Author: Flip van der Enden

POM – Toni

POM kwam bovendrijven als een van de beste bands van de digitale editie van ESNS. Dat was natuurlijk geen verrassing, want we waren gewaarschuwd. POM laat namelijk sinds 2019 met een steeds grotere regelmaat singles los die in kwaliteit variëren van heel goed tot uitstekend. Er staan er nu 7 op het scorebord. 

Met zijn klaterende gitaren, krolse koortjes en melodie die alle kanten opvliegt, maar toch op zijn pootjes terecht komt, is Toni weer een schot in de roos. Daarnaast maakt Toni nog eens duidelijk dat POM met frontpersoon Liza een super sterke troef in handen heeft. Zij is simpelweg een geboren performer. 

Nog zes liedjes en POM heeft genoeg materiaal voor een album. Een titel hebben we al, Alle 13 Goed!

 

Klangstof – Ocean View

De drie heren van Klangstof hebben afgelopen jaar voor een groot deel in afzondering doorgebracht. Ze waren niet besmet met corona, maar bevangen door een heel ander virus, dat der acute inspiratie. Een album later bleek de koorts nog niet gezakt en rolde er nog een EP uit. Het album volgt later dit jaar, de EP verschijnt al begin maart.

Afgaand op het vooruitgeschoven titelnummer van de EP, Ocean View moeten we geen grote verschuivingen verwachten. Wel laat de nieuwe single horen dat het trio een nog mooiere balans heeft gevonden tussen mood en melodie, ambiance en compositie.

Ocean View weet diep te behagen met zijn golvende baslijn, nevelige keyboards en kalme zangpartij. Dit alles komt gedompeld in een bad van warme galm. Zoals John Lennon zong; ‘Turn off your mind, relax and float down stream’…..

Nilüfer Yanya – Midnight Sun

De laatste keer dat we iets van Nilüfer Yanya oppikten was ze nog jong en veelbelovend. Jong is ze nog steeds, maar de belofte heeft ze inmiddels wel waargemaakt. Anderhalf album heeft Nilüfer nu op haar naam staan met een derde op komst.

Gezien het succes van songs als Baby Blu, Melt en In Your Head was er voor de Brits-Turkse zangeres geen reden om het over een andere boeg te gooien. Toch lijkt ze dat wel te doen. Midnight Sun is gecompliceerder, alternatiever misschien wel dan haar eerdere werk.

Het nummer valt in twee delen uiteen, een strakke, maar introverte eerste helft en een verlossend slot met vermenigvuldigde zang en ratelende gitaren. Een duidelijk refrein ontbreekt. Sfeer en spanning daar draait het om bij Midnight Sun. 

Midnight Sun is zo’n nummer dat elke keer als je het hoort weer beter is dan je dacht. Dat geldt overigens ook voor de maakster.  

Mondo Cozmo – Meant For Livin’

We waren hem alweer bijna vergeten, maar met Meant For Livin’ herinnert Mondo Cozmo ons er weer even aan zijn unieke talent om rockclichés te presenteren alsof hij ze net zelf heeft bedacht.

Op Meant For Living laat hij, Josh Ostrander is zijn doopnaam zijn innerlijke Bob Dylan de vrije loop. Muzikaal, maar ook tekstueel. En zelfs visueel! Het nummer doet denken aan Dylan anno 1965, zijn Highway 61 periode (en Lou Reed ca 1970). De tekst is een soort opsomming van eisen waar een goed burger aan moet voldoen, ironisch natuurlijk.

De (geanimeerde) video refereert aan Dylan’s beroemde tekstclip voor Subterranean Homesick Blues. Je ziet Mondo afwisselend als leraar, predikant en politicus. Zijn gehoor houdt protestboorden op, de songtekst loopt onderin het beeld mee. Erg leuk, leerzaam en nuttig.

Meant For Livin’ komt van Mondo’s 3e album, waarvan nog niet meer bekend is dan dat er aan wordt gewerkt.

Archive – Fear There & Everywhere

Archive bestaat al bijna drie decennia. In die tijd is de Britse band altijd zijn eigen gang gegaan. Dat dwarse, het weigeren de waan van de dag te volgen is een goede overlevingsstrategie gebleken, want Archive draait nog steeds op een hoog niveau mee. We schrijven band, maar Archive is meer een collectief, een wisselende pool muzikanten die min of meer op afroep beschikbaar zijn. Degenen die dan het sein verzamelen geven zijn Darius Keeler en Danny Griffiths, twee spelers in de trip hop scene. Van dat verleden is nog maar weinig over, behalve dan het gevoel voor ambiance.

Een van de zaken waar Archive nauwelijks rekening mee houdt is radio. Een track van een kwartier of meer is geen uitzondering. Archive is echter ook bij machte om het klein en fijn te houden zoals op het onderkoelde Fear There & Everywhere. De titel verwijst naar het stemmige en eveneens meerstemmige ‘Here There & Everywhere’ van The Beatles. De met ingehouden spanning gezongen en gespeelde nieuwe single is afkomstige van het 13e studioalbum, hun eerste in zes jaar van Archive, Call To Arms & Angels dat we op 8 april wordt verwacht.

Dropper – Ok Ok Ok

Zoals de meeste muzikanten moet ook Andrea Scaniello bijklussen om in haar onderhoud te voorzien. De bandjes waar ze in zat liepen best aardig, maar een vetpot was het zeker niet. Andrea werkt in de horeca.

De lange nachten, het drinken, het hangen en de vluchtige vriendschappen die ze sloot met gasten en collega’s inspireerden haar tot het schrijven van een set songs die de kern vormen van het debuutalbum van Dropper, haar eerste eigen band. Nu de 30 in zicht komt bekroop Andrea een gevoel van nu of nooit. Het werd dus nu. Het album van Dropper gaat Don’t Talk To Me heten, op 11 februari komt hij uit.

Ok Ok Ok is het derde tipje van de sluier. Eerder verschenen Memoirs Of Working In A Bowling Alley en Don’t Worry Up als lokkertjes voor de plaat. Dropper heeft van alles wat, rock, pop, garage, punk en zelfs een beetje country. De boel wordt bij elkaar gehouden door Miss Scaniello, die haar levensliederen zingt met een lichte weemoed in haar stem.  

BAMBARA – Birds

BAMBARA is een New York’s rocktrio dat bestaat uit de tweelingbroers Reid en Blaze Bateh en jeugdvriend William Brookshire. De boys kennen elkaar nog uit de tijd dat ze samen naar  school gingen in Athens, Georgia. Die stad staat op de popkaart staat als de geboortegrond van o.a. R.E.M.

Daar lijkt BAMBARA dus helemaal niet op. De vier albums die de Bateh broers tot nu toe hebben uitgebracht zijn gevuld met duistere, onheilspellende, soort van gothic rocktracks. Nieuwe single Birds is ook geen vrolijke meefluiter, maar wel een stuk minder ondergronds en ondoorgrondelijk dan te doen gebruikelijk voor het trio. Een verbetering dus.

We weten niet precies welke broer zingt, maar hij klinkt als een licht vertraagde Mick Jagger, inclusief diens plagerige zangstijl en eigenzinnige timing. De kracht en pracht van Birds zit hem echter in het gitaarwerk, een wereldriff en een zo mogelijk nog mooiere solo. Zo vitaal en opwindend hebben The Stones sinds 1980 niet meer geklonken.

We moeten er rekening mee houden dat de andere nummers van het nieuwe album van BAMBARA weer van die zompige sombermansrock gaat worden, maar als Birds een indicatie is van een nieuwe richting dan kan BAMBARA wel eens een hele grote gaan worden!

Jack & The Bearded Fishermen – Beware Of Birds

‘Heavy Noise Rock since 2005 – Besançon France’ is de summiere tekst die Jack & The Bearded Fishermen op Spotify hebben gezet.

Uiteraard zit er geen Jack in Jack & The Fishermen, zelfs geen Jacques, en de kans dat er zich vissers onder de bandleden bevinden is miniem omdat Besançon dichter bij de Alpen ligt dan bij zee. Wel lijkt het aannemelijk dat de mannen nog een andere dagbesteding hebben naast herrieschoppen, want in de ruim 15 jaar dat ze actief zeggen te zijn hebben Jack & co slechts twee albums afgeleverd. Maar als ze bezig zijn dan kan je moeilijk om ze heen.

Nieuwe single Beware Of Birds klinkt als een traag rockend luchtalarm. Ongeremde gitaren, opstandige bassen, een dwarse drummer en losse samenzang zijn de ingrediënten van een nummer dat zowel origineel als goed is, een combi die niet zo vaak voor komt als je zou willen.

Enfin het begin is er van een derde album, een zeer veelbelovend begin dus.

Thomas Azier – Skin & Blister

Thomas Azier is als een haai, immer in beweging. Het zijn geen reuzensprongen die hij maakt, maar stilstaan is duidelijk geen optie.

Voor nieuwe single Skin & Blister lijkt hij zich zich te hebben laten inspireren door de werken van de vroege Roxy Music en de late Japan/David Sylvian. Tot in de puntjes verzorgde croonermuziek dus met een zucht naar avontuur. 

Skin & Blister heeft een zinderde spanning die wordt gecreëerd met minimale middelen; een metronomische bas, de binnenkant van een vleugel, een (bamboe?) fluit. Tegen het eind mag een sopraansax een wat langere lijn blazen, komen de keyboards op en roeren ook de andere instrumenten zich nog even, maar de spanning blijft om te snijden.

De meeste artiesten zijn na tien jaar wel uitgeraasd. Thomas Azier lijkt nog maar net begonnen.

NewDad – Say It

Say It is alweer het vijfde nummer van NewDad dat we oppikken. De band uit het noorden van Ierland, wat iets anders is dan Noord Ierland maakt deel uit van het snel groeiende leger gitaarbands met een vrouw als aanvoerder.

Bevelhebber is Julie Dawson. Zij is behept met een zachte stem waarmee ze soms harde dingen zegt. Zo gaat Say It over een liefde die van één kant lijkt te komen. De andere kant, die van Julie dus pikt dat niet langer. Julie’s troepen ondersteunen haar betoog met batterij dromerige gitaren die net als Julie lieflijker klinken dan ze feitelijk zijn.

Say It komt binnenkort op EP twee van Newdad, die is opgenomen in het Noord Ierse Belfast.