Category: Nieuwe Muziek

De debuut EP van Pumaroso is een feit. De release telt vier songs, de hits Priestess en Cecile, een demo van Sinking Heart en de nieuwe single Honey. Honey is Pumarosa zoals we ze graag horen; een eigentijdse update van het klassieke 80’s new wave geluid, een gemoderniseerde en opgevoerde Siouxie zeg maar. Over de kwaliteit van de debuut EP van Pumarosa hebben we niks te klagen, wel hadden we graag wat meer nieuw werk gezien dan een demo een slechts één nieuwe track. Waarschijnlijk heeft de band het te druk met spelen om de studio in te duiken en een fatsoenlijk album op te nemen. Maar er gloort hoop aan de horizon, de ogenschijnlijk oneindige tour lijkt eind oktober te worden stilgezet. Na een welverdiende rust hopen we dat Isabel en haar boys dan eindelijk de kans krijgen en grijpen om al die toptracks, die van hun shows zo’n succes maken vast te leggen voor het nageslacht.

Tien jaar geleden trok Jason Lytle de stekker uit zijn band Grandaddy. Redenen waren er ten over. Ondanks het succes was Grandaddy nooit een vetpot. Het constant op tournee zijn had zijn tol, drank en drugsgebruik dreigden problematisch te worden. Kortom de gebruikelijke problemen, die je krijgt als je tien jaar lang op elkaars lip leeft. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus kwam de band in 2012 weer voor elkaar voor wat een korte reünietour zou moeten worden. Lytle maakte er geen geheim van dat geld zijn belangrijkste motief was voor de doorstart. Al snel bleek dat het publiek het fantastisch vond en de band niet minder. Toch wilde Lytle niet terug naar het oude stramien van nieuw album tournee, nieuw album etc. Nieuw album okay, maar niet die hele heisa daarna. Dat was het plan. Dus ging de band deze zomer op minitournee in Europa zonder nieuwe plaat. Wie getuige was van het Grandaddy optreden in Paradiso had de avond van zijn leven en zal hopen dat een volgend bezoek niet weer zo lang op zich zal laten wachten. De shows blijken ook Lytle’s muze te hebben geprikkeld, hij is weer songs gaan schrijven. Twee van die nieuwe songs zijn nu uit op single en laten een Grandaddy in topvorm horen. Volgend jaar volgt een compleet nieuw album op 30^th Century Records, het label van fan van het eerste uur, Danger Mouse. Of de band dan ook weer gaat toeren? In principe niet dus, maar wij denken stiekem van wel, want niets is zo verslavend als succes.

Elohim is Hebreeuws voor goden. Elohim is ook de artiestennaam van een jonge electro-artieste uit L.A. waarvan we de echte naam niet hebben weten te achterhalen. Net als Sia en Daft Punk is ook Elohim er veel aangelegen om onherkenbaar te blijven. Op foto’s heeft ze of een hamstermasker op of gaat haar gezicht schuil achter haar lange donkere lokken. Elohim debuteerde met Xanax, een popliedje over angstaanvallen waarvan de serieuze tekst nogal contrasteert met de niks aan de hand melodie en de lichte productie. Later werk is eveneens tekstueel interessanter dan muzikaal. Het was dan ook zonder veel verwachting dat we Hallucinating aanklikten. Maar goed dat we het hebben gedaan anders hadden we een van de leukste singles van de lange hete zomer van 2016 gemist. In Hallucinating zingt Elohim dat er waarschijnlijk iets in het water zat waardoor ze is gaan hallucineren. Wat weten we niet, maar het werkt wel. Onder invloed waant de artieste zich in Mexico waar ze wordt binnengehaald door een vrolijk trompettend mariachi-orkest, een enthousiaste violist en een feestelijke menigte, de droomster ondergaat alles met de blijde verwarring van een Alice in Wonderland en wij met haar.

Attitude is een niet te onderschatten onderdeel van de rock ‘n’ roll beleving. Het was attitude waardoor Elvis King werd en niet Bill Haley. Het was attitude dat The Stones de reputatie bezorgde van ‘greatest rock ‘n’ roll band in the world’, en zonder attitude was The Sex Pistols niet veel meer geweest dan een rock en rommelband. Aan attitude ook geen gebrek op de nieuwe gelijknamige single van WEIRDO, een mysterieus project van een in Berlijn wonende Brit. ‘If You Want Attitude I Give You Attitude’ zingt hij wiens naam niet genoemd kan worden omdat hij die liever geheim houdt. Attitude is de derde release van WEIRDO en met afstand de beste. Waren de eerste twee singles aardige oefeningen op het vlak van dansbare pop, Attitude, door de anonieme artiest gezongen met een van de Britpop bekende bravoure is een puntige, rijk geïllustreerde rocksong, die de oren doet spitsen en het vermoeden voedt dat WEIRDO misschien wel gek is maar niet achterlijk. Kwestie van attitude.

De nieuwe single van Delicate Steve is een heerlijk, pretentieloos instrumentaaltje dat het niet verdient om ongedraaid te bijven alleen maar omdat het niet gebruikelijk is om instrumentale muziek te draaien op de radio anno 2016. Het leuke van zo’n innemende zomerse riedel als Winners is dat iedereen er zijn eigen verhaal bij kan bedenken. Winners is de soundtrack vul zelf de film maar in. Winners heeft een lekkere seventies feel, het nummer met zijn hoofdrol voor de slidegitaar had niet misstaan op een van de vroege soloalbums van George Harrison. Delicate Steve is het alias van Steve Marion, een veelspeler uit New Jersey. Steve’s eerste twee albums kwamen uit op het Luaka Bop label van David Byrne. Nieuw werk zal voortaan verschijnen op het Anti-label, dat er een eigenzinnige artiestenstal op nahoudt met paradepaarden als Nick Cave, Tom Waits en Spoon. Naast het opnemen en uitbrengen van muziek onder de naam Delicate Steve is de multi-instrumentalist een veel gevraagd supportact, die het podium heeft gedeeld met soortgenoten als Tame Impala, Mac DeMarco en Sigur Ros.