Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag brengt de Londense groep Kero Kero Bonito rondom de gekke zangeres Sarah Midori Perry het vakantiegevoel tot leven in de nieuwe single Forever Summer Holiday.
EUT is het muzikale equivalent van een antidepressivum. Wat een ongebreidelde vrolijkheid en positieve energie! Niet dat het vijftal geen diepgang zou hebben of gespeend is van ambities, maar EUT is eerst en vooral een band die vrolijk stemt. EUT is ook uit lol geboren, opgericht door vijf muzikanten in opleiding die eerder een joi de vivre delen dan muzikale voorkeuren. Als een stel Duracel-konijnen op speed stuiteren ze over de bühne. Het mag een wonder heten dat ze lang genoeg stil konden staan in de studio om een nieuwe single op te nemen. Supplies is EUT ten voeten uit, speels en subversief tegelijk, poppy maar niet plat en gemaakt met hoorbaar plezier.
EUT is nog maar net begonnen, de teller staat nu op twee singles en de inkt onder hun platendeal met V2 is nog nat, maar dat we nog veel lol zullen beleven aan het vijftal muzikale mafkezen is nu al duidelijk. EUT doet mee aan de Popronde 2017.
Veel festivals hebben een naam, die misschien de fantasie prikkelt maar verder weinig zegt over wat je kan verwachten. Young Art Festival doet niet zo moeilijk. Als je je op 21 en 22 juli naar Park Westerhout begeeft in Beverwijk staat je een bomvol en boeiend programma te wachten op gebied van theater, beeldende kunst, film, gastronomie en niet op de laatste plaats muziek. En inderdaad de meeste kunstenaars en artiesten zijn niet oud.
In dit 13e jaar van haar bestaan is het de organisatie van Young Art weer gelukt om een bonte stoet van aanstormend en gearriveerd talent te charteren. Voor het complete programma verwijzen we je graag naar www.youngartfestival.nl, maar een paar namen willen we je niet onthouden. Zoals die van Fresku, GOSTO, Paceshifters, Pip Blom en ‘local hero’ Sue The Night. Tickets kosten een schijntje, €21, – voor een passe-partout! Groepskorting is mogelijk.
Hoe een festival zoveel voor zo weinig kan bieden, is een vraag die we meegaven aan onze Bazz, die belde met een van de stille krachten achter Young Art Festival, programmeur Tobías Huveneers, in het dagelijks leven programmeur van Podium Victorie in Alkmaar. De plaatjes die Tobias voor ons uitzocht en het gesprek dat hij had met Bazz zenden we zaterdag (08/07) uit om 19:00 uur en wordt herhaald op donderdag (13/07) om 22:00 uur.
De keuze van de kenner / Tobías Huveneers:
Breekijzer = Powered By 360ICT.nl
Je moet toch onherroepelijk denken aan Easy Livin’ van Uriah Heep uit 1972 bij het beluisteren van de knallende, alsook behoorlijk verslavende track Electric Carve van 1000mods. De Griekse stonerrockformatie timmert sinds 2006 aan de weg en dit is wel een van de lekkerste tracks die het gezelschap op plaat heeft gezet.
Het beukt, overrompelt en pakt je aan alle kanten in. Typisch zo’n song die schreeuwt om de repeatknop. Een band als Queens Of The Stone Age zou zich er niet voor hebben geschaamd. Integendeel.
1000mods heeft zich laten beïnvloeden door namen als Black Sabbath, Colour Haze, Kyuss and MC5 en ook die hoor je bij nadere beluistering terug in de song.
In 2016 verscheen het laatste album Repeated Exposure To… van de band en we wachten met smart op nieuw werk. Omdat het zo verdomd lekker is.
Als je een jaar geleden de naam Tamino googelde, werd je doorverwezen naar een link over Die Zauberflöte, de opera van Mozart waarin een Tamino een hoofdrol speelt. Als je nu Tamino intypt, zie je een lange lijst met links die verwijzen naar de Vlaams-Egyptische zanger, die vanuit het niets eerst het Belgische clubcircuit veroverde, daarna de ether en nu ook bewezen heeft een bomvolle tent muisstil te krijgen op Rock Werchter. Ga daar maar eens aanstaan, een menigte in vervoering brengen die naar het festival is gekomen met het goede voornemen zich collectief te buiten te gaan aan bier, muziek en elkaar. In zijn eentje stond hij daar met zijn gitaar, engelenstem en zo’n dozijn serieuze songs. “Tamino ontroert, verleidt en verwoest Rock Werchter” kopte de Vlaamse kwaliteitskrant De Morgen en beloonde het optreden met vijf sterren. Gelukkig blijkt Tamino‘s magie ook in de studio te werken zoals zijn debuutsingle Habibi en nieuwe meesterwerk Cigar laten horen. Toen de latere manager van Bruce Springsteen nog journalist was en The Boss voor het eerst zag spelen, schreef hij de legendarische woorden “I’ve seen the future of rock ‘n’ roll and it’s called Bruce Springsteen”. Zo ver willen we niet gaan, maar de toekomst van de Belgische rockscene ziet er dankzij Tamino nog rooskleuriger uit.
LIVEDATA (selectie): 15/7 Vondelpark (gratis), Amsterdam 16/8 Valkhof Festival Nijmegen (gratis) 8/8 Lokerse Feesten, Leuven 18/8 Pukkelpop 1/9 Into The Great Wide Open, Vlieland 17/7 Breda Barst 30/9 7 Layers Festival, Amsterdam 14/12 Ekko, Utrecht 17/12 Bitterzoet, Amsterdam.
Anders Trentemøller werkt deze zomer nogal wat festivals af, samen met zijn band. Dat doet hij al jarenlang en met veel succes. Achter de coulissen van Down The Rabbit Hole nam Trentemøller de tijd om onder andere over die festivals te praten, alsook over andere zaken. Plezierige gesprekspartner. Open en ontwapenend.
Tekst Pieter Visscher
Trentemøller vindt het spelen op festivals flink afwijken van spelen in een zaal. “Vaak komen mensen even binnenvallen in een tent of op een wei ergens, zonder dat ze bekend zijn met je muziek. In een zaal weet je dat ze speciaal voor jou komen. Enerzijds is dat natuurlijk geweldig, dat je publiek kunt laten kennismaken met jouw muziek, anderzijds is het ook wel spannend. Ze vallen toevallig binnen op een festival en dan hoop je maar dat je dat publiek binnen kunt houden. Dat is de uitdaging. Die mix van spelen in zalen en op festivals bevalt me ontzettend goed overigens. Het liefst sta ik in de kleine tenten, vanwege de intieme sfeer.”
De Deen herinnert zich veel goede optredens op festivals wereldwijd, maar hij denkt met het meeste plezier terug aan Coachella, in 2011. “Schitterende omgeving, in een woestijn. Geweldig, en dat bij een prachtige, ondergaande zon op de slotdag van het festival. We begonnen te spelen voor een paar duizend man en uiteindelijk waren dat er ruim 30.000. Het was fantastisch. Op Glastonbury herinner ik me dat het een keer zó veel had geregend dat er twee gasten met een opblaasboot over de camping roeiden. Dat was ongelooflijk. Natuurlijk, ook Roskilde blijft speciaal, als Deen. Zeker omdat ik als kleine jongen al op dat festival kom. Deze zomer speel ik op meer dan 25 festivals. Op Roskilde probeer ik met mijn vriendin altijd een dagje mee te pikken.”
Chemie
Prettige bijkomstigheid: op festivals komen vaak spontaan samenwerkingen tot stand, omdat artiesten natuurlijk om de haverklap collega’s tegen het lijf lopen. Een ontmoeting met Jenny Lee Lindberg van Warpaint leidde al eens tot een samenwerking en zo raakte Trentemøller ook met Blonde Redhead in gesprek. “Het klikte goed. Toevallig een van mijn favoriete bands en we maakten dan ook meteen een afspraak om samen te werken. Het leidde tot de track Come Undone van voorlaatste album Lost (2013) waarop Kazu Makino de vocalen voor haar rekening neemt. “Wanneer je voelt dat er een bepaalde chemie is, maak ik daar het liefst meteen gebruik van. Die dingen ontstaan vanzelf.”
Gevraagd naar een toekomstige toevallige ontmoeting, zegt Trentemøller, hard lachend: “Thom Yorke! Radiohead is ook een van m’n favoriete bands. Zij kunnen dat intieme gevoel zó goed neerzetten. Geweldige muzikanten.” Van zijn eigen stem is hij minder onder de indruk, vandaar dat gastvocalisten de voorkeur hebben. “Wat ik zelf vocaal voor mijn rekening neem, is vrij eenvoudig, niet te veel en zeker niet te uitbundig”, lacht-ie.
Op het vorig jaar verschenen Fixion werkt de fidele Deen samen met Jehnny Beth, van Savages. Gastvocalisten schrijven hun eigen teksten. Dat voelt veel natuurlijker voor Trentemøller. Terwijl Beth natuurlijk lang niet altijd paraat is. Integendeel. Daarom heeft Trentemøller sinds 2009 de eveneens Deense Marie Fisker in zijn liveband opgenomen. “Marie is zo ongelooflijk getalenteerd. Live worden het dan echt háár songs.”
Organisch
De Deen wordt overweldigd door het huidige succes dat hij en zijn band hebben de laatste jaren. “In de studio, waar ik erg veel tijd doorbreng, ben ik heel geïsoleerd. Vooral op festivals overweldigt alle enthousiasme me telkens weer. Het is dan ook heerlijk om muziek live te spelen. Ik houd enorm van die directe feedback, hoewel het soms dus ook wel beangstigend is. Omdat ik onzeker blijf over het wel of niet waarderen van de massa van mijn muziek. Dat zal nooit overgaan, vrees ik.”
Hoewel Anders Trentemøller in zijn muziek duidelijk een hoofdrol blijft wegleggen voor elektronica, is zijn sound organischer dan in de beginjaren. Naar elektronische muziek luistert hij gek genoeg ook niet zoveel. “In de auto staat zelfs steevast een zender op waar geen muziek wordt gedraaid en het alleen over politiek en ander nieuws gaat. Ik ben zó veel met muziek bezig dat het luisteren naar andere dingen me alleen maar afleidt van het maken van eigen muziek.”
Áls Trentemøller al naar muziek luistert, is het bijvoorbeeld naar Exploded View, een formatie uit Mexico en naar Beak, waarin onder meer Geoff Barrow van Portishead actief is. “Ik houd enorm van melodieën en harmonieën. Denk ook aan bands als Suicide, Depeche Mode en The Cure. I’m a real melody freak!”
Trentemøller speelt 13 juli op het strand van Bloemendaal, in Woodstock69, met zijn band. Een samenwerking met Patronaat. Het voorprogramma wordt verzorgd door The Mysterons. Een dag later staat hij op Dour in België. Weer een festival, inderdaad.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag is het tweede album van Haim uitgekomen met als titel Something to Tell You. Wat zullen we te zeggen hebben? Hier alvast de videoclip bij single Want You Back waarin ze over straat dansen.
Liefhebbers van Haim luisteren natuurlijk naar Pinguin Pop!
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Klangstof doet het super goed in het buitenland en zelfs in Amerika. De groep rondom Koen van de Wardt bezocht het Amerikaanse radiostation KEXP uit Seattle voor een sessie. Check hier de ex-Graadmeterhit Sleaze.
LIVEDATA 19/07 Boomtown Festival, Gent 10/08 Sziget Festival, Boedapest 20/08 Noorderzon, Groningen 02/09 Into The Great Wide Open, Vlieland 15/11 Muziekcentrum TRIX, Antwerpen 16/11 Muziekgieterij, Maastricht 17/11 Paard van Troje, Den Haag 18/11 Luxor Live, Arnhem 07/12 Vera, Groningen 08/12 013, Tilburg 30/12 Paradiso, Amsterdam
Rat Boy is Jordan Cardy, een 21 jarig talent uit het Engelse Chelmsford. Tot nu toe zijn we een beetje huiverig geweest met het draaien van zijn songs, want net even te Brits. Ook leek Rat Boy moeilijk te kunnen kiezen tussen hip hop en rock en leek hij per single een andere doelgroep aan te spreken. Laidback maakt duidelijk dat de oplossing voor de hand lag, een integratie van beide stijlen. De half gezongen, half gerapte coupletten in combi met een refrein in de beste britpop traditie leveren een zonnige single op, die het vermoeden aanwakkert dat Rat Boy wel eens tot groet dingen in staat zou kunnen zijn. Misschien een idee voor London Calling om hen een keer hierheen te halen voordat hij te groot groeit.
Phoenix staat aan het begin van een grootse festival tour met hun nieuwe album Ti Amo. En zoals we van Phoenix gewend zijn, ze maken er iets speciaals van. Een proces wat geheel vanzelf komt en ook totaal bedacht is. Ik spreek gitarist Chris(tian Mazzalai), als de band net terug is van Glastonbury, maar alweer onderweg is naar het volgende optreden, waar ze neerstrijken met hun bijzondere podium setup.
Tekst Martje Schoemaker
Geen kleine clubs voor Phoenix deze zomer, ze spelen alleen de grote festivals en met plezier. “Kleine clubs spelen is makkelijk, je hoeft weinig te doen om je muziek te laten spreken. Voor een groot publiek spelen, dat is een uitdaging. Zeker zonder in clichés te vallen zoals vuurwerk en confetti kanonnen.” Niet alleen muzikaal, maar ook visueel is Phoenix een band die blijft verbazen en verwonderen. Met hun nieuwe album Ti Amo’hebben ze een plaat geleverd over de basisemoties, de mooie, leuke, lieve dingen in het leven, met een Italiaans laagje erover. “We wilden dat gevoel, die emoties zo groots mogelijk brengen op het podium, uniek en helemaal op onze manier. Daarom hebben we een grote spiegel in een hoek van 45 graden opgehangen en staan we te spelen op een groot scherm waar beelden op geprojecteerd worden en weer weerspiegeld in de spiegel. Het zijn simpele trucjes, die we gejat hebben trouwens! Van een Parijse cancan show uit de jaren ‘20 van vorige eeuw. De truc is bijna 100 jaar oud, maar goede ideeën moeten simpel zijn en niet kapot te krijgen. Een spiegel en reflectie… meer niet”
Toch is de band nog nerveus voor ieder optreden; het kan fantastisch zijn of totaal niet aanslaan. De optredens die ze nu achter de rug hebben waren een groot succes. Omdat het album zoveel met zich meedraagt is het belangrijk dat ze de juiste connectie met het publiek maken, wat zelfs voor een ervaren band als Phoenix een delicaat proces is. “Soms zie je gewoon dat ze het niet begrijpen, je ziet het aan de ogen. Hoe simpel wel ook alles neer willen zetten. Maar we zijn altijd op zoek naar de connectie, om proberen een gevoel over te brengen.”
Toch is dat niet hoe ze beginnen aan het schrijven van muziek, met het idee van een publiek. “Als je probeert iemand te plezieren of tevreden te houden, dat werkt niet. Wij werken eigenlijk heel egoïstisch, zo werken we altijd. Het moet goed voor ons zijn en dan hopen we dat het ook goed voor jullie is.” Op ‘Ti Amo’ omarmen ze positieve gevoelens en creëren hun eigen Italië, in gevoel en geluid. Niet dat dit bewust was, ze beginnen… blanco. “Het is een regel, we zijn met z’n viertjes en we moeten als lege vellen die eerste keer de studio binnen komen wandelen. Als we binnenkomen met ideeën, of twee van ons met ideeën, dan worden we voorspelbaar. We zijn altijd op zoek naar datgene wat onze hersenen niet hadden kunnen bedenken, zich had kunnen voorstellen. We proberen telkens weer dat maagdelijke stukje brein te vinden, dat stukje onbewuste wat we nog niet hadden ontdekt. Daarom waren we zelf ook zo verbaasd dat we in Italië uitkwamen!”
Het onvoorspelbare van hun proces hoor je ook terug in de muziek, waar altijd kleine, aparte dingen in verwerkt zitten. “We zoeken de spanning op van iets wat we niet kunnen controleren en totale discipline over wat we kunnen en doen. Het zijn echt twee fases waar we doorheen werken. Het eerste gedeelte, het schrijven gaat in ‘freewheeling’ modus en daarna gaan we over in een bijna wetenschappelijke precisie. Je hebt ‘hors d’oeuvres’ nodig, verschillende smaken, iets rauws, om tot een smakelijk geheel te komen.”
LIVEDATUM 15/07 Dour Festival Dour (BE)
