Author: Flip van der Enden

King Buffalo – Mammoth

De 52ste Breekijzer van het 22ste jaar van de 21ste eeuw na Christus is een relatief rustig spacerockwerkje van het Amerikaanse King Buffalo.

De band heeft de krappe opstelling van bas, drums, gitaar en zang, maar weet desondanks een imposante muur van geluid op te bouwen. Zo te horen heeft de gitarist ook een flinke partij pedalen tot zijn beschikking. En een goed adresje voor geestverruimende middelen. Mammoth is namelijk nogal psychedelisch. Zozeer zelfs dat King Buffalo die andere King, King Gizzard naar de troon steekt. Meer van dit soort wegdroomtracks staan op het in september losgelaten nieuwe album van de buffel koning, Regenerator en op de vijf eerder verschenen langspelers.

Two Blinks, I Love You – I Love You

De vanuit Liverpool opererende Liam Brown was tot voor kort actief als  Pizzagirl. Voor zijn nieuwste liedje heeft hij zich het alias van Two Blinks, I Love You aangemeten.

De reden van de naamsverandering wordt meteen duidelijk als je zijn oude werk plaats naast zijn nieuwe single. Als Pizzagirl maakt Liam excentrieke in galm gedrenkte elektropop, als Two Blinks, I Love You produceert hij iets minder excentrieke, maar niet minder eigenzinnige organische (f)luisterpop. De reden voor de verandering van spijs laat zich raden Liam is in love! Op een niet met naam genoemde persoon en op zijn gitaar waaruit hij prachtige klanken weet te ontlokken. Hopelijk beklijft de liefde en gaan we nog veel meer horen van Two Blinks, I Love You.

SOMOH – I Know You Care

SOMOH is de artiestennaam van de 20 jarige Sophie Mohan uit Londen. Waar ze het vandaag heeft weten we niet. Met slechts drie liedjes op haar conto is de informatiestroom nog wat mager, maar SOMOH klinkt alsof ze al jaren in ‘het vak’ zit.

Ze zingt haar zelf geschreven songs met opvallend veel zelfvertrouwen en ook wat compositie en tekst betreft krijg je nergens het idee met een dilettant te maken te hebben. I Know You Care begint akoestisch en breekbaar, maar eindigt krachtig en elektrisch. Drie liedjes pas en dan al op dit niveau, SOMOH zou wel eens een hele grote kunnen gaan worden.

Roofman – Rainbow Junkie

Thijs van der Meulen alias Roofman is zo’n artiest die veel zo niet alles meeheeft. Hij komt uit een muzikaal nest, een stad, Ermelo met een indietraditie (Daryll Ann) heeft een internationaal netwerk, weet zijn weg op verschillende instrumenten, is behept met een neus voor maat en melodie en gezegend met een klassieke popstem, die qua klank ergens tussen John & Paul inzit.

Thijs weigert vooralsnog om zich vast te pinnen op één stijl zodat je al zijn vijf singles moet beluisteren om een indruk te krijgen van plek in het popspectrum. Niet dat dat een straf is. Of het nu zijn zeven minuten lange ‘Neil Young meets The war On Drugs’ epos, Fly Off, Fall Down, het akoestische Slot Machine of zijn spannende bijna uitbundige nieuwe single Rainbow Junkie is. Mocht je behoefte hebben aan een rode lijn dan vind je die in de teksten. Daarin toont Thijs zich een ervaringsdeskundige op relationeel gebied. Die Roofman kunnen we er goed bijhebben.

Teenage Priest – Let It Pass

Wat een goede computer, een paar keyboards en een ruime slaapkamer al niet toe kunnen leiden. Teenage Priest, het alter ego van Taylor van Ginkel ( we vermoeden Diets bloed) uit zonnig Californië is het voorbeeld van een thuisvlijt artiest.

Het enige waar van Ginkel afhankelijk is, is elektriciteit, maar zo lang de stroom stroomt kan hij de ene toptrack na de andere produceren. Dat doet hij nu zo’n jaar of drie met steeds betere resultaten, commercieel en artistiek. We ontdekten Let It Pass op de playlist van David Dean Burkhart. Zijn Compact Cassette playlist is ‘the place to go’ voor iedereen die van verfijnde luistermuziek houdt, veelal gestoken in een elektronisch jasje en voorzien van ontspannen vocalen. Let it Pass is een perfect voorbeeld van de sound die Burkhart prefereert, maar ook van de stylo van Teenage Priest.

Let It Pass is het titelnummer van het begin deze maand uitgebrachte debuutalbum van Teenage Priest, met daarop nog acht soortgelijke muzikale smoothies.

The Veils – No Limit of Stars

Beroemd is The Veils nooit geworden, behalve in Nederland. Bij ons trok de Nieuw-Zeelandse band vollen zalen en verkochten hun albums heel behoorlijk. Goed nieuws dus voor de fans van de band van Finn Andrews dat er na bijna zeven jaar stilte een nieuw album op handen is.

Op 3 maart verschijnt de zesde langspeler van The Veils, And Out Of The Voice Came Love. De vooruitgestuurde singles beloven veel goeds. Vooral het nieuwe No Limit of Stars is vintage Veils, een mid tempo rocksong met een mooie balans tussen sfeer en compositie. Die sfeer wordt grotendeels bepaald door een smachtende gitaar, een klein orkest en de stem van Finn die nooit zal vervelen. De kracht van de compositie zit hem in het refrein dat oneindig herhaald kan worden zonder te vervelen. Kortom een typisch geval van welkom terug.

Meltheads – Naief

Meltheads is een hard rockende band uit Antwerpen, die met nieuwe single Naïef een blijvertje te pakken heeft.

Naïef is met afstand het beste van de vier liedjes die de band tot nu toe heeft losgelaten (acht als je alle versies van Naïef meetelt). Naïef is ook het eerste Vlaams/Nederlandstalige nummer van het kwartet. Hadden ze eerder moeten doen rocken in hun moerstaal, want plots valt alles op zijn plaats. De bevlogen gekte die er live al uitwam zit nu ook in de virtuele groeven. Naïef heeft alles om een Vlaamse evergreen te worden, vergelijkbaar met Mia, Meisjes en Ik Wil Je.

 

 

.

Iggy Pop – Strung Out Johnny

Iggy Pop heeft een nieuwe single uit die precies klinkt zoals je hoopt! De uitstapjes van heer Pop richting, jazz, chanson en kunstmuziek zijn leuk een aardig, maar zelden echt de moeite waard. Ook het recente Frenzy waarop de 75 jaar jonge rockgod klinkt als Alice Cooper vonden wij minder geslaagd.

Nee dan Strung Out, Johnny. Dat had zo op The Idiot of Lust For Life kunnen staan, ook omdat het wel aan Bowie’s Cat People doet denken. Hier klinkt Iggy zoals we hem dus het liefst horen; als punkcrooner.

Iggy schreef zijn nieuwe single samen met Chad Smith en Josh Klinghoffer van de Peppers en Andrew Watt die de kassa liet rinkelen voor acts als Ed Sheeran, Sam Smith en Justin Bieber. (En eerder dit jaar Edie Vedder het verkeerde poppad op leidde.) Iggy’s nieuwe, negentiende album – waarop hij terzijde wordt gestaan door een keur aan ‘heavy friends’ heet Every Loser en komt al op 6 januari uit.

Kerala Dust – Future Visions

Nieuwe Kerala Dust single is een heerlijk, slome rocker die meteen opvalt vanwege een instrument dat het midden houdt tussen een keyboard en een gitaar. Het zou zelfs een zwaar bewerkte stem kunnen zijn.

Op Future Visions doet Kerela Dust wel denken aan een eigentijdse versie van de aloude Moody Blues. Niet alleen omdat de Moodies ook gek waren op het woord Future, maar vooral vanwege een Melotron-achtige keyboard op de achtergrond. En door het licht symfonische karakter van Future Visions. Dit laatste sluit aan bij de andere tracks die we kennen van het aanstaande album van het Britse trio, ook die zijn proggy rocky op een eigentijdse manier. Dat album heet Violet Drive, een exacte release datum is nog niet bekend. Wel weten we dat de band op 19 maart in de Oude Zaal van de Melkweg staat.

Narrow Head – Gearhead

Een Gearhead is een autofanaat, een liefhebber van vaak oude auto’s waaraan ze zelf graag sleutelen om de bak weer op de weg te krijgen of aan hun smaak aan te passen. Een prima onderwerp voor een zware rocksong, zeker een die -als je hem in de auto draait- vanzelf harder gaat rijden. Zo’n soort song is Gearhead van Narrow Head dus.

Gearhead is na het reeds vooruitgestuurde titelnummer, Moments Of Clarity het tweede en waarschijnlijk laatste voorproefje van het nieuwe album van de Texaans wegpiraten, want over een week of zes komt-ie al uit!