They Might Be Giants – Wu-Tang

Een ode aan The Wu-Tang Clan, een van de succesvolste en invloedrijkste acts uit de hip hop historie zal toch wel een rap nummer zijn, denk je dan.

Maar dan heb je buiten They Might Be Giants gerekend, een band die zelden doet wat je verwacht. Hun Wu-Tang klinkt als ….The Beach Boys!? Wu-Tang is een perfect meerstemmige gezongen popsong, die bijna toevallig lijkt het wel over de band gaat die talenten als RZA, Method Man en Ol’ Dirty Bastard  heeft voorgebracht. Wie weet staat er ook gerapte een ode aan The Beach Boys op het nieuwe album van de twee Johns, The World Is To Dig dat in april uitkomt. In de wondere wereld van John Flansburgh en John Linnell is niets onmogelijk.

Demob Happy – Power Games

Het Noord Britse Demob Happy ziet er geen been in om vuile handen te maken op Power Games, het openingssalvo van hun nieuwste album, The Grown Ups Are Talking.

Het ‘shut up’ moet je er blijkbaar zelf bij denken. Power Games is een lekker lompe rocker waarvan alle gaten zijn gedicht met een kleverige kit van elektrische gitaren. De zang lijkt via een rioolpijp te zijn opgenomen. Het geheel is zo zompig als een moeras. Heerlijk dus. En het is bij lange na niet het enige goede nummer op de vierde langspeler van de band mister Matthew Marcantonio.

Anna Calvi, Iggy Pop – God’s Lonely Man

Iggy is goed bij stem op zijn duet met de Britse singer-songwriter Anna Calvi.

We horen de punkgodfather de laatste jaren vooral als crooner, maar Anna laat hem ouderwets rocken. Nou ja een beetje dan, de goed man is ook bijna 80.  God’s Lonely Man is het enige door miss Calvi zelf geschreven nummer op haar nieuwe EP. De andere songs op Is That All There Is zijn dus covers. Behalve Iggy Pop zijn ook Laurie ‘ Oh Superman’ Anderson, Matt ‘The National’ Berninger en Perfume Genius te gast op Anna’s nieuwste. 20 maart komt hij uit.

A.A. Williams – Wolves

De geleerden kunnen het er maar niet over eens worden in welk hokje ze A.A. Williams moeten proppen.

Dat de Britse zangeres zich ophoudt aan The Dark Side daar is men het wel over eens, maar is ze nou gothic, gewoon metal of toch iets anders? Wij opteren voor het laatste. A.A. Williams is ‘non of the above’. Haar muziek is absoluut niet hard maar bij tijd en wijle flink heftig. Plaats haar ergens tussen Nine Inch Nails en Radiohead in, bands die net als A.A. bij machte zijn een eigen universum te creëren. Alexandra Williams heeft drie albums gemaakt. De meest recente As The Moon Rests is uit 2023 en herbergt de nummer -1 Graadmeter hit Evaporate. Helaas fans, Wolves is weliswaar helemaal nieuw, maar geen aanjager van een nieuw album. De smeulende gitaarballade is uitgebracht om aandacht te generen voor de Europese tournee van La Williams. Die brengt haar op vrijdag 27 februari naar de Effenaar in Eindhoven en zaterdag de 28e naar TivoliVredenburg.

The Pale White – Absolute Cinema

We hebben het even opgezocht, maar 9 jaar geleden hebben we ook al iets gedraaid van The Pale White.

Daarna zijn we de band uit het oog verloren. Misschien wel omdat hun songs nogal onderling inwisselbaar zijn; redelijk heavy bluesrock met een 60’s signatuur. Met Absolute Cinema wijkt The Pale White enigzins af van dat patroon. Het nummer is nog steeds vrij stevig, maar minder bluesy, minder voorspelbaar en behoorlijk opwindend. Absolute Cinema is de voorloper van het derde album van het rockduo uit Newcastle. De nieuwe plaat verschijnt over anderhalve maand onder de titel ‘Inanimate Objects of The 21st Century’. De ambitie van de albumtitel boor je terug in de nieuwe single en dat is een goede ontwikkeling.

Rosa Damask – The Sun

Misschien herinner je je Rosa Damask nog wel. Het titelnummer van haar debuutalbum, Adore You was een Graadmeterhit een jaar of zo geleden.

Miss Damask is een naar Berlijn uitgeweken Russin. Ze maakt doemrock annex gotische postpunk met een elektrische bas als hoofdinstrument. Dat debuutalbum is een eigen leven gaan leiden met wekelijks nieuwe bekeerlingen. Reden voor ons om eens een tweede nummer van Rosa Damask in de groep te gooien. The Sun, het sluitstuk van Rosa’s langspeler is een in new wave galm gedrenkt duet voor bas en percussie. Met fluisterzang van de componiste. Denk vroege Cure en oude Siouxie, maar dan Oost Europees. Klinkt goed toch?

LIGHTSPEED – All Fine For Me

LIGHTSPEED is -kort door de bocht- het Vlaamse antwoord op Queen’s Pleasure.

Net als de Amsterdammers bieden de rockers uit Sint Niklaas een geüpdate versie van de Britpop. Verschil is misschien dat LIGHTSPEED daar een mespuntje grunge aan heeft toegevoegd. All Fine For Me is de eerste release van LIGHTSPEED sinds hun debuut EP uit 2024 en laat een band horen die pittiger en compacter is geworden. Als de band live net zo goed is als op plaat, gaan ze zeker hoge ogen gooien op de festivals en clubpodia van de lage landen. En mocht het allemaal niet lukken dan kan zanger Rik Bontinck altijd nog emplooi vinden een en Oasis Tribute band.

SOFIA ISELLA – Numbers 31:17-18

SOFIA ISELLA heeft nog geen album uit, maar weet al wel maandelijks meer dan een miljoen luisteraars aan zich te binden.

Dat doet ze met duistere songs; galmende, gotische spookhuis-ballades met titels als ‘Us and Pigs’, ‘Cacao and Cocaine’ en ‘All Of Human Knowledge Made Us Dumb’. De dame maakt dus geen muziek die je even lekker opzet terwijl je met iets anders bezig bent. Ook nieuwe single Numbers 31:17-18 klinkt alsof hij bij nacht en ontij is opgenomen in een verlaten landhuis waar het al eeuwenlang spookt. Maar goed is het wel, spannend ook en smaakvol.

Miss Sofia Isabella Miranda is een 21 jarige, klassiek geschoolde zangeres, multi-instrumentalist, dichter en componist uit L.A. Haar vader is een Chileense cineast, haar moeder auteur. Soof heeft weliswaar nog geen album uit, maar al wel een klein dertig songs online staan. Haar doorbraak dankt ze aan TikTok, haar bekendheid aan shows in het voorprogramma van o.a. Glass Animals, Florence+Machine en Taylor Swift. Sofia noemt Taylor ook als inspiratiebron, maar dat is gelukkig niet te horen. De invloed van een ander voorbeeld, Trent Reznor is dat wel.

Op 25 staat Sofia Isella in de Melkweg voor een inmiddels als stijf uitverkochte zaal.

Popwarmer: sombr – Homewrecker

sombr bracht vrijdag zijn nieuwe single ‘Homewrecker’ uit. ‘Homewrecker’ is, zoals zijn eerdere werk, volledig geschreven en mede geproduceerd door sombr zelf. De 20-jarige artiest brak in 2025 door met zijn hits ‘back to friends’, ‘undressed’ en ex-Popwarmer ’12 to 12′. Dat jaar verscheen ook zijn debuutalbum I Barely Know Her en speelde hij zijn eerste show in de Tolhuistuin. Op 2 maart staat hij met ‘The Late Nights & Young Romance Tour’ in een uitverkochte AFAS Live. Vorige week werd ook bekendgemaakt dat hij aankomende zomer op Lowlands staat. Als headliner! Dat wordt dringen bij de Alpha..

Bruce Springsteen – Streets Of Minneapolis

Natuurlijk gaan we de nieuwe single van Bruce Springsteen draaien. Niet omdat hij nou zo goed is, maar omdat hij belangrijk is!

Met Streets of Minneapolis voegt The Boss zich bij het snel groeiende koor dat in verzet komt tegen ICE, Trumps vreemdelingenpolitie dat steeds meer trekken begint te vertonen van een privémilitie. Muzikaal biedt Streets weinig verassingen. Maar de tekst komt uit het hart en de boodschap kan niet luid genoeg worden verkondigd. Hopelijk komen nog veel meer sterren in opstand en verschijnen er nog veel meer protestsongs – looking at you Bob Dylan –  want dit wrede en zinloze geweld en sluimerende fascisme moet een halt worden toegeroepen.