Tag: Soulwax

Bloedheet Pinkpop 2026 ziet hoofdrollen voor Soulwax, The Cure en Foo Fighters

Pinkpop 2026 gaat de boeken in als misschien wel de warmste editie in de geschiedenis. Waar we tijdens Best Kept Secret, een weekeinde eerder, nog bezoekers ontwaarden in winterjas greep de bikini de hoofdrol in Landgraaf. Drie dagen klotsende oksels en zwetende billen.
Tekst en foto’s: Pieter Visscher

De vrijdag krijgt kleur op de wangen met de gitaarsongs van The Vaccines, de fraaie folk van Kingfishr en het andermaal overtuigende dameskwartet The Beaches. Wat blijft Jordan Miller toch een sublieme zangeres en wat een speelsheid en intimiteit andermaal op het podium. In de schaduw van de tent sta je als god in Frankrijk. Die bries! Teddy Swims geeft met Jump van Van Halen een Nederlands tintje aan de show van de Amerikaan, die veel minder vaak naar de bakker gaat dan naar de tattooshop. Het is om 20.55 uur op de vrijdagavond nog veel te warm om te springen, maar een enkeling waagt zich eraan. De band van Teddy Swims speelt een vlekkeloze coverversie, die een afwisseling betekent binnen het repertoire van het gezelschap, dat de handen van het publiek extra stevig op elkaar krijgt. We horen een formatie waar nogal wat talent in schuilt en zanger Jaten Collin Dimsdale beschikt over een van de mooiste soulstemmen in het circuit. Zieltjeswinnaar op de wei in Landgraaf, waar Dimsdale met zijn gouden microfoon de show weet te stelen. Dat betekent raakvlakken met Lee Towers. Wie had daar op gerekend? Dimsdale verlaat het podium op een driewieler (!). Dit gaat de boeken in, denk je dan.

Zo verdient het optreden van headliner Twenty One Pilots ook complimenten. Prima show en je verbaast je dan toch steevast over het grote aantal hits van de Amerikanen, die zien dat in de voorste rijen elke tekst woordelijk meegebruld wordt. Is het aantal Linkin Park-T-shirts dat we vrijdag spotten toeval? Geestverwanten zijn ze. Een cover van Seven Nation Army wordt op een van de schermen aangekondigd door de meester zelf: Jack White. Twenty One Pilots is een terechte headliner, voor wie daar nog aan twijfelde. 
Zaterdag
Jehnny Beth, in gitzwarte jurk en op naaldhakken is de onbetwiste rockgodin van Pinkpop 2026. Het is 43 graden in de tent maar mevrouw Beth besluit zich op te gaan drukken op het podium. Een fan uit het publiek maakt duidelijk dat ze daar nog veel beter in bedreven is en de sportschooldame gooit er zelfs een push-up of veertig uit, aangemoedigd door een fanatieke drummer. Zagen we dit eerder op een festival? Unieke beelden. Beths rauwe punkrockshow mag er weer zijn. Net zo intensief als tijdens Grauzone eerder dit jaar in rockstad Den Haag. De Française, ook bekend als frontvrouw van postpunkband Savages, was in de zomer van 2023 de speciale openingsact tijdens de Europese stadiontournee van Depeche Mode. Dat was wat, zij als diehard fan van de band. Beth is in de finale van haar optreden te vinden tussen pogoënd publiek. Al zingend! Nog vragen? Jehnny Beth verplettert Pinkpop.
“Ik dacht dat dit vanavond wat geluk moest brengen. Het lijkt te werken”, aldus Tom Smith van Editors (foto) gekleed in het Oranjeshirt waarin het Nederlands elftal in 1988 Europees kampioen werd. Nederland leidt met 2-0 tegen Zweden als Smit het zegt. Onduidelijk waarom de zanger er een leren jasje over draagt. Want het is blafheet in Zuid-Limburg. Smith heeft zelfs handschoenen aan. Het zijn verwarrende tijden. Editors niettemin maakt een gedreven indruk op het hoofdpodium, waar IDLES op het podium aan de overkant net is afgesloten. Vol in de zon stonden ze. Gitarist Mark Bowen (afgestudeerd tandarts trouwens) weer even het publiek en Joe Talbot is altijd woedend. “Fuck fascists!” Tja, wie krijgt er niet van langs? Je zou die woede routineus kunnen noemen, maar dit is nou eenmaal de handelswijze van de Engelsen, die nog nooit een onvoldoende scoorden tijdens een optreden. We noteren een 8,3.
Soulwax (foto) zien we in de tent, waar we eerder zaterdagmiddag hun landgenoten van The Haunted Youth zagen schitteren. Over schatplichtigheid aan The Cure gesproken. Geweldig wat een groei THY als band heeft doorgemaakt. Veel werk van het laatste album Boys Cry Too, dat niet voor niets geweldige kritieken ontvangt en vaak voorbij komt op het indiestation van Pinguin Radio. Zo heeft Soulwax ook een enorme groei doorgemaakt, maar wel door een andere afslag te nemen. Een stijlbreuk min of meer. Van rock, met elektronische accenten, naar een formatie met percussie in de hoofdrol (drie drummers) en nog veel meer elektronica waardoor er slechts één optie is. Dansen! Het is een deinende massa die de 5-1 tijdens Oranje-Zweden even meepikt op de grote schermen en waarneemt dat we te maken hebben met een van de meest onderscheidende formaties wereldwijd. ALLE SYSTEMEN LIEGEN zien we in kapitalen voorbij komen op de schermen naast de band. Wat een lied, wat een kracht, wat een betovering. Soulwax had gewoon een headliner kunnen zijn. Dit is wereldklasse. Hoe vaak kunnen de broertjes Dewaele zichzelf uitvinden. Niet vaak genoeg. Op Pinkpop zien we de perfectste formule. Betovering, pure betovering.
Dan The Cure. Tijdens het minutenlange intro van openingsnummer Alone stiefelt Robert Smith over het podium. In gedachten. Een kleine glimlach zo nu en dan. Hij geeft zijn ogen goed de kost, bespiedt de massa. Het zijn fascinerende beelden van een man van 67. Weer flink in de make-up en het kapsel in modelletje föhnverwoesting. In het publiek een toeschouwer met een verweerd T-shirt van de tournee van The Cure in 1986. De band stond dat jaar voor het eerst op Pinkpop. Het is verrassend om te zien dat er nog altijd geen sleet zit op de Engelse topformatie. Het woord nadagen lijkt nog altijd héél ver weg. We zien Smith volop genieten. De band is mooi en onverslijtbaar en strooit met hits. Klonk A Forest ooit zó heerlijk? Genot in optima forma op een Pinkpopzaterdag die overloopt van geluksmomenten. Want wat was Franz Ferdinand ook ouderwets op dreef. Maar terug naar The Cure. Honing voor de ziel op een superzwoele zaterdagavond. Bedwelmend en zaligmakend. Zo ziet een perfecte rockshow er dus uit. 
Zondag
Hoewel Harry McVeigh niet al te stemvast is krijgt de zondagmiddag extra kleur op de wangen met White Lies (foto) dat Landgraaf niet voor de eerste maal visiteert. Eerder op de middag zien we My Baby al schitteren op het hoofdpodium, waar Catho van Dijk haar mooiste jurk heeft aangetrokken. White Lies levert een goede, degelijke rockshow af, waarin veel hits de revue passeren. Het is andermaal stikheet. De meeste bezoekers zijn met de dag minder textiel gaan dragen. De bikini is populairder dan ooit op de wei. White Lies is Bigger Than Us en dat laten ze ook horen. Wat een hit(te)! Laten we samen oud worden en tegelijkertijd sterven. Ja schat, laat het zo zijn. Het onverwoestbare To Lose My Life inderdaad, dat een van de allerlekkerste meebrulsongs is die ooit zijn geschreven. 
We zien de heupwiegende Jade met haar stevig elektrodisco in ultraklein broekje en schakelen over naar de lichtvoetige huppelpop van Royel Otis op het hoofdpodium. Covertje van Sophie Ellis Baxter; het past allemaal prima binnen het stramien. Het blijft ondertussen bloedheet in Landgraaf en zo goed als windstil. KWF deelt zonnebrandcrème uit. Dat is sympathiek en hoognodig. Wie niet smeert gaat rap voor de bijl. Tom Morello, voormalig gitarist van Rage Against The Machine, krijgt de tent propvol en stelt geen moment teleur, met veel werk van RATM en ook van Audioslave en Bruce Springsteen. Zijn 15-jarige zoon zit ook in de band van pa. Prachtig om te zien. Morello strooit met politieke pamfletten en laat zijn gitaar ouderwets vlammen. Fraai eerbetoon aan Chris Cornell ook.  
Bij zangeres Rhian Teasdale van Wet Leg staat op de linkerzijde van haar bikini father geschreven en op de rechterborst son. Het goudkleurige bikinibroekje mag er ook zijn. We zien een aantal fraaie tatoeages op het lichaam van Teasdale. Sex sells moet ze hebben gedacht –  een ware gedaanteverwisseling – en zo is het natuurlijk ook. Zo doet de show lichtjes denken aan die van Zara Larsson, met danseressen geselecteerd op hun spectaculaire achterwerk, terwijl beide acts muzikaal werkelijk mijlenver bij elkaar vandaan liggen. Wet Legs indierock valt andermaal erg goed in de smaak na het succes in 2023 en dat het oog ook wat krijgt maakt het plaatje compleet. Tijdens het superliedje Chaise Lounge wordt er volop gedanst. “Do you think I’m sexy? Do you want to fuck me?”, horen we in Mangetout, terwijl Teasdale bijzónder uitdagend over het podium kruipt in haar bikini. Voor wie het nog niet té heet vond in Zuid-Limburg? Heus, dit laat niemand onberoerd. 
Jane’s Addictions Just Because is te horen voordat Yungblud het hoofdpodium bestijgt. De Brit stond al eens op het podium met Dave Navarro en is fan van de Amerikaanse band. Yungbluds poppunk gaat erin als koek. “I wanna see your fucking hands! Now everybody goes crazy!” Er wordt gehoor aan gegeven. “How crazy are you motherfuckers?” Misschien wel een beetje gestoord ja, want als de man vraagt ​​om te springen, wordt daar massaal gehoor aan gegeven. Het is om tien voor acht nog steeds een graad of dertig. Smeren en hydrateren blijft het devies. We hebben 179 keer het woord motherfucker afgevinkt bij Yungblud. Geen pr, naar verluidt. Yungblud heeft tijdens de show Jim uit Hoorn op het podium gesleept. Die hangt een gitaar om z’n nek en speelt een vlekkeloos Fleabag (Nobody Loves Me). Episch!
Fatdog erachteraan, in de tent. Ouderwetse dolle boel met misschien wel de energiekste band van het moment. De vonk slaat traditioneel over op het publiek, dat de laatste restjes energie laat verdwijnen en danst op allerlei manieren. Knotsgekke taferelen. Daar kan Oeteldonk een punt aan zuigen. Fatdog zorgt met afstand voor het grootste gekkenhuis op Pinkpop 2026. Chaotische, zeer opzwepende elektropunk met saxofoongeweld. Een superformule. 
En dan Foo Fighters nog (foto). De Amerikanen zetten een rockshow neer die we kennen, waarin we geen zwakke momenten kunnen ontdekken. Geen fratsen, geen circus, alleen veel rode rook, vóór de show. This Is A Call van het titelloze debuutalbum van 31 jaar terug horen we. Sterkste album nog altijd van Grohl, qua klasse van de liedjes. Mooi ook de cover van Motõrheads Ace Of Spades. In gedachten zie je Lemmy glimlachen. Rockbeest Grohl en consorten sluiten af ​​met het meesterlijke Everlong en iedereen ziet dat het goed is. Pinkpop 2026 is door de hitte een energieslurpend festival geworden, maar wát hebben we er een muzikale energie voor teruggekregen.

En zie hieronder het sfeerverslag van fotograaf Serge Hasperhoven:


Soulwax – Gimme Reason

In het pre-discotijdperk was er geen verschil tussen radio en clubmuziek. Als een song maar een beat had werd er op gedanst. Tegenwoordig zijn het compleet gescheiden werelden. Met heel af en toe een uitzondering; een radiovriendelijke clubsong (of vice versa).

Gimme Reason van Soulwax is zo’n uitzonderlijk nummer, dat dag en nachtlicht kan verdragen. Met zijn speelduur van ruim zes minuten zal het origineel te lang zijn voor de meeste radiostations, maar voor hen hebben de Vlaamse De Wael broers een knip gemaakt. Wij gaan uiteraard voor de hele enchilada. Gimme Reason is met al zijn heerlijk piepjes en bliepjes en sfeervolle zang een meer dan uitstekende wegbereider voor het nieuwe album van Soulwax. All Systems Lying komt uit op 17 oktober. Precies 3 maanden later staat Soulwax in de AFAS.

Lowlands 2024 festival dat wint aan diversiteit

De muzikale diversiteit is wat aan het toenemen op Nederlands bijzonderste festival, Lowlands, dat toch weer weet te verrassen en waar de sfeer andermaal uitmuntend is te noemen. Wat ook opvalt is de toename van het aantal wat oudere bezoekers. Op een enkele bui na op de vrijdag zijn de weersomstandigheden subliem te noemen. Zaterdag misschien iets te warm, zondag spectaculair lekker. Lowlands kunnen we inlijsten. Een vlekkeloos feest. Vrede, liefde en harmonie. Een ideale wereld zien we, voelen we, leven we, met zo´n 65.000 muziekliefhebbers. Was het maar het hele jaar Lowlands. 

Tekst: Pieter Visscher, foto’s: Serge Hasperhoven (Soulwax) en Peter van Heun (avond)

De vrijdag start goed met de enthousiaste Miles Kane in de Bravo. De Brit die we wel vaker zagen. Hij kent het terrein inmiddels op z’n duimpje. Door de jaren heen was ie er met The Rascals, solo en met The Last Shadow Puppets. Kane is goed bij stem, heeft er zin in en zijn gitaarrock wordt goed begrepen door zijn gehoor. Kae Tempest, de woordkunstenares, pakt de India in met haar sound, die met de jaren wat muzikaler is geworden, wat diverser. Een mooie stap van de sterkste spokenwordartiest die rondloopt op onze planeet. Prins S. en de Geit uit rockcity Den Haag stonden al eens in de X-ray en zijn nu verhuisd naar de grote Heineken. De bijzonder dansbare Nederlandstalige elektro van het trio wordt gevreten door de massa, die het lijkt te slikken dat zanger Scott Beekhuizen zich vreselijk vergaloppeert met de afgrijselijke autotune, die behoorlijk wat afbreuk doet aan het optreden. Beekhuizen heeft een uitstekende stem, maar verneukt die volledig. Het advies luidt: nooit meer doen. Vanaf een uur of acht is het achter elkaar dansen, met Peggy Gou, de Zuid-Koreaanse, die al jarenlang in Europa resideert. De mix van poppy geluiden en een diversiteit aan houseklanken valt in de Alpha prima in de smaak. Verre van subliem, maar wel voldoende. Skrillex doet zijn ding in de Bravo. Wát een bas. Vernietigend hard. Dat is anders dan bij Justice, dat invalt voor Queens Of The Stone Age. Het wegvallen van de Amerikanen (Josh Homme moet onder het mes) is een hard gelag voor het festival. Lowlands kiest niet voor een andere rockband. Justice moet het vooral hebben van de spectaculaire lichtshow. Gaspard Augé en Xavier de Rosnay staan en profile op het podium en loeren naar elkaars knoppen en toetsen. Ze werken zich niet in het zweet, maar laten vooral de computer zijn werk doen. We gaan de nacht in, met nog veel meer dance.

Spinvis staat op de vroege zaterdagmiddag in de Bravo. De hele bups mooi in het rood, op een podium dat volstaat met paspoppen. Groot scherm achter de band, met allerhande kunstzinnige visuals. Dansende poezen. Die kun je niet genoeg zien. Clevere opener van de dag. Lowlanders wrijven nog wat slaap uit de ogen, staan met bakken koffie in de hand, terwijl de alcohol toch ook al weer goed verkoopt. Van cocktails (populair) tot oer-Hollands bier. Vol met al die gezonde granen, waaronder mout en hop. En gerst, natuurlijk. “I heard that lunchtime on saturday is the best time to be at Lowlands.” The Streets-zanger/rapper Mike Skinner oogt gedreven op het podium van de Heineken. Dat was weleens anders. Fris. “Let’s push things forward”, zingt-ie en dat gebeurt dan ook. Paar kilo erbij voor Skinner, vergeleken met de laatste keer dat we ‘m zagen in Biddinghuizen.
ILA is het band van de 25-jarige Belgische singer-songwriter Ilayda Cicek. Ze heeft een rockstrot vanjewelste en laat die goed horen in de gezellig volle Lima. Onvervalste, oversneden rock-‘n-roll met veel kracht, die op Lowlands wat spaarzamer leek te worden de laatste jaren, maar weer aan terrein wint, gelukkig. Dit soort bands heeft een urgentie die we zo nodig hebben in tijden van autotune en andere neppe middelen die het gebrek aan talent van velen dienen te verdoezelen. Rachel en haar drie bandleden zouden niet misstaan hebben in de Alpha, voor een extra stukje variatie. Kan geen kwaad in de toekomst. Komen, zien en overwinnen voor de formatie uit Genk.

Het Britse Sugababes is aan een comeback bezig is. Die ze ook naar Lowlands brengt. ‘In’ de Alpha, de laatste jaren een enorme carport, in plaats van een tent. Dat is met buitengewoon prettige, zonnige omstandigheden helemaal niet zo beroerd. Sugababes klinkt lekker, onder zo’n strakblauwe hemel. It’s a one way ticket to a mad man’s situation. Eigenlijk best een lekkere eend in de bijt. Goeie band, vocaal vlekkeloos. Óngelooflijk druk in en rond de Alpha. Ook wat dat betreft een schot in de roos. Gary Numan zal ook trots zijn.
Door al die drukte is het misschien wat minder vol bij Bar Italia in de X-ray. Fijn, onderscheidend vijftal uit Londen dat inmiddels vier prima albums heeft afgeleverd. Met eigenzinnige indierockmuziek. Sonic Youth als voornaamste inspiratiebron. Het knalt en giert. Het rockt en tiert. Meer, Lowlands, méér!

Zonder oordoppen kun je afscheid nemen van je trommelvliezen. Het geluid tijdens Soulwax (foto) is verzengend hard in de Bravo. Waar we een soort Slagerij van Kampen-achtige opstelling zien, met drie drummers, hoog opgesteld. En dan drumt David Dewaele zelf ook nog mee af en toe. Er is ook een zangeres van de partij. Van het oude Soulwax, in een vrij traditionele bandopstelling, is niets meer over. Het geluid leunt meer dan ooit op de elektronica, die zelfs het drumspektakel naar de achtergrond verdringt. De accenten zijn volledig verschoven naar de dance, terwijl het toch ook wel weer knalt. De kwaliteit druipt er nog altijd vanaf, dat zonder meer. Maar wie op bekend werk zit te wachten verlaat verbouwereerd de tent. NY Excuse, van twintig jaar geleden is het enige bekende nummer. Much against everyone’s advice, zou je kunnen zeggen.

Na een niet al te opwindende rockshow van Inhaler in de Alpha zien we een deejayset van Overmono in de Heineken. Twee mannen uit Wales achter knoppen, prima visuals en een lichtshow waar we wel wat mee kunnen. Volle bak. Ook buiten de tent wordt enthousiast gedanst. Het Engelse Fat Dog is inmiddels veel te groot voor de X-ray, die uitpuilt. Vorig weekeinde al een heerlijke smaakmaker op Haldern Pop in Duitsland en ze flikken het opnieuw. Van voor naar achter en van links naar rechts, ook buiten de X-ray, één grote dansende, feestende meute. Een mix van ontelbare invloeden, een gierende saxofoon, veel knallende elektronica. Volgend jaar in de Alpha? Doen! Doen! Doen!

Confidence Man is een van de eerste acts van de zondagmiddag. In de Bravo. Helemaal uit Australië. Dat is 24 uur vliegen joh. Voor wat? Het is de ultieme leegte. Deejay met zwarte lampenkap over z’n kop. Incognito. Twee mediocre dansers, die ook wat zingen (playback, geregeld). Een man en een vrouw. Alexandra Radius zou huilen als ze de artisticiteit van de pasjes had moeten beoordelen. Van Confidence Man gaan we zeer waarschijnlijk nooit meer iets horen. Op Lowlands althans. Snél vergeten.
Nee, dan Air. Op Lowlands, waar een uitspraak als “Was echt fucking chill”, gevleugeld is. Het is het Franse duo dat het vrij sterke Moon Safari afleverde in de jaren 90 en dat album integraal afspeelt in de Alpha. De publieke belangstelling is gek genoeg niet overweldigend. Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel hebben een drummer meegenomen en de nummers zijn wat meer uitgesponnen. Fraaie podiumaankleding met veel wittinten. Jammer dat de vocalen van het machtige, gevoelige All I Need achterwege blijven. De angel is er dan vollédig uit. Zangeres Beth Hirsch is vast een weekend weg met de familie. Had haar uit de computer laten komen. Was geen probleem geweest. Godin, die in de loop der jaren steeds meer op George Harrison is gaan lijken, gooit er uiteindelijk veel te vaak een tranentrekkend stuk autotune in. We proberen het een keer door de vingers te zien, hetgeen mislukt. Al moet je eerlijk zijn en is die verdomde stemvervormer ook op Moon Safari al een soort luis in de pels van het – bij vlagen – kleine meesterwerkje.

Eerder deze middag zien we ZEP (Zep Barnasconi) in de X-ray, die losgaat op het drumgeweld en elektronica van de aan het conservatorium afgestudeerde Brabander. Wat een talent! Wát een ontdekking! ZEP trekt inmiddels door heel Europa.

Er wordt flink gepogood en gecrowdsurft tijdens IDLES in de Alpha. Moshpitjes te over. “Thank you for having us. Holland is a fucking beautiful country!” Joe Talbot is niet vies van wat platitudes, maar kraakt bovendien de nodige persoonlijke noten. Over zijn overleden moeder bijvoorbeeld. Dood door te veel alcohol. Terwijl het op Lowlands opvallend is hoe jongeren weer massaal roken en vapen. Overal ligt die plastic chemicaliënrotzooi op de grond. Het dreigen extreem drukke jaren te worden voor oncologen, cardiologen en longchirurgen de komende decennia. Hate To Say I Told You So zouden zij van
The Hives zeggen. IDLES is een band die een boodschap links of rechts nooit ook uit de weg gaat. Uitgesproken. Soms tot vervelens toe, dat dan weer wel. We weten best dat het een kutwereld is momenteel. Laat de muziek maar spreken. Moraal genoeg. De postpunk van de Britten is vernietigend als vanouds. IDLES heeft eigenlijk alles wat je wil zien in een rockband. Beweeglijke bandleden. Plezier. Veel interactie met het publiek. Bezetenheid. Passie. Rock-‘n-roll.

In de India zien we de prettige verrassing Teezo Touchdown. Rapper, die ook zingt en makkelijk babbelt tussen de nummers door. Interessante mix van r&b, pop en zelfs wat invloeden uit de punk. De bas trekt door je hele lichaam. Oordoppen noodzakelijk.

Róisín Murphy, de diva, met goochelaarshoed, staat in de gezellig volle Bravo. Mooie band meegenomen. Veel elektronica, uiteraard. Overpowered is een van de knallers. Murphy blijft een graag geziene gast in Biddinghuizen. Met Moloko was ze al van de partij. Ze vliegt van outfit naar outfit. Van hoed naar hoed. De soulvolle dance gaat erin als koek, terwijl het inmiddels avond is.

Het Haagse Goldband, voor de derde keer op Lowlands, mag de Alpha afsluiten. Natuurlijk wordt het een feest. Ook de nummers van het nieuwe album vallen goed in de smaak. We wachten helaas tevergeefs het hele concert op de opkomst van Maan, om het mooiste liedje van de band, Stiekem, te komen spelen. Een afknapper. Het feestgedruis lijdt er niet onder. Tijdens You & Me wordt gevraagd om de bovenkleding uit te doen. Daar wordt massaal gehoor aan gegeven. Eén grote blote massa zien we springen en dansen. Rond een uur of elf gaat de stekker eruit in de Alpha en gaat Lowlands wederom de nacht in. Het grote ontsnappen aan de boze buitenwereld start dan pas echt. Om 5 uur in de ochtend is het dan pas echt af. Lowlands is ook in 2024 een van de smaakvolste festivals die er wereldwijd plaatsvinden. Geen wanklanken. Alleen maar liefde. Drie dagen lang een ideale wereld. Lang leve het festivalleven. Dat is nog immer het mooiste wat er is. Met afstand.

Meer foto’s? Zie www.pinguinradio.com.

Pinguin Radio presenteert podcast Volkskrant Radio – juli 2018

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

de Volkskrant

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling de eerste zondagavond (van de maand) van 22:00 tot 24:00 uur.

De Kroniek der betere Popmuziek

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

===> Lees hier alle recencies van:

Serpentwithfeet – Soil (Secretly Canadian/Konkurrent)
Rolling Blackouts C.F. – Hope Downs (Sub Pop/Konkurrent)
Natalie Prass – The Future and the Past (Ato/PIAS)
Neko Case – Hell-On (Anti/ Epitaph)
Shannon Shaw – Shannon in Nashville (Easy Eye Sound/Warner)
Gruff Rhys – Babelsberg (Rough Trade/Konkurrent)
Angélique Kidjo – Remain in Light (Kravenworks)
Claptone – Fantast (Different Recordings/ PIAS)
Soulwax – Essential (Deewee/PIAS)
Nine Inch Nails – Bad Witch (Caroline Benelux)

Passepartouts voor het legendarische Dour Festival 2018

Dour FestivalAl 29 jaar lang doen de organisatoren van het Dour Festival hun uiterste best om een uniek, alternatief en sterk programma samen te stellen, dat zowel de fans van rock, van elektronische muziek, reggae of zelf hip-hop samenbrengt.

Een line-up die legendarische artiesten, ontdekkingen en diversiteit combineert en een enorm feest creëert voor bijna 242 000 muziekliefhebbers uit volledig Europa, voor 5 dagen van liefde en alternatieve muziek. Dour vindt plaats van 11 tot 15 juli 2018.

Dour staat voor zowel grote namen, als voor een gigantische laboratorium voor nieuwe muzikale trends en toekomstige headliners. Natuurlijk kun je ook genieten van de grote shows van The Chemical Brothers, Soulwax, Booba, Mura Masa, Tyler, the Creator, Nekfeu, alt-J of Paul Kalkbrenner.

Passepartouts Winnen?

Hoeveel dagen duurt het Dour Festival? Mail je antwoord naar prijsvraag@pinguinradio.com en win 2 passepartouts voor een nu al legendarische editie van Dour.

Pinguin Radio presenteert de Vinyl33 – Week 26 / 2018

Nederland is vanaf begin februari 2017 een nieuwe hitlijst rijker: de Vinyl33. Record Store Day Nederland breidt daarmee haar activiteiten, met de onafhankelijke platenzaak als middelpunt, verder uit.

We draaien zo veel mogelijk nieuwe releases, de hoogste nieuwe binnenkomer, de klimmer van de week en uiteraard draaien we elke week de #1.

Tune dus vrijdagavond om 20:00 uur in
en luister naar de Vinyl33 op Pinguin Radio.

Vinyl 33 is een wekelijkse chart voor de werkelijke vinylverkopen in Nederland. De lijst wordt samengesteld door onderzoeksbureau Gfk Nederland, tevens uitgever van de Dutch Charts. De Gfk-cijfers geven een representatief beeld van alle albums die op vinyl verkocht worden in heel Nederland.

Esther Vollebregt van Record Store Day Nederland: “We zijn begonnen om als Stichting Record Store Day meer activiteiten op te zetten dan alleen die ene speciale zaterdag in april. We bereiken voorafgaand aan en op die dag duizenden muziekliefhebbers, die graag een platenzaak bezoeken. Zonde om daar niet iets meer mee te doen.”

—–

Vinyl33 – 29 juni – week 26 / 2018

DW VW   AW ARTIEST TITEL LABEL DISTR.
1 1 – 24 PEARL JAM TEN EPIC SONY
2 —   1 KAMASI WASHINGTON HEAVEN & EARTH YOUNG TURKS V2  
3 2 ▼ 37 RED HOT CHILI PEPPERS CALIFORNICATION WARNER BROS. WARNER
4 —   1 PANIC! AT THE DISCO PRAY FOR THE WICKED FUELED BY RAMEN WARNER  
5 4 ▼ 3 JIMI HENDRIX EXPERIENCE ARE YOU EXPERIENCED LEGACY SONY
6 3 ▼ 7 ARCTIC MONKEYS TRANQUILITY BASE HOTEL + CASINO DOMINO V2
7 10 ▲ 66 NIRVANA MTV UNPLUGGED IN NEW YORK INTERSCOPE UNIVERSAL
8 21 ▲ 11 NOTHING BUT THIEVES BROKEN MACHINE RCA SONY
9 5 ▼ 2 ROLLING BLACKOUTS COASTAL FEVER HOPE DOWNS SUB POP KONKURRENT
10 28 ▲ 8 SOUNDTRACK PULP FICTION GEFFEN UNIVERSAL
11 —   1 NINE INCH NAILS BAD WITCH CAROLINE UNIVERSAL  
12 18 ▲ 11 RAGE AGAINST THE MACHINE RAGE AGAINST THE MACHINE EPIC SONY
13 32 ▲ 8 ST GERMAIN TOURIST BLUE NOTE WARNER
14 11 ▼ 4 BEN HOWARD NOONDAY DREAM ISLAND UNIVERSAL
15 RE ▲ 67 MILES DAVIS KIND OF BLUE COLUMBIA SONY
16 —   1 SOULWAX ESSENTIAL DEEWEE [PIAS]  
17 23 ▲ 58 PINK FLOYD THE DARK SIDE OF THE MOON PARLOPHONE WARNER
18 14 ▼ 7 QUEEN GREATEST HITS ISLAND UNIVERSAL
19 33 ▲ 4 GHOST PREQUELLE CAROLINE UNIVERSAL
20 8 ▼ 7 EAGLES HOTEL CALIFORNIA ELEKTRA WARNER
21 16 ▼ 68 ED SHEERAN ÷ [DIVIDE] ATLANTIC WARNER
22 13 ▼ 5 SNOW PATROL WILDNESS POLYDOR UNIVERSAL
23 31 ▲ 3 THE DOORS THE DOORS ELEKTRA WARNER
24 RE ▲ 2 SOUNDTRACK / VANGELIS BLADE RUNNER WARNER BROS. WARNER
25 24 ▼ 3 LANA DEL REY BORN TO DIE POLYDOR UNIVERSAL
26 22 ▼ 58 AMY WINEHOUSE BACK TO BLACK ISLAND UNIVERSAL
27 30 ▲ 44 FLEETWOOD MAC RUMOURS RHINO WARNER
28 20 ▼ 2 BUDDY GUY THE BLUES IS ALIVE AND WELL SILVERTONE SONY
29 9 ▼ 5 HAEVN EYES CLOSED HAEVN WARNER
30 RE ▲ 19 MICHAEL JACKSON THRILLER EPIC SONY
31 RE ▲ 24 ARCTIC MONKEYS AM DOMINO V2
32 RE ▲ 3 PINK FLOYD THE WALL PARLOPHONE WARNER
33 19 ▼ 4 FATHER JOHN MISTY GODS FAVORITE CUSTOMER BELLA UNION [PIAS]

Soulwax – Essential (DEEWEE / PIAS)

SoulwaxHet uit Gent afkomstige Soulwax, geformeerd rondom de broers Stephen en David Dewaele en jeugdvriend Stefaan van Leuven, timmert inmiddels als weer zo’n 23 jaar aan de weg met muziek die zich op de scheidslijn van dance en rockmuziek beweegt.

In 2017 zag het inmiddels veelbejubelde album From Deewee het levenslicht, een plaat die in 1 take werd opgenomen. De groep kreeg de opdracht om een essential mix te maken voor de BBC en sloot zich daarom twee weken op in de studio om te werken aan een uur muziek.

Om het hoofd fris te houden tijdens het productieproces werd er geen instrumentarium gekozen dat ze op From Deewee wél hadden gebruikt. Het resultaat is een 12 tracks durende dampende mix van aanstekelijke dance muziek van het hoogste niveau en een opvallende jaren ’80 sound.

Wel moet gezegd worden dat men van het rockmuziek pad is afgestapt, maar dat zal de pret zeker niet drukken. Tekst Mania | Erik Damen

LIVEDATA 13/07 Dour Festival, Dour (BE)

Reminder: 30ste editie Dour Festival van 11 t/m 15 juli 2018

Dour FestivalAl 29 jaar lang doen de organisatoren van het Dour Festival hun uiterste best om een uniek, alternatief en sterk programma samen te stellen, dat zowel de fans van rock, van elektronische muziek, reggae of zelf hip-hop samenbrengt. Een line-up die legendarische artiesten, ontdekkingen en diversiteit combineert en een enorm feest creëert voor bijna 242 000 muziekliefhebbers uit volledig Europa, voor 5 dagen van liefde en alternatieve muziek.

Dour staat voor zowel grote namen, als voor een gigantische laboratorium voor nieuwe muzikale trends en toekomstige headliners. Natuurlijk kun je ook genieten van de grote shows van The Chemical Brothers, Soulwax, Booba, Mura Masa, Tyler, the Creator, Nekfeu, alt-J of Paul Kalkbrenner.

In totaal staan er 224 groepen en artiesten op de podia van Dour Festival deze zomer.

De 30ste editie van Dour Festival vindt plaats op 11 tot 15 juli 2018
Tickets en overnachtingen zijn te koop via onze online ticket shop tickets.dourfestival.be

===> Speciale CJP-tickets tref je hier!

Dour Festival 2018: 23 nieuwe namen voor de Last Arena en de Boombox

Dour FestivalDour Festival 2018: de line-up voor de Last Arena en de Boombox afgerond met L’Entourage, ILoveMakonnen, Ski Mask, Fakear, DJ Premier en 18 anderen. De 30ste editie van Dour Festival vindt plaats op 11 tot 15 juli 2018.

Na The Chemical Brothers, Soulwax, Booba, Mura Masa, Tyler, the Creator, Nekfeu, alt-J, Paul Kalkbrenner en een honderdvijftig-tal andere namen, staat er nieuwe golf  klaar om de programmatie van The Last Arena en de Boombox af te ronden.

Met veel vreugde vinden we de supergroep L’Entourage terug, samengesteld uit leden van 1995 en $-Crew Het centraal figuur is niemand minder dan Nekfeu die ons door zijn solo-optreden op zondag 15 juli, het volledig weekend komt vergezellen. Ze keren terug naar Dour en nemen deze keer een exclusieve show in België mee. Voor de 30ste editie, heeft Dour een andere exclusieve show klaar staan: het project GANGUE, opgezet in samenwerking met de Franse festivals Marsatac en Nördik Impakt (beiden vieren ze hun 20ste editie). Het idee rond het project is simpel: een creatie met 3 artiesten, elk vertegenwoordigen ze het gebied van een van de festivals. De deelnemende producers zijn: Haring, La Fine Equipe en Fulgeance.

Een andere supergroep die we verwelkomen, ditmaal in de jazz, R+R=NOW is de samenwerking rond pianist Robert Glasper en de wereldwijd erkende musici Taylor McFerrin, Derrick Hodge, Justin Tyson, Christian Scott en Terrace Martin.

Daarnaast vind je nog enkele beukende Amerikaanse hiphoppers. Beginnend met de koning, DJ Premier, aanzien door velen als een van de beste producers allertijden. We vinden er ook 3 geniale rappers klaar om hun volwassen schoenen aan te trekken: ILoveMakonnen uit Atlanta, Ski Mask en de Californische Lil Xan.

We laten uiteraard de Belgische hip hop niet achterblijven, STIKSTOF bijvoorbeeld, eerder deze week vernielden ze nog de AB. Maar je vindt er ook Isha, L’Or du Commun, Krisy, La Smala en Le 77. En natuurlijk mogen we de peetvader van scène niet vergeten en hip-hop curator van het festival, Lefto in eigen persoon. Net als ieder jaar host hij een volledige dag de Boombox.

We halen er natuurlijk wereldwijd een pak andere geniale projecten bij zoals de Zuid-Afrikanen BCUC, het duo uit München Schlachthofbronx, de Argentijnse Nathy Peluso, de Engelse AJ Tracey en Benji B, het Canadees duo Keys N Krates en de reünie van de 2 Nederlanders Jarreau Vandal x Full Crate. Als laatste maar zeker niet als minste verwelkomt Dour de 2 Franse projecten Kanka en een favoriet van de festivalgangers, Fakear uit Caen.

LIVEDATA 11-15 juli Dour Festival, Dour

Dour Festival 2018: 16 nieuwe namen voor de Balzaal

DOUR FestivalDour Festival 2018: 16 nieuwe namen om de programmatie van de Balzaal af te ronden. De 30ste editie van Dour Festival vindt plaats op 11 tot 15 juli 2018.

Na The Chemical Brothers, Soulwax, Booba, Mura Masa, Tyler, the Creator, Nekfeu, alt-J, Paul Kalkbrenner en een honderdtal andere namen, staat er opnieuw een salvo producers en DJ’s klaar die de programmatie afsluit van Red Bull Elektropedia Balzaal.

Voor woensdag schonken we Diplo een carte blanche die hij al gebruikte om Mr. Oizo toe te voegen aan de line-up. Nu nodigt hij zijn vriend van Major Lazer uit, The Jillionaire en PNL’s producer uit Lyon King Doudou die zijn gelijke niet kent om de dansvloer af te breken en bij het maken van dancehall riddims. Daarnaast bracht hij jullie een strijd met Jubilee b2b Madam X om het feest voort te zetten.

Donderdag staat volledig in het teken van drum ’n bass. Verschillende namen vullen da alreeds verleidelijke lijst (Black Sun Empire, Noisia, Macky Gee,…) aan: Baz & Simplistix [feat. Mc Seko], Frankee x Joe Ford [feat. IC3], Eatbrain League [(Jade b2b Agressor Bunx b2b L 33 ft Coppa)] en ten slotte Mefjus [met Maksim MC].

Vrijdag hebben we de grote eer om Stephan Bodzin te verwelkomen met een live show, hij sluit zich aan bij zijn reeds aangekondigde Duitse kameraden Pan-Pot en Recondite. De rest van het programma is waanzinnig met de Nederlandse Steffi, het Belgische duo goldFFox, de Chicago queen Honey Dijon en de meesterlijke producer Daniel Avery uit Engeland.

Zaterdag hebben we opnieuw een majestueuze Balzaal met Goldfox en Marvin & Guy die zich aansluiten bij de kathedraal van licht en geluid. Die dag gaan ze vooraf aan Adriatique, Mind Against, Kollektiv Turmstrasse, Dave Clarke en Boys Noize [dj set].

We sluiten het programma van zondag af met 2 nieuw Belgische namen, beiden bestormen ze de technoscene van het land: de 20-jarige Brusselaar Cellini en de Antwerpenaar Farrago. Ze vervoegen onder anderen Amelie Lens, eveneens uit Antwerpen, Dax J, Rødhåd, Robert Hood en Ben Klock.

Tickets en overnachtingen zijn te koop via onze online ticket shop tickets.dourfestival.be