Dagelijks houdt de muziekredactie van Pinguin Radio nieuwe releases in de gaten. Die komen terecht in onze playlists op Spotify en op onze streams. Hieronder een overzicht van de nieuwe toevoegingen op Pinguin Indie, Pinguin On The Rocks, Pinguin Pop, Pinguin Grooves en Pinguin Pluche.
PINGUIN INDIE
Rubblebucket – Earth Worship (IJsbreker)
The Wombats – Is This What It Feels Like to Feel Like This?
Royel Otis – Motels
A.A.Williams – Golden
Etta Marcus – Crown
Alvvays – Easy On Your Own?
strange world’s end – 逆エヴォリューション
Black Honey – Charlie Bronson
Pixies – Vault Of Heaven
Yeah Yeah Yeahs – Burning
Sorry – Let The Lights On
Personal Trainer – The Lazer (NL)
PINGUIN ON THE ROCKS
Cleopatrick – OK (Breekijzer)
PINGUIN POP
néomí – Redemption (NL) (Popwarmer)
Air Waves – The Roof feat Luke Temple and Rina Mushonga
beabadoobee – the perfect pair
benny blanco, BTS & Snoop Dogg – Bad Decisions
Coldplay – Humankind
Des Rocs – Manic Memories
Dorothy – Rest In Peace
Ellie Goulding – Easy Lover
EMY – Chasing (BE)
GAYLE – indieedgycool
Hailee Steinfeld – Coast feat. Anderson .Paak
Jessie Ware – Free Yourself
Joey Bada$$ – Let It Breathe
KSI – Not Over Yet (feat. Tom Grennan)
Lissie – Sad
Marcus Mumford – Grace
Noah Cyrus & Benjamin Gibbard – Every Beginning Ends
Peter McPoland – Tonight
Powfu – washing off the blood
Rag’n’Bone Man feat. Ocean Wisdom – Circles
Robbie Williams – No Regrets [XXV]
Royel Otis – Motels
Seafret – Running Out Of Love
The National – Weird Goodbyes feat. Bon Iver
The Wombats – Is This What It Feels Like to Feel Like This?
On September 16th Kaminski’s debut album My Diary Lied will be released via AudioSport Records, Leeuwarden. ‘A dark and personal manifesto, with an urgency that needs to be heard,’ the label explains. ‘As a label, we focus on the Frisian indie and rock scene and we have a weakness for music that is heartfelt and honest. Kaminski fits right in here’.
The 10-track album was recorded during the corona lockdown in Kaminski’s garage. In the safety of his quarantine, fanning out old photographs, searching for the meaning of childhood anxiety dreams, and exploring perpetual inhibitions that had been characterizing him for years, a clear but gloomy central theme emerged: the struggles of a child growing up in a religious cult. Musically, Kaminski navigates between indie, slowcore, and elements of prog rock.
The album My Diary Lied will be released on vinyl by AudioSport Records, and will also be available via all streaming platforms.
Donderdag van 9 tot 10 ’s avonds hoor je op Musicmaker Radio muziek die bij de nieuwste editie van Musicmaker hoort, het magazine voor de muzikant.
In de september-oktober editie van Musicmaker vind je weer tal van artikelen die je als muzikant of producer zullen inspireren! Zo laten we je zien hoe je online latency-vrij kan jammen, leggen we je de mores van de relatie tussen muzikant en geluidstechnicus voor, interviewen we de muzikanten uit het veld, zoals Willem Smit van Personal Trainer, Darius Timmer en Tessa Rose Jackson en Bob Uit Zuid. Hoe pakken zij het aan? Natuurlijk presenteren we weer een mooie serie producttests plus recensies van de nieuwste releases uit Nederland en België!
Musicmaker vind je in de betere tijdschriftwinkel en kan je online bestellen op muziekmagazines.nl. Je vindt Musicmaker natuurlijk ook op Musicmaker.nl
Playlist Musicmaker radio donderdag 25 augustus 21.00-22.00 uur:
Derde album van dit duo van muzikanten Marnix Dorrestein en Willem Wits komt morgen, vrijdag 26 augustus uit. Ze speelden ooit nog met Jett Rebel. De plaat kende een obsessief opnameproces maar het resultaat is vrolijk en energiek. Pas als je beter gaat luisteren hoor je hoe ze hun demonen in de liedjes verweven hebben. Marnix licht toe: “We voelen ons niet te cool om een ‘feelgood band’ te zijn, maar eigenlijk zingen we over hele persoonlijke dingen. Als het eindresultaat is dat we mensen blij maken en kunnen laten dansen, dan is het wat ons betreft: mission accomplished.’’ Vanaf morgen Release van de Week op Musicmaker.nl.
St. Vincent – Piggy
Sophie van Hasselt – My House Is On Fire
Bob Uit Zuid – Karpervissen
MUSICMAKER EVENTS SPOTLIGHT
New Cool Collective – Cherry Bond
Op 15 september speelt de New Cool Collective Big Band in Q-Factory Amsterdam op het jubileumfeest dat ons zusterblad Slagwerkkrant organiseert onder het motto ‘elk nummer een andere drummer’. Lees het artikel in Musicmaker 490, sept-okt 2022!
Pinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden.
Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.
Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.
Playlist uitzending #335
Amanda Shires – Hawk For The Dove (cd: Take It Like A Man)
Tami Neilson – Kingmaker (cd: Kingmaker)
Avalanche Kaito – Sunguru (cd: Avalanche Kaito)
Thee Sacred Souls – Can I Call You Rose? (cd: Thee Sacred Souls)
Talk Show – Fast And Loud
Johnny Cash – Hurt (cd: The Man Comes Around)
Soccer Mommy – With U (cd: Sometimes, Forever)
Spygenius – 2020 Revision (cd: Jobbernowl)
Jessie Buckley & Bernard Butler – Babylon Days (cd: For All Our Days That Tear The Heart)
The Smile – Pana-Vision (cd: A Light For Attracting Attention)
Nduduzo Makhathini – Emlilweni feat. Jaleel Shaw (cd: In The Spirit Of Ntu)
TC & The Groove Family – Sucker Punch (cd: First Home)
Joan Shelley – When The Light Is Dying (cd: The Spur)
Nikki Lane – Black Widow (cd: Denim & Diamonds)
Frank Sinatra – The Train (cd: Watertown)
Tramhaus – Make It Happen
Wanneer je niet beter zou weten, zou je zeker zijn dat Patagonia dé act van het weekend is op Lowlands 2022. Om de 15 meter kom je immers iemand tegen die groot Patagonia op zijn of haar shirt heeft staan. Maar Patagonia is geen band, hoewel het wél een uitstekende bandnaam zou zíjn. Evenals Puma, Reebok en Diadora. Het T-shirt is wederom het populairste kledingstuk tijdens een heerlijk zonnig Lowlands, waar zo min mogelijk kleding het devies lijkt en dat het zonder écht grote namen doet deze editie. Ja, wie heeft financieel geen jasje uitgedaan de laatste jaren? Begrip wint het van onbegrip en het festival is dan ook stijver dan stijf uitverkocht. Drie muziekdagen, opnieuw zonder wanklanken. Liefde, vrede en harmonie.
Tekst: Pieter Visscher
Afgelopen weekeinde stal Wet Leg al de show op het Duitse Haldern Pop en het succes breidt zich in gestaag tempo uit; ook Lowlands gaat voor de bijl. Het optreden is speels, overtuigend en met de enorme hit Chaise Longue krijgt de glorieuze zegetocht nog meer cachet. Het is wachten op heg ‘altijd lastige’ tweede album. Benieuwd wat er nog meer in het verschiet ligt.
Balthazar is België’s hoop in bange dagen en stelt geen seconde teleur in de Alpha. Er is een hoop volk afgekomen op onze zuiderburen, die hun set geweldig weten op te bouwen. Net wanneer je denkt: ik zou nou weleens willen dansen, word je op je wenken bediend. Het met veel elektronica aangeklede Fever is een van de pareltjes die het publiek van voor naar achter in beweging krijgt. Als er al een troonopvolger van dEUS gaat komen (waar blijft de nieuwe plaat?) dan kunt u de naam Balthazar al noteren. België’s hoop, nogmaals, in bange dagen. Net als Meskerem Mees, die nochtans schittert door afwezigheid in Biddinghuizen.
Sam Fenders ster is óngekend snel gerezen nadat zijn debuutalbum verschijnt. Teaser van die plaat is het fantastische Play God. Er volgen veel meer hits en de wereld ligt plots aan Fenders voeten. Paar jaar terug nog stond ie in de Charlie. Nog wat bleu en onervaren. Maar wat is het al goed. In de grote Bravo meer bravoure en de fucks vliegen ons om de oren. Samuel L. Jackson staat niet in het publiek, maar wat zou hij trots zijn geweest. Sam Fender is niet meer de ingetogen jongen van weleer. Laten we er maar snel aan wennen. Fender schakelt razendsnel van ingetogen naar hard en heeft teksten met inhoud. Over moeilijke relaties, die met z’n vader bijvoorbeeld. Van de stemproblematiek, waardoor hij Sziget liet schieten, horen we niets meer. Zuiverheid troef. Hij vertelt maar weer eens over zijn liefde voor Bruce Springsteen. We geloven je, Sam.
Living in stereo is het nieuwe motto van danceformatie Jungle, die we al eerder aan het werk hebben gezien in de Flevopolder. Overtuigend, toen, en ook nu weer is het zieltjes winnen voor de mannen. Dry Your Tears is zo’n publieksfavoriet die je maar wil blijven horen. Veel songs van de nieuwe plaat komen voorbij. What D’You Know About Me is een van de prijsnummers. Jungle maakt andermaal een onuitwisbare indruk. Dikke 8.
Het maakt niet uit wat voor weer het is. Liam Gallagher heeft altijd en eeuwig die lange regenjas aan op het podium. Paar jaar terug op Pinkpop ook, toen de gevoelstemperatuur de 40 graden aantikte. Liam is duidelijk een zweter. Moet in Engeland wel de sauna’s platlopen. Prima. Hij heeft na het uiteenvallen van Oasis meerdere soloplaten het licht doen zien en geen van alle zijn ze al te overtuigend. Sowieso geen hits. Die heeft hij, gedeeltelijk, natuurlijk wel geschreven met zijn getalenteerdere broer. Liam maakt er dankbaar gebruik van. Wat een geluid wordt er geproduceerd door de volle Alpha. Wonderwall, dat weet je, laat alle kelen schallen. Champagne Supernova blijft een afsluiter om je vingers bij af te likken. Noel speelt ‘m ook. Liam leunt op Oasis en werkelijk geen haan die ernaar kraait. Integendeel. Komen, zien en overwinnen.
Eefje de Visser heeft met haar laatste show een state of the art-voorstelling neergezet die haar bijzondere liedjes van nog veel meer kleur voorzien. De Visser maakt op haar laatste album Bitterzoet (2020) veel meer dan in het verleden gebruik van elektronica en dat komt haar geluid alleen maar ten goede. Ze speelt ook de wat ‘kleinere’ liedjes en alles valt in de smaak. Is Eefje de Visser het beste wat de Nederlandstalige muziek te bieden heeft momenteel? Samen met Wende vormt ze de voorhoede. De Visser en Snijders zouden samen eens wat op plaat moeten zetten. Magischer gaat het niet worden. Toekomstmuziek?
Wie achter in de Bravo staat bij Altin Gün ervaart een zalige frisse bries. Het is bloedheet op de Lowlandszaterdag, nadat de vrijdag iets minder warm was. Wel lekker en een heerlijke bui in de middag. Daar waren we aan toe. Zoals een uurtje Altin Gün er ook altijd ingaat. De Nederlandse band met Turkse roots mag over populariteit niet klagen in de lekker volle Bravo, waar ook aan de achterkant en zijkanten veel Lowlandspubliek te vinden is. De band laat met een uitgekiende set van hun Turkse, wat psychedelische indiepoprock, waaronder bewerkte Turkse traditionals horen waar al die populariteit aan te danken is. Er wordt volop gedanst.
“Piet! Dit moet je horen! Goldband! Het nieuwe Goede Doel!”, appte vriendin Marieke Jonk een poos terug. Dat enthousiasme maakt dan natuurlijk nieuwsgierig. Inmiddels snap ik de link. We horen gitaaarsolo’s die van Sander van Herk zouden kunnen zijn. De teksten zijn Nederlandstalig en gevat. Maar Goldband, allemaal voormalig stukadoors, komt niet uit Utrecht, maar uit rockcity nummer 1 Den Haag. Dat hoor je aan alles. Dat zie je ook in het publiek. Haagse vlaggen, shirts van ADO Den Haag, beelden van Haagse supporters. Goldband is muzikaal wat in de jaren 80 blijven hangen en dat is heerlijk. Overheerlijk. Aan deze act klopt eigenlijk alles. Tot de verkleedpartijen aan toe. Moshpits wisselen elkaar in hoog tempo af. Goldband heeft het in zich die jarentachtigpopulariteit van Het Goede Doel, Toontje Lager en zelfs Doe Maar te gaan benaderen. Tekstueel zijn de verwijzingen sowieso niet van de lucht, ook aan stadsgenoten Klein Orkest van Harrie Jekkers. Geregeld schaamteloos. De band zorgt voor het grootste gekkenhuis van het weekend. Zelfs nog groter dan tijdens een prima optreden van Opposites. In een uitzinnige Alpha. Rock Werchter en Pukkelpop gingen al voor de bijl dit jaar. Nu is het de beurt aan Lowlands. Goldband wordt zonder énige twijfel de grootse band van Nederland. Champagne!
Max Colombie zit duidelijk beter in zijn vel dan ooit na allerlei mentale worstelingen die hem niet in de koude kleren zijn gaan zitten. Hij is daar open over. Angsten en depressies. Hij heeft inmiddels een goede psychiater die hem bijstaat. Dat werpt z’n vruchten zichtbaar en hoorbaar af. Oscar and the Wolf, zijn geesteskind verkeert ook in een geweldige vorm. Het geluid in in de Alpha is hard, spatzuiver en zelfs meedogenloos af en toe. Colombie is emotioneel, zichtbaar flink geraakt door alle enthousiasme. Zijn stem slaat ervan over wanneer hij erover begint. Hij lacht breeduit en veelvuldig, alsof hij wil zeggen: kijk mij nu eens, plots in de vorm van m’n leven. Halverwege de zaterdagavond is het dansen geblazen in de Alpha. Iedereen beweegt op de elektropop van de Belgen, die veel meer richting rock gaat. Overstuurde gitaren, beukende synths. Het is in your face en zwaar overtuigend. Oscar and the Wolf is terug en hoe. Een van de opwindendste acts van het zonovergoten weekeinde in de polder. Hup Max hup!
Opwindend. Dat had Arctic Monkeys ook kunnen zijn, op hetzelfde hoofdpodium. Maar de Britten hebben er of niet zoveel zin in, of ze willen juist eens iets geks doen als headliner in de Alpha. Dat gekke is: een uur lang vrijwel alleen wat rustiger, ingetogen nummers spelen. Dat kan wel een keer, tijdens een kleine clubshow ergens op deze planeet, of in Carré, maar níet zaterdagavond laat, voor 30.000 mensen, die zin hebben uit hun plaat te gaan. Alex Turner praat wat lijziger dan anders, zo lijkt het. Is het een jointje geweest? De paddenstoelen waarnaar Sam Fender vroeg tijdens zijn show? Geen idee. Daarnaast is het geluid ronduit kut. Blikkerige drums, gitaren die verwaaien. Wat is er tijdens de soundcheck gebeurd? Heeft die überhaupt plaatsgevonden? Gedurende het concert wordt het wat beter, gelukkig. De stroperigheid blijft evenwel. Brianstorm, vrijwel direct in de set, en in de toegift nog even (het onvermijdelijke, obligate zelfs) I Bet You Look Good On The Dancefloor weten het optreden, waar de facto muzikaal eigenlijk weinig aan mankeert, niet te redden. Veel van de aanwezigen zijn dan allang ergens anders heen gelopen. Voor een lekker pittig broodje langs de Surinamer of een fijne curry in het Indiase restaurant. Heb je uren later nog steeds heel veel plezier van. In tegenstelling tot het lethargische uurtje Arctic Monkeys. Niet meer doen, Alex.
David Keenan heeft een mooie band meegenomen naar de sfeervolle Lima, waar het relaxed is zo aan het begin van opnieuw een zonovergoten middag. Met name de voorgrondzangeres trekt de aandacht, terwijl Keenan er bijna net zo gesoigneerd bij loopt als Alex Turner een dag eerder; strak in het pak. Dat dan weer wel. Keenan brengt zijn liedjes over hartenleed en relatieperikelen met veel overtuiging en klasse. Zijn geweldige stem pakt de hoofdrol. Belangrijkste Ierse singer-songwriter van het moment. Dikke 8.
Fever 333, in de Heineken, heeft in de loop der jaren goed geluisterd naar Rage Against The Machine. Iets wat je het Amerikaanse trio niet zult horen ontkennen. Het is een show vol furie die de toeschouwer bij de strot probeert te pakken. Teksten minstens zo geëngageerd als die van RATM en passievol gebracht door zanger Jason Aalon Butler, die qua uiterlijk aan Goldie doet denken en vocaal wat wegheeft van Dizzee Rascal. Dat hoge, maar Butler is hartstikke boos. Op de wereld. Op alles en iedereen. Furieus over onderdrukking van minderheden, discriminatie en noem maar op. Fever 333 is een mengsel van hardcore, punk en hiphop. Wildste band van het weekend? Niet overdreven goed, of overtuigend, absoluut niet, maar wel lekker stevig. Voor in de Heineken staaat een man met een T-shirt van Fever 333 te zwaaien. Kijk eens wat ík heb, terwijl tijdens de show geen cliché uit de weg wordt gegaan. We zien het maar door de vingers. Terwijl we er niet aan ontkomen iets te zeggen over de152 tatoeages op Butlers bovenlijf. We hebben ze nageteld. De gele sokken zijn van de Lidl. Maakt het toch af. We noteren al met al een 6-.
Nadat Bab L’ Bluz eerder op de dag al een Afrikaans geluid laat horen in de Lima – de Frans-Marokkaanse formatie met sexy geklede blikvangster Yousra Mansour – mag Mdou Moctar het een paar uur later laten horen op hetzelfde podium. De zogenaamde woestijnrock van de band uit Niger is hard en overtuigend en raakt geregeld aan Led Zeppelin. Jimi Hendrix horen we ook. De tent wordt op zeer overtuigende wijze platgespeeld door Mahamadou Souleymane en zijn band. Hij die uit pure armoede zijn allereerste gitaar eigenhandig maakt en zichzelf muzikant laat worden. Groot fan wordt van Led Zeppelin. En kijk eens waar ze nu staan met z’n vieren? Jawel, op fucking Lowlands! En er ligt nog veel meer in het verschiet. Echt, veel meer. Lang leve Mdou Moctar.
Nadat Lewis Capaldi al zijn grote hits heeft uitgesmeerd over het publiek bij de Alpha en hij allerhande gênante details heeft gedeeld over zijn tomeloze luiheid, zeker tijdens lockdowns en ander coronagedonder, kleine ballen (!) en dito piemel (!) is het de beurt aan Stromae. Van hem weten we dat ook hij flink heeft geworsteld met zijn geestelijke gesteldheid. Inmiddels ziet de Belg het licht weer aan de horizon en die blijdschap vertaalt hij richting het podium. Een 160-koppig klassiek orkest uit Groningen moet ervoor wijken (wordt volgend jaar allemaal ingehaald) maar dan heb je ook wat. De podiumpresentatie is strak en doet sterk aan die van Kraftwerk denken. Past goed bij het overwegend elektronische geluid van Stromae, dat óngelooflijk goed is gesoundcheckt. In tegenstelling tot dat van Arctic Monkeys, een etmaal eerder. Stromae, Franstalig van origine, spreekt de enorme massa voor en naast de Alpha zowel in gebrekkig Nederlands als in het Engels toe. Je ziet hem en z’n band genieten van alle enthousiasme. De show is tot in de puntjes verzorgd. De visuals achter en naast het podium zijn meer dan complementair aan de muzikale klasse die we horen. “Lowlands, are you happy?” Dat lijdt geen twijfel. Er wordt hard meegezongen met hits als Papaoutai, dat vrolijk lijkt en ís, maar handelt over de dood van Stromaes vader. Vermoord in 1994, tijdens de oorlog in Rwanda. Papa, waar ben je? Ook publieksfavoriet Tous Les Mêmes en Formidable laat de Belg niet liggen. In de toegift wordt tijdens Alors On Danse het laatste zweet uit de vermoeide lijven gedanst. Stromae toont zich een waardig afsluiter van een festival dat weer populairder lijkt dan ooit. Lowlands 2022 kent louter winnaars.
Na twee gemiste edities is het dit weekend eindelijk weer Lowlands! A Campingflight to Lowlands Paradise. En Pinguin Radio is er natuurlijk weer bij. De stappenteller van onze fotografen Serge Hasperhoven en Peter van Heun maakt overuren om de mooiste plaatjes van de Lowlandsacts te schieten. Hierbij dag 3 in beeld. Alweer de finale! De fraaie show van Stromae was een waar spektakel voor oren en ogen. Ook Yard Act en Geese vielen bij de pinguins in de smaak.
Foto’s Serge Hasperhoven
Palaye Royale
Palaye Royale ken je natuurlijk van onze zenders en bijvoorbeeld als vaste klant in Chaos Radio. Helemaal wat je ervan kan verwachten, een rockcircus op z’n best.
Palaye RoyalePalaye RoyalePalaye Royale
Palaye Royale
Arlo Parks
Arlo Parks zagen we vlak voor de lockdown nog op Eurosonic. Nu 2.5 jaar verder is ze uitgegroeid tot een dame die de Heineken vult. Haar zachte singer/songwriter soulpop moest even op gang komen (mede door een wat schel geluid), maar werd steeds mooier.
Arlo ParksArlo ParksArlo ParksTash SultanaTash SultanaTash SultanaTash SultanaSevdalizaSevdalizaSevdaliza
Als je misschien wat gaar was van 3 dagen Lowlands, dan blies Fever333 je kater wel weg. Bam!
Fever 333Fever 333Fever 333Fever 333Fever 333
Van alle exotische acts in de Lima was het voor zover wij gezien hebben het drukst bij Mdou Moctar. Wat wil je als je een top album als Afrique Victime op zak hebt?!
Mdou MoctarMdou MoctarMdou Moctar
In 2020 zou Dadi Freyr namens IJsland het Songfestival vertegenwoordigen met de heerlijke popsong Think About Things (The Whitest Boy Alive-achtig). Helaas deed hij 2021 in Rotterdam mee met een ander nummer – anders had-ie gewonnen. Hij was trouwens niet de enige Eurovisie act. Ook hebben we gedanst op de Oekraïnse dance met traditionele folkinvloeden van Go_A!
Dadi FreyrDadi Freyr
Dadi FreyrDadi Freyr
Postpunk is hip. Shame stond in de India, wel een beetje leeg was het helaas. De India is dit jaar veel groter (wel een hele gave tent overigens), maar dit soort bands mogen best wat intiemer zodat de intensiteit om hoog gaat. Volgend jaar IDLES en Fontaines D.C.?
ShameShameShame
Shame
slowthaislowthaislowthaislowthai
Foto’s Peter van Heun
David KeenanDavid KeenanDavid KeenanDavid KeenanDavid Keenan
Twee jaar geen Lowlands waarin Froukje juist is doorgebroken. Haar “corona-anthem” Ik Wil Dansen was de perfecte soundtrack om de zondag mee te beginnen!
Wat een toffe band is Geese uit NYC. We draaien al een paar nummers op Indie, maar nu zijn we echt om. Een beetje in de vibe van The Strokes, maar dan nog wat experimenteler en psychedelischer. Sowieso top in de X-Ray met toffe verlichting in het plafond.
GeeseGeeseGeeseGeese
Het was druk bij Goldkimono in de Lima! Producer & singer-songwriter Martijn ‘Tinus’ Konijnenburg wist met zijn reggae light iedereen in beweging te krijgen. En wat klinkt de band vol!
Lewis Capaldi stond natuurlijk in de Alpha, wat wil je met zulke grote radiohits. En hij is nog grappig ook!
Lewis CapaldiLewis CapaldiLewis CapaldiLewis CapaldiLewis CapaldiLewis CapaldiLewis Capaldi
In 2014 zagen we Stromae nog op Pinkpop. Dat was waanzinnig en toen helemaal relevant. En nu is de Belg ook de perfecte boeking als afsluiter. Met zijn mix van dance, pop en alternative brengt hij alle bezoekers samen. Rijen dik tot aan het meertje waar vroeger de Charlie stond (en die mag best terug daar hoor). Je mag het best bijzonder noemen dat Stromae nog muziek maakt en zo’n show weet neer te zetten als je je bedenkt dat Paul Van Haver in een flinke depressie heeft gezeten. Maar de maestro is helemaal terug. Met band in Kraftwerk opstelling, maar vooral de visuals zijn indrukwekkend. Het lijkt wel een 3D-ervaring en geeft elke song extra betekenis.
Yard Act heeft al een behoorlijk aantal indie radiohits en kan je kennen uit FIFA. Hun post-punk is van het dansbare soort en dat werkt heerlijk aanstekelijk!
The song is a wake-up call to people rioting without a just purpose. The
“rebel without a cause” lines refer to the Dutch riots of ’21, with the
sudden mob mentality scaring a lot of innocent people.
This is the second single of the upcoming EP, which is set to be released September 23rd in collaboration with White Russian records.
Na twee gemiste edities is het dit weekend eindelijk weer Lowlands! A Campingflight to Lowlands Paradise. En Pinguin Radio is er natuurlijk weer bij. De stappenteller van onze fotografen Serge Hasperhoven en Peter van Heun maakt overuren om de mooiste plaatjes van de Lowlandsacts te schieten. Hierbij dag 2 in beeld. Heerlijk zonnig weer met als hoogtepunten Declan McKenna en natuurlijk Arctic Monkeys.
Foto’s Serge Hasperhoven
Altin GunAltin GunAltin GunAltin GunRemi WolfRemi WolfRemi WolfRemi Wolf
Bring Me The HorizonBring Me The HorizonBring Me The HorizonBring Me The HorizonBring Me The HorizonBring Me The HorizonChloe MoriondoChloe MoriondoChloe MoriondoChloe Moriondo
Pinguin Radio is een onderdeel rijker, PenguinArtists.com. Een muziekplatform voor nationale en internationale muzikanten, artiesten, acts, singer/songwriters, producers en andere muzikale gezelschappen. Kijk vooral even rond, meld je aan, “clap” voor acts en volg je favoriete artiesten via pinguinradio.com.
Luister al deze artiesten non-stop, 24/7 op onze stream Pinguin Showcase.
Elke zaterdagavond draaien we een greep penguins uit deze pool. Vandaag tussen 20:00 en 21:00 uur hoor je de volgende artiesten van het platform penguinartists.com:
