Bang Zullen Ze Leven is de titel van het debuutalbum dat André Manuel en Roos Rebergen. Laten we voordat we verder gaan de hoop uitsprken dat er nog velen mogen volgen. Zo’n duo als Roos en Andre hebben we namelijk nog niet, gaan we ook nooit meer krijgen,want artiest als die twee zijn zeer dun gezaaid. Roos ‘Roosbeef’ Rebergen maakte naam als schrijfster en vertolker van licht ontregelende luisterliedjes veelal surrealistisch van aard, zelden voor één uitleg vatbaar en altijd boeiend. André ‘Krang’ Manuel is een god in Twente en zou dat in heel Nederland moeten zijn. Manuel schreef een aantal van de mooiste Nederlandstalige songs ooit solo en met Krang en maakte vrienden en vijanden met zijn cabaretshows, die niet alleen extreem grappig zijn, maar ook verontrustend en dus zeer nuttig. Samen zijn ze ook bijzonder sterk, het muzikale equivalent van een samenwerking tussen Jeroen Bosch en Henri Rousseau. Rattenkop is nog geen eens het sterkste nummer van het album, maar als lokmiddel voor het album voldoet hij prima.
Category: Nieuwe Muziek
The Rolling Stones
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. We beginnen de nieuwe week met de nieuwe single van The Rolling Stones! In de clip zien we de Amerikaanse actrice Kristen Stewart.
The Rolling Stones zijn bezig aan de opnamen van een nieuwe album. Dat gaat niet helemaal naar wens. Veel nieuwe songs hebben ze niet en wat ze hebben behoeft nog heel wat werk. Om in de stemming te komen heeft de band besloten om eerst eens lekker te jammen en wat oude bluesfavorieten op te halen. Dat ging wel goed, zo goed dat ze in een paar dagen een compleet album hadden opgenomen. Op Blue & Lonesome staan dus alleen maar covers van klassieke bluessongs uit de jaren vijftig en ouder. Daarmee is de band weer terug bij af. Zo zijn de Stones namelijk ook begonnen een halve eeuw geleden, met het naspelen van songs van oude helden als Howling Wolf, Little Walter en Jimmy Reed. Nieuwe single Ride ‘Em On Down bijvoorbeeld is origineel van Eddie Taylor, maar Jagger eigent zich de song volledig toe. Dat hadden ze eerder moeten doen. De plaat klinkt tijdloos en als een klok. En laten we wel wezen, een echt goed album hebben Jagger & Richard niet meer gemaakt sinds, zeg Some Girls in 1980. Het zijn trouwens toch gouden (=dure) tijden voor Stones fans, naast Blue & Lonesome is er ook een dvd van het concert dat de Stones eerder dit jaar gaven op Cuba en er is een nieuwe box met monoversies van alle Stones songs tot ongeveer 1970, waaronder flink veel covers van oude bluesmeesters.
Laura Marling – Soothing
Laura Marling is pas 27 en heeft al vijf albums haar naam staan met een zesde op komst. Daarnaast timmert de neo-folkie behoorlijk aan de weg als actrice en debuteert ze als regisseur met de clip van haar nieuwe single, Soothing. Marling is het soort artieste dat niet afhankelijk is van hits en airplay. Haar publiek bestaat voornamelijk uit liefhebbers van luisterliedjes, concertgangers en albumluisteraars. Laura’s roots zijn typisch Brits. Ze maakte deel uit van folkrevival, die een paar jaar geleden resulteerde in het mondiale succes van bands als Mumford & Sons, The Lumineers en Edward Sharpe etc. Die folkboom bleek van korte duur en terwijl genoemde bands een probleem lijken te hebben, heeft Laura de hype overleeft. Haar nieuwe single, de aanzet naar album zes, Semper Femina (altijd vrouw) is wat de titel zegt, kalmerend, troostend. De grotendeels akoestische instrumentatie sluit aan bij Laura’s folkverleden, terwijl de productie tegen de trip hop aanleunt. Zoals altijd is de ster van de show Laura’s stem. Soothing is de perfecte soundtrack voor kerst, wit of niet.
Moss – My Decision
My Decison, de nieuwe single van Moss is een prima plaat, uitstekend zelfs. Na het opvallende en internationale succes van Moss afsplitsing Klangstof lag er best wel iets van een druk op Moss main man Marien Dorleijn, maar van die pressie is alleen in positieve zin iets te merken. My Decisons combineert Cure-achtige waaier gitaren met een beat die aan War On Drugs doet denken en staat garant voor ruim 5 minuten luisterplezier. Moss vierde onlangs haar 12 ½ jarig bestaan met een aantal sterke optredens. Wie nog mocht twijfelen aan het belang van de band voor de Nederpop hoeft alleen maar het vers verschenen Best Of album, Collected Short Stories op te zetten voor een lesje vaderlandse pophistorie. My Decison is geen extra track op het verzamelalbum, maar de opmaat naar een compleet nieuwe, vijfde langspeler, Strike, die in februari het licht zal zien.
Stationschef 236: Bazart / Mathieu Terryn
Wie ons het afgelopen jaar ook maar met een half oor heeft gevolgd, weet dat wij Bazart hoog hebben zitten. Als een blok zijn we gevallen voor de fantasierijke klanken van het Vlaamse combo.
Onze liefde begon eind vorig jaar met Goud en is na vier singles en een album nog steeds niet bekoeld. Eerder andersom. In den beginne riepen we als enigen in de woestijn, maar inmiddels is Bazart niks minder dan een gevestigde naam. Dat Bazart de radio zou veroveren was geen verrassing, maar dat de band ook vaste voet aan de grond zou krijgen in festivalland mag toch wel bijzonder heten. Bazart kwam, zong en overwon op muzikale massabijeenkomsten als Pinkpop, Rock Werchter en Lowlands.
Het festivalsucces van Bazart is opvallend, omdat de band absoluut geen biermuziek maakt, geen stevige rock, heftige dans of andersoortige publieksparticipatiepop. Het geheim van het succes van Bazart is misschien wel dat hun muziek melancholiek lijkt, maar uiteindelijk opbeurend blijkt. De beat is dan wel niet prominent, maar wel lekker en elke song heeft een refrein dat uitnodigt tot meezingen, misschien niet uit volle borst, maar wel volmondig.
Bazart zit momenteel midden in een succesvolle tour door de lage landen. Onze Bazz onderschepte zanger Mathieu Terryn in Haarlem, waar ze zich gereed maakten voor een show in het Patronaat. Het gesprek dat volgde is vanavond (03/12) te beluisteren tussen 19:00 en 21:00 uur en wordt donderdag (08/12) herhaald om 22:00 uur.
LIVEDATA 14/01 Poppodium 013, Tilburg 31/03 Lotto Arena, Antwerpen 01/04 Lotto Arena, Antwerpen 21/04 Paradiso, Amsterdam
De Top 25 van Bazart. En ietsje meer …
- Grimes – Genesis
- Air – Kelly watch the stars
- Ben Khan – Youth
- Dead Or Alive – You spin me round
- Destroyer – Kaputt
- Gorillaz – Dirty Harry
- Kavinsky – Nightcall
- Kendrick Lamar – Swimming pools (drank)
- Liss – Miles apart
- Jai paul – Jasmine
- Ratatat – Loud pipes
- Frank Ocean – Swim Good
- The Internet – Special Affair
- The National – Graceless
- Dr. Dog – That Old Black Hole
- Justin Timberlake – My Love
- Bon Iver – 33 “GOD”
- Francis & The Lights – Friends ft. Bon Iver
- Caribou – Can’t Do Without You
- Christian Walz – Wonderchild
- dEUS – Right As Rain
- Kaytranada – Got It Good ft. Craig David
- Rihanna – Needed Me
- Blood Orange – Chamakay
- Jamie Woon – Lady Luck
- Abel – Onderweg
- Amy Winehouse – Stronger Than Me
- James Blake – I Never Learnt To Share
- Micheal Jackson – Liberian Girl
Breekijzer: Pop Evil – If Only For Now
De nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks is If Only For Now van Pop Evil. Het is misschien niet meer de aller, aller, allernieuwste, maar wel de nieuwste single van hun laatste plaat Up. If Only For Now is een van de drie rustigere nummer van de plaat. Daarnaast is ook dit album weer uitgerust met dikke, walsende gitaarriffs zoals we van de Amerikanen gewend zijn. Vunzig doch clean!
Daarom kunnen we Pop Evil ook in het straatje van Velvet revolver, Papa Roach en Audioslave plaatsen.
De mannen van Pop Evil zijn bezig met een grote tour door de States. Helaas hebben ze geen optredens gepland staan in Nederland of omgeving. Wanneer de band besluit toch deze kant op te waaien, laten wij het natuurlijk weten.
The Amazons – Little Something
The Amazons is een stevig kwartet uit het Britse Reading. De band wordt door de smaakmakers van de BBC getipt als een van de acts die het wel eens zou kunnen gaan maken in 2017. In een begeleidend schrijven typeert men The Amazons als een ‘raucous rock revivalists’. The Amazons is dus lid van de ruige rock gemeente, maar helemaal recht in de leer zijn ze gelukkig niet. Uit bouwstenen, die zijn aangeleverd door bands als Arcade Fire en Queens Of The Stone Age, Biffy Clyro en U2 hebben de mannen een eigen paleisje opgetrokken waar niet alleen rockers welkom zijn, maar ook ruimdenkende muziekfans en zelfs dagjesmensen, die een song als Little Something heel goed trekken maar de rest net even te ruig vinden. The Amazons zijn zo vers dat een album nog in het verschiet ligt, wel is er een EP en een handvol singles van oplopende kwaliteit. Daarvan is Little Something de meest recente.
IJsbreker: Hippo Campus
Een van de laatste IJsbrekers van dit jaar is van een band waarvan we volgend jaar nog wel het een en ander gaan horen. Hebben wij zo het gevoel. Hippo Campus is de naam, Minneapolis de stad van herkomst. Ze zijn met zijn vieren en maken muziek sinds 2013. Een in eigen beheer uitgebrachte EP (2014) leidde tot een platendeal.
Een tweede EP (2015) bracht de band een aantal smakelijke voorprogramma’s (Modest Mouse/My Morning Jacket), een begeerde spot op SXSW en zelfs een toertje door Engeland. Eind vorig jaar had Hippo Campus zijn eerste uitverkochte show in de befaamde First Avenue Club in Minneapolis waar Prince ooit begon en Purple Rain opnam. Ondertussen werd er hard geschreven en geschaafd aan songs voor een debuutalbum.
Met een bundel geschikte liedjes op zak doken de Hippo’s de studio in met BJ Burton als opnameleider. Als producer moet BJ zijn sporen nog verdienen, maar als technicus, mixer en keyboardspeler heeft hij belangrijke bijdragen geleverd aan de laatste albums van o.a. Bon Iver, The Tallest Man On Earth en James Blake. Het zijn de wat meer ‘gevoelige’ acts die BJ vragen en Hippo Campus is daarop geen uitzondering. Hoewel, de band kan bij tijd en wijle behoorlijk energiek uit de hoek komen.
De eerste track van het nieuwe album verscheen een week of wat geleden. Boyish is een uitbundig nummer met klater-gitaren en new wave galm. Nieuwe single Monsoon tapt uit een heel ander vaatje. De song is statig, gedragen en introspectief. Het nummer gaat over het schuldgevoelens en verdriet, een heftig onderwerp voor een band waarvan de meeste leden nog geen alcohol mogen drinken.
Jae Tyler
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll! Met vandaag de gekke band Jae Tyler rondom frontman Jeffrey Tyler Ludwick. Hij komt uit Oklahoma City, maar werd muzikaal opgevoerd in Dublin en Berlijn. Jae Tyler doet denken aan Father John Misty, John Grant en Devendra Banhart maar dan wat aparter. Voor de clip bij single Life as a Wall hebben ze zich flink verkleed!
Interview Saxon: “Wij zijn geen haarsprayband meer!”
Iron Maiden, Def Leppard en Saxon waren de voornaamste exponenten van de New Wave Of British Heavy Metal stroming, eind jaren zeventig, in Engeland. Saxon, opgericht in 1977, toen nog onder de naam Son Of A Bitch, bracht hun debuutalbum uit in 1979, gevolgd door klassieke Saxon albums zoals Wheels Of Steel, Strong Arm Of The Law en Denim And Leather.
Tekst Martien Koolen
Bijna 40 jaar later is Saxon nog steeds zeer actief in de muziekwereld, vorig jaar verscheen hun 21ste studio album en kortgeleden ‘lanceerde’ de band een nieuwe live album getiteld Let Me Feel Your Power. Saxon is nu op tournee, ter promotie van het nieuwe Battering Ram album en voor de show in 013 te Tilburg had ik de gelegenheid om met frontman/zanger Biff Byford te spreken.
Biff: “In 2019 bestaat Saxon al 40 jaar, dat is toch eigenlijk ongelooflijk, niet waar?”
Zijn er nog speciale dingen gepland voor dat jubileum?
Biff: “Niet echt, waarschijnlijk zijn we dan gewoon weer op tournee, business as usual. Ha ha.”
Zo veel optredens in zo veel landen in steden, wat is de ‘beste’ stad/plaats waar Saxon ooit opgetreden is?
Biff: “Op deze tournee bedoel je, of in al die jaren? Ik weet het echt niet… het is gewoon fantastisch om voor de eerste keer in een ander land dan de UK te spelen; dus de eerste keer in Japan en de USA was echt super. Japan is in ieder geval een fantastisch land om op te treden met een zeer apart die hard publiek.”
Is er een duidelijk verschil in reacties van het publiek in verschillende landen zoals Japan, Amerika of Nederland bijvoorbeeld?
Biff: “Ik denk het eigenlijk niet, niet in mijn beleving of ervaring. Vroeger was het publiek in Nederland heel anders en dat had te maken met het feit dat het hele publiek stoned was, ha ha, maar dat is trouwens wel veranderd. De grootte van het publiek is wel van invloed op de sfeer van het concert; veel mensen betekent vaak veel energie; dus een lekker concert. Vanavond is de zaal voor 80% gevuld, dus dat is wel ok.”
Wat is de ‘slechtste’ plek/plaats waar je ooit bent opgetreden?
Biff: “Dat valt wel mee, in een echt shithole hebben we nog nooit gespeeld…. Eh, misschien toch wel, in Temple. Texas was het echt abominabel ….”
Wat was je meeste gênante ervaring tijdens een optreden in al die jaren?
Biff: “eh…. Omvallen op het podium tijdens een nummer; gelukkig gebeurt dat niet al te vaak, want dan is het natuurlijk ook niet leuk meer.”
Hoogtepunten uit je lange carrière?
Biff: “Alles is eigenlijk een hoogtepunt in onze lange carrière; toen we nog jong waren hadden we echt veel succes en dat was super. Het feit dat nog steeds veel mensen ut Tilburg onze muziek willen horen en waarderen zegt ook wel iets over onze status als rockband. In Duitsland en Japan doen we het trouwens ook nog steeds erg goed.”
Hoe moeilijk is het om een setlist te maken omdat je de keuze hebt uit maar liefst 21 albums?
Biff: “Heel moeilijk, dus, want je moet altijd de ‘hits’ spelen, dat is gewoon een must. Onze jonge fans kennen de oude Saxon nummers allemaal via Spotify, maar ze willen deze tracks nu ook wel eens live horen. Dus het is vaak moeilijk om een goede keuze te maken omdat we natuurlijk ook nog nieuwe songs willen spelen. Helaas kun je het nooit iedereen naar de zin maken, maar so be it.”
Wie beslist uiteindelijk over de setlist?
Biff: “Ik, ja, ik ben de ultieme baas over de setlist, want ik moet al die nummers tenslotte zingen!”
Je bent niet meer de jongste, dus hoe gaat het je af om bijna elke avond twee uur lang te zingen?
Biff: “Dat gaat eigenlijk wel goed, soms verbaas ik mij zelf, want we zijn nu al weer een tijdje op tournee en het gaat nog steeds prima. Helaas ben ik vanavond een beetje moe, maar ja. Je weet hoe dat gaat, on the road, je bent als band veel bij elkaar in kleine ruimtes en je hebt zo alweer een kou gevat, of je wordt moe van te veel alcohol of je gebruikt te veel vreemde substanties… Soms is het tourleven gewoon erg vermoeiend en/of saai, helaas.”
Wat is je grootste geheim?
Biff: “Ik denk dat iedereen wel een zogenaamd ‘dark secret’ heeft, misschien zelfs meer… Bij deze; ik moet altijd iets blauws aan doen in een vliegtuig, vraag me niet waarom.”
Waarom is het aangenaam om in een rockband te spelen?
Biff: “Ik denk, het spelen van je muziek, nieuwe songs schrijven en natuurlijk het feit dat er mensen zijn de jouw muziek mooi vinden en waarderen. Je eigen nummers voor een uitzinnig publiek spelen geeft mij nog steeds een geweldige kick, het geeft mij gewoon heel veel positieve energie, dus ik ga er nog wel even mee door.”
Wat is er minder leuk aan het leven van een rockmuzikant?
Biff: “Wachten is gewoon het ergste; 22 uur per dag wachten op 2 uur spanning en sensatie; maar je raakt er wel aan gewend na al jaren.”
Wat doe je tijdens het wachten dan?
Biff: “Ik werk aan de setlist, lees veel, luister naar muziek, maar normaal gesproken sta ik pas om 12:00 op, dus dan is de dag al half voorbij.”
Wat voor muziek luister je naar dan?
Biff: “Dat hangt een beetje van mijn stemming af, ik luister naar allerlei soorten muziek, Pantera, Eagles, Led Zeppelin; ik houd vooral van goede muziek.”
Welk nummer moet er op je begrafenis worden gespeeld?
Biff: “Weet ik echt niet, dat moet mijn vrouw maar bepalen; ik heb er echt nog niet over nagedacht.”
Hoe ben je eigenlijk in de muziekwereld terechtgekomen?
Biff: “eh… mijn moeder was muzikante, ze speelde piano en ik ben begonnen met gitaarspelen en nu speel ik de fluit.”
Welke 3 albums neem je mee naar een onbewoond eiland?
Biff: “eh… een boxset van Led Zeppelin, een blues boxset en een boxset van Yes. Ik ken de jongens van Yes erg goed, vooral Rick Wakeman is een goede vriend van mij. Paul Quinn en ik hebben ooit in een prog rock band gespeeld. Binnenkort gaat Wakeman met Rabin en Anderson op tournee en ik ga zeker een concert van hun bezoeken.”
Wat je favoriete Saxon album?
Biff: “Battering Ram bevalt mij heel erg goed, maar ik vind eigenlijk een paar albums er een beetje boven uitsteken, zoals Metalhead bijvoorbeeld; dat is een nogal donker album, vandaar… Maar dit soort dingen kun je eigenlijk beter aan de fans overlaten, laat zij maar uitmaken wat het beste Saxon album is.”
Welk nummer zing je live het liefste?
Biff: “Geen voorkeur, we hebben zoveel songs en die gaan over zo veel verschillende thema’s en onderwerpen. Het hangt soms af van de atmosfeer in de zaal of de stemming in de band. We zijn in ieder geval geen haarspray band meer.”
Hoe belangrijk zijn de teksten van jullie songs?
Biff: “Heel belangrijk, want anders wordt het nummer toch gewoon bull shit. We schrijven over van alles, geschiedenis, oorlog, zeg het maar. Queen Of Hearts van ons laatste album is gebaseerd op het boek Alice in Wonderland; dus het kan alle kanten op.”
Toekomstplannen?
Biff: “Een nieuw album. Saxon is geen voorspelbare band, dus wacht maar af wat er verder nog gaat gebeuren. We proberen steeds ons publiek en de muziekpers te blijven verassen.”
Dank.
Biff: “Jij bedankt voor je interesse in Saxon.”
LIVEDATA
02.12.16 DE – Osnabrück, Hyde Park
03.12.16 DE – Oberhausen, Ruhrpott Metal Meeting
04.12.16 DE – Leipzig, Hellraiser
05.12.16 DE – Saarbrucken, Garage
06.12.16 DE – München, Backstage Halle
07.12.16 AT – Vienna, Simm City
09.12.16 CH – Pratteln, Z7
10.12.16 DE – Geiselwind, Christmas Bash Festival
11.12.16 SI – Ljubljana, Kino Siska
13.12.16 IT – Bologna, Zona Roveri
14.12.16 IT – Milan, Live Club
16.12.16 ES – Bilbao, Santana 27
17.12.16 ES – Madrid, San Miguel
18.12.16 ES – Barcelona, Razzmatazz
20.12.16 FR – Lyon, Le Transbordeur
21.12.16 FR – Lille, Le Splendid
22.12.16 BE – Antwerp, Trix