Category: Recensies

The Mystery Lights – Purgatory

‘Turn off your mind, relax and float down stream’. The Mystery Lights neemt je mee naar de tijd dat concertgangers nog zaten op een met Perzische tapijten bedekte vloer, starend naar de vloeistofprojectie op de muren, wachtend tot de LSD zou in kicken.  Of juist tot de trip ten einde loopt.

Puur hippie stuff dus, maar goed. En leuk ook om eens een band te horen die verder terug gaat dan de langzaam maar zeker uitgeput rakende 90’s. De makers van Purgatory komen niet uit San Francisco, maar uit het ietsje zuidelijker gelegen Salinas. De band bracht in 2016 een eerste album uit, en maakt zich nu klaar voor de release van hun derde, hun meest ambitieuze tot nu toe staat er in de bijsluiter. Purgatory is het titelnummer, de releasedatum is 13 september. Op 4 oktober kun je The Mystery Lights live ondergaan in Mezz/Breda en de 25ste in TivoliVredenburg.

Pinguin Radio presenteert Volkskrant Radio – juli 2024

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

de Volkskrant

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

Met in deze aflevering de beste albums van juli 2024:

  • Redd Kross – Redd Kross
  • Johnny Blue Skies (Sturgill Simpson) – Passage Du Desir
  • Jake Xerxes Fussell – When I’m Called
  • Aaron Frazer – Into The Blue
  • Childish Gambino – Bando Stone and The New World
  • Common & Pete Rock – The Auditorium Vol. 1

The Heavy Heavy – Because You’re Mine

Voor het zelfde geld had The Heavy Heavy ook The Sixties Music Preservation Society kunnen heten. De Britse band heeft zich namelijk als taak gesteld om de muziek van de jaren zestig levend te houden.

Dat doen ze niet door covers op te nemen van door hen bewonderde bands als The Beatles en The Mama’s & The Mama’s, maar door met songs te komen die klinken alsof ze stammen uit de periode 1964- 1970. Het fascimileren legt de band geen windeieren. De belangstelling voor hun geslaagde pastiches is groot en internationaal. Was vorige single Happiness een paar streepjes te zoet voor ons gebit, het ‘Sonny & Cher go garagerock’, Because You’re Mine is wel weer spekkie voor ons indie-bekkie zeker in deze tijd waarin de zon zich regelmatig laat zien. In september komt album II uit van The Heavy Heavy onder de titel, One Of A Kind.

Cavolo Nero – Agar

Cavolo Nero (de zwarte ruiter) is een band uit Utrecht die vindt dat er wel wat meer geswingd mag worden op deez’ aard.

Dat doel bereikt men met een mix van inheemse muzieksoorten uit het Midden-Oosten, de Caraïben en de V.S. Dat lijken in ieder geval de belangrijkste bronstreken voor kruidige nieuwe single Agar. Ook is de band niet vies van een beetje psychedelica. Dat maakt hun muziek een directe aanrader voor fans van o.a. Altin Gün, Jungle By Night, Yin Yin en Nusantara Beat. Er bestaat dus een groeiende en bloeiende Global Fusion scene in ‘Ollanda en Cavolo Nero is daar actief lid van.

Yannis & The Yaw – Rain Can’t Reach Us

Het verhaal is bekend. Foals frontman Yannis Philipakkis sluit muzikaal verbond met legendarische Afro-beat drummer Tony Allen. Voordat het project goed en wel op gang is, komt de 79 jarige Nigeriaanse drummer onverwachts te overlijden.

Yannis besluit de half voltooide songs alsnog af te maken voor release op EP later dit jaar. Rain Can’t Reach Us is de derde en met afstand beste vooruitgestuurde single van Yannis & The Yaw. En wel hierom.  Rain Can’t Reach Us is een vrij volmaakte fusie van de ambitieuze indie van Foals en de inventieve Afro-beat die Allen samen met Fela Kuti hielp ontwikkelen.  De ‘Paris, London, Lagos’ EP verschijnt op 30 augustus.

Concert: 10 september in Paradiso.

meija – HEAVEN

De in L.A. gelegerde Jamie Sierota alias meija maakt -volgens eigen zeggen- met synths doordrenkte indiepop.

Meija heeft zelfinzicht, want we hadden zijn nieuwe single HEAVEN en ook zijn oudere werk niet beter kunnen omschrijven dan als met synths doordrenkte indiepop. Om toch iets meer van een indruk te geven, kan je er woorden als eigenzinnig en bewogen aan toevoegen. Het is in ieder geval niet erg vrijblijvend wat meija maakt. Het is dan ook passend dat op vorige single POSSUM de ons welbekende Mark E. Everett van Eels te gast is. HEAVEN is bedoeld voor meija‘s nieuwe, twee album There Is Always Something dat oktober moet gaan uitkomen.

Fit – Cash

Het is nog veuls te vroeg om te kunnen zeggen dat in Utrecht een nieuwe Urban Dance Squad is opgestaan, maar helemaal uitsluiten mogen we het ook niet.

Bedoelde band heet Fit en kwam tot wasdom op de Herman Brood Academie. Dat betekent dat de mannen kunnen spelen en dat ook al een tijdje doen. De vergelijking met UDS dringt zich op omdat Fit uit de zelfde smeltkroes put als de befaamde raprockpioniers. In debuutsingle Crash horen we invloeden uit de hip hop, ska en verschillende soorten rock, waaronder punk en shoegaze. Ga ze zien tijdens de Popronde later dit jaar of beter nog z.s.m!

Holysloot – Carousel

De V.S. heeft Chicago en Boston. Wij hebben Holysloot.

Holysloot, misschien herinner je je het nog wel, is gerezen uit de as van het te vroeg gesneuvelde JAGD. Die band was van de postpunk toen dat nog geen ding was. Holysloot tapte aanvankelijk uit een ander vaatje, dat van de jangle pop, maar keert op nieuwe single Carousel terug op het oude sound-bed. Gebleven is de melodieuze, gedubbelde zang, maar anders is de rol van de gitaar, die is heavier dan op voorgaande songs en heeft ook gezelschap gekregen van toetsen. De kwaliteit heeft er niet onder geleden, integendeel. Carousel laat horen dat Holysloot een band is in beweging en dat zijn vaak de beste.

Kynsy – Stereo Games

Het is niet alleen maar punk en postpunk wat de klok slaat in de Ierse hoofdstad Dublin. Er wordt ook nog gewoon gerockt. Nou ja gewoon. Kynsy is veel maar zeker niet doorsnee.

In haar bio noemt ze namen als Igyy Pop, St Vincent en Julian Casablancas. Als je haar songs hoort met voorop nieuwe single Stereo Games hoor je dat dat noch vergezocht noch te hoog gegrepen is. Ciara Lindsey heeft een vlotte pen, een fijne stem en haar gitaar op de juiste plek. Haar sound is een beetje 90’s wat haar ook nog een eigentijds maakt. Stereo Games is Kynsy‘s eerste single voor Nice Swan Records, een label dat ze deelt met bands als English Teacher, Sprints en Pip Blom. Ergo het zal zeker niet bij deze eerste kennismaking met Ciara ‘Kynsy‘ Lindsay blijven.

Goldie Boutilier – The Angel And The Saint

De Canadese Kirstin Boutilier had een jaar of zes behoorlijk wat succes als Goldilox. Onder die naam maakte ze flitsende synti-popsongs met veelzeggende titels als Sex Paranoia, Complimentary Drinks en Touch Where It Hurts.

Een paar jaar terug zette ze een punt achter haar carrière als pop-pinup en vertrok naar Parijs. Daar vond ze zichzelf opnieuw uit als Goldie Boutilier, vertolkster van vernuftige popsongs op countryrockbasis, nummers met wederom veelbelovende titels als Cowboy Gangster Politician, White Limo Stuck In The Snow en het recente The Angel And The Saint. Daarin zingt Goldie dat ze weliswaar een engel is, maar beslist geen heilige. Goldie’s stem en ook wel stijl heeft wel wat weg van Stevie Nicks. Ook The Angel And The Saint had van Stevie kunnen zijn als die wat meer vampy en minder witchy was geweest.