Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Don’t Go To Anacita van de postpunkband Protomartyr! Wie dacht dat Protomartyr het niveau van het twee jaar eerder verschenen, prachtige The Agent Intellect niet meer zou kunnen evenaren, wordt blij verrast, want Relatives In Descent is een nog sterker album. Diverser vooral.
LIVEDATA 09/11 Vera, Groningen 09-12/11 Le Guess Who, Utrecht 11/11 Rotown, Rotterdam 21/11 Rotonde, Brussel
Jacle Bow is een no-nonsense rock-‘n-roll band uit België. Het trio is al even bezig en ook in onze contreien niet geheel onbekend meer. Begin dit jaar verscheen hun door Mario – Triggerfinger – Goossens geproduceerde debuutalbum, dat aanleiding gaf tot een show op Eurosonic en een minuut in DWDD. Helaas zonder verstrekkende gevolgen. De plaat telde een aantal toffe tracks, maar bevatte niet die vonk die de band live zo bijzonder maakt.
Op de bühne is Jacle Bow niks minder dan brandgevaarlijk. Nieuwe single Insane laat horen dat het trio nu ook in de studio de juiste knoppen heeft gevonden om hun muziek te laten vlammen. Insane klinkt zoals Oasis had geklonken als de Gallagher-broertjes Stones-fan waren geweest in plaats van Beatles-fan. Meer van dit graag.
Als beste mondharmonicaspeler in de wijde omtrek van zijn geboortegrond aan de Costa Brava, lag het voor de hand om vooral blues te spelen, maar eenmaal in Amsterdam begon Max Meser folksongs te schrijven toen hij een aantal jaar geleden hier naartoe verhuisde.
In de uitvoering schuift het steeds meer op richting sixtiespop. Tegelijkertijd sluit het naadloos aan bij tijdgenoten als Jake Bugg en Miles Kane. Zijn album Pictures is de opvolger van debuut Change uit 2016. De productie daarvan lag in handen van Andy Crofts van de Britse band The Moons, tevens bassist in de band van Paul Weller.
Tekst LiveGuide
1. Wat is het overeenkomstige beroep van veel van James Blunts vriendinnen en (ex-)geliefden?
“Ik heb geen idee.”
De meesten van hen zijn model. Ze zijn net als hijzelf niet vies van poseren voor de camera. Op de albumhoes van jouw nieuwe album Pictures zien wij jou met een ouderwetse analoge camera. Jij fotografeert dus graag?
“Ik zie mijzelf niet als een fervent fotograaf. Wel hou ik van analoge camera’s vanwege mijn hang naar vroeger, die ik ook uit met mijn manier van kleden. Maar op dit punt moet je mij bijstaan: analoge camera’s maken veel mooiere foto’s dan al die fucking smartphones. Waarom denk je dat Instagram en dat soort media gebruikmaken van filters? Eén goede foto maken, de datum op de achterkant schrijven en de foto aan de muur hangen: dát is speciaal. Maar begrijp mij niet verkeerd: ik gebruik zelf ook filters om mijn digitale foto’s mooier te maken. Eerlijk gezegd heb ik niet eens een analoge camera. Het exemplaar op de albumhoes had ik geleend van de fotograaf.”
2. Op welk Spaanse eiland woont deze absolute Twitter-god op dit moment?
“Uh…”
Het feesteiland Ibiza!
“Geen vervelende plek om te wonen.’’
Niet bepaald, nee. Al vond jij je geboorteland Spanje blijkbaar niet de juiste startplek voor je muzikale carrière, aangezien je nu al enkele jaren in Nederland woont.
“Ik kom van het platteland in de omgeving van Barcelona. Ik zat daar vast. Zonder geld en zonder fatsoenlijke baan kon ik het ouderlijk nest niet verlaten. Ik leerde kinderen gitaar- en mondharmonica spelen, maakte zwembaden schoon en verkocht wiet. Onze muziek was in dat gedeelte van het land ook niet echt populair. Misschien was het iets geworden als ik mijn haar had geknipt en house had gedraaid, want er was gewoon niemand die naar ons luisterde. Het was kortom een slechte plek en tijd om een band te beginnen. Maar op een gegeven moment werd ik uitgenodigd om te spelen in Amsterdam en ben ik na het optreden bij mijn ooms in Nederland blijven plakken. Toen vond ik een baantje en een eigen plek, dus sindsdien ben ik hier aan het opbouwen.”
3. Hoe verdiende Blunt zijn boterham voordat hij liedjes ging schrijven?
“Hij was model?”
Ha, nee, niet eens! Hij was soldaat in het Britse leger. Afgelopen weken zagen de straten van Catalonië groen vanwege het onafhankelijkheidsreferendum. Hoe kijk jij tegen die situatie aan?
“Ik ben niet erg politiek ingesteld, dus wil er ook niet te veel over kwijt. Maar ik ben wel opgegroeid met de Catalaanse spirit. Ik respecteer de keuze om in opstand te komen; het zat er al tijden aan te komen. Waar Catalanen – die vroeger een eigen land met een eigen regering en taal hadden – moeite mee hebben is dat zij de meeste belasting betalen. Catalanen moeten bijvoorbeeld als enige tol betalen op de snelweg, zelf schoolboeken betalen en ze krijgen lagere pensioenen dan elders in Spanje. Zo zijn er nog meer voorbeelden te noemen waarom Catalanen geen onderdeel meer willen zijn van Spanje. Verder hoef je van mij niet te verwachten dat ik hierover liedjes ga schrijven. Politiek getinte nummers vind ik zinloos. Ik schrijf liever over zaken als liefde en respect. Die zijn simpeler te bevatten.”
4. Met wie deelde de You’re Beautiful-zanger in 2013 het podium tijdens het Nobel Peace Prize Concert? Tip: hij is ook Brits en je hebt met hem gespeeld.
“Dat moet Paul Weller zijn.”
Helaas. We zoeken naar een iets jongere Engelsman…
“Ah, Jake Bugg natuurlijk! Jake en ik delen elkaars fans. Iedereen die naar Jake Bugg luistert, luistert ook naar mij. En andersom. De show die ik met hem speelde voelde daarom heel natuurlijk. En backstage is Jake een heel chille gast; iemand uit mijn straatje. Dat mensen mij met hem vergelijken snap ik goed, ook al word je als artiest liever niet te veel vergeleken. Tenzij men mij in één adem met The Beatles noemt, dan wil ik best een uitzondering maken. Als je met de grootste band ooit wordt vergeleken, doe je vast iets goed.”
LIVEDATA Max Meser 17/11 De Vorstin, Hilversum 19/11 De Amer, Amen 24/11 So What!, Gouda 25/11 De Spot, Middelburg 07/12 Luxor Live, Arnhem 09/12 Altstadt, Eindhoven 21/12 Paradiso, Amsterdam 04/02 Doornroosje, Nijmegen (support Jake Bugg)
LIVEDATA James Blunt 06/11 AFAS Live, Amsterdam
—
De november-issue van LiveGuide is vanaf heden overal in het land verkrijgbaar. Snel halen dus!
In de nieuwe LiveGuide staat onder meer Oscar and the Wolf. Frontman Max Colombie prijkt staat in vuur en vlam op de cover van LiveGuide #36. Met hem staat in het krantje een uitgebreid interview over zijn kunstige imago, de rol van drama rond zijn persona, dierlijke instincten en het verlangen naar oneindigheid.
Best New Music
Verder wordt met een Poolse groupie teruggeblikt op de topshow van Lorde in Poppodium 013 en duikt LiveGuide het bed in met Julien Baker. Haar nieuwe album werd afgelopen week door Pitchfork nog uitgeroepen tot Best New Music. Verder zijn er interviews met postpunkers Protomartyr, de lol trappende psychpop-strijders van The Mysterons en het Arnhemse hiphopcollectief Potential Criminal, dat een EP in broekvorm heeft uitgebracht…
Twitter-god
Dat is nog niet alles. Hiphopper en Serena Williams-adept Yung Nnelg deelt in LiveGuide zijn weinig ingetogen rider, apolitieke Catalaan Max Meser wordt het hemd van het lijf gevraagd over Twitter-god James Blunt en er is ook nog een mooie ode aan de onlangs overleden Charles Bradley.
Zij heet Alex Moore en hij Spencer Livingston. 1+1 = Livingmore. Het lijkt er op dat ze niet heel veel tijd hebben besteed aan het zoeken naar een bandnaam. Des te meer moeite hebben ze geïnvesteerd in het vinden van een eigen sound. Gone Too Fast is het bewijs dat ze op de goede weg zijn.
Livingmore -behalve Alex en Spencer, die zingen en gitaarspelen zijn ook drummer Mike en bassist Rodrigo van de partij- wordt door de Amerikaans pers omschreven als een kruising tussen Blondie en The Everly Brothers. Die vlieger gaat een heel eind op, maar laat ongenoemd dat de sound van Livingmore mede wordt bepaald door een stel stevige gitaren, die behoorlijk doordenderen in een song als Gone Too Fast en die van een goed liedje en vrij geweldig liedje maken.
Livingmore is nog niet veel verder dan een handvol single op basis waarvan we wel durven te voorspelen dat het laatste woord over de band nog niet is gevallen.
Op Pinguin Pluche hoor je regelmatig een lied van Alex Roeka langs komen. Al sinds de jaren ’90 is deze Nederlandstalige dichter-zanger bezig om een steeds indrukwekkender oeuvre op te bouwen. Elke cd weer komen er prachtige nummers bij, twee jaar geleden bijvoorbeeld nog het indringende “Moeder”.
Mocht je nooit iets van Roeka gekocht hebben, luister dan eens naar de allernieuwste cd “En toen ineens”. Daar staan al die prachtige nummers uit zeven eerdere albums op. Het al genoemde “Moeder” overigens niet, maar misschien was dat lied nog te vers. Of te goed uitgewerkt, want Alex Roeka heeft op dit nieuwe album allerlei oudere nummers opnieuw gearrangeerd en opgenomen. Sommige nummers waren gewoon nog niet af, vond hij zelf. En zo krijgt het “Kermis in Ravenstein” van zijn debuutalbum een lekker rommelig hoempapa-orkestje mee. “Lege ochtendkroeg” heeft nu een mijmerende sax, en zijn lied “Noem ’t geen liefde” (waarvoor hij de Annie MG Schmidtprijs won) wordt spannender door de slide-gitaar.
Ook voor grote Roeka-fans een mooi album, waarvan je diverse nummers op Pluche hoort.
Goed nieuws uit het Zuiden. Lohaus is een verse Vlaamse band, die behoorlijk goed uit de hoek komt met een 4-track debuut EP. Met hun grootstedelijke electropop baadt Lohaus in het zelfde neonlicht als het Frans-Duitse Her of om dichter bij huis te blijven de solisten van Balthazar.
Van navolging is echter geen sprake. De songs zijn opvallend uitgekristalliseerd voor een debuut en kennen alle vier iets eigens, variërend van een sax-solo tot een onverwachte gitaaruitbarsting. En dan is er nog het onderscheidende stemgeluid van Tomas Lauwers. Het op single vooruitgestuurde Crumble is een mooie introductie tot de meezingbare melancholie van de Antwerpenaren, die hopelijk niet al te lang zullen wachten met het oversteken van de grote rivieren.
Nashville-rockers Tyler Bryant & The Shakedown hebben met Heartland het eerste nummer prijsgegeven van hun aankomende album, dat 3 november verschijnt. Niet voor niets is Heartland Breekijzer aankomende week!
Want het is een heerlijke rocksong, met zwaar vervormde gitaarriffs in de hoofdrol. Tyler Bryant levert met de song commentaar op de situatie in de wereld vandaag de dag.
Hij zingt “There’s a slow beat in the heartland, going down in the quicksand, stack ‘em up and watch the cards fall, if it happens to one, then it happens to all.”
Bryant legt het graag even uit: “That’s my way of saying everybody needs to stop taking sides. It’s a mess out there. When one person falls, the rest of us do, too. I’m commenting on what’s going on in the world.”
De Amerikanen komen zeer binnenkort naar Nederland en België voor concerten.
Liefhebbers luisteren uiteraard naar Pinguin On The Rocks!
LIVEDATA 18/11 Helldorado, Eindhoven 28/11 Tivoli De Helling, Utrecht 01/12 De Zwerver, Middelkerke
De IJsbreker van deze week is de nieuwe single van Royal Blood. Doorgaans kiezen we voor beginnende bands of bands die in onze ogen onvoldoende aandacht krijgen, maar deze week gaan we voor een band die onze steun al lang niet meer nodig heeft. Het is eerder andersom. Wij kunnen een beetje Royal Blood gebruiken. Niks mis met instrumenten waar knoppen en toetsen aan zitten, maar af en toe wat snaargeweld doet wonderen.
Ondanks berichten dat gitaarbands op sterven na dood zouden zijn, gaat het behoorlijk goed in de wondere wereld van de rock-‘n-roll. Oudgedienden als Foo Fighters en Queens of The Stone Age hebben dit jaar prima albums uitgebracht. Wie van gitaren houdt kan niet om het laatste album van War On Drugs heen en Royal Blood heeft met hun nieuwe album bewezen over een lange adem te beschikken. Het duo is nog maar twee albums oud en nu al een grote naam.
Het gaat dus helemaal niet zo slecht met de rock als wel wordt beweerd. Naast de kopgroep is er ook een snel groeiend peloton bestaande uit jonge bands, die niet op een decibelletje meer of minder kijken en staan te trappelen om gehoord te worden. Denk aan bands als Highly Suspect uit de V.S. en het Engelse Wolf Alice.
Het einde der rock-‘n-rolltijden is dus nog lang niet nabij, mede dankzij heerlijke Royal Blood-infusies als nieuwe single How Did We Get So Dark.
LIVEDATUM 10/11 AFAS LIVE, Amsterdam (uitverkocht)
Django Django veroverde de muziekwereld in no time met een bijzonder prettige mix van gitaarpop, folk en elektronica. De titelloze debuutplaat (2012) van het psychedelische popkwartet uit Londen werd bedolven onder lovende kritieken en stond aan kop in de diverse jaarlijstjes.
“Eindelijk weer eens een echt origineel klinkende band”, schreef de Volkskrant bijvoorbeeld en het dagblad had gelijk.
Knap dat opvolger Born Under Saturn de hooggespannen verwachtingen meer dan waar maakte. Marble Skies, dat eind januari verschijnt, belooft ook weer veel goeds, getuige de heerlijke, ongelooflijk catchy eerste single van die plaat, Tic Tac Toe, die al zeer geregeld voorbij komt op Pinguin Radio. Smullen!
LIVEDATA 05/03 Ancienne Belgique, Brussel 06/03 Doornroosje, Nijmegen 07/03 Melkweg, Amsterdam
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de gloednieuwe single en videoclip Live In The Moment van de heetste indieband van het moment Portugal. The Man uit Alaska. Feel It Still is inmiddels een wereldhit, gaat dat met deze single ook gebeuren?
