Category: Nieuwe Muziek

julie – catalogue

Shoegaze, grunge en fuzz zijn sterk in opkomst de laatste tijd. Post-punk lijkt dus weer op zijn retour. Julie gooit die drie stijlen op een hoop en voegt er nog wat eigengereidheid aan toe.

Het resultaat mag worden gehoord en dat wordt het ook. In nog geen week al een dikke ton streams zal de band deugd doen. Julie is een trio uit L.A. waarvan de zangeres uiteraard niet julie heet maar Alex. Julie heeft nog geen album, maar dat zal niet lang meer duren. De band heeft namelijk onlangs getekend bij een major label.

Funfact. In plaats van een bio heeft de band op Spotify een recept gepost voor gemberbrood.

Popwarmer: Tems – Me & U

De Nigeriaanse r&b-zangeres Tems (Temilade Openiyi) is vooral bekend als featuring artiest op singles van Future, Wizkid en vooral Drake. Ze werkte ook met grote sterren als Grace Jones en Rihanna, werd al overspoeld met muziekprijzen en in 2020 en 2021 bracht Tems een EP uit. Toen was het even stil, totdat de nieuwe single Me & U nu uit is. Het is een warme song, mede door haar soulvolle stem, maar vooral door de Afrikaanse, tropische ritmes. Je krijgt zin in een vakantie Zanzibar, zeg maar. Het zou zo maar een enorme hit kunnen worden, kijkend naar het actuele succes van Afropop met Burna Boy en Davido.

Small Crush – Rumbin’ Tummy

De losse delen, vlot liefdesliedje, lekker jengelende gitaren en kittige meisjeszang kennen we zo langzamerhand wel. Toch, de manier waarop Small Crush ze mixt klinkt fris en overtuigend alsof ze ze het allemaal zelf bedacht hebben.

Wat de Bay Area band anders net even maakt dan voorgangers en tijdgenoten is de heerlijk achteloze manier waarop Logan Hammon haar teksten zingt.  En hoe haar band heerlijk achter haar aan huppelt, als woensdagmiddag pupillen achter een bal aan.

Waar Small Crush ook voor waakt is ons geduld op de proef stellen. Rumblin Tummy duurt net iets meer dan 2 minuten en is daarmee nog geen eens het korstte nummer op het kakelverse Penelope album.

English Teacher – The World’s Biggest Paving Slab

Meestal pikken we plaatjes op in de week van release. The World’s Biggest Paving Slab van English Teacher heeft eerst even in de week gestaan.

Meer van hetzelfde dachten we eerst, maar daar zijn we dus op teruggekomen. De nieuwe single van de band uit Leeds blijkt bij nader gehoor toch niet onder te doen voor  Pinguin favorieten als A55, R&B of Good Grief. De gitaarriff is solide maar niet  spectaculair,  de zang van Lily Fontaine die in één adem moeiteloos overschakelt van zingen naar praten is dat wel. En het in galm gedrenkte refrein mag er ook zijn. Laat dat debuutalbum maar komen.

‘s Wereld’s grootste (stoep)tegel ligt overigens in het Engelse plaatsje Coine.

Eartheater – Crushing

Je kunt de naam, Eartheater op twee manieren lezen, aarde-eter of oor-theater. Het zal het eerste wel zijn, want één woord.

Het is hoe dan ook een passend enigmatisch alias voor een artiest wier muziek even raadselachtig is als haar artiestennaam. Volgens het burgerlijk wetboek heet ze Alexandra Drewchin, is ze geboren in Pennsylvania geboren en woont ze tegenwoordig in Queens, New Yorks. Eartheater is een artiest voor wie het woord eclectisch lijkt te zijn uitgevonden. Per album, ze heeft er nu vijf op haar naam staan wisselt ze van muzikale persoonlijkheid. Het recente Powders is misschien wel haar minst moeilijk toegankelijke. Of anders gezegd, haar meest radiovriendelijke wat overigens niet geldt voor alle songs op het album. Single Crushing is een triphop track met een heerlijk luie beat en zwoele violen. Alexandra croont een tekst over een geliefde met welhaast mythische krachten. Toch twijfelt ze of ze hem moet houden of dumpen.

Lowertown – Bline

De landerige zang is nog tot daar aantoe, maar de bas loop uit de pas en ook de rest van de band lijkt maar wat te doen. Daarnaast praat er iemand doorheen. Na een paar draaibeurten blijkt er echter toch lijn te zitten in Bline en smaakt de nieuwe single van Lowertown naar meer.

Lowertown is een Amerikaans duo, bestaande uit Olivia Osby en Avshalom Weinberg dat al sinds 2018 operatief is, ook al een album uit heeft maar tot nu toe buiten het bereik van onze radar is gebleven. Bline is de voorbode van een EP die ze anders dan vorige releases in eigen beheer gaan uitbrengen. Misschien omdat ze bij hun oude  label een nummer als Bline net even te freaky vinden. Daar zullen de muzieksamenstellers van de publieke radio het waarschijnlijk wel mee eens zijn, maar voor ons bekkie is Bline prima spekkie.

Big Spring – Slow Death

Bedwantsen-rock zou een goede naam zijn voor de muziek van het Engelse Big Spring. Hun poppy rocksongs hechten zich namelijk net zo vast in je hersenpan als die beestjes aan Frans beddengoed.

Van intro-riff tot fade out alles plakt, kleeft en blijft hangen. Met het knapperige Slow Death als jongste voorbeeld. Het is een raadsel dat er nog steeds geen album is van de lads die toch al zo’n jaartje of 8 aan het rammelen zijn.

Misschien gaat het een dezer dagen alsnog gebeuren, maar eerst zien dan geloven. Een paar jaar terug riepen ze dat ze hard aan hun debuutalbum aan het werken waren, maar dat moet dus nog steeds uitkomen. Ondertussen is er al wel een nummertje of 20 beschikbaar van de boys.  Dus wat let je om lekker te gaan slepen en  je eigen Best Of Big Spring album te maken op Spotify.

quannnic – How To Hold A Knife

quannnic (met 3 ennen) is een multi-instrumentalist/producer/songwriter uit Florida. Vorig jaar bracht hij zijn debuutalbum uit, begin november verschijnt de opvolger. Hadden we al vertelt dat hij pas 18 is? How To Hold A Knife is de eerste single van het Stepdream album.

En toen werd het stil.

Meer weten we namelijk niet over quannnic. We kunnen je nog geen eens vertellen hoe hij heet, ervan uitgaande dat quannnic een pseudoniem is. Zijn debuutalbum is nooit ergens gerecenseerd en aan interviews lijkt hij niet te doen. Maar veel langer anoniem zal quannic niet kunnen blijven. Een vorige single, Life Imitates Life heeft 1.700.000 views op Youtube en op Spotify heeft hij momenteel meer dan 800 k luisteraars per maand. En zijn nieuwe single is het beste wat hij tot nu toe heeft gedaan.

Ouder werk van quannnic is intense, best wel heavy rock met overstuurde gitaren en vervormde zang. How To Hold A Knife is toegankelijker, want minder rafelig, maar nog steeds vrij intens. Werden oude songs door Youtube commentatoren vergeleken met Paramore en Deftones, men vindt de nieuwe single wel wat van Radiohead weghebben.

Geef quannnic een jaartje en hij is wereldberoemd. Misschien tegen wil en dank, maar zoals de Amerikanen zeggen, ‘you can’t keep a good man down’. Of woorden van die strekking.

 

Dan Green & the Mystery Machine approaches psychedelic debut album with second single ‘Soft Touch’

The Dutch psychedelic rock band Dan Green & the Mystery Machine once again introduces us to their sound with a second single ‘Soft Touch’: a dreamy love ballad about sickness and a love that couldn’t be.

With the song, the band explores their sensitive side without forgetting to engage the necessary fuzz pedals. The new single and respective album combines classic psychedelia with garage rock and shoegaze. With a wet load of effects, heavy guitars and carefully crafted harmonic vocals, the band puts out a powerful song which sounds heavy yet accessible.

Dan Green & the Mystery Machine is a young, independent band which consists of Daan Kleijnen, Daniel van Boom, Roan Grasmeijer, Sydney Harnisch and Mees Blankevoort. ‘Soft Touch’ follows the release of their first single ‘The River’. The album will appear early 2024 under their self- run label Eroded Harmonics.

The Coral – Holy Joe’s Coral Island Medicine Show 

The Coral – Holy Joe’s Coral Island Medicine Show (Virgin)

Wie is toch de man die de nummers op Holy Joe’s Coral Island Medicine Show aan elkaar babbelt met zijn karakteristieke stemgeluid? Hij heeft veel weg van Kitt, de stem uit de pratende auto van Michael Knight, die in de jaren 80 bekend werd als Knight Rider. Maar het gaat om de Britse acteur John Simm.

Holy Joe’s Coral Island Medicine Show is een plaat die een redelijk vertrouwd The Coral-geluid laat horen. Doordat de nummers aan elkaar worden gepraat door Simm heeft het album nog veel meer weg van een soundtrack voor een spaghettiwestern. Het is smaakvol gedaan en alles klopt op muzikaal gebied.

Je zou kunnen zeggen dat er geen hits op staan, maar dat pareren we moeiteloos door te concluderen dat The Coral nooit een echte hitmachine is geweest. Grappig detail is trouwens dat Simm een The Coral-fan van het eerste uur is. Hij speelt toch wel een eminente rol op Holy Joe’s Coral Island Medicine Show.

Een album dat juist door de aanwezigheid van Simm de aandacht extra goed weet vast te houden. Geen hits, geen overdreven gekke fratsen maar een The Coral met een countrygeluid dat we zo graag horen. Veel goeie liedjes, dat ook. Gelijktijdig uitgekomen is Sea of Mirrors, waardoor we zonder meer kunnen spreken van een tweeluik. Pieter Visscher