Category: Nieuwe Muziek

Popwarmer: Isaac Roux – Colours

Louis de Roo, aka Isaac Roux, (alumnus op LIPA, Liverpool Institute of Performing Arts, aka ‘de school van Paul McCartney’) is de nieuwe Belgische sensatie. Hij kwam in januari binnen langs de grote poort met debuutsingle ‘White Rose’: hij won De Nieuwe Lichting, de harten van vele fans, radio- en andere programmatoren, en bevolkte wéken de top van de Spotifycharts (de zgn. ‘Viral 50’): a star is born!

‘Colours’ is de opvolger. Waar Louis met de haardvuurfolkparel ‘White Rose’ zijn breekbare kant liet zien, trekt hij nu alle registers open: ‘Colours’ is een indrukwekkende song en een staalkaart van zijn eindeloze talent: stem, melodie, songstructuur, de outro met die machtige synth/arpeggio climax. Wat!Een!Track! Misschien zijn referenties niet altijd nodig maar met Arcade Fire, My Morning Jacket of Ben Howard gaan we er niet ver naast zitten. En wat dacht je van onze landgenoten HAEVN?

Producer Bert Vliegen (zie ook: Whispering Sons, DIRK., Meltheads, Bluai) en mixer Tobie Speleman (zie ook: The Haunted Youth, Isolde Lasoen, Calicos, Brihang, blackwave.) vervoegden pas onlangs het team, maar tonen hier direct hun meerwaarde en tillen de song ook soundwise (vol, rijk, ‘ik-wil-t-nog-ns-opzetten’) naar een heel hoog niveau.

Live loopt alles eveneens op wieltjes: Isaac Roux is – en was – deze zomer te zien op een reeks mooie festivals, o.a. Dranouter, Blues Peer, M-Idzomer, Rock Zottegem en Zeverrock. De show in AB Club (25/10) is bijna uitverkocht. En voor bookings in Nederland is hij onderdak bij MOJO voortaan.

Een debuutplaat mogen we verwachten ‘ergens’ in 2024.

Vanishing Twin – Afternoon X

Een van de meer ongrijpbare en dus intrigerende tracks van de laatste tijd staat op naam van een band die we nog niet eerder hebben verwelkomt, Vanishing Twin uit Londen.

Standplaats Londen moeten we zeggen, want afgaande op de namen van twee van de drie bandleden stond hun wieg waarschijnlijk ergens anders. Ook is Vanishing Twin meer een project dan een conventionele band. Aanjager is zangeres en multi-instrumentalis Cathy Lucas, die deze ronde wordt bijgestaan door Valentina Magaletti (drums) en Susumi Mukai (bas). Produceren doen ze alle drie.

Afternoon X komt van het in oktober te verschijnen vijfde (!?) album van Vanishing Twin. Het is een beetje een raadsel waarom het trio nooit eerder op onze radar is verschenen, want ook op de oudere album staan mooie, sfeervolle, minimalistische, mysterieuze en dromerige luisterliedjes al la Afternoon X. Evenzeer is het een raadsel dat Vanishing Twin niet veel bekender is dan ze nu het geval. Maar wat niet is kan nog komen. Het zou verdiend zijn.

King Gizzard & The Lizard Wizard – Witchcraft

Een beetje Lowlands-voorpret deze week op Pinguin On The Rocks met Breekijzer Witchcraft van King Gizzard & The Lizard Wizard. De Australische heksenbende treedt op op dag #2 en heeft een mooie spot te pakken in de Bravo om 21:30. De Gizzards kwamen dit jaar weer eens met een nieuw album; PetroDragonic Apocalypse; or, Dawn of Eternal Night: An Annihilation of Planet Earth and the Beginning of Merciless Damnation.

Pas hun eerste album van het jaar. The Lizard Wizards toverden er vorig jaar nog vijf uit hun heksenketel. Misschien heeft dit 24e (!) studioalbum wat langer nodig gehad om te pruttelen. King Gizzard experimenteert namelijk nu meer met heavy metal en 80’s hardrock. De eerste single Gila Monster moesten we erg aan wennen, deze track Witchcraft vinden we wat meer bij het gezelschap uit Melbourne passen.

Bas Jan – At the Counter

Bas Jan komt op 10 november met hun vierde album Back To The Swamp. Wacht even, hier moeten we onszelf even achter de oren krabben. Vierde album? Nog nooit van ze gehoord.. En, Bas Jan? Hebben we hier met een Nederlandse band te maken?

Nee. Bas Jan is een experimenteel post-punkkwartet (voorheen trio) uit Londen en heeft nog weinig plays. We hoeven ons dus niet te schamen. En Bas Jan is vernoemd naar de jawel Nederlandse conceptueel kunstenaar Bas Jan Ader.

At the Counter is dus voor ons een eerste kennismaking. En we vallen vooral voor het mega aanstekelijke intro. Weinig punk op At the Counter en dat is ook wel eens verfrissend tegenwoordig. Maar veel synths en sterke zang van de vrouwen (waarvan Serafina Steer en Emma Smith al ervaring opdeden in de band van Jarvis Cocker) . Ze laten zich inspireren door o.a. Pet Shop Boys en Kate Bush. Wij horen er ook wel wat Pumarosa in terug die eerder bij ons ook hoge ogen gooiden. Het album is geproduceerd door Kristian Craig Robinson (The Comet Is Coming, Ibibio Sound Machine) en Leo Abrahams (Wild Beasts, David Byrne/Brian Eno). Dus dat belooft veel goeds.

In november staan er concerten in de UK op het programma. London Calling, lezen jullie mee?

Yard Act – The Trench Coat Museum

Zanger en tekstdichter James Smith heeft een heel verhaal over de diepere betekenis van de nieuwe single van zijn band Yard Act.

The Trench Coat Museum zou gaan over verschuivende perceptie, de dwaasheid van je zelf als norm nemen en de negatieve invloed van eigendunk op het creative proces. Het zal wel. Als The Trench Coat Museum niet zo aanstekelijk funky zou zijn, niet zo boordevol heerlijke gitaren zou zitten en niet de complete acht minuten zou blijven boeien had geen hond naar zijn spraakwaterval geluisterd.

Hadden we al gezegd dat Trench Coat funky en opzwepend is? Dat komt deels door het ouderwetse gescratch waarmee het nummer doorspekt is. The Trench Coat Museum is en zogeheten stand alone track en komt dus niet op een album.

Cherry Glazerr – Soft Like A Flower

Anders dan de titel doet vermoeden trekt Cherry Glazerr weer behoorlijk van leer op nieuwe single Soft Like A Flower.

Ze begint rustig, maar al ras vallen de gitaren in en begint een avontuurlijk reis naar een plotseling slot. Toon en volume van de gitaren geven aan dat Cherry, of laten we haar maar bij haar echte naam noemen, Clementine Creevy heen en weer wordt geslingerd door emoties. Een manisch lachje -of is het een snik?- maakt haar turbulente gemoedstoestand nog eens extra duidelijk.

Soft Like A Flower komt van een nieuw album van de band/zangeres uit L.A. De opvolger van Stuffed & Ready (2019) heet I Don’t Want You Anymore en volgt in September.

Hello Yello – Alone in December

Hello Yello is een rocktrio uit Oakland, Californië. De band bestaat al zo’n jaar of tien, maar is zeer zuinig als het gaat om het uitbrengen van muziek.

Acht nummers staan er nog maar online. De reden voor hun karige output lijkt niet zozeer een gebrek aan repertoire, maar eerder een zeer strenge kwaliteitsbewaking. De openbare tracks geven al wel een goede indruk van wat  Hello Yello wil: muziek maken die makkelijk toegankelijk is, maar ook uitdagend voor de spelers. De boys kunnen behoorlijk blazen, maar ook lekker jazzy pielen.

Het zou niet verbazen als ze conservatorium hebben gedaan. Dat is gissen, want qua bekendheid en dus ook publiciteit hebben Dylan en Jade Wiggins en Martin Rodrigues nog een hele weg te gaan. Maar met geduld en een beetje geluk gaat Hello Yello er wel komen.

Nieuwe single Alone In December zal daar zeker bij helpen. Het nummer is vooral een vehikel voor de gitarist om zijn vaardigheden te tonen, maar kort en krachtig genoeg om voor indie door te kunnen gaan.

Dan Auerbach – Every Chance I Get (I Want You In The Flesh)

Every Chance I Get (I Want You In The Flesh) is de bijdrage van Dan ‘Black Keys’ Auerbach aan de verzamelaar, Tell Everybody!: 21ste Century Juke Joint Blues, die volgende maand uitkomt op zijn eigen label, Easy Eye Sound.

Het doel van het album is duidelijk; aantonen dat de blues nog steeds leeft, en dan met name de barblues. Een Juke Joint is zo’n oude Amerikaanse plattelandskroeg waar het er soms zo heftig aan toe gaat dat de band achter kippengaas speelt. Dit om te voorkomen dat ze worden geraakt door rondvliegend glas en/of meubilair. Behalve van Dan telt het album ook bijdragen van o.a. Robert Finley, Glenn Schwartz en R.L. Boyce.

Dan opent Every Chance I Get (I Want You In The Flesh) met een citaat uit Son Of A Preacher Man om vervolgens te boogieën als ware hij bezeten door de geest van John Lee Hooker. Wat hij natuurlijk ook wel een beetje is.

Telescreens – Games

Terwijl ex IJsbreker Lost langzaam op stoom begint te komen in de Graadmeter heeft Telescreens al weer een nieuw nummer los gelaten.

Games is misschien nog wel beter dan Lost. Het is wederom een gitaar gedreven powerpopsong met opwindende solo. Dit keer krijgt ook de man achter de toetsen wat meer speelruimte.

‘Future alternative’ noemen de New Yorkers hun stijl. Over dat alternative kunnen we twisten, maar met de future van Telescreens zit het wel snor.

 

 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 30 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Snõõper – Running (IJsbreker)
  2. Big Thief – Vampire Empire
  3. Dan Auerbach – Every Chance I Get (I Want You In The Flesh)
  4. Yard Act – The Trench Coat Museum
  5. Allah-Las – Right On Time
  6. Sorry – Screaming In The Rain Again
  7. Cherry Glazerr – Soft Like A Flower
  8. Deeper – Tele
  9. Egyptian Blue – Skin
  10. Vanishing Twin – Afternoon X
  11. Telescreens – Games
  12. Hallo Yello – Alone in December
  13. Alamo Race Track – Got to get home (NL)
  14. King Nun – Golden Age (Breekijzer)
  15. Bombay Bicycle Club – Diving (feat. Holly Humberstone) (Popwarmer)
  16. Corinne Bailey Rae – New York Transit Queen (Martje’s <3)