Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Habits van de Britse hardrock/popmetalband Marmozets. In januari 2018 verschijnt het tweede album Knowing What You Know Now en daarvan is Habits de tweede single.
Habits van Marmozets hoor je natuurlijk op Pinguin On The Rocks!
Voor hun tweede gezamenlijke single hebben Kurt & Courtney gekozen voor het rustig voortkabbelende Continental Breakfast, een song die het best tot zijn recht komt zittend aan een kampvuur terwijl de zon langzaam in de zee zinkt. Een schommelstoel op een veranda is ook goed.
Hun half gezongen half gesproken zangstijl maakt duidelijk hoe groot de invloed Lou Reed is op het zogenaamde slacker-genre, een stijl die ooit is geïntroduceerd door Pavement en dankzij eigentijdse beoefenaars als Mac Demarco en Courtney weer behoorlijk populair is geworden. Lange lappen tekst worden rustig gedeclameerd -niet volgens de regels van de zang of vertelkunst- maar wel duidelijk verstaanbaar en -als je door de laconieke toon heen luistert- behoorlijk meeslepend. Continental Breakfast is een van de 9 muzikale conversaties van Courtney & Kurt, die te samen het album Lotta See Lice vormen.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Het zou je maar gebeuren als grote fan van Bon Iver. Als verrassing een privéconcert van Justin Vernon.
Als twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen. Aan dit Oudhollandse spreekwoord moesten we denken bij het horen van de nieuwe single van DMA’s. Net als de voorgangers doet ook Dawning weer sterk aan Oasis denken.
Zo lang de gebroeders Gallagher in de clinch liggen en allebei aardige maar geen geweldige platen maken, gaat DMA’s er met de buit vandoor. Overigens heeft Liam gezegd dat hij DMA’s wel kan waarderen. Dat mag in de krant, want normaliter heeft de jongste Gallagher-broer voor niemand een goed woord over. Dawning is de eerste single van het tweede album van de Australiërs. Aan het vooralsnog titelloze album wordt momenteel de laatste hand gelegd.
A Perfect Circle heeft een nieuwe single uit: The Doomed. De track is het eerste nieuwe geluid in vier jaar tijd van de band rond Tool-zanger Maynard James Keenan. The Doomed is een krachtig, veelbelovend nummer, dat verschijnt op het nieuwe album, dat in 2018 moet verschijnen. Het wordt de eerste langspeler van de band sinds 2004, toen APC met coveralbum Emotive op de proppen kwam. Een jaar eerder verscheen het briljante Thirteenth Step.
Maynard James Keenan ‘onderzoekt’ met The Doomed een wereld waar zondaars verheven worden en het goede opzij wordt gezet.
“Doomed are the meek. Doomed are the merciful. For the word is now death. And the word is now without light.”
Het nummer leunt op een timmerende drumbeat en is zwanger van de prachtige pathos en dramatiek die we van Keenan kennen. In een statement wordt de song geduid door Keenan: “In light of this current difficult and polarized social, spiritual and political climate, we artist types need to open our big mouths and share the light a little louder.”
A Perfect Circle sloot onlangs een nieuwe platendeal af met BMG en werkt tussen alle bedrijven door druk aan het nieuwe album, dat wordt geproduceerd door Dave Sardy (o.a. Slayer, Helmet, SOAD, Soulwax, Spoon, RATM).
A Perfect Circle maakt zich op voor een Noord-Amerikaanse tournee, die 21 oktober wordt afgetrapt met een set op het Aftershock Festival in Sacramento, Californië.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de zoetsappige nieuwe single It’s A Shame van de schattige Zweedse folkzusjes van First Aid Kit. Het duo stond afgelopen zomer nog op Lowlands, nu laten ze het eerste werk horen van het aankomende vierde album. Het derde album Stay Gold was een enorm succes met daarop de ex-IJsbreker My Silver Lining.
Het zijn spannende tijden voor Klangstof. Lukt het de band het internationale momentum vast te houden of gaan de grenzen weer op slot? Nederlandse dance-acts scoren wereldwijd, Nederlandse pop en rockbands komen meestal niet veel verder dan hun eigen territorium met -als ze mazzel hebben- een buurland erbij. Klangstof brak echter alle wetten en verwachtingen door met hun eerste singles en debuutalbum een internationaal publiek aan zich te binden. Met name in van oudsher onneembare bastions als de VS en de UK vielen Koen & co met de neus in de boter.
Helaas gaan logica en popmuziek gaan zelden samen, dus het is altijd maar afwachten hoe het verder gaat. Aan Everest zal het niet liggen. De nieuwe single van Klangstof sluit goed aan bij de sound, die de band dus wereldberoemd maakte, maar laat ook progressie horen. Everest is een luxe liedje met een relaxed tempo, dat net al de verzorgde zang wel aan midperiode Pink Floyd doet denken. Zelf noemt bandbaas Koen de Wardt de jaren tachtig als inspiratiebron.
Aan een Britse interviewer vertelde Koen onlangs dat hij na een jarenlange aversie ontdekte dat bands als Tears For Fears en Talk Talk toch eigenlijk best wel goed zijn. Het leek hem een zijn muzikale maten leuk om eens iets in die richting te proberen. Dat werd dus Everest. Wat begon als een soort stijloefening ontwikkelde zich tot een sfeervolle down tempo track, die zo goed uitpakte dat hij is bevorderd tot titeltrack van de nieuwe EP. Releasedatum 3 november.
LIVEDATA 16/11 Muziekgieterij, Maastricht 17/11 Paard Van Troje, Den Haag 18/11 Luxor Live, Arnhem 07/12 Vera, Groningen 08/12 013, Tilburg 30/12 Paradiso, Amsterdam
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag een beetje herrie met shockrocker Marilyn Manson. Zijn nieuwe album Heaven Upside Down en daarvan heeft de single SAY10 een lugubere clip, met Johnny Depp in de hoofdrol.
De cd Heaven Upside Down kan je hier winnen!
LIVEDATA 28/11 Klokgebouw, Eindhoven 2/12 Vorst Nationaal, Brussel
Dat Django Django zo succesvol is, is eigenlijk best bijzonder. Het Britse kwartet maakt namelijk behoorlijk nerveuze muziek, barokke song met gejaagde tempo’s en cryptische teksten gestoken in een artistiek-jasje van pop en electro. Voor de nieuwkomers; dubbel D klinkt als Talking Heads meets Kraftwerk, maar dan met humor. En van deze tijd.
Fans zullen zich verkneuteren, de rest zal misschien wat meer tijd nodig hebben om de nieuwe single van de Django‘s te waarderen, want doorsnee is hij zeker niet. Hoewel. Toen Django Django zes jaar geleden debuteerde, klonk de band als geen ander. Inmiddels zijn er wel een paar soortgenoten; Everything Everything bijvoorbeeld en Teleman of Metronomy.
Tic Tac Toe, zoals de Engelsen het spelletje boter kaas en eieren (kruisje en nulletje) noemen, doet dienst als voorproefje van het derde Django album dat eind januari 2018 gaat verschijnen onder de titel Marble Skies.
Zestig jaar Hoeke-muziek krijgt dit jaar een waardige herdenking. Bluesrockgitarist Ruben Hoeke en zijn drummende broer Eric komen met een familiealbum met in de hoofdrol hun vader. Blues- en jazzpianist Rob Hoeke overleed in 1999. Hij zat sinds 1957 in de muziekwereld. Ruben Hoeke debuteerde in 1992. Hij viert zijn kwarteeuw met een uitgebreide tournee van zijn Ruben Hoeke Band.
Tekst Popmagazine Heaven | Marcel Haerkens
Maar eerst dat familiealbum, met teruggevonden songs in plaats van foto’s. Als aankomend gitarist speelde tiener Ruben Hoeke live met de band van zijn vader. “Tussen 1992 en 1999, het jaar dat hij overleed, nam mijn vader thuis altijd op met een floppy diskrecorder. Liedjes, melodietjes, losse flarden van ideeën. Die floppy’s lagen tot voor kort bij mijn moeder Lucie thuis op de piano. Mijn vader zei wel eens dat het misschien leuk zou zijn als Eric en ik er iets mee zouden doen. Maar toen hij overleed, heeft het zo’n slordige tien jaar geduurd voor ik überhaupt naar zijn muziek kon luisteren zonder geëmotioneerd te raken. Dat was soms best vervelend. Speel je met je band ergens in een feesttent, vindt zo’n diskjockey het leuk in de pauze een plaatje van je vader te draaien. Allemaal goed bedoeld hoor, maar ik vond dat vreselijk.”
Het moment kwam dat de broers de floppy’s met hun vaders erfenis beluisterden, zo’n 130 tracks. “Ik heb met veel boogiewoogie- en bluespianisten gespeeld, en ik ben bevooroordeeld, maar dit is qua techniek en swing van zo’n uitzonderlijke klasse, met niets te vergelijken.”
Ze besloten hun vaders ideetjes en probeersels uit te werken. “Eric is er overheen gaan drummen, ik speelde bas en heb nog wat gitaarpartijen toegevoegd. Het is echt een familieding geworden. Op de openingstrack Cruising With My Kids hoor je alle kinderen en kleinkinderen meeklappen. Het klinkt echt alsof we met z’n allen in de studio samen staan te spelen – met onze vader. Wonderlijk.” De familieplaat Hoeke Legacy komt uit in december, op cd en elpee. “De officiële nieuwe plaat van Rob Hoeke waarop hij nog een keer laat horen waarom hij toch echt de beste was. Ik ben er trots op.”
Facelift
Ruben Hoek gaf zijn eerste concert op 10 december 1992. Hij was zestien. Een kwart eeuw later geeft hij met zijn band ruim dertig jubileumconcerten. Hij maakt ook nog deel uit van de band waarmee Jan Akkerman ter ere van zijn 70e verjaardag het land doorkruist. Genoeg te doen.
Die Ruben Hoeke Band is stevig gefacelift. Tien jaar lang was zanger Frank van Pardo Ruben Hoeke’s artistieke sparringpartner. Drie jaar geleden leidde creatieve impasse tot een breuk. Geen sprake van animositeit, verzekert Hoeke, maar: “De koek was op, tot de laatste kruimel.” Zijn troupe telt nu broer Eric, drums, Mike Kamp, bas, en zanger/tekstschrijver Lucas Pruim. Diens komst is van invloed geweest op de muzikale koerswijziging. “Frank zat voornamelijk in de blueshoek en daarom zijn we lang geafficheerd als pure bluesgroep. Maar in mijn platencollectie staat veel meer dan blues en ik houd van stijlen mixen. Lucas is een enorm goede zanger, kan alle genres aan en komt steeds met nieuwe ideeën. Zelfs als ik aanvoel dat een liedje van mezelf niks wordt, kan hij het zo’n draai geven dat het aan alle kanten klopt. Bovendien schrijft hij heel spitsvondige teksten. Het werkt als een speer.”
Sonic Revolver klinkt inderdaad anders en gevarieerder dan de drie voorgaande albums. Hammondspeler Niels Schutten en saxofonist Wiek Vermeulen vervullen een bescheiden rol binnen de verzameling songs met naast de vertrouwde bluesy seventiesrock en Hoeke’s indrukwekkende soli ruimte voor voorzichtige progrockinvloeden en experimentele invalshoeken, soul, jazzy loopjes, stevige boogie en vooral veel gretig spelplezier.
Dat was precies wat Hoeke zocht. “In teamverband werken en me laten verrassen door de andere bandleden. Dat ik met de muziek die ik in mijn hoofd heb alle kanten uitkan zonder alleen de kar te moeten trekken. En we hebben onderweg naar optredens weer veel plezier. Dat is ook wel eens anders geweest. Ik ben bandleider en bandlijder, net als mijn vader.”
LIVEDATA 22/10 Podium Gigant, Apeldoorn 27/10 Podium Victorie, Alkmaar 28/10 The Bounty, Breskens 05/11 Muziekcentrum De Bosuil, Weert 17/11 Poppodium de Peppel, Zeist 25/11 Podium de Vorstin, Hilversum 01/12 Groene Engel, Oss 03/12 Neushoorn, Leeuwarden 08/12 ’t Beest, Goes 09/12 Café De Gevangenpoort, Edam 10/12 Zaantheater, Zaandam 16/12 Het Podium, Hoogeveen 17/12 Muziekgieterij, Maastricht
—
In Heaven #6 van 2017 interviews met onder meer Ane Brun, The Cactus Blossoms, Henk Hofstede, JW Roy, Jonny Lang, Ibeyi, Ruben Hoeke en Amadou & Mariam.
In de rubriek ‘Onder de loep’ aandacht voor The Velvet Underground & Nico. Vaderlandse muzikanten onder wie Carol van Dyk (Bettie Serveert) en Henk Koorn (Hallo Venray) vieren de 50e verjaardag van ‘de plaat met de banaan’ met een heuse tribute-tour.
In de recensierubriek met meer dan 100 recensies, nieuwe albums van o.a. Algiers, The War On Drugs, Lunatic Soul, Jen Cloher, Motorpsycho, Living Colour, Tricky, Hiss Golden Messenger, Son Little en véél meer.
Dit nummer niet missen? Neem een abonnement en profiteer van de aanbieding: 1 jaar Heaven van € 33,40,- voor slechts € 22,50,-! Een abonnement neem je hier: www.popmagazineheaven.nl/actie-abonnement.
