De Deense elektromuzikant Trentemøller brengt zijn nieuwe single ‘No More Kissing In the Rain’ uit, de vierde single van zijn nieuwe album ‘Memoria’ dat verschijnt op 11 februari.
Op ‘No More Kissing In The Rain’ zingt Lisbet Fritze “Is this the end of everything?”. Is dit het einde van een relatie of van het aardse bestaan?
Deze melancholishe dreampopsingle is de meest radiovriendelijke single tot nu toe, met haar orkestrale synths en galmende gitaren en past perfect bij deze donkere winterdagen. De clip gaat over twee zoekende tieners die elkaar terugvinden.
Als de regels het toelaten speelt hij op de volgende data in Nederland:
Na drie songs kunnen we wel stellen dat het nieuwe album van Alt-J heel erg goed gaat worden, misschien wel hun beste. Naast de hoge kwaliteit van de songs valt ook de variatie op. U&ME is een betoverde electropopsong, Get Better een indringende (akoestische) ballad en Hard Drive Gold een spannend, speels en (prettig) gestoord poppareltje (met kinderkoor!). Het nummer gaat over een jongen die er van droomt snel multi-miljonair te worden met crypto currency. Dream On zou Aerosmith zingen.
Het nieuwe Alt-J album heet The Dream (11/2) en kwam tot stand onder wakend oog van producer Charlie Andrews, die vooral naam maakte in de filmwereld met zijn werk voor de Harry Potter en Lord Of The Ring films.
Uit de mist der tijden is Bruce Springsteen op komen doemen als een van de belangrijkste smaakmakers ooit. Ook recente generaties betonen eer aan de oude Boss. King Hannah bijvoorbeeld dat State Trooper coverde, superfan Sam Fender die Dancing In The Dark doet tijdens toegiften en natuurlijk The War On Drugs dat hun schatplichtigheid aan Bruce alles behalve onder stoelen of banken steekt.
Een ander voorbeeld van een relatief jonge band die het spoor volgt van Bruce Frederick Joseph Springsteen is het Australische Gang of Youths. Hun nieuwe single in the wake of your leave kan je niet beluisteren zonder aan Springsteen te denken. (of aan die andere Bruce Springsteen adept, Phil Lynott.)
in the wake of your leave heeft een Bruciaanse drive. Ook is zanger David Le’aupepe net als Bruce bepaald niet zuinig met woorden. De eigentijdse productie zorgt er echter voor dat hier geen sprake is van imitatie, maar van inspiratie.
Het bijbehorende album komt einde volgende maand uit en heet ‘Angel In Realtime’.
Soms is de grens tussen een cover en een sample wel heel erg smal. Howl With Me, de nieuwe single van Dope Lemon a.k.a. Angus Stone is zo’n grensgeval. Wat Stone feitelijk doet is een tekst toevoegen aan het origineel van Los Chakakas, een Belgisch nachtclub orkest dat in 1972 dat wereldwijd scoorde met het exotische en erotische Jungle Fever.
Dope Lemon is bij lange na niet de eerste die Jungle Fever samplede. Vele rappers gingen hem voor en de track zit ook in diverse games, tv-series en films. Ene meneer Bill Ador loopt lekker binnen.
Een ander belangrijk verschil met het origineel is dat Angus de enthousiast hijgende dame van het origineel naar de achtergrond heeft verdrongen. Haar bijdrage was toendertijd een ander soort grensgeval, de reden dat lang niet elk radiostation het nummer durfde te draaien. Onaangetast is het funky karakter van het nummer dat in de versie van Dope Lemon te vinden is op zijn net verschenen Rose Pink Cadillac album.
Try Better Next Time is de ironische of eigenlijk cynische titel van het derde nieuwe liedje vanPlacebo na negen jaar niks. Waarschijnlijk is er namelijk geen next time. Tenminste niet de komende miljoen jaar of zo. De nieuwste single van de Molko clan gaat over het einde der tijden, global warming enzo.
Try Better Next Time had net zo goed uit 1992 kunnen komen of 2002. Niet alleen wat het immer actuele onderwerp betreft, maar ook qua muziek. De wereld mag dan wel vergaan, dat is echter voor Placebo geen reden om het over een andere boeg te gooien. Brian M. volgt nog steeds de koers die hij jaren geleden heeft uitgestippeld. Daar kun je iets van vinden, maar dan riskeer je de niet geringe toorn van het eveneens niet geringe Placebo fanvolk.
In 2020 scoorde Ist Ist een grote Pinguinhit met You’re Mine. De band uit Manchester doet Joy Division herleven, maar kwam met de nieuwe single Extreme Greed wat traag op gang. Toch op -1 gekomen in de Graadmeter en dat is voor de tweede keer voor Ist Ist. Dubbel 1st 1st dus!
Tot nu toe hebben we de songs vanThe Vices altijd gewogen en niet niet indie genoeg bevonden. Dat lag aan ons en zeker niet an de kwaliteit van de songs, die we net even te ‘gewoon’ vonden. Dus wie schetst onze verb.. etc, toen Strange Again op ons pad kwam.
Dat Again kan je dus weglaten, maar lekker Strange is de nieuwe single van The Vices zeker. We horen oude INXS gitaren, een uit The Twilight Zone weggelopen keyboard-riedel en genoeg energie om een Tesla van hier tot Tokyo te laten rijden. Kortom geen kwaad woord over de nieuwe van The Vices.
Met het ijzer nog loeiheet van de hitsingle ‘I Don’t Live Here Anymore’ die Lucius met The War On Drugs maakte, kondigt de veelgeprezen indiepopband vandaag hun langverwachte nieuwe album Second Nature aan dat op 8 april uitkomt op Mom + Pop Music (VS en Mexico), Dine Alone (Canada), Second Nature Records/Secretly Distribution (rest van de wereld). Het album, geproduceerd door Dave Cobb en Brandi Carlile, bevat tien nieuwe nummers, waaronder de eerste single, “Next To Normal”. Om het album te vieren, begint de band dit voorjaar aan een Noord-Amerikaanse headline-tour, gevolgd door een reeks Europese shows in september. Haltes zijn inclusief de Botanique (25.09.22) en Paradiso Noord (29.09.22).
Second Nature is een portret van zangeres en songwriters Holly Laessig en Jess Wolfe’s gedeelde reflectie op seismische levensveranderingen – moederschap, echtscheiding, ongeplande carrièrepauzes – Dit album is een open boek van die reflectie, op muziek gezet.
“Het is een plaat die je smeekt om niet in de moeilijke momenten te zitten, maar er doorheen te dansen”, zegt Wolfe. “Het raakt al deze stadia van rouw aan – en een deel daarvan is trouwens een doorbraak. In staat zijn om het volledige spectrum van de ervaring te hebben die we hebben gehad, of die ik heb gehad tijdens mijn scheiding, of die we hadden in lockdown, waarbij onze carrières bij wijze van spreken tot stilstand kwamen. Ik denk dat je het spectrum van emoties echt kunt horen en voelen en hopelijk de vreugde in de duisternis kunt vinden. Het bestaat. Daarom hebben we Second Nature gemaakt en wilden we dat het klonk zoals het klonk: onze focus lag op dansen door de duisternis.”
Het album met 10 nummers, voornamelijk opgenomen in Nashville’s historische RCA Studio A, is geschreven door Laessig en Wolfe en bevat hun oude bandleden Peter Lalish, Dan Molad naast Solomon Dorsey met aanvullende bijdragen van Drew Erickson, Rob Moose en Gabriel Cabezas met mixen door Rob Kinelski en Molad evenals Carlile en Sheryl Crow op achtergrondzang. Over het werken aan het project deelt Carlile, “Lucius is een van mijn favoriete bands sinds hun eerste studioalbum. Ik kwam ze steeds tegen op festivals en merkte dat ik verbijsterd werd door hun kracht. Dit album voelt als thuis voor mij en iedereen die opgroeit omringd door pop uit de jaren 80 en 90, maar op de een of andere manier is Second Nature het begin van een nieuw tijdperk – niet alleen voor Lucius, maar voor ons allemaal. We moeten weer op de been en dat is waar dit album op aandringt. Dit is mijn eerste coproductie met mijn dierbare vriend Dave Cobb en ik weet niet of ik ooit trotser ben geweest om iets te zien, laat staan het in handen te krijgen. Het is een absolute knaller.”
Second Nature is het derde volledige album van Lucius en de eerste sinds Good Grief uit 2016. Naast hun werk in de band, hebben Laessig en Wolfe opgenomen met Sheryl Crow, Harry Styles, The War on Drugs, Ozzy Osborne en John Legend en hebben ze uitgebreid getourd met Roger Waters.
Eigenlijk is het heel ongebruikelijk dat een band zo lang zo houdbaar blijft als Spoon. Wild is de tweede single van het tiende album van het Texaanse trio. Een verklaring voor het lange artistieke leven van Spoon, dat nu als zo’n dertig jaar meedraait kan zijn dat de band regelmatig van bloed ververst.
De enige constanten zijn oprichters Britt Daniel en Jim Eno. Verder is het een komen en gaan van muzikanten. Of dit bewust beleid is, of dat sommige bandleden na verloop van tijd gillend weglopen, of dat er sociaal-financiële oorzaken aan de transfers ten gronde liggen weten we niet. Maar de band lijdt er duidelijk geen schade onder.
Wild is een langzaam aanzwellende rocksong die in mindere handen had kunnen stranden in bombast, maar door team Spoon met smaak en zorg in de juiste banen wordt geleid.
Lucifer On The Sofa is de naam van het nieuwe Spoon album en 1 februari de releasedatum.
Widowspeak maakt sfeermuziek, veelal trage tracks met laag gestemde gitaren en zachte dameszang. Het is geen toeval dat een van hun succesvolste songs een cover is van Chris Isaac’s Wicked Game.
Molly Hamilton en Robert Earl Thomas timmeren al een jaar of tien aan de weg met als vrucht van hun samenzijn een vijftal albums. Thomas is een begaafd gitarist die ook solo actief is in een vergelijkbare cinematografische stijl. Voor wie Widowspeak nog niet kent is Everything Is Simple een goed instappunt. Molly zingt als of ze aan de Xanax zit, Robert speelt gitaar als Lou Reed, maar dan virtuoos. Everything Is Simple gaat over de druk die je voelt als je aan iets nieuws begint.
Op 11 maart volgt Widowspeak album #6, The Jacket.
