Category: Nieuwe Muziek

Them Dirty Dimes – Keep Diggin’

Keep Diggin’ is de vierde single en de focustrack van het album ‘In Gold We Trust’ van de Groningse band Them Dirty Dimes.

Keep Diggin’ is gebaseerd op de California goldrush, en tegelijk een aanklacht tegen het pompen van gas in Groningen en wereldwijde geldzucht. De americana-achtige track komt langzaam op stoom met ouderwetse banjo en viool (Heta Salkolahti, Town of Saints), maar het duurt niet lang voordat de track ontspoort.

Album ‘In Gold We Trust’

Na te hebben gespeeld op Eurosonic en geselecteerd te worden voor de Popronde, gebruikte Them Dirty Dimes de lockdown om hun debuutalbum op te nemen. De Groningers lieten zich voor ‘In Gold We Trust’ muzikaal en thematisch inspireren door de decennia voor de oorlog. Van New Orleans brass tot late night jazz en van sousafoon tot zingende zaag: met veelzijdige sessiemuzikanten is het album een bloemlezing geworden van traditionele instrumenten en stijlen. Twaalf muzikanten, dertien tracks en vierentwintig karaats.

Qua thematiek grijpt het album ‘In Gold We Trust’ terug op de goudkoorts, macht en corruptie van een eeuw geleden. Tegelijk trekt het daarin parallellen met de huidige tijd van populisme, nepnieuws en machtige multinationals. Die thematiek wisselt het af met universele thema’s als liefde, dood en drank. En dan met een flinke scheut ironie.

Het album In Gold We Trust is vanaf 12 maart te streamen op Spotify, Deezer, Tidal en Apple Music. In de betere platenzaak en de webshop van de band is de plaat op vinyl en cd te bestellen.

King Hannah – State Trooper

Een goede cover doet recht aan het origineel, maar draagt ook duidelijk het stempel van de maker. Zo beschouwd is de interpretatie van King Hannah van Bruce Springsteen’s State Trooper een zeer geslaagde onderneming.

King Hannah is gespecialiseerd in broeierige rocksongs die meestal uiteenvallen in een gezongen deel en een instrumentale coda. In part one vertoont Hannah Merrick dan haar verleidelijke zangkunsten en pakt Craig Whittle in het slotdeel ouderwets uit op gitaar. Dat patroon hanteert het duo ook voor hun versie van State Trooper.

Het origineel van The Boss is een donkere, galmende neo rockabilly track over een man die duidelijk iets op zijn geweten heeft. Wat blijft onduidelijk. Zijn grote angst is te worden aangehouden door een State Trooper. Het nummer staat op het meest sobere album van The Boss, Nebraska (1982). King Hannah haakt in op het paranoia karakter van het origineel, maar blijft uiterst cool. Eén keer maar ontsnapt er een kreet uit Hannah’s keel. Je ziet haar zo voor je dolend in het donker op een highway ergens in Amerika. De blik niet op de weg maar voortdurend turend in de achteruitkijkspiegels.

black midi – John L

Cavalcade is een dynamisch, liefdevol en inventief vervolg op het alom geprezen Schlagenheim uit 2019, “a labyrinth with hairpin-turn episodes and lyrics full of dourly corrosive observations” (New York Times, Best Albums of 2019). Ondanks de toch al verheven basis die het debuut gelegd heeft, bereikt dit album prachtige nieuwe hoogten en is er een overvloed aan genres en invloeden te horen én te zien.

black midi — Geordie Greep (gitaar, primaire zang), Cameron Picton (bas, zang) en Morgan Simpson (drums) – stel je Cavalcade voor als een lijn van mythisch grote figuren, van een cultleider die in moeilijke tijden is vervallen en een oud lijk gevonden in een diamantmijn van de legendarische cabaretier Marlene Dietrich, die verleidelijk langs hen slenterde. “When you’re listening, you can imagine all the characters form a sort of cavalcade. Each tells their story one by one and as each track ends they overtake you, replaced by the next in line,” merkt Cameron op.

De lead single & album opener John L., welke samen met B-kant Despair ook op 12″ zal uitkomen, begint met een massief, hitting hard as hell geluid dat we kennen uit het King Crimson tijdperk, opgestuwd door Jerskin Fendrix op viool. Het geschilderde verhaal is een gitzwarte komedie over wat er met sekteleiders gebeurt als hun volgers zich tegen hen keren. De al even omvangrijke video werd geregisseerd door choreografe Nina McNeely, bekend van haar werk aan Rihanna’s ‘Sledgehammer’ en Gaspar Noe’s Climax.

De basis voor Cavalcade is gelegd in 2019 tijdens het touren door improvisatie, maar zijn later door de individuele bandleden thuis uitgewerkt. Na de eerste opname van “John L” met producer Marta Salogni in Londen, bevond de band zich in de zomer van 2020 in de toepasselijk genaamde Hellfire Studios, in de bergen van Dublin, onder het oog van John ‘Spud’ Murphy.

Geordie over de opnames: “It worked really well with John. We wanted a natural, open sound combined with fourth wall breaks – for lack of a better expression. Do you know on record when you can hear the tape screeching, the things that make you aware that you’re listening to a recording? [With a lot of records] it feels like either you’re listening to the ECM, high-fidelity, 25 mic amazing sound or you have the lo-fi album full of crazy effects. And I thought, ‘Why not have an album where you combine the two?’ That was one of the main ideas going into it and John was very keen on that idea.”

Omdat het originele bandlid gitarist / zanger Matt Kwasniewski-Kelvin de tijd nam om zich te concentreren op zijn geestelijke gezondheid, koos black midi ervoor om hun geluid op Cavalcade te versterken, in plaats van het te repliceren, met saxofonist Kaidi Akinnibi en toetsenist Seth Evans. In de bijlage een vernieuwde bio, teksten, intrumentatie en credits, wav radio edit van John L en zoals alleen black midi heeft, high res “”persfoto’s”” afkomstig van de Anthrox studio’s.

April March – Allons-y

April March heet natuurlijk niet echt zo. Het is de nom de plume van Elinor Blake. De zangeres uit New York heeft de respectabele leeftijd van 55 bereikt, maar had misschien nog liever 75 willen zijn. Dat behoeft enige uitleg.

Miss March is al haar hele loopbaan in de ban van Serge Gainsbourg en zijn creatie de Yé-Yé filles. Ze zingt vaak in het Frans en haar songs klinken alsof ze in 1965 -haar geboorte jaar- zijn opgenomen. Ironisch genoeg is haar grootste succes een Engelstalig nummer. Chick Habit (1995) zit in een van de films van Quintin Tarantino.

April heeft nu de handen ineen geslagen met Olivia Jean Markel, een sessie-gitariste uit het Jack White kamp. Jack heeft op zijn label twee albums van Olivia Jean uitgebracht. Die laten horen dat ook zij (31) de sixties graag bewust had meegemaakt.

De dames hebben samen een EP gemaakt voor Jack’s Third Man Records. Op Palladium staan drie retro a go go songs in zowel een Franse als Engelstalige uitvoering. Single Allons-y c.q. Let’s Go klinkt als de herkenningstune van politieserie uit de tijd dat van minijurken, paardenstaarten en zwart wit tv. Francofoon als wij soms zijn draaien wij Allons-y waarop April soort van rapt en Oliva stevig rockt.

Pale Puma – I Don’t Wanna Be Strange

Pale Puma has a knack for writing songs that really mooooove.
Take the new single ‘I Don’t Wanna Be Strange’, which does not need long to warm up to take off. Sheets of fleet-footed acoustic guitar are strummed to a blur. Synths whir. A piano purrs. Django Duijn’s Morrissey-esque vocal movements and thoughts take you along in a flight. Above all else, this song’s backbone is the kind of drumbeat that begs to be tapped out on a steering wheel.

Pale Puma is the project of Amsterdam based musician/songwriter Django Duijns. He crafts dreamy pop noir, taking inspiration from hazy modern day pop like Alvvays, Beach Fossils and in equal measure 60’s/70’s legends like George Harrison and Françoise Hardy. His father bought him his first guitar at 16, opening him up to the illuminating world of songwriting. In his songs he captures a melancholic drive, combined with a keen eye for introspection.

POLICE CAR COLLECTIVE – I THINK I THINK TOO MUCH

POLICE CAR COLLECTIVE heeft dit jaar tot nu toe elke maand een single uitgebracht. Als het duo uit Liverpool dit tempo volhoudt hebben we eind dit jaar een volwaardig album met 12 nummers.

Met volhouden bedoelen we niet alleen de snelle productie, maar ook de hoge kwaliteit. En de variatie. Debuutsingle ALLTHETIME was een tijdloze ballad met mooie elektronische begeleiding en sterk koorwerk. Opvolger MINE was een vlotte neo new wave track met een basloopje waar Peter Hook (Joy Division/New Order) zich niet voor zou schamen.

Single drie, I THINK I THINK TOO MUCH is weer lekker energiek, en poppy zonder plat te worden. De bewerkte zang is van nu, de keyboard-solo zo retro als maar kan. Al met al bevestigt de nieuwe release van Tyler Plazio en Simon Quigley wat we al meteen vermoedden; kan wel wat worden dat POLICE CAR COLLECTIVE.

Sorry – Cigarette Packet

Laten we hopen dat de door Tik Tok gedicteerde songlengte snel weer wordt verlaten, want sommige nummers mogen wel wat langer duren dan twee minuten. De nieuwe single van Sorry bijvoorbeeld.

Cigarette Packet is het muzikale equivalent van een animatiefilm. In het elektronische geluidsbeeld barst het van de gekke geluidjes variërend van een cowbell tot anime stemmetjes. Zangeres Asha Lorenz laat zich niet van de wijs brengen door het rumoer op de achtergrond. Daar heeft ze ook geen tijd voor. Opgejut door een metalen snaredrum  declameert ze in rap tempo een tekst over eh….stoppen met roken?

Popwarmer: Jorja Smith – Addicted

De met veel awards bekroonde singer-songwriter ​Jorja Smith​ lanceert haar nieuwe single ​‘Addicted’. Er werd reikhalzend uitgekeken naar de emotionele track die gaat over “focusing on wanting the full attention of someone who’s not giving enough (or any) when they should be” – aldus Smith. Ze regisseerde de begeleidende clip zelf – samen met Savanah Leaf – die ze in de U.K. opnam met een webcam. Smith: “the video is multiple versions of me singing the song; having fun dressing up, not trying to be too serious and just giving myself more freedom.” ‘Addicted’ volgt in de voetsporen van Jorja’s Dancehall track ‘Come Over’ featuring Popcaan (2020) en ‘By Any Means’.

Gedurende de laatste twee en een half jaar, sinds het uitbrengen van haar met een Grammy genomineerde debuutalbum ‘​Lost & Found’,​ is Smith geroemd over de hele wereld voor haar suggestieve song-writing, krachtige voordracht, pure emotie en het ongebreidelde talent van een jonge vrouw die haar weg in de wereld vindt. Smith heeft al vele magazine covers gesierd, trad op tijdens award shows en Tv-programma’s en verkocht zalen uit over de hele wereld, en heeft meer dan een biljoen wereldwijde streams. Met bijna 250 miljoen streams is haar hit ​‘Be Honest’ (2019) met Burna Boy ​ haar grootste hit tot nu toe. Smith blijft haar vakmanschap bijschaven, en ‘Addicted’ is dan ook een langverwachte voorbode van meer muziek in 2021.

Rise Against – Nowhere Generation

Rise Against parties like it’s 2004! Of 2006. Of 2008. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Aan niets is te horen dat Nowhere Generation spiksplinternieuw is. Is dat een probleem? Helemaal niet! De formule van de oproerkraaiers uit Chicago is na bijna twee decennia nog altijd niet versleten.

Jammer genoeg is de roep om actie van de band tegen homofobie, economische ongelijkheid en voor dierenrechten onverminderd actueel. Je had het de mannen vergeven als ze het hoofd hadden laten hangen en de strijd opgegeven, maar nee hoor. Het heilig vuur brandt is nog lang niet gedoofd.

Nowhere Generation is het titelnummer van Rise Against album numero 9. De eerste met nieuw materiaal in vier jaar. Dat Nowhere Generation weer ouderwets goed klinkt komt mede omdat de band weer in zee is gegaan met de producers die ook tekenden voor onvergankelijke tracks als Saviour, Sattelite en Prayer For The Refugee.

Terwijl de band als vanouds rockt alsof hun leven er vanaf hangt is de tekst van Nowhere Generation wat beschouwender dan we van de boys zijn gewend. Dat er nog steeds zoveel mensen buiten de boot vallen in de V.S. betekent niet dat de situatie hopeloos is. Het eclatante succes van Rise Against bewijst dat dromen wel degelijk uit kunnen komen. Zelfs The American Dream. De band is zich wel bewust van het feit dat hard werken alleen niet genoeg is. Je moet ook kansen krijgen, ongeacht je afkomst, geaardheid of huidskleur. En daar wil het nog wel een aan ontbreken. Dus gaat de strijd gewoon door.

4 juni staat het album online en ligt het in de winkels.

Twin Shadow – Johnny & Jonnie

George Lewis Jr a.k.a. Twin Shadow verrast met een track die niet had misstaan op een van de latere albums van The Clash. Met zijn Caribische ritme, disco drums een ouderwetse saxofoonbreak neemt Johnny & Jonnie alvast een voorschot op de zomer. Iets heel anders dus dan de coole, maar soms ook koele synthipop waarmee Twin Shadow naam maakte.

Feitelijk kan je zeggen dat George terug naar zijn roots keert. Zijn wieg stond in San Domingo in de Dominicaanse Republiek en hij groeide op in het al even zonnige Florida. Ergens onderweg naar faam en fortuin heeft hij de eighties ontdekt en is hij geïnspireerd door de donkere en sombere klanken uit dat decennium soortgelijke muziek gaan maken en goede ook! Desondanks is Johnny & Jonnie een welkome afwisseling, en gezien de onzekere tijd waarin we leven een goede plaat op het goede moment.