Category: Recensies

Market – CHURCH feat. Rose Droll

Market is een project van Nate Mendelsohn, een multi-instrumentalist uit Brooklyn.

Vooralsnog heeft Nate meer succes als producer voor o.a. Frankie Cosmos en als begeleider van Sam Evian, maar met songs als CHURCH laat hij horen dat hij zelf ook tot bijzondere dingen in staat is. Het wordt ook wel tijd voor enige erkenning, want Nate is alweer toe aan het 5e Market album. Mede door de gastvocalen van Rose Doll heeft CHURCH wel iets weg van een hoorspel. Het nummer bestaat ook uit diverse delen. De basis is akoestisch met naast gitaar ook cello’s plus en percussie. Ook horen we samples en iets dat klinkt als een kruising tussen een elektrische gitaar en saxofoon. Wat we niet horen is een refrein. Al met al een intrigerend plaatje van een man die dus veel meer aandacht verdient dan hij tot dusver heeft gekregen.

Waiting Room – Don’t You Hate Yourself

Waiting Room komt uit Boedapest. Het is voor het eerst dat we een band uit Hongarije oppikken.

De frontvrouw van Waiting Room heet Maya Gustafson Anna wat meer Scandinavisch dan Hongaars klinkt. Misschien dat zij studeert in de Hongaarse hoofdstad, maar de overige bandleden hebben namen met als Majoros, Orlik, Paulikovics en Pétervári dus die lijken wel uit de regio te komen. Waiting Room is een gitaarband met een sound die eerder Amerikaans dan Brits klinkt. Don’t Hate Yourself amateuristisch noemen, is de band tekort doen, maar het nummer heeft iets kwetsbaars, een naïeve charme dat we niet op eerdere songs horen.  De band brengt sinds 2022 regelmatig singles en EP’s uit, sommigen in het Engels, anderen in het Hongaars. Don’t You Hate Yourself is de eerste die op onze radar is verschenen, maar waarschijnlijk niet de laatste.

Salland Sound Collective – Sweet Little Baby

Het wemelt in Salland van de bands, lokale helden die ook nationale bekendheid genieten. We noemen namen: The Grand East, Paceshifters, Bökers, Money & The Men en The Magnetic Spaceman e.a.o.a.

‘Hoe leuk zou het zijn’, dachten Bastian Pen (ex Tricklebolt nu Baba Pen &The Bim Bam Band) en Hedon programmeur Yvonne Kuiper om die bands eens bij elkaar te zetten in een blokhut nabij Hellendoorn met opnameapparatuur en een paar kratjes bier. Dat laatste weten we niet zeker, maar vermoeden we. Het eerste vrij gegeven resultaat van het Salland Sound Collective, de single Sweet Little Baby mag er zijn. De gezelligheid en het spelplezier spatten er vanaf. Als je niet beter zou weten zou je zweren dat Salland in de V.S. ligt ipv in Overijssel. Sweet Little Baby klinkt namelijk zo Amerikaans als Jack Daniels On The Rocks. Of om het in muziektermen uit te drukken als Bob Dylan die Dr Hook doet. Of vice versa. Naar verluidt blijft het niet bij dit ene liedje maar zit er een heel album aan te komen wat goed nieuws is en dus niet alleen voor Sallanders.

The Nude Party – Honey To The Barflies

Honey To The Barflies van The Nude Party is een lekker ongecompliceerd countryrocksong met een grappige tekst, een lekker retro Farfisa orgeltje en een paar mooie solo’s.

De tekst is geïnspireerd door een vriendin van co-componist Patton Magee. Zij werk in een kroeg en moet avond aan avond de vaste clientèle van haar lijf houden. ‘I feel like honey for barflies’ verzuchtte ze. The Nude Party die we nog kennen we nog van Shine Your Light en IJsbreker Rides On  is een 7 koppige rootsrockband uit NYC. De band heeft inmiddels vier albums op hun kerfstok, een vijfde is in aantocht.

This Is Lorelei – Holo Boy

This is Lorelei is de artiestenaam van Nate Amos, een zanger-schrijver-gitarist uit Vermont, die zijn tijd en talent verdeelt tussen de band Water From Your Eyes waarin hij leadgitaar speelt en This Is Lorelei waarin hij zo’n beetje alles doet.

Met Water From Your Eyes maakt Nate averechtse indierock. Als This Is Lorelei produceert hij vrij pure powerpop. Op zijn recent verschenen tweede album staan 10 juweeltjes, sommigen nog geen 2 minuten lang. Holo Boy, het titelnummer van het album heeft de klassieke popsong lengte van 3 en halve minuut. Maar gezien (gehoord?) de prachtige klanken die hij zijn gitaar ontlokt had dat best 2x zo lang mogen zijn.

Sleaford Mods – No Touch ft. Sue Tompkins.

Nieuwe Sleaford Mods single No Touch is een voor hen doen vrij rustig nummer. Wel weer net als de eerdere singles van het nieuwe album van het duo uit Nottingham met een gastvocalist.

Die eer valt dit keer te beurt aan ene Sue Thomkins, die leert Wiki ons een kwarteeuw geleden een enkel album uitbracht als zangeres van de Schotse punkband Life Without Buildings. Tegenwoordig is Sue beeldend kunstenaar. Ze klinkt hier eerder als het kleine nichtje van een van de Sleaford mannen dan als een voormalige punkzangeres, maar dit terzijde. Het licht dansbare No Touch voedt het vermoeden dat The Demise Of Planes X het meest gevarieerde album tot nu toe wordt van Jason Williamson en Andrew Fearn.

Voka Gentle, Hamish Hawk – Ultra Aura Glow

Voka Gentle is een art-rock (electric freak-folk) trio uit Groot Brittannië dat drie jaar geleden een IJsbreker in de wacht sleepte met het ongrijpbare DREAD/TKOE.

Een succes werd het niet. Latere releases hebben we daarom maar laten gaan. Ook omdat hun songs niet de makkelijkste zijn, zeg maar. Maar met Ultra Aura Glow heeft Voka Gentle weer onze aandacht . De nieuwe single is minder experimenteel dan zijn vier eerder dit jaar verschenen voorgangers, maar niet minder mysterieus. De leadzang is van een van de twee zussen van de band, de mannenstem hoort toe aan Hamish Hawk, een Engelse singer-songwriter die is uitgerust meteen warme bariton. Ultra Aura Glow is er alleen in een single edit. De langer versie bewaart de band voor het album. Dat heet Domestic Blues, verschijnt op 6 februari en is hun derde.

J Mascis – Say It On

J Mascis kwam bij het opruimen van zijn archief een alleraardigst nummer tegen. Hij nam Say It On al in 2017 op tijdens de sessies voor zijn Elastic Days album, maar de song is dus op de ‘plank’ blijven liggen.

Tot het begin dit jaar als B-kantje op een Japanse single verscheen en als track op een Benefiet album van een Amerikaans tijdschrift.  Maar Say It On verdient meer dan een obscuur bestaan, dus heeft J het alsnog online gezet zodat zijn fans er wereldwijd van kunnen genieten. Een belangrijk verschil van J Mascis met of zonder Dinosaur Jr is de rol van de akoestische gitaar. Die ontbreekt vaak op bandopnamen, maar domineert bij J solo. Say It On is een beetje een hybride: een in de basis akoestisch nummer, maar wel met een dijk van een elektrische gitaarsolo. Niet nieuw dus maar wel weer erg goed.

The Reytons – As Good As It Gets

Mocht je As Good As It Gets niet meteen horen, kijk dan eens naar de clip van dit nummer van The Reytons.

Probeer het maar eens droog te houden bij die video. Je ziet een gezin op bezoek bij oma in een verzorgingstehuis voor demente ouderen. Oma herkent niemand en is boos op de wereld. Later op haar sterfbed verschijnt er alsnog een blik van herkenning in Oma’s ogen als ze haar kleinkinderen ziet. Sentimenteel zeker? Plat? Absoluut niet. Dat geldt ook voor de song, een sterke en oprechte en mooi klein gehouden ‘blue collar’ rockballad. Ook te vinden op het nieuwe (mini) album van de sympathieke Britse band, Roll The Dice.

Mandrake Handshake – Hypersonic Super-Asterid

Mandrake Handshake vindt dat hun eerder dit jaar verschenen debuutalbum wel wat meer aandacht mag hebben.

Wij zijn het daarmee eens dus gaan we op suggestie van de band Hypersonic Super-Asterid draaien. Dat hebben ze in drie versies op single gezet, de album uitvoering, een remix en een single- edit. Het origineel is ruim 8 minuten lang en niet voor niets. Het nummer zit vol prachtige gitaarsolo’s en andere aantrekkelijke elementen met niet op de laatste plaats de zang van miss Trinity Oksana. Zoals we al opmerkten toen we King Cnut uitriepen tot IJsbreker maakt Mandrake Handshake hippierock met een Oosters tintje. Ook Hypersonic Super-Asterid laat zich zo omschrijven, maar dan met naast een pretsigaret ook een Red Bulletje of twee.