Category: Nieuwe Muziek

Foo Fighters – Soldier

Deze week werd bekend dat Foo Fighters een belofte inlost door in 2018 alsnog naar Landgraaf te komen voor een optreden op Pinkpop dat een paar jaar geleden moest worden uitgesteld vanwege een gebroken been van Dave Grohl. Dat is dus goed nieuws, niet alleen omdat beloofd beloofd is, maar ook omdat Grohl & co weer in bloedvorm steken. Het recente Blood & Concrete album is een van hun betere en naar nu blijkt heeft de band nog geen eens alle nieuw opgenomen nummers op dat album gezet.

Het vers verschenen Soldier bijvoorbeeld zou een van de betere tracks op het album zijn geweest als het de eindstreep had gehaald. Gelukkig duikt de track alsnog op, als onderdeel van een bijzondere release, een benefiet album voor de Amerikaanse gezondheidsorganisatie Planned Parenthood.

Voor wie de Amerikaanse politiek niet helemaal bijhoudt. De Republikeinen zouden het liefst alle abortussen verbieden. Gelukkig is er een wet, die het toch mogelijk maakt voor vrouwen om ongewenste zwangerschappen af te breken. Het feit dat dit legaal is, wil niet zeggen dat de Republikeinse moraalridders tegenwoordig o.l.v. Trump zich er niet tegen verzetten. Ze trekken subsidies in en bedenken de gekste voorwaarden. Om Planned Parenthood zowel publicitair als financieel een riem onder het hart te steken heeft een aantal acts benefietsingles uitgebracht. Aan het project, 7 Inches for Planned Parenthood is meegewerkt door een 30-tal uiteenlopende acts, van Bon Iver tot John Legend en van Feist tot en met Foo Fighters dus, die net als alle andere acts geen winkeldochter heeft ingeleverd, maar een heuse toptrack.

Crossing Border, So What’s Next?, TakeRoot en Words On Fire

Festivals van de WeekIs er iets aan de hand in festivalland komende tijd? Nou en of! Ook in de herfst hoeven muziekliefhebbers zich niet te vervelen. Staan de zomerfestivals veelal in het teken van sex & drugs en een hoop lol. Zodra de boel indoor gaat zijn het vooral de fijnproevers en muzikale avonturiers, die aan hun trekken komen.

Festivals van de Week

We hebben vier evenementen uit het nog altijd immense festivalaanbod gelicht, festivals die buiten de gebaande poppaden treden. Zoals Crossing Border, het internationaal vermaarde festival dat jaarlijks de Haagse binnenstad omtovert tot een toevluchtsoord voor lefhebbers van literatuur & poëzie & natuurlijk muziek. In die categorie is de topattractie de Texaanse band Spoon, maar we kunnen ook Tank & The Banga’s van harte aanraden, een funk annex spoken word collectief uit New Orleans en de up and coming singer-songwriter Julien Baker, eveneens uit de V.S. Crossing Border vindt plaats op 2, 3 en 4 november.

Een dag later op 5 november vind het festival Words On Fire plaats rond de Maastrichtse binnenhaven Bassin, in de oude industrie-gebouwen van de Sphinxfabrieke. Dit festival komt voort uit een samenwerking tussen de Muziekgieterij, Lumière Cinema en het Crossing Border festival in Den Haag. Daar treffen we onder meer Hurray For The Riff Raff, Tamino en ook de komst van BNQT, met leden van o.a. Midlake, Band or Horses en Travis, is bevestigd.

Tip 3 is het So What’s Next? festival, dat van 3 t/m 5 november gehouden wordt in het Muziekgebouw in Eindhoven. Het is jazz wat de klok slaat in de lichtstad, maar dan jazz in de breedste betekenis van het woord. De grootste naam op So What’s Next is die van Kamasi Washington, een neo jazzcat, die ook voor opwinding zorgt onder fans van soul, funk en hip hop. Ook de moeite waard zullen de shows zijn van Moses Sumney en de Braziliaanse zangeres Céu.

Ten slotte graag uw aandacht voor TakeRoot, een muziekfestijn dat op 4 november wordt georganiseerd in de Oosterpoort in Groningen. Take Root, de naam zegt het al is er voor fans van Amerikaanse rootsmuziek of zoals dat tegenwoordig heet Americana. De publiekstrekkers in Grunn zijn o.a. Jason Isbell, Jack White protegee Margo Price en ‘good ol’ Chuck Prophet.

De Playlist met acts van Crossing Border, So What’s Next?, TakeRoot, Words On Fire hoor je de hele week op Pinguin Radio voorbij komen!

  1. Spoon – Hot Thoughts
  2. Orchestra Baobab – Natalia
  3. Priests – JJ
  4. Tom Misch – Watch Me Dance
  5. Benjamin Booker – Witness
  6. Tamino – Habibi
  7. Nick Mulvey – Unconditional
  8. Julien Baker – Funeral Pyre
  9. L.A. Salami – & Bird
  10. Daymé Arocena – Eleggua
  11. Tank and the Bangas – Quick
  12. Hurray for the Riff Raff – Living In The City
  13. Melanie De Biasio – Cold Junkies
  14. Moses Sumney – Quarrel
  15. Andrew Combs – Heart Of Wonder
  16. Jason Isbell And The 400 Unit – Hope The High Road
  17. ALA.NI – Ol’ Fashioned Kiss
  18. Jamila Woods – LSD (ft. Chance The Rapper)
  19. Ibeyi & Kamashi Washington – Deathless
  20. Kovacs – Sugar Pill
  21. BNQT – Restart
  22. Margo Price – Hands of Time
  23. Steve Gunn – Ancient Jules
  24. Pink Oculus – Overdue
  25. Coely – Don’t Care (Unplugged) [feat. DVTCH NORRIS)

The Barr Brothers – Queens Of The Breakers

Anders dan The Doobie, The Chemical en The Flying Burrito Brothers zijn The Barr Brothers echte broers, Brad en Andrew Barr. Derde lid, harpiste Sarah Pagé is geen familie. Het trio heeft eerder deze maand een derde album uitgebracht, dat alleen op eigen risico mag worden gemist.

Het album, waarvan titelnummer Queens of The Breakers als single is uitgebracht is minder folky dan de voorgangers. Dit keer zijn het elektrische gitaren, die de boventoon voeren en niet de mandolines en fiddles, alhoewel die nog wel degelijk een rol spelen. De sfeer is duister en intrigerend, country noir zou een omschrijving kunnen zijn.

Nog meer dan op oudere platen staan The Barr Brothers en Sarah open voor invloeden van buiten af. Ook maakte men meer gebruik van de mogelijkheden van de studio. Het uptempo Queens Of The Breakers is met zijn Neil Young meets David Bowie groove een goede smaakmaker voor het album en een sterk voorbeeld van de kosmische Americana van de band.

LIVEDATA 01 en 02/11 AFAS Live, Amsterdam 04/11 Forest National, Brussel 24/01 Paradiso (kleine zaal) Amsterdam

Tonight Alive – Temple

Terwijl de Australische rockformatie Tonight Alive begin volgend jaar een nieuw album bij de platenboer aflevert – Underworld – heeft de band bekendgemaakt dat gitarist Whakaio Taahi Tonight Alive heeft verlaten. Maar op de plaat is hij nog gewoon van de partij.

Eerste single van Underworld is het pakkende Temple. Zangeres Jenna McDougall krijgt alle ruimte om te excelleren. Het is zo’n song die je na één keer beluisteren niet meer uit je hoofd krijgt en in dit geval is dat bijzonder prettig.

Jenna McDougall over de albumtitel: “The album is called Underworld and I named it that because it reflects the ugly parts of me that I wasn’t ready to see until now.”

De tekst van Temple spreekt boekdelen: “I’ve been suffocated by my obsession, and I cannot stand the sight of all the pain I see in my reflection,
and my fading will to fight.”

Pittige meid, lekker pittig nummer en dan ook geheel terecht Breekijzer deze week.

 

LIVEDATUM 16/03 Melkweg, Amsterdam

Klangstof – Resume

En door. Nauwelijks bekomen van het internationale succes van hun debuutalbum is Klangstof alweer begonnen aan een nieuw offensief. Afgelopen weken kwamen er twee nieuwe nummers online, het introverte Everest en Resume, een song in schaapskleren met een dromerig begin en een groots en euforisch einde. Je zou het initiële succes van nog kunnen afdoen als mazzel, maar nu blijkt dat ook de nieuwe nummers er ingaan als koek kan de conclusie kan niet anders luiden dan dat Klangstof gebouwd is om te blijven. Ook is zo langzamerhand het punt bereikt dat we het niet meer hoeven te hebben over het verleden van bandbaas Koen van de Wardt als lid van Moss of over Radiohead als bron van inspiratie. Klangstof heeft zich letterlijk los gezongen van het verleden en hun voorbeelden en staat nu volledig op eigen benen.

Het succesverhaal van Klangstof is er typisch een van deze tijd en is mogelijk gemaakt door de opkomst van Spotify en andere streamingdiensten. In het vinyl en cd tijdperk kon je als band alleen maar hopen dat je muziek de grens over ging, eigenlijk was je als Nijmeegse band er nog geen eens van verzekerd dat je plaat in Amsterdam te koop zou zijn. Nu is elke release meteen internationaal en bestaat de kans voor elke act waar ook ter wereld om ontdekt te worden door bijvoorbeeld het Britse en Amerikaanse publiek. Wat in 60 jaar popgeschiedenis altijd het zelfde is gebleven is de voorwaarde voor succes. Je wel goed moet zijn. Zoals Klangstof.

LIVEDATA 15/11 Muziekcentrum, Antwerpen 16/11 Muziekgieterij, Maastricht 17/11 Paard van Troje, Den Haag 18/11 Luxor, Arnhem 07/12 Vera, Groningen 08/12 013, Tilburg 30/12 Paradiso, Amerdam

Julia Jacklin – Cold Caller

Je moet ergens beginnen. Zo begon Julia Jacklin als meisje van 10 met het zingen van liedjes van Britney Spears. Ietsje ouder stapte over op het repertoire van Avril Lavigne en Evanescence. Naast zingen pikte ze ook de gitaar op. Iets was haar opvallend makkelijk viel. Net als liedjesschrijven.

In 2011 begon ze een band met een vriendin, maar het was solo en onder eigen naam dat ze in 2016 voor het eerst Australië verliet voor een wereldtournee. Haar eerste album leverde singlesuccessen op met Pool Party en Leadlight, twee sterke staaltjes van Julia’s lekker lijzige stijl van zingen, maar ook van haar pittige en gepassioneerde gitaarstijl en laconieke indiesongs, die qua stijl niet heel erg veel verwijderd zijn van landgenote Courtney Barnett. Met Cold Caller borduurt ze voort op dit patroon. Helaas is de nieuwe single geen voorbode van een tweede album, maar een geïnspireerd tussendoortje dat ze opnam tijdens een kraambezoek aan haar zus op Nieuw Zeeland.

Ten Tonnes – Cracks Between

Ten Tonnes klinkt als een bandnaam, maar is het alias van Ethan Barnett een 21-jarige rocker uit Hertford. Crack Between -de derde single van Ten Tonnes– is een stevige door gitaren aangedreven rocksong door Ethan gezongen met een stem die sterk doet denken aan die van Phil Lynott van het onvolprezen Thin Lizzy. Ook ouder werk is veelal uptempo en rijk aan gitaren.

Ethan is het jongere broertje is van George Ezra, maar muzikaal zijn ze dus nauwelijks verwant. Waar George de volwassen singer-songwriter uithangt, is Ethan het opstandige broertje. Producer van Cracks Between is Hug White, tot voor kort gitarist van The Maccabees. Ten Tonnes zou een goede act zijn voor Eurosonic en/of London Calling. Dunkt ons.

William Patrick Corgan – Aeronaut

William Patrick -we kennen hem als Billy- Corgan heeft 12 jaar na zijn eerste een nieuw soloalbum uitgebracht. Uit het feit dat Aeronaut is verschenen onder de naam die in zijn geboorteacte staat en niet als Billy mogen we afleiden dat de voormalige voorman van Smashing Pumpkins aan een nieuw hoofdstuk wil beginnen. Niet onverstandig, want hij heeft zijn erfenis op diverse manieren verkloot, maar laten we eerst even duidelijk stellen dat er in de jaren negentig weinig rockbands beter waren dan de Pumpkins.

In de 21ste eeuw ging er echter iets fout: personele problemen, relationele problemen, psychische problemen, halfslachtige pogingen om verder te gaan met lookalikes i.p.v. de oorspronkelijke bandleden, een mislukte tweede band (Zwan), een geflopt soloalbum, reactionaire politieke opvattingen. Het was één grote puinhoop. En dan hebben we het nog geen eens gehad over zijn vervreemdende  en branchevreemde nevenactiviteiten als zijn voorzitterschap van de Amerikaanse worstelfederatie.

Er is zijn dus genoeg redenen om meneer Corgan af te schrijven. Maar toch. Saai is het zelden met Billy. Zelf heeft hij nog het meest last van zijn capriolen.

Dat hij wel wat kan staat ook buiten kijf. Zijn nieuwe soloalbum telt een aantal momenten waarop je wordt herinnerd aan de man die zijn stempel drukte op de alternatieve rockscene van de 90’s. Niet dat de songs van Aeronaut veel weg hebben van zijn werk met de Pumpkins. Billy speelt alle instrumenten zelf, voornamelijk piano en akoestische gitaar. Dochter Siera Swan doet wat achtergrondvocalen en op één nummer is James Iha te horen. Billy produceerde het spaarzame album samen met een ander figuur, die medebepalend was voor het muziekklimaat in de jaren 90, Rick Rubin.