Category: Nieuwe Muziek

Foxlane – excuse me/off grid

Foxlane? Is dat niet die band van Peaky Blinders? Jazeker. Het zou echter zonde zijn als dat de enige claim to fame van de Nijmegenaren zou zijn en blijven.

Zoals nieuwe single excuse/off grid laat horen hebben de mannen echt iets te melden, en de ambachtelijke vaardigheid om dat op een aansprekende en overtuigende manier te doen. Het is vrij moeilijk je vinger op excuse me/off grid te leggen. Er gebeurt namelijk nogal wat; een sfeervolle zangpartij wordt afgewisseld met mooie instrumentale passages, beheerst en met smaak gespeeld en gearrangeerd. Door de diverse tempowisselingen en schuivende accenten op verschillende instrumenten heeft excuse me/off grid wel iets symfonisch of prog-rockerigs.

Lang verhaal kort, ze kunnen wel iets die Foxlanes. Maar dat wisten we natuurlijk al. Je wordt niet zomaar gevraagd om een liedje in te leveren voor de Peaky Blinders soundtrack.

Low – Disappearing

HEY WHAT, het verbluffende nieuwe album van Low, wordt op 10 september 2021 wereldwijd uitgebracht op Sub Pop Records. Met de eerste single “Days Like These” nog vers in het geheugen, of misschien zojuist pas ingedaald, komt Low alweer met een adembenemende video voor de track “Disappearing”. Multidisciplinair kunstenaar Dorian Wood regisseerde de nieuwe video. Wood raakte geïnspireerd door “Disappearing” om ons een kijkje in zijn leven als kunstschool-model tijdens een pandemie-jaar te geven.

“During these long stretches of time, I’d lose myself in thought while delivering poses that best showcased all this fat brown beauty. In my mind, I traveled to places and memories, and in the case of “Disappearing”, I not only visited the ocean in my mind, I became it. Even at its most empowering and meditative, a modeling session was often a reminder of how lonely one can feel when the other humans in the room immediately vanish once the laptop shuts down. And still, a semblance of hope always lingered.”

HEY WHAT is Low’s dertiende volledige release in zevenentwintig jaar, hun derde album met producer BJ Burton. Op het nieuwe album concentreert de groep zich opnieuw op hun ambacht, blijft uit de strijd en houdt vast aan hun geloof om nieuwe manieren te vinden om de discord & delight van het leven tot uitdrukking te brengen, om de dualiteit van het bestaan ​​om te zetten in hymnes die we kunnen delen. De onuitspreekbare, herkenbare harmonieën van Alan Sparhawk en Mimi Parker varen als een reddingsvlot door de chaos. Voor Low blijft het creatieve moment gelden, met een blik op standje vooruit. Voor ons luisteraars is de ontrafeling van de dikke, opbouwende, brekende, kollossale en dan weer ingetogen lagen vervormd geluid begonnen. Eerste reacties van tranen, kippevel en album van het jaar vermeldingen, stromen al binnen, nog voor het album uit komt. Gaan we op 5 mei 2022 een emotioneel weerzien tegemoet bij de enige Nederlandse show in Paradiso? Net als op dit album, plechtige beloftes die alleen maar gefluisterd worden, de tijd om betekenis aan het huidige te geven moet nog komen….

Tape Toy – Tired

Tape Toy heeft het concertloze tijdperk aangewend om een album op te nemen, hun debuut. Tired is het eerste voorproefje en doet precies wat hij moet doen; sterke trek opwekken naar meer.

Je herkent direct de band die clubs op hol en festivalweides in beweging bracht met songs als Crazy Bae en Dive Deeper. Maar. Waar die songs vooral leuk en lekker waren laat Tired een onbekende kant van Tape Toy horen. De nieuwe single is net zo strak en compact als eerder werk, maar heeft een afdronk die je melancholiek zou kunnen noemen of beschouwend. Daarmee laat Tape Toy horen dat ze meer zijn dan een leuk bandje. Hoeveel meer hopen we later dit jaar te ontdekken.

Popwarmer: Leon Bridges – Steam

Neo-soul zanger Leon Bridges heeft zijn nieuwe album Gold-Diggers Sound uit. Daarvan is het relaxte Steam de nieuwe single en deze week de Popwarmer op Pinguin Pop. Het is het derde studioalbum van de man uit Atlanta, exclusief het uitstapje van 2020 met Khruangbin, met onder andere de hitsingle Texas Sun. Op het nieuwe album klinkt hij moderner, minder Sam Cooke nadoen, maar origineler. De samenwerking met Khruangbin heeft de singer/songwriter een nieuwe energie gegeven. Single Steam is funky en één van de meest uptempo van de nieuwe plaat. Helemaal lekker voor Pinguin Pop dus!

Deerhoof – Department of Corrections

Deerhoof, de herriemakers uit San Francisco die zichzelf uitermate goed omschrijven in één zin: “Keepin it boxy and harsh since 1994.” kondigt nieuw album “Actually, You Can” aan, uit op 22 oktober via Joyfull Noise.

Al in 2017 sloeg Deerhoof alarm met het album ‘Mountain Moves’. Volgens hen bestond de wereld op dat moment simultaan uit twee werelden. Een maniakale, Jan met de pet monocultuur. En eentje die tegen de stroom in zoekt naar oplossingen en vernieuwende ideeën, zeg maar de underground. Deerhoof legde de mainstream wereld naast zich neer en wierp zich ecstatisch op de creatieve subcultuur. “Now is not the time for artists to operate in isolation.” zeiden ze in 2017.

Ook begin 2020, toen de eerste voorproefjes van ‘Future Teenage Cave Artist’ gedeeld werden, lag bezorgdheid aan de basis van het album.
Anderhalf jaar na het delen van deze bezorgdheid, geuit met vele experimentele geluiden en gitaren, zijn we daadwerkelijk in een soort survivers-leven terecht gekomen en is de nieuwe plaat, cd en/of cassette onderweg. Laat je echter niet misleiden door de positieve titel, ook op dit studioalbum “Actually, You Can” blijven de wereldproblemen en vooruitstrevende zorgelijke inzichten aan bod komen. Alleen al de albumopener getiteld “Be Unbarred, O Ye Gates of Hell” is voldoende aanwijzing dat Deerhoof ons op volle toeren blijft confronteren met harde waarheden, te beginnen met de eerste single “Department of Corrections”, wereldwijd gedeeld met video door Jess Joy.

Nog steeds is het niet de tijd voor artiesten in isolatie te opereren, maar juist nu dat niet anders kan, is het tijd op te boxen tegen hoopverlies en krijgen we van Deerhoof met Actually, You Can misschien wel het meest opbeurende album van de groep ooit….?

FEET – Busy Waiting

Nieuwe FEET single, Busy Waiting is zo’n lekker niks aan de hand rockertje met swagger gebracht door een band die eerder onze handjes op elkaar kreeg met English Weather.

Busy Waiting dat klinkt als een mix tussen The Clash en The Ramones gaat over het wachten op iemand die niet weet wat opschieten is. Irritant. De nieuwe single van het aanstormende Brit-rock kwintet komt van een EP, Walking Machine die begin augustus ten doop zal worden gehouden

Courtney Barnett – Rae Street

Dat je helemaal geen goede zanger(es) hoeft te zijn om toch goed te kunnen zingen bewijst Courtney Barnett maar weer eens met haar nieuwe single. Op Rae Street volgt ze haar beproefde recept van lui voorgedragen teksten met autobiografisch inslag. Het verschil tussen couplet en refrein is arbitrair en ook sfeer en tempo blijven tot het slot vrijwel onveranderd.

En toch weet ze weer te boeien. Courtney is een aanhanger van de Lou Reed School, de grondlegger van de mompelrock. Al is er niks mis met Rae Street, het is toch wel te hopen dan haar nieuwe album wat meer ontwikkeling laat horen, wat meer variatie ook.

Los van een covertje hier en daar en een unplugged EP is Rae Street het eerste nieuwe nummer van de queen van de Australische indie-scene in 3 jaar. Het is de voorloper van Courtney’s derde (solo)album dat de berustende/fatalistische titel ‘If It Takes Time, It Takes Time’ draagt. Ze produceerde de plaat samen met Warpaint drummer, Stella Mozgawa. Releasedatum 12 november.

Quicksand – Brushed

Voor het ontstaan van Quicksand moeten we helemaal terug naar het jaar des heren 1990. Oprichter Walter Schreifels was toen al even bezig met herrie maken. Quicksand was zijn derde band. Er zouden er nog zo’n velen, nou ja vier volgen. Plus een album onder eigen naam.  Met wie Walter ook in zee ging, hij struinde zelden ver van de New Yorkse hard core scene waarvan hij een van de ereleden is/was.

Quicksand was zijn hoofdband tot 1995. Toen twee albums niet het verlangde effect sorteerden gaf hij de brui aan de band. Koud twee jaar later probeerde hij het nog een keer. Zonder album en ook zonder succes. Dan spoelen we snel door naar 2012, het jaar waarin Quicksand weer de baan op gaat. Een nieuw album zou nog vijf jaar op zich laten wachten. ‘Interior’ verschijnt bijna een kwart eeuw na het debuut van de band.

Doorstotend naar het heden mogen we het heugelijke bericht melden dat er een nieuw, vierde Quicksand album in aantocht is. De plaat gaat Distant Populations heten. Daarvan is Brushed het derde (en beste) lokkertje. Wie in Brushed de zelfde band herkent van Fazer (1993) of Thorn In My Side (1997) is van harte welkom in ons popquiz-team.

Brushed opent met een elektronisch behandelde drum, de man die dan begint te zingen is ouder en wereldwijzer, melodieuzer ook dan de punk uit de jaren 90. Brushed heeft zelfs wel iets van oud collega Kurt C.

De tijd heeft niet stilgestaan en Quicksand duidelijk ook niet. Nu maar hopen dat Schreifels niet weer de stekker uit de band trekt.

Ducks Ltd. – 18 Cigarettes 

De makers van de 30ste IJsbreker van annus horribilles 2021 luisteren naar de naam Ducks Ltd. Er zijn twee Ducks. Ze hebben als standplaats Toronto. Canada dus. En dat is te horen. Hoe dan? Hoor ik je vragen. Bestaat er iets als een Canadese sound? Ja en nee. Canadezen klinken vaak Engels en Amerikaans tegelijk, een beetje ‘the best of both worlds’. Tenminste de Canadezen uit het oostelijke deel van het land. Die uit het westen klinken net zo Amerikaans als hun zuiderburen.

Zo Ducks Ltd heeft zowel iets weg van the Smiths als van The Strokes. Iets New Yorks en iets Manchesters. Zelf zeggen ze dat nieuwe single 18 Cigarettes ge-ent is op een song van Oasis. Toch is hun muziek niet derivaat en ook geen imitatie. Ducks Ltd heeft een eigen draai en in de personen van Tom McGreevy een zanger met een herkenbaar (nasaal) stemgeluid en in Evan David Lewis een gevorderd gitarist. Retro is het wel. De gitaren jengelen zoals ze eind vorige eeuw deden en de song sluit aan bij een lange indie-traditie.

Duck Ltd bracht begin dit jaar een EP uit, in oktober volgt het debuutalbum. Aan songs geen gebrek lijkt het, en dat is altijd een goed teken.