Category: Nieuwe Muziek

Hinds – The Club

Het Spaanse dames kwartet Hinds brengt op 6 april hun tweede album I Don’t Run uit. Het is de langverwachte opvolger van hun zeer goed ontvangen debuut Leave Me Alone uit 2016. Verwacht ook nu weer heerlijk nonchalante, onbevangen en aanstekelijk garage/indiepop liedjes, maar dan grootser, beter, sneller en grappiger dan hun 1e, aldus de band zelf. Voor de opnames van deze langspeler hebben ze de handen ineengeslagen met Gordon Raphael (The Strokes, Regina Spektor) en Shawn Everett (Alabama Shakes, The War On Drugs, John Legend). Nog een paar weekjes geduld en om ‘t wachten te veraangenamen heeft het viertal vandaag de video voor hun recent verschenen single The Club online gezet.

LIVEDATA 24/4 Ancienne Belgique, Brussel 25/4 Bitterzoet, Amsterdam 10/6 Best Kept Secret, Hilvarenbeek

Preoccupations – Disarray

In den beginne was er de band Vietcong, genoemd naar de Noord Vietnamese  guerrillabeweging tegen wie de Amerikanen vochten in de Vietnamoorlog. Toen bleek dat die naam een carrière in de V.S. in de weg stond kozen de Canadezen voor het meer neutrale Preoccupations.

Het in 2012 opgerichte Preoccupations is alweer toe aan hun derde album. Disarray is de derde track, die de grond vruchtbaar moet maken voor de release van de nieuwe plaat. Van de drie nieuwe nummers is Disarray de meest radiovriendelijke. Niet dat je het nummer snel ergens anders zult horen dan bij ons, maar toch. Het begint al met het intro dat je meteen de oren laat spitsen. Wat volgt is een helder gestructureerde song die wordt gedragen door in galm gedrenkte leadzang en een niet aflatende gitaarlick die in de verte wel aan R.E.M doet denken. Het nieuwe album van het kwartet uit Calgary gaat New Material heten en is uit op het moment dat je dit leest.

LIVEDATA: 10 juni Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek. 3 juli Sugar Factory, Amsterdam.

Tallest Man On Earth – An Ocean.

10 jaar geleden debuteerde Kristian Mattson als The Tallest Man On Earth. De Zweed vond weerklank tot ver buiten Scandinavië met zijn sobere Dylanesque songs over de Grote Zaken Des Levens. Waren zijn eerste releases rudimentaire producties die hem alle ruimte gaven te schitteren als zanger, op nieuwe single An Ocean heeft de Zweed ingeplugd en horen we zelfs een blazersensemble.

Maar daar blijft het ook bij. Als geen ander verstaat The Tallest Man On Earth de kunst van het weglaten. Alles draait om de singer en de song, de rest is bijzaak. Wat wel opvalt is dat Mattson minder nasaal zingt dan voorheen.

An Ocean is de eerste single van een nieuw album dat al wel een titel heeft maar nog geen releasedatum. Langspeler vijf van The Tallest Man On Earth heet When The Bird Sees The Solid Ground. In het najaar komt de sympathieke Zweed naar Nederland voor een serie concerten.

LIVEDATA: 30 september Rotterdamse Schouwburg, Rotterdam. 1 oktober De Duif, Amsterdam. 3 oktober Stadsschouwburg, Groningen.

Tony Clifton doet wat ze wil op het debuutalbum Love Nordic Women

Het zal je maar gebeuren: je doet een shoot met een fotograaf. Ze post je foto op sociale media en een viezerik, die je niet kent, zet er onder ‘Love Nordic women’. En dat terwijl je niet Noors en geen vrouw bent. Het overkwam Merlijn Breedland, gitarist van Tony Clifton. Wat doe je dan? Je kan er om lachen of huilen, of je maakt van de quote je debuutalbum. Dat laatste is wat de band deed. Aanstaande vrijdag (23 maart – Tickets Winnen?) presenteert Tony Clifton de plaat Love Nordic Women in Paradiso, met een klein beetje dank aan de viezerik.

Tekst Nadieh Bindels

Op zich kwam een vrouwenthema voor de albumtitel niet helemaal slecht uit, aangezien vrouwen een grote rol in spelen in de muziek van Tony Clifton. Mees: “De teksten gaan wel vaak over vrouwen inderdaad. We zijn mannen en denken nou eenmaal vaak aan vrouwen en hebben ermee te maken. Dan is het ook makkelijker om daar over te schrijven dan over bijvoorbeeld een oorlogssituatie. Die heb ik nog nooit meegemaakt, dus ik weet ook niet hoe dat voelt.”

Band zonder boodschap
De onderwerpen waar de band over schrijft, zijn verder ook niet moeilijk of beladen en ze voelt die behoefte ook helemaal niet. Merlijn: “We zijn niet heel erg gefocust op teksten schrijven en zijn geen band met een boodschap. We zijn niet pissed op iets of boos op de overheid. Vaak is er een woord of zin waar we op komen in de oefenruimte en dan gaan we daarmee verder. Het nummer Together is een goed voorbeeld. Het begon met dat woord en toen zijn we daarmee verder gegaan. Het gaat over ons als vrienden en over samen leuke dingen doen.” Mees: “Het is ook wel m’n favoriete nummer van het album. Als ik er naar luister, begrijp ik nog steeds niet hoe ik erop ben gekomen. De zanglijnen en van vijfkwarts- naar vierkwartsmaat, het is zomaar gebeurd.”

De drie jongens schrijven de muziek en teksten meestal samen, zonder een vaste volgorde of structuur. De ene keer begint de een met een riff, de andere keer de ander met een zanglijn of een woord. Mees: “Niets wat we maken is gepland of met voorbedachte raden. We doen maar wat.” De band doet ook vooral wat ze leuk vindt en wil zich niet binden aan een genre of een bepaalde uitstraling. Lenny: “We maken niet één genre, maar spelen waar we zin in hebben. Eerst was het meer punk-achtig. Dat is nu wat minder, maar zou zomaar terug kunnen komen. Het nummer Izzy heeft weer een oosterse vibe, ook dat moet kunnen.”

En doen wat ze zelf willen, werkt, want Tony Clifton is lekker op dreef. De band won Rob Acda Award 2017, speelde zo’n twintig shows tijdens Popronde 2017, heeft de komende tijd nog een leuk lijstje optredens gepland staan en presenteert aanstaande vrijdag dus het debuutalbum in Paradiso. Mees: “Ja, ik ben wel benieuwd hoe dat gaat worden. Meestal gaat iedereen wel flink los bij onze optredens, maar dan zit er ook al wat bier in. Ik hoop dat het publiek dat vrijdag ook doet.”

LIVEDATA 21/03 Melkweg, Amsterdam (voorprogramma bij Greta van Fleet – Sold Out) 23/03 Paradiso, Amsterdam (Album Release Show) 07/04 Timboektoe Beach, Velsen-Noord 13/04 Podium de Vorstin, Hilversum (samen met Space Ants & Tape Toy) 21/04 dB’s, Utrecht 19/05 De Zwarte Ruiter, Den Haag 05/05 Bevrijdingspop 2018, Haarlem 11/05 Altstadt, Eindhoven 01/06 Podium Gigant presents @ Rockcafé Ozzy, Apeldoorn 02/06 Eurotrash, Rotterdam

Eels – Today Is The Day

Als wil weten hoe geliefd Eels wel niet is in Nederland: de band van Mark Everett verzorgt binnenkort drie optredens , twee in TivoliVredenburg en één in Paradiso. Flinke zalen dus, maar alle concerten zijn al lang en breed uitverkocht. Eels had dus makkelijk de Ziggo Dome kunnen vullen, misschien wel twee keer. Gelukkig is er gekozen voor een intiemere ambiance. De muziek van Eels is veel maar geen massavermaak.

Ruim een kwart eeuw geleden alweer maakten we voor het eerste kennis met de muzikale hersenspinsels van de man die zich E laat noemen. Na twee soloalbums besloot E met een groep vaste begeleiders verder te gaan. Hij koos voor Eels omdat de albums dan net als zijn soloplaten in het vakje E van de platenzaak te vinden zouden zijn. Wel zo handig.

De doorbraak kwam meteen met het eerste Eels album. Beautiful Freak vormt de blauwdruk van een sound die al twaalf albums boeit. Today is The Day is single twee van het nieuwe Eels album, The Deconstruction. Op het eerste gehoor wijkt Today Is The Day nogal af van de Eels formule. Het tempo is vrolijk en de tekst opbeurend. Vandaag stop ik met zorgen maken, vanaf vandaag ben ik een ander mens zingt E zonder ironie. Maar wie hem een beetje kent, weet dat dit meer een wens is dan een voornemen.

LIVEDATA: 18 & 19 juni TivoliVredenburg, Utrecht (uitverkocht). 21 juni Paradiso, Amsterdam (uitverkocht).

Love the System – Trust in the Process

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met hier het statement van het nieuwe project van Tom Eysink Smeets, voorheen frontman van Orgaanklap.

Love the System is multi-inzetbaar: voor als je je kut voelt, wanneer de zon schijnt of wanneer je last hebt van je buurman. We willen graag dat je blij bent, maar  we vinden het ook oké als je dat niet bent. We gaan je dan afleiden hoop ik. Coolio.

Dit proberen we met een stel goede muzikanten, ik weet niet of ik dat mag zeggen over mijn eigen band, maar ik vind ze echt heel goed. Ze speelden met Fresku, Orgaanklap, Anouk en vele anderen. Poeh poeh niet de minste hoor.

Nu maken we old-sko0L rap gemixt met disco en tropische funk. Daar kwamen tijdens ons eerste optreden in Paradiso zoveel mensen naar luisteren dat het was uitverkocht. Het was dan wel de bovenzaal maar alsnog! Masterpomp! Die avond brachten we onze eerste EP in ‘zelfhulpboek-vorm’ uit: 100 Tips Om Eigenlijk Heel Blij Te Worden. Tip 100 was de downloadlink van de EP.

Dit jaar spelen we op allemaal festivals, waaronder Bevrijdingsfestival Utrecht en Oerol. Dat heeft Rob van Radar-Agency geregeld. Ook brengen we in de loop van de komende, steeds lekkerder weer wordende maanden, onze tweede EP uit. Waddup, it’s nice.

 

Blaudzun – island_

En hop daar is weer een nieuwe single van Blaudzun en ja hij is weer goed. Tien jaar geleden is het alweer dat de man die ter wereld kwam als Johannes Sigmund zijn eerste album uitbracht. Sindsdien heeft hij met ijzeren regelmaat nieuw werk uitgebracht.

Binnenkort voltooit hij zijn drieluik met de release van Jupiter 3. Van dat album verscheen eerder Hey Now als losse track, nu is ook islands_ vooruit gestuurd om de aandacht te vestigen op wat album zeven gaat worden van onze man uit Arnhem.

islands_ is Blaudzun op zijn best, een volle, bevlogen door piano aangedreven song die niet bedoeld lijkt om op te dansen, maar waarbij stilzitten geen optie is.

LIVEDATA 14/04 Ancienne Belgique, Brussel (BE) (‘s Avonds uitverkocht – middagconcert nog tickets) 19/04 TivoliVredenburg, Utrecht 20/04 Luxor Live, Arnhem 21/04 Grenswerk, Venlo 28/04 Muziekgieterij, Maastricht 18/05 Paradiso, Amsterdam 19/05 Mezz, Breda 26/05 Central Park Festival, Utrecht 02/06 Vestrock, Hulst 15/06 Pinkpop Festival, Landgraaf

Nana Adjoa: “Als je iets alleen voor jezelf houdt, bestaat het niet.”

Na jaren ‘relaxt links naast de drummer’ te hebben gestaan, heeft Nana Adjoa Effah-Bekoe zichzelf een prominentere rol toebedeeld. De 27-jarige Amsterdamse speelde in tal van bandjes (A Polaroid View, Sue the Night, Janne Schra), maar kon het bestaansrecht van haar eigen muzikale ideeën niet langer ontkennen. Inmiddels zoemt de naam van de dromerige liedjesschrijfster rond als een opgewekt mereltje in het voorjaar: vol belofte en nogal aanwezig.

Tekst LiveGuide | Daan Keijzer

En nu sta je ineens vooraan op het podium, terwijl de band jouw naam draagt. Groot verschil met de periode daarvoor?
“Het is een groot verschil, ja. Als bassist heb ik aardig veel ervaring in verschillende bandjes en stond ik altijd relaxt links naast de drummer. Op die positie kon ik de shows haast met mijn ogen dicht spelen. Nu sta ik vooraan en dat is wennen geblazen. Het klinkt heel simpel, maar als ik mij nu omdraai richting de band dan sluit ik mij af van het publiek. Dat soort kleine dingen maken optredens als frontvrouw een nieuwe wereld, en dat maakt het juist zo leuk. Maar niet alleen de positie op het podium is veranderd. Tijdens interviews en shows gaat het nu vaker over mijzelf. Als bassist kon ik alles rustig van een afstandje waarnemen en af en toe een beetje bijsturen. Nu ben ik letterlijk de hele tijd met de band bezig, omdat het lastig is afstand van jezelf te nemen.”

Klinkt behoorlijk stressy allemaal…
“Nou, voor de Down at the Root-tour ben ik best gespannen. Het is alsof mijn hoofd op het hakblok ligt. Ik ben ontzettend benieuwd wat voor gevoel ik de mensen kan meegeven tijdens die shows. Het liefst wil ik mijzelf alleen muzikaal centraal stellen. De stereotypen rondom singer-songwriters die vertellen waar het liedje over gaat en waarom ze het geschreven hebben, mijd ik. Ik laat de muziek liever voor zichzelf spreken.”

Het heeft wel eventjes geduurd voordat je je eigen muziek voor zichzelf liet spreken. Hoe dat zo?
“Met muziek maken en schrijven startte ik gelijktijdig. Alleen gebeurde het schrijven achter de schermen en het maken in de realiteit. En met achter de schermen bedoel ik ook echt volledig afgesloten van de buitenwereld. Zelfs mijn zusje had nog nooit iets van mijzelf gehoord. Achteraf best een gek idee. De drang om met mijn eigen muziek ook daadwerkelijk iets te doen, is geleidelijk ontstaan. Dat begon een jaar of vier geleden. In de bandjes schreef ik steeds vaker mee waardoor mijn stem vaker werd gehoord. Daardoor begon ik mij comfortabeler te voelen met mijn eigen ideeën. Uiteindelijk besloot ik mijzelf een duwtje in de rug te geven en een band te zoeken voor het vele werk dat ik al had geschreven. Ik dacht: ik kan wel compromissen blijven sluiten met mijn bandleden, maar mijn eigen werk heeft pas bestaansrecht als ik het ook echt de wereld in stuur. Als je het alleen voor jezelf houdt, bestaat het niet.”

En nu heeft iedereen het ineens over je!
“Het is iets geks, die zogenaamde ‘buzz’. Rond Noorderslag was die flink aanwezig, maar ik had zelf niet echt door dat ik van tevoren zoveel genoemd werd. Ik durf niet te zeggen waar het precies vandaan kwam. Ik denk dat mond-tot-mondreclame de belangrijkste drijfveer achter de ophef is. Blijkbaar heb ik een praatgrage persoonlijke kring om mij heen verzameld.”

Tot slot: is perfectionisme de reden voor de lange tijd die het kost voordat we nieuwe nummers van jou kunnen beluisteren?
“Het trage uitbrengen van mijn nummers is een bewuste strategie. Aangezien er tegenwoordig geen regels meer zijn over wanneer en hoe vaak je muziek moet uitbrengen, wilde ik daar mijn tijd voor nemen. Het is een open speelveld geworden. Ik hou ervan om lang na te denken over het schrijven, maken en spelen van mijn muziek. Ik wil duidelijk laten zien dat ik niet zomaar wat doe. Daarin zien sommige mensen een vorm van perfectionisme, maar dat gaat naar mijn idee te ver. Het heeft nogal een negatieve klank. Alsof ik een of andere control freak ben.”

LIVEDATA 31/03 Simplon, Groningen 02/04 Paradiso, Amsterdam 04/04 Hedon, Zwolle 05/04 Rotown, Rotterdam 12/04 EKKO, Utrecht 27/04 Oranjepop, Nijmegen 26/05 Dauwpop, Hellendoorn 25-27/05 Sniester Festival, Den Haag 08-10/06 Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek

Klinkt als: een zwoele slow-coffee die na lang wachten in een thermoskan eindelijk haar warmte en aroma’s mag prijsgeven

—

LiveGuideHet kan verkeren bij concert- en festivalkrant LiveGuide. Hebben ze eerst Kendrick Lamar op de cover staan, prijkt een maand later doodleuk de kop van Tom Smith op het voorblad. Maar deze overgang mag dan als water en vuur zijn: ook Editors levert weer een pomper van een coverstory op.

De nieuwe LiveGuide, het krantje waarvan de 39e editie vanaf vandaag gratis te verkrijgen is op ruim 500 locaties in Nederland. Onder meer bij popzalen als TivoliVredenburg, Melkweg, 013, De Oosterpoort en Muziekgieterij.

Dronken Alex Kapranos
Waar met Tom Smith en gitarist Justin Lockey uitgebreid wordt gesproken over hoe verdomde gewelddadig de mannen van Editors zelf wel niet zijn, heeft ook het interview met Franz Ferdinand een agressief tintje. Alex Kapranos biecht namelijk op hoe hij een keer in een dronken bui iemand het gevecht gaf waar hij om vroeg. “Ze willen met een artiest vechten, zodat ze tegen hun maten kunnen zeggen dat ze een bekende zanger hebben geslagen.”

Zwarte Cross, Camp Moonrise en Nana Adjoa
Stukken vriendelijker gaat het eraan toe in gesprek met Pieter Holkenborg van de Zwarte Cross, die uitlegt waarom het festival toch in vredesnaam begint met een hiphopweide… Ook leuk: LiveGuide laat de directeur van het nieuwe festival Camp Moonrise drie fijne albums tippen en spreekt Nana Adjoa (A Polaroid View, Sue the Night, Janne Schra) over haar besluit om haar eigen hoofd op het hakblok te leggen door het solopad te kiezen.

Tusky, Khalid, Dream Wife, Rosemary & Garlic, The Game en Avatar
Verder nog: de rider van de kersverse punkrockhype Tusky, de zwembadavonturen van riot grrrl-dames Dream Wife, een ode aan Khalid door zijn grootste fan Aïcha, een quiz waarin wordt getest wat Rosemary & Garlic weet van hiphopsuperster The Game en bizar geouwehoer van de Zweedse metalhead Johannes Eckerström, die met zijn band Avatar in het koninkrijk van hun almachtige gitarist leeft. “Het is het land van je wildste dromen en al je heavymetalfantasieën.”