Category: Nieuwe Muziek

Squid – Paddling 

Voor de nieuwe IJsbreker moet je misschien even goed gaan zitten. Er gebeurt namelijk zoveel in Paddling dat je het nummer onmogelijk in één keer tot je kunt nemen.

Het Britse Squid staat toch al niet bekend om zijn simpele drie akkoorden, drie minuten liedjes, maar Paddling is van alles een paar onsjes meer. We hebben een fade in, een ‘spoken word’ passage, verschillende riffs, meer stops en starts dan de boemel tussen Leiden en Den Haag en dan zijn we nog maar halverwege!

Zie je de naam Squid dan is de term post punk nooit ver weg, maar misschien met uitzondering van Talking Heads en Television zijn er nooit punkbands geweest -post of proto- die klinken als de band uit Brighton. Post prog of post art rock is wellicht een beter etiket. Waarmee maar gezegd wil zijn dat Squid eigenlijk in geen enkel hokje past. En dat zijn vaak de allerbesten.

Django Django – Glowing In The Dark

Django Django – Glowing In The Dark (Because Music/Virgin)

Mooie poster, opnieuw, als inlay bij de nieuwe cd van Django Django. Ook op vinyl verkrijgbaar uiteraard. De verpakking van het album is sowieso fraai verzorgd. Zorgvuldig, met mooie liner notes bovendien. We zijn het inmiddels gewend. Ook daarin herken je de vakman.

Glowing In The Dark is het vierde studioalbum van Django Django, dat voor een portie positiviteit zorgt die we zo goed kunnen gebruiken in pandemische tijden. Waarin we hunkeren naar oude gewoontes, zoals voetballen op zondagochtend, wat potten bier drinken in het café en zelfs een tube houtlijm kopen in de godvergeten Action. Zover is het. Maar dan is er dus de nieuwe Django Django!

De band uit Londen liet met prachtvoorganger Marble Skies (2018) al horen de coherentie te hebben teruggevonden die op Born Under Saturn wat op drift was geraakt en is op Glowing In The Dark helemaal terug in bloedvorm. Songs beklijven, hebben een bijzonder hoog meezinggehalte en zijn zo catchy en opwekkend als wat. Glowing In The Dark is een escapistisch album. Ontsnap even uit de coronaroes en word weer een beetje mens. Trek gympies aan, doe de gordijnen dicht en dans je lekker in het zweet in de huiskamer. Gordijnen open? Dat mag ook.

Glowing In The Dark reflecteert het gevoel dat een sciencefictionfilm oproept bij de band. Het mystieke daarvan hoor je terug in het geluid, dat verder als vanouds aan The Beach Boys refereert, terwijl inspiratiebron van het eerste uur Ennio Morricone ook nog altijd even om de hoek kijkt. En plots is er dan een rustpunt tussen al die uitbundige, dansbare tracks: The World Will Turn. Dermate beatlesque dat het verder gaat dan een ode. Dat kunnen ze dus ook. Pieter Visscher

 

 

The Calicos – Follow You Down

The Calicos, zes jonge gasten uit Antwerpen, overtuigden in het voorjaar van 2018 de jury van Humo’s Rock Rally met songs die stevig in de traditie van Wilco, Ryan Adams, The War On Drugs of Jonathan Wilson zijn geworteld, pedalsteel incluis. Waarna de band werd bijgezet in de galerij der groten, naast andere illustere winnaars als Evil Superstars, Whispering Sons of Goose.

Singles ‘Our House’ (eind 2018) en ‘Driftwood’ (begin 2019) waren een fijne kennismaking, deden het goed op onze nationale radio’s en zorgden mee voor een prachtig concert- en festivaljaar met een uitverkochte Arenberg als orgelpunt. En nu is er de mooie nieuwe single Follow You Down.

Een band zou voor minder gaan zweven, maar niet The Calicos. Zoals wel vaker gebeurt met Humo’s Rock Rally-helden (Novastar, Admiral Freebee), neemt het zestal, onder de hoede van Tobie Speleman (o.a. Geppetto & The Whales) ruim de tijd voor songs en sound, want met minder dan een knaller van een debuutalbum nemen ze geen genoegen. Na twee jaar zijn The Calicos (incl. twee nieuwe leden) volwassen geworden.

Deze band is klaar een breed, muziekminnend publiek aan te spreken en uit te groeien tot een alternatieve popgroep die generaties kan verzoenen.

PACKS – Silvertongue

‘Alles wat goed is komt terug’, luidt een oud-Hollands spreekwoord. Of gaat nooit helemaal weg. Nineties gitaarmuziek bijvoorbeeld. PACKS combineert twee gitaarscholen tot een eigen compacte sound, de grunge en de slacker-rock. Het fuzzy Silvertongue is pas de tweede single van de band uit Toronto, maar nu al zoemt de kwalificatie ‘veelbelovend’ door de lucht.

PACKS begon als solodingetje van Madeline Link. Spelen met een ritmesectie van vlees en bloed beviel haar echter zo goed dat ze haar ZZP’ers een vast contract heeft aangeboden. Een deal bij Royal Mountain Records, dat ons eerder o.a Mac DeMarco en Alvvays bracht, maakte PACKS’ plaatje compleet. Debuutalbum verschijnt op 21 mei.

 

Ramkot – Red

Het gaat lekker qua muziek bij onze zuiderburen. Uit Vlaanderen komt de laatste tijd veel plezants, denk aan The Haunted Youth en Kids With Buns onlangs maar ook bijvoorbeeld het punterige Equal Idiots en DIRK. Nog wat harder is Ramkot, zoals de naam doet vermoeden. Ramkot is een jong Gents powertrio dat recentelijk de prestigieuze bandwedstrijd De Nieuwe Lichting heeft gewonnen met het nummer Red die je hier bij de Pinguin ook al hebt kunnen horen. Ramkot maakt ramrock zeggen ze zelf, oftewel dikke vette stoner.

Courting – Grand National

Op hun nieuwe single toont het Liverpoolse Courting zich begaan met het lot van renpaarden. Op een racetrack nabij Liverpool vindt elk jaar in april The Grand National plaats, een internationaal vermaarde handicaprace waarbij steevast talloze ongelukken gebeuren. Voor veel toeschouwers zijn de struikelende paarden en sneuvelende jockeys een attractie, maar voor Courting zanger Sean Murphy-O’Neill zijn deze wreedheden een gruwel.

De vorm waarin Courting hun pro-paarden song heeft gegoten is die van een post-punk song, een bozig gezongen gitaarnummer met weinig opsmuk en veel energie. Grand National is het titelnummer van de debuut EP van Courting met daarop naast nieuwe en vorige single Popshop! nog twee andere verse tracks.

Luwten – Sleeveless

Luwten, het muzikale project van de Nederlandse singer-songwriter en producer Tessa Douwstra, brengt op 30 april haar tweede studioalbum Draft uit.

De langspeler, waarop ze de subtiele en indringende sound in combinatie met haar warme vocals die haar zo typeren voortzet, verschijnt op het gerenommeerde Amerikaanse label Glassnote.

Met het uitbrengen van de Door EP eind vorig jaar en de singles Control, Don’t Be A Stranger en Call Me In, lichtte ze alvast een tipje van de sluier op van wat er op Draft kan worden verwacht.

De titel van de opvolger van het gelijknamige debuut uit 2018 waarmee ze in 1 klap volop in de belangstelling stond, staat voor ‘tocht’. Het is een metafoor voor het op een kier zetten van de deur en daarmee invloeden van buitenaf – in zekere mate – toe te laten.

Over de ideeën van (keuze)vrijheid en controle vertelt Tessa:

“How much of being alone is because it’s helpful? How much of being alone is because you’re afraid? Does being alone help being authentic? Or is looking for authenticity something you could or even should look for with others? I noticed I’m writing a lot about thinking versus feeling and being alone versus being together with other people. I love the idea of music as self-exploration. For the maker as well as the listener.”

Tegelijk met de albumaankondiging is haar nieuwste single Sleeveless uitgekomen.

Everything Everything – Supernormal

Weinig bands zijn zo direct herkenbaar als Everything Everything. Zodra Jonathan Higgs zijn mond opentrekt, weet je met wie je te maken hebt. Helaas is niet iedereen gecharmeerd van zijn karakteristieke stemgeluid. Higgs hoge timbre en opgewonden manier van zingen heeft bij sommigen het effect van een krijtje op een schoolbord. Haters moeten daarom maar even koffie gaan zetten of overschakelen naar een van onze andere zenders als Supernormal voorbij komt.

Hoewel zijn stem dit keer vrij diep in de mix begraven zit en zijn uithalen beperkt zijn drukt Higgs weer duidelijk zijn stempel op de nieuwe single. Gelukkig zijn er ook hele volksstammen die wel genieten van nummers als Distant Past, Kemosabe en No Reptiles.

Supernormal past prima in dit rijtje. Het eerste nieuwe nummer van de band uit Manchester sinds het vorig jaar verschenen RE-ANIMATOR album is een opgewonden, sommigen zullen zeggen hysterische smart rocksong over de rol van instinct in de manier waarop we (homo sapiens) reageren op stimuli. Typisch Everything Everything dus.