De nieuwe single van Goat Girl, ‘The Crack’, is een paar dagen geleen uitgebracht via Rough Trade Records. Afkomstig van het aanstaande album ‘On All Fours’ (release op 29/01/21), wordt ‘The Crack’ begeleid door een actuele en surrealistische video, geregisseerd door Molly Ann Pendlebury.
Category: Nieuwe Muziek
King Hannah – Bill Tench
Het komt helaas maar al te vaak voor dat een band ijzersterk voor de dag komt, maar dat we moeten vaststellen dat het niveau van die eerste klap niet meer wordt gehaald. King Hannah kwam eerder dit jaar daverend voor de dag met Crème Brûlée, een droom van een debuutsingle.
Gelukkig blijkt het duo uit Liverpool zijn kruit niet in één keer te hebben verschoten. Op het pas verschenen mini-album staan nog vijf tracks van een opvallend hoog kaliber. De ingrediënten van de songs zijn het zelfde, de omfloerste zang van Hanna Merrick en de ingehouden onstuimigheid van gitarist Craig White. Lana Del Rey meets War On Drugs schreef iemand op Youtube. Maar de mix verschilt per nummer.
Bill Tench is een uptempo song, niet dat het duo uit de band rockt, maar er zit vaart in zeker als Craig in de tweede helft eens goed op zijn pedalen trapt. In totaal staat er 30 minuten muziek op ‘Tell Me Your Mind And I’ll Tell You Mine’, een droomvan een debuut EP.
Max Poolman – This Too Shall Pass
Afgelopen vrijdag kwam de debuut EP van Max Poolman uit! Deze EP met de naam ‘Bucking the Tiger’ is verkrijgbaar op alle digitale platforms én op vinyl in gelimiteerde oplage.
De EP ‘Bucking the Tiger’ is analoog op tape opgenomen in de Electrosaurus Southern Sound Studio met producers Jeroen Egge en Pablo van de Poel (DeWolff).
Max Poolman heeft voor deze EP zijn inspiratie gehaald uit de roerige tijden waarin wij nu leven. Zo probeert Max Poolman met het nummer ‘This Too Shall Pass’ zijn publiek hoop te geven op een betere toekomst.
Max Poolman is een Amsterdamse singer-songwriter die muziek maakt met Folk en Country invloeden. Geïnspireerd door artiesten zoals Ben Howard, Bruce Springsteen, Ryan Bingham en Ryan Adams sleept Max Poolman je tijdens zijn live optredens mee met zijn rauwe stem en intieme, persoonlijke liedjes vol folklore.
Gerry Cinnamon – Ghost
Daar hebben we Gerry Cinnamon weer! De Schotse bard heeft een nieuwe single uit. Aangezien de twee vorige het uitstekend deden in de GM ligt het voor de hand om ook Ghost mee te pikken.
Gerry’s eerste hit, The Bonny was man met gitaar, klassieke folk op zijn Schots. Where We’re Going was Gerry met band inclusief solo’s op de elektrische gitaar. Ghost zit een beetje tussen die twee ijkpunten in. De gemene deler van de drie songs -van al Gerry’s songs- is de hoge meezing-factor. Daarin herken je de folkzanger die met minimale middelen een maximaal effect moet sorteren.
Een originaliteit’s prijs zal Gerry niet snel krijgen. Folk is folk. Het zal ook niet verbazen als Gerry een dezer dagen een telefoontje krijgt van de advocaat van Kaiser Chiefs. Het riedeltje van Ghost lijkt we erg veel op dat van I Predict A Riot. Of misschien vinden ze het wel best en vinden ze Gerry Cinnamon gewoon een gouden gozer. Net als wij.
Popwarmer: Myd – Moving Men feat. Mac DeMarco
Myd en MacDemarco – een op het eerste gezicht onwaarschijnlijk duo – werken samen op de track Moving Men. Het is de tweede single van Myd‘s aanstaande album Born Loser en daarbij het vervolg op zijn zomernummer Together We Stand. De Franse producer en de Canadese indie grootheid komen dus duidelijk ieder uit een andere muzikale hoek, maar bewonderen elkaars muziek al lang. Ze ontmoetten elkaar backstage tijdens een van Mac DeMarco’s shows in Parijs en sloegen de handen ineen nadat hun geplande tours werden gecanceld. Voor ons een mooie reden om Moving Men om te dopen tot Popwarmer op Pinguin Pop.
Walden – 5 Years
Het is alweer een tijdje traditie dat winnaars van de Limburgse Nu of Nooit band-competitie Pinkpop mogen openen. Jammer alleen dat je van de meesten nooit meer iets hoort. Walden is de uitzondering op deze regel. Toen de band de heilige bühne betrad kwamen ze nog maar net kijken. Hun debuutsingle zou pas een half jaar later uitkomen. Toch kreeg Walden de handen op elkaar, ook die van festivalgangers die niet tot de familie of vriendenclub hoorden.
Dat het ook geen beginner’s luck was heeft de band rond Mees Hamer inmiddels wel bewezen, live en in de studio. Begin volgend jaar verschijnt het debuutalbum uit. 5 Years mag de kar trekken en doet dat met verve. Met de nieuwe single markeert Walden hun eigen stek in de druk bevolkte wereld van de psychedelische rock.
Hamer’s kenmerkende stemgeluid maakt Walden makkelijk herkenbaar. Opvallend ook is de rust waarmee de band het toch stevig rockende nummer uitvoert. Het laatste compliment is voor Simon Akkerman (Binkbeats/Bombay/Waltzburg) die de band een sound heeft meegegeven die zowel robuust als subtiel is.
Waarschijnlijk gaat Pinkpop 2021 nog niet lukken, qua corona dan. Dan maar 2022. Walden is er klaar voor.
Evanescence – Yeah Right
Ergens in het grijze gebied tussen hard rock en metal vinden we Evanescence, de band van Amy Lee die dit jaar zijn 25ste verjaardag viert.
Helaas is het nieuwe album net niet op tijd klaar om het feest extra cachet te geven. The Bitter Truth komt op een nog nader te bepalen datum uit in 2021. Helemaal gespeend van nieuwe muziek zijn we gelukkig niet, na drie prima singles is er vrijdag een uitstekende single uitkomen.
Amy valt op Yeah Right gelijk met de deur in huis. Aan een intro doet de band deze keer niet. Het geeft aan hoe gretig Evanescence nog altijd is is om zijn zegje te doen. De drummer heeft het druk deze ronde, of drummers want we horen meerdere slagwerkers te gelijk. Ook de gitaren zijn niet van de lucht, maar het draait allemaal om Amy, die weer uitstekend bij stem is. Kortom heksenrock op zijn best!
MorMor – Don’t Cry
Fans van MorMor (Seth Nyquist) weten dat het enige dat ze van hun held kunnen verwachten het onverwachte is. De Canadese omnivoor scoorde met een stel hoog gezongen ballads. Maar hij heeft ook een paar Prince achtige rockers op zijn conto en aantal nummers waar geen enkel etiket op blijft plakken.
Nieuwe single Don’t Cry is weer anders. Mormor‘s tiende single is ‘not a love song’ zingt hij, maar wat dan wel? Met zijn gefluisterde zang en mistige koortjes is Don’t Cry best wel spooky. Een snelle beat contrasteert met de trage zanglijn. Die wordt vlak voor het slot onderbroken door een stem die uit een diepe put lijkt te komen. Of uit een paralel universum. Zoals gezegd een spooky, nummer maar wel weer erg goed.
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 50 2020
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- MorMor – Don’t Cry (IJsbreker)
- Alaska Reid – Big Bunny
- Faux Real – Spooky Bois
- NewDad – I Don’t Recognise You
- Steady Holiday – Tangerine
- Storefront Church – The Gift
- Rats On Rafts – A Trail Of Wind and Fire (NL)
- Slow Worries – Active Recovery (NL)
Clipprimeur: Mulay – Medusa
De in Berlijn gevestigde artiest Mulay brengt op 29 januari haar debuut EP Antracyte uit via Groenland Records. Antracyte werd in Berlijn opgenomen met producer Rick Vincent Will en in Engeland gemasterd door Matt Colton (Muse, Coldplay, James Blake, Hot Chip). De tweede single Medusa gaat vanochtend bij Pinguin Radio in première en is echt iets voor de luisteraars van Pinguin Pop.
Mulay is een producer en artiest die alternatieve R&B maakt. In de razendsnelle wereld probeert Mulay tijdloze muziek te maken, met inspiratie bronnen als FKA Twigs, SZA en Sevdaliza. Soulvolle R&B, Trip-Hop, empathische pop en elektronica worden verweven tot een downtempo sound die Mulay typeert.
Mulay studeerde in Nederland jazz en pop aan ArtEZ University of the Arts en ontwikkelde zich daar tot de multidisciplinaire artiest die ze nu is. “Writing is my therapy and in expressing myself, I translate raw, real, and often complicated emotion into art in as many dimensions as possible; film, music, movement and live performance. I want to create an alternate world that takes people on a journey through the depths of my mind, one that will end up serving as a surface for people on the outside to reflect upon themselves.” – aldus Mulay
Antracyte is een concept EP die gaat over een intense breakup die gevolgd werd door een tijd van zelfreflectie. Het start bij de onschuldige dood, het verlies van loyaliteit wat wordt gevolgd door het verlies van geborgenheid en identiteit en uiteindelijk resulteert in een nieuwe versie van zichzelf. Met thema’s als verraad, schuld, moraal, vooroordelen en tot slot de acceptatie van ieders menselijkheid verwerkt Mulay het eindigen van die relatie in teksten die gaan over tegenstrijdige emoties op een rauwe en eerlijke manier. De nummers Antracyte en Medusa werden ook tijdens haar tijd in Arnhem geschreven. Antracyte is een zwanenzang voor haar oude leven, en een viering van haar persoonlijke en creatieve wedergeboorte.
“The whole EP is about challenging the idea of right and wrong, about broadening the spectrum between black and white. We’re all human, we’re all imperfect and that makes us who we are. It’s a celebration of the darkness within, the corners and edges of our soul.”