Category: Nieuwe Muziek

In ons taalgebied is de moordballade een zo goed als non-existent genre. Als er bij ons iemand dood gaat in een lied is dat meestal door de drank. Misschien zijn we te nuchter voor de crime passionele. In de Engelse taal daarentegen bestaat de murder ballad al sinds de middeleeuwen.  Via de country en de blues overleefde het moordlied en soms duikt er zelfs een op in de hitparade. Zoals Where The Wild Roses Grow van Nick Cave en Kylie Minogue. Dat duet lijkt model te hebben gestaan voor misschien wel de eerste moordballade in de Nederlandse taal, Ballade Van De Moord van orgelrocker Thijs Boontjes en smartlappenzangeres Roxeanne Hazes. Hun ballade begon waarschijnlijk als grap, maar is eigenlijk te goed om als geintje af te doen. De tekst, de dubbele gitaren, het grote orkest, het is allemaal zwaar overdone en nijgt naar edelkitsch. En toch werkt het. Sterke jongen die niet mee wiegt, knap meisje dat het droog houdt.  Wat ons betreft vallen er meer doden.

The Amazons verzint ze waar je bij staat. Black Magic is alweer de 8ste single van de band, die een jaar geleden nog volledig onbekend was. De jonge Britten maken deel uit van de zelfde nieuwe rockgolf als Sundera Karma en VANT. Je zou hun stijl radiorock kunnen noemen, pittig maar vriendelijk. In ons land vist o.a. Lucas Hamming in de zelfde vijver. In Black Magic is de band niet zuinig met gitaren, de riffs vliegen je om de oren en als klap op de vuurpijl eindigt de track met een riante gitaar solo van het soort dat we sinds de punk een einde maakte aan krachtpatserij niet vaak meer hebben gehoord. Buiten de metal dan. Na in 2016 een bodem te hebben gelegd in Engeland, zullen The Amazons deze zomer vaak in Europe verblijven en te zien zijn op festivals,. In ons land staan het kwartet bijv. half juni op Best Kept Secret.

Met Young Hearts van NoMbe gaan we een beetje het experiment aan. Normaal draaien we niet zoveel soulsingles, ook niet de futuristische variant zoals dit werkstukje van NoMbe. Dat we toch voor het nummer zijn gezwicht, komt omdat het zo lekker gek is en dan bedoelen we nog geen eens die stemmen die halverwege plotseling opduiken, maar vooral dat ondefinieerbare instrument, iets tussen een keyboard en gitaar in, dat de coupletten aan elkaar voegt. Het resultaat is een karaktervolle song,  die misschien ook wel gewaardeerd wordt door liefhebbers van trip hop acts als Portishead en Massive Attack of om het wat dichter bij deze tijd te houden bands als Beyond The Wizzard’s Sleeve en The Haelos. Young Hearts is ongeveer de 8ste single van de verder nog albumloze Noam McBeth uit L.A. van wie we verder vrij weinig weten, behalve dan dat Chaka Khan zijn peetmoeder is.

De naam Midas suist al een tijdje rond. Spaarzame optredens afgelopen jaar zorgden voor ouderwetse mond tot mond reclame, die hype achtige vormen begon aan te nemen. Hij liet zich echter niet gek maken en werkte rustig door in de studio tot hij een album had waarmee hij voor de dag kon komen. Nu de plaat klaar is treedt hij ook weer naar buiten. Zo was Midas vorige week te zien in DWDD en staat er een landelijke tournee op stapel, die op 2 april begint met een albumreleaseshow in Paradiso. Debuutsingle Where Are We Now is vlot, vernuftig en een mooi voorbeeld van de kunst en kunde van Midas als zanger en songwriter. Het nummer doet sixties aan, niet zozeer vanwege een behoefte om retro te zijn, maar omdat de maker een discipel is van bands als The Beatles, The Byrds en The Beach Boys, die midden jaren zestig de popsong perfectioneerden tot een kunstvorm, die nog steeds geen slijtage vertoont zoals Midas bewijst Midas met zijn machtig mooie Where Are You Know.