragen of een nummer met 222 miljoen streams nog wel indie is en geen mainstream, maar het gaat om de intentie.

Portugal. The Man maakt muziek uit liefde en niet met het doel snel rijk en succesvol te worden. Tenminste nog niet. De praktijk leert dat niets zo verslavend is als succes. We gaan het zien.

Op het laatste album van de band uit Alaska staan nog veel meer alternatieve tracks, die geschikt zijn voor massaconsumptie, Live In The Moment bijvoorbeeld. Eerder noemden we de stijl van Portugal. The Man smartrock. Die term dekt ook de lading van Live In The Moment, een vernuftige meezinger met meer tempowisselingen dan een klassieke symfonie. Misschien is het daarom dat Live In The Moment wel een beetje aan Electric Light Orchestra doet denken, ook een band die progressief begon en populairder werd dan aanvankelijk voor mogelijk werd gehouden.

Arcade Fire en London Grammar naar Hurricane en Southside

Hurricane Festival en Southside Festival hebben de eerste bands bekendgemaakt.

Het tweelingfestival heeft dezelfde data (22, 23 en 24 juni 2018) en dezelfde acts, maar Hurricane en Southside vinden natuurlijk op verschillende plekken in Duitsland plaats. Hurricane in Scheessel, Southside in Neuhausen ob Eck. Aardige namen tot nu toe, zoals Arcade Fire, London Grammar en Justice. De festivals vinden een week na Pinkpop plaats.

Arcade FireArcade Fire (foto)

Billy Talent | Marteria | KRAFTKLUB | Justice | Broilers | Biffy Clyro | The Offspring | Beginner | Two Door Cinema Club | The Kooks | London Grammar | Franz Ferdinand | Angus and Julia Stone | Dendemann |

Feine Sahne Fischfilet | Wanda | Madsen | George Ezra | BonezMC187ers & RAF Camora | NOFX | Prinz Pi | DONOTS | SXTN | Portugal. The Man | BOYSETSFIRE | Pennywise | BONAPARTE | Samy Deluxe | RIN | Mighty Oaks | Underoath | MEUTE | Parcels | FJØRT| Swiss & Die Andern | Adam Angst | Drangsal

White stage: Booka Shade | Martin Jensen | Valentino Khan | Moonbootica.

Robert Finley strikt Dan Auerbach en speelt in Concerto

Goin’ Platinum! van soul- en blueszanger Robert Finley verschijnt vrijdag uit via het Easy Eye Sound-label van Black Keys-zanger/gitarist/frontman Dan Auerbach. Woensdag 6 december verzorgt Robert Finley een instore in Concerto Amsterdam.

Op deze dag zal het album van Robert Finley ook al exclusief voor de instorebezoekers verkocht worden. Robert Finley, een muzikale autodidact, wordt geboren in Bernice (Louisiana). In zijn tienerjaren gaat hij het leger in om helikoptertechnicus te worden, maar hij vindt al snel werk als leider van de legerband en toert met die band als gitarist en vocalist de wereld rond. Na zijn dienstplicht keert Finley terug naar de Verenigde Staten en verdient zijn brood als timmerman. Hij blijft in die periode ook muziek maken, maar meer als hobby dan professioneel. Dit totdat Finley gedwongen wordt met pensioen te gaan nadat hij het merendeel van zijn gezichtsvermogen verliest. Zijn zicht is zelfs zo slecht dat hij officieel blind is verklaard. Een trieste gebeurtenis, maar ook een aanleiding om zijn muzikale carrière nieuw leven in te blazen.

Dan Auerbach

Tijdens het spelen op straat in Arkansas, ontmoet Finley een lid van de Music Maker Relief Foundation, een organisatie die ondersteuning biedt aan oudere en minder bevoorrechte muzikanten. Door deze ontmoeting onstaat een samenwerking die resulteert in zijn eerste album Age Don’t Mean A Thing. Een video van een op straat spelende Finley wordt ook gezien door ene Dan Auerbach, frontman van The Black Keys (foto) en eigenaar van het label Easy Eye Sound. Auerbach ziet meteen het talent van Robert Finley en nodigt hem uit voor schrijf- en opneemsessies met de Easy Eye Sound-huisband.

In die band legendarische sessiemuzikanten als drummer Gene Chrisman (Elvis Presley, Aretha Franklin) en pianist Bobby Woods (JJ Cale, Bobby Womack), maar ook de blazerssectie van Preservation Hall (legendarische venue in New Orleans) en de iconische gitarist Duane Eddy. Deze opnamesessie resulteert in het tweede Robert Finley-album Goin’ Platinum!. Het album, geschreven met en geproduceerd door Dan Auerbach van The Black Keys, bevat ook samenwerkingen met grootheden als John Prine, Nick Lowe en Pat McLaughlin.

These guys are legends in their own time, I’m grateful to be part of the team and working with such extraordinary guys. We hooked up the soul and rock and roll and made one hell of a record.”

LIVEDATUM 06/12 Concerto, Amsterdam

Paper James – Luid En Duidelijk

De Belgisch/Nederlandse band Paper James brengt de tweede single Luid En Duidelijk van hun debuut-ep uit. De bijbehorende videoclip is opgenomen in de stad waar de band woont: Antwerpen. 

Zanger Bob van der Leij: “ Luid En Duidelijk is een schreeuw om liefde. Het gaat over een situatie waarin je nog van iemand houdt, maar diegene jou niet meer wil. Het is een hartenkreet om haar terug te krijgen. Ik ben een ander mens: ik pijnig mezelf met schuldgevoelens en verdriet en schreeuw om haar aandacht. Kun je mij verstaan?” 

Paper James is een jonge band uit Antwerpen bestaande uit vijf goede vrienden. De mannen vonden elkaar vonden tijdens jamsessies in café Vibes, een bekende plek in Antwerpen waar jamsessies plaatsvinden en artiesten als Tourist LeMC hun eerste stappen op het muzikale pad zetten. Paper James maakt eigenzinnige popliedjes met rockinvloeden. De liedjes gaan over stukgelopen relaties, vriendschap en volwassen worden. In juli bracht de band hun eerste single Eiland uit, die wij uitriepen tot onze IJsbreker.

Luid En Duidelijk is de tweede single van de debuut-ep die in het voorjaar van 2018 verschijnt. 13 januari speelt de band op het Murakami Festival in Rotterdam.