Category: Recensies

Man/Woman/Chainsaw – Something Else To Give

Ook de vijfde single van het debuutalbum van Man/Woman/Chainsaw vinden we Pinguin-playlist waardig.

Something Else To Give is een broeierig nummer met leadzang van Vera, een leidende rol voor de viool van Clio en een ondersteunende rol voor de grommende synth van Emmie-Mae. In het refrein horen we de hele band zingen. Someting Else To Give is zo’n song die het moet hebben van herhaling. Herhaling van couplet en refrein maar ook van vaak draaien. Na vijf singles is wel duidelijk dat het Cannonball album van de Londenaren een kandidaat einde-jaarlijstjes wordt.  Maar ook dat er momenteel weinig bands zijn die zo veelzijdig zijn als Man/Woman/Chainsaw.

Personal Trainer – Hole

“And now for something completely different”. We moesten aan de beroemde uitspraak van Monyt Python denken bij het beluisteren van de nieuwe single van Personal Trainer.

Hole is bijna Zappa-iaans (of Byrne-esk) in zijn constructie en humoristische ondertoon. Je zou Hole ook kunnen omschrijven als een vrolijk telrock (mathrock) nummer met Afrikaanse High Life gitaar, Latin hand claps en metal oprispingtjes. Kortom een behoorlijk maf nummer, maar ook erg leuk als in goed en dus anders dan anders. Hole komt net als Punch Drunk Love en Moping op het Human Asshole album te staan dat op 4 september uitkomt. Op 18 september staat Personal Trainer in Carré.

Tape Toy – Hummer (In My Ear)

Makkelijk herkenbaar maar toch elke keer weer anders. Dat is Tape Toy, een band waar we inmiddels alweer zo’n acht jaar plezier aan beleven.

Hummer (In My Ear) is -als we goed hebben geteld- het derde voorproefje van het tweede album van de Toys. Ondanks de geringe lengte van 2 minuut 19 gebeurt er veel in Hummer (My Ear). Het eerste dat opvalt is een sample van iets dat klinkt als speelgoedpop. Ook bijzonder is de ogenschijnlijk los van elkaar opererende lead en achtergrondzang en de naar drums ‘n bass neigende ritmesectie. De knappe productie is van de band zelf en Aron Kobayasho Ritch (Been Stellar/Snail Mail/Momma). Die nam ook de mix voor zijn rekening. De opvolger van Honey, WTF (2023) heet Dumb Sides en komt op 28 augustus uit. De release wordt gevierd met een show in Bitterzoet, A’dam op 5 december.

 

Echo & The Bunnymen – Brussels Is Haunted

Optreden is Echo & The Bunnymen altijd blijven doen, maar van platen maken is het de laatste 12 jaar niet gekomen.

Maar. 47 jaar na debuutsingle The Picture On My Wall is er toch weer een nieuwe single verschenen van de new wave veteranen uit Liverpool. We kunnen nu al zeggen dat Brussels Is Haunted het niet haalt bij een evergreen als Bring On The Dancing Horses laat staan The Killing Moon. Dat geconstateerd hebbende is Brussels best een aardige single. Opvallend vrolijk ook. Zeker voor een band die zelden lachend op de foto staat. En onmiskenbaar Echo & The Bunnymen. Brussels Is Haunted komt op het nieuwe album van The Bunnymen, Apples For Isaac dat we medio september mogen verwachten. De drums op de nieuwe single en de meeste nummers op het album worden gespeeld door Greg Burke. Helaas kan de voormalige drummer van Blondie de release niet meemaken. Hij overleed in april vorig jaar tijdens de opnamen van het album.

Fiddlehead – Baby I’ll Change

Fiddlehead draait al een tijdje mee, maar voor ons is Baby I’ll Change een eerste kennismaking.

En een aangename zou je kunnen zeggen hoewel dat misschien niet het juiste woord is. Baby I’ll change is namelijk een zeer serieus nummer met een tekst over verslaving en de gruwelijke gevolgen daarvan voor de verslaafden maar ook voor de directe omgeving. Dat Patrick Flynn, de tekstschrijver van de song de juiste toon heeft getroffen en zijn thematiek veel weerklank vindt lees in de comments op de clip op Youtube. Hier is duidelijk een ervaringsdeskundige aan het woord. De urgentie, het verdriet en radeloosheid van de tekst hoor je terug in de muziek, een mix van folk, punk en harde rock door de band uitgevoert alsof hun leven ervan afhangt.

Fiddlehead komt uit Boston, Mass. De band bracht in 2018 het eerste van nu drie albums uit. De meest recente is uit 2023. Baby I’ll Change staat op een gelijknamige EP die eind vorige maand is verschenen.

Interpol – Iron City

Iron City is het derde nummer, na See Out Loud en het titelnummer dat Interpol heeft vrij gegeven in aanloop naar de release van hun 9e album, This Mirror Weighs A Ton.

De nieuwe single is een wat weemoedige lied met een tekst die zich laat lezen als een ode aan New York. Het nieuwe album van Interpol is geproduceerd door Andrew Wyatt. Een opvallende keuze, want Wyatt is een popproducer pur sang. Hij maakte furore met zijn werk voor en met Rosalia, Dua Lipa en Billie Eilish. Te horen is zijn achtergrond echter niet. Misschien komt dat door de mix van Dave Fridmann, die wel uit de indie-wereld komt. Hem kan je kennen van zijn vruchtbare arbeid voor Flaming Lips, MGMT en Tame Impala. Album komt op 28 augustus. Op 17 november staat Interpol + Bloc Party in de AFAS.

Cage The Elephant – Beaches In Tennessee

De Amerikaanse staat Tennessee is wat in het Engels heet ‘landlocked’, grenst dus niet aan zee en heeft derhalve geen stranden.

Tenminste niet in de meest gangbare betekenis, maar Tennessee heeft wel meren en rivieren met oevers waar het goed toeven is. Daarover gaat Beaches In Tennessee van Cage The Elephant. De nieuwe single van de band uit Kentucky is een compact rockend liedje zonder veel poespas met iets van de garage-rock spirit die hun oudere werk kenmerkte. Er wordt nog niet met zoveel woorden over gerept, maar waarschijnlijk is Beaches In Tennessee de eerste single van het zevende album van Cage The Elephant.

Green Day – I´m Never Gonna R.I.P.

Hoewel het hart bij de band nog steeds op de goede plaats zit is muzikaal de lol er al lang af bij Green Day.

Best verrassend dus dat Billy Joe en the boys nu met een single komen aanzetten waar we best enthousiast over kunnen zijn. I´m Never Gonna R.I.P. is namelijk niet de zoveelste punkvariant, maar een onvervalst rock ‘n’ roll liedje. Luister naar I´m Never Gonna R.I.P. en je kunt zo Jailhouse Rock van Elvis meezingen. Niks nieuw onder de zon dus maar leuk om weer eens herinnerd te worden aan de oerkracht van de muziek waarmee het ooit allemaal begon. I´m Never Gonna R.I.P. komt van de soundtrack van Nimrods. Dat is een roadmovie over een punkband die hemel en aarde beweegt om in het voorprogramma van Green Day te mogen spelen. De fictieve band heet Analog Dogs. Green Day speelt zichzelf. De soundtrack telt zo’n 30 tracks voornamelijk Green Day hits plus een paar nieuwe nummers. Waaronder dus het vrolijk stemmende I’m Never Gonna Rest In Peace. De Nimrods o.s.t. verschijnt op 31 juli, Nimrods, the movie op 14 augustus.

Matt Berninger – Martini Me Fatso

Het is niet eerlijk. De zanger van een band heeft de anderen eigenlijk helemaal niet nodig terwijl, zeg de drummer niks kan uitrichten zonder zijn collega’s.

Nu The National een witje heeft ingelast is frontman Matt Berninger in zijn eentje op pad. Hij gaf pas prima optredens ten beste op Down The Rabbit Hole en Rock Werchter waar hij een mix zong van eigen nummers en songs van The National. Toch is het niet zo dat Berninger teert op het succes van The National. Hij heeft twee sterke solo-albums op zijn naam staan en lijkt al bezig aan een derde. Matt zong namelijk een nieuw nummer dat er inging als koek. Martini Me Fatso (een martini voor de dikke?) is voor zijn doen een opmerkelijk vrolijk en stevig rockend liedje. De tekst is wat raadselachtig en Matt kennende waarschijnlijk minder happy de peppy dan de muziek suggereert. Hopelijk is de nieuwe single een voorloper van een nieuw solo-album, maar officieel is daar nog niets over bekend.

The Klittens – Taxi

De liedjes van The Klittens leenden zich altijd al voor een voorzichtig danspasje of twee, maar nieuwe single Taxi is onbeschaamd funky!

Opgejut door een verhitte ritmesectie houdt de band ruim vijf minuten de vaart erin. Opvallend genoeg gaat de tekst van Taxi over stil blijven staan. Mentaal dan waarschijnlijk, fysiek is dat schier onmogelijk. Taxi is de tweede single van het langverwachte eerste album van Yaël, Winnie, Laurie, Katja en Marrit. Have A Heart verschijnt 25 september. In december, de 17e om precies te zijn organiseert The Klittens hun eigen festival in Paradiso onder de titel Klitfest 26.