Nothing But Thieves – Broken Machine

De zaak Nothing But Thieves. Twee jaar geleden mochten wij Nothing But Thieves introduceren bij het Nederlandse publiek, middels een eerste optreden in het land op ons Pinguins In Paradiso-festival. De band had toen nog maar een paar singles uit, waaronder oud-IJsbreker Wake Up Call en Ban All The Music. Het Nederlandse podiumdebuut van de Britten maakte op alle aanwezigen grote indruk. De algemene mening was dat Nothing But Thieves het best wel eens ver zou kunnen komen.

Dat de band twee jaar later de AFAS Live zou uitverkopen had niemand durven dromen, zeker de band niet. Maar dat is dus precies wat er aan de hand is. De populariteit in Nederland van Nothing But Thieves heeft in korte tijd grote vormen aangenomen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we even het idee kregen dat we de band zouden kwijtraken, niet omdat ze een van de grootste zalen van ons land uitverkopen, maar vanwege de single Sorry.  Sorry is wat ons betreft op het randje, meer kitsch dan kunst zeg maar. Meer 3FM dan Pinguin Radio. Het was dan ook met enige reserve dat we nieuwe single, Broken Machines aanklikten. Opgelucht haalden we adem! Broken Machines, het titelnummer van het nieuwe, tweede album ontbeert misschien de urgentie van Tripswitch en Wake Up Call, maar maakt dat ruimschoots goed met vernuft en verrassing. De nieuwe single is een lekker raar plaatje, dat laat horen dat Nothing But Thieves ondanks het snelle succes prettig gestoord is gebleven. En gelukkig maar. ‘Normale’ acts zijn er zat.

 

LIVEDATA 23/11 Botanique, Brussel (sold out) 24/11 AFAS Live, Amsterdam (sold out)

St Vincent – Los Ageless

Annie Clarke, beter bekend als St Vincent is een artiest met de nadruk op art. Dat wil zeggen dat ze constant op zoek is naar nieuwe manieren om haar gedachten en gevoelens vorm te geven in een song. In de praktijk betekent dat dat ze per album een ander pad bewandelt. Platenmaatschappijen zijn nooit zo gek op experimenterende acts, maar fans des te meer. Daarnaast geldt ook voor een artiest dat stilstand achteruitgang is.

Los Ageless is de tweede single van het vijfde album van St Vincent. Dat is inclusief de plaat die ze maakte met geestverwant David Byrne, de voormalige aanvoerder van Talking Heads. Het is niet ondenkbaar dat St Vincents nieuwe richting mede ingegeven is door een hang naar erkenning om niet te zeggen populariteit. Ze maakt haar nieuwe album, Masseducation namelijk samen met Jack Antonoff van de band Fun, een gewilde schrijfpartner/producer, die mede verantwoordelijk is voor het succes van Taylor Swift, Lorde en Sia en talloze andere Pinguinvreemde hitparadepaardjes. Los Ageless is dan ook een van de meer toegankelijke tracks van St Vincent. Denk echter niet dat ze iets van haar gekte of integriteit heeft ingeleverd. Het nieuwe album van St Vincent is weer een experiment, dat afgaande op de singles New York en Los Ageless alle kans van slagen heeft.

LIVEDATUM 23/10 Ancienne Belgique, Brussel 27/10 TivoliVredenburg, Utrecht

Depeche Mode – Cover Me

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Cover Me van Depeche Mode, afkomstig van succesalbum Spirit dat een halfjaar geleden verscheen. De regisseur van de videoclip is niemand minder dan Anton Corbijn.

Het is natuurlijk niet voor het eerst dat de Nederlandse fotograaf Corbijn een clip van Depeche Mode regisseert. Hij werkt al zo’n 30 jaar samen met Depeche Mode. In het verleden was hij al de bedenker van de clips bij vele andere klassiekers, waaronder Enjoy The Silence, Personal Jesus, Never Let Me Down Again en Strangelove. 

LIVEDATA 26/11 Sportpaleis, Antwerpen 13/01 Ziggo Dome, Amsterdam

Warhaus – Mad World

Goed nieuws en mogelijk slecht nieuws voor fans van Balthazar. Eerst het goede nieuws, er is een nieuwe single van Warhaus, de band van Balthazar-erelid Maarten Devoldere. Mad World is de voorloper van een nieuw album van Warhaus. Het lijkt er dus op dat het sabbatical van Devoldere met één album wordt verlengd. De herstart van Balthazar zal daarom waarschijnlijk worden uitgesteld en daar zal niet iedere fan even blij mee zal zijn.

Album twee van Warhaus komt nog geen jaar na het debuut, Devoldere zit dus duidelijk in een swing. Met Mad World bouwt hij voort op de sound van het We Fucked A Flame Into Being-album, warme, grootstedelijke luistermuziek met een lichte beat geserveerd op een bed van synthesizers en gezongen in een aan Leonard en Lou refererende praatzang stijl. Een ander teken dat Devoldere nog niet de behoefte voelt op het nest terug te keren is het feit dat hij de tour van Warhaus voor onbepaalde tijd heeft verlengd. Het naar de band vernoemde nieuwe album verschijnt al op 13 oktober.

LIVEDATA 9/11 Paradiso Noord, Amsterdam 10/11 Vera, Groningen 17/11 Annabel, Rotterdam 18/11 TivoliVredenburg, Utrecht

OWEL – All I’ll Ever Know

Kort door de bocht zou je OWEL kunnen typeren al een stel Muse-fans uit New Jersey. Net als hun Britse helden schuwt OWEL het grote gebaar niet.

Single All I’ll Ever Know is een ambitieus werkje van dik zes minuten vol tempowisselingen, waarin zanger Jay Sakong tussen een haag van gitaren en een vet orgel laat horen hoe makkelijk hij van hard naar zacht schakelt en van zijn gewone stem naar falset. Wat een strot heeft die gast! De single blijkt representatief voor het recente, tweede album van OWEL, Dear Me. Een punt van kritiek zou kunnen zijn dat OWEL nog iets te veel afkijkt, maar de band had slechtere voorbeelden kunnen kiezen en maakt veel goed met hun onbeschaamde bombast en dijk van een zanger.

Festival van de Week: Indiestadt 2017 @ Paradiso, Amsterdam

IndiestadtEr zijn niet veel festivals waarvan de naam de lading zo goed dekt als Indiestadt. Nieuwsgierige muziekliefhebbers kunnen woensdag 20, donderdag 21, vrijdag 22 september en zaterdag 23 september terecht in Paradiso om de mooiste indiebands te (her)ontdekken tijdens minifestival Indiestadt.

De 2017 editie van het alternatieve rockfestijn in Amsterdam biedt weer een keur aan onafhankelijke, progressieve en non-commerciële acts. Plaats van delict is de internationaal vermaarde rocktempel Paradiso. Indiestadt is een ontdekkingsfestival, daarom zal niet bij alle namen een belletje gaan rinkelen.

Bedoeling is ook dat je je laat verassen en overtuigen door bijv. het Australische paddopop-trio The Babe Rainbow, het Noorse powerpopkwartet Sløtface of de Amsterdam barokpunkband Bartek.

Er staat echter ook aan aantal bands op het programma, die al wel bekend en bemind zijn – zeker bij het Pinguin publiek- zoals Portugal. The Man, Everything Everything en Ducktails. Speciale vermelding verdient de komst van Shriekback, een -we mogen wel zeggen legendarische- new wave band uit de jaren 80.

Er zijn dagkaarten te koop voor Indiestadt. Wie meerdere dagen wil gaan, kan het beste een Indiestadtpas aanschaffen. Informatie over wie, wat ,waar en wanneer, plus tickets vind je op paradiso.nl.

De Bazz op de Buzz indiestadt special is te horen op zaterdag 16/09 tussen 19:00 en 21:00 uur. En wordt herhaald op donderdag van 22:00 tot 24:00 uur.

Onderstaande tracks zijn toegevoegd aan onze reguliere playlist.

  1. Place To Bury Strangers – So Far Away
  2. Elephant Stone – Love The Sinner, Hate The Sin
  3. Beach Fossils – This Year
  4. Sløtface – Pitted
  5. The Black Angels – Don’t Play With Guns
  6. BARTEK – 22
  7. Clap Your Hands Say Yeah – Only Run
  8. Close Talker – For the Sun
  9. Portugal. The Man – Purple, Yellow, Red and Blue
  10. Theme Park – Jamaica
  11. Palm – Walkie Talkie
  12. Loney Dear – I Am John
  13. Jen Cloher – Regional Echo
  14. The Babe Rainbow – Peace Blossom Boogy
  15. Everything Everything – Distant Past
  16. Chase City – Surrounded
  17. Trevor Sensor – Satan’s Man
  18. Joan – Love Somebody Like You
  19. The Crookes – Backstreet Lovers
  20. Shriekback – All Lined Up
  21. FEET – Petty Thieving
  22. Gold Class – Twist In The Dark
  23. Ducktails – Letter Of Intent
  24. Portugal. The Man – Feel It Still
  25. The Black Angels – Currency

The National – Day I Die

The National is een geval apart. De band uit Brooklyn debuteert in 2001 heel veel belovend en presteert per plaat beter. Na album twee kunnen ze hun baan opzeggen en full time muziek gaan maken. Het zal echter nog even duren voordat er echt sprake is van een doorbraak. Die komt pas in 2013 met album zes, Trouble You Will Find Me, hun meest recente.

The National is dus toe aan dat moeilijke zevende album. Is de piek bereikt of zit er nog meer in? De nieuwe plaat, Sleep Well Beast is nog maar net uit, maar we kunnen nu al wel vaststellen dat er nog steeds rek zit in de band, zowel artistiek als commercieel.

Recensenten komen superlatieven tekort, de nieuwe singles worden miljoenen keren aangeklikt op de streamingsdiensten en de clips trekken heel veel bekijks op YouTube. Ter illustratie van de populariteit van de New Yorkers momenteel in ons land, The National staat volgende maand in de AFAS Live. Tweemaal.

Op zich is dit allemaal best bijzonder, want er zijn niet veel bands met zo’n carrièreverloop, maar wat The National echt tot een geval apart maakt, is dat de band dit eclatante succes heeft bereikt met wat je toch wel stemmige muziek mag noemen. Ook nieuwe single, Day I Die (de titel alleen al) is absoluut ongeschikt voor feesten en partijen. De meeste acts die in de AFAS Live staan bieden wel wat luchtiger vermaak dan de band van de gebroeders Dessner, Devendorff en Matt Berninger. En hebben vaak een kortere adem.

LIVEDATA: 25 & 26/10 AFAS Live, Amsterdam 31/10 & 02/11 Palais Des Beaux-Arts, Brussel

10 Years – Novacaine

Sinds 1999 timmeren ze aan de weg, de mannen van de alternatieve metalformatie 10 Years, afkomstig uit Knoxville, Tennessee. Productieve club, met reeds acht albums op hun conto. Dit jaar verscheen (How To Live) As Ghosts en daarvan is het Breekijzer van deze week afkomstig.

Novacaine is een verslavende song, die subiet op repeat gaat en die acuut in je kop zit en je in no time kunt meebrullen. Doe maar eens, want het is heerlijk. Het lucht zo op. Novacaine heeft een stevige tekst, die wel past bij de opzwepende song.

With dirt on your knees and blood in your teeth
You want life to lead you to believe in something
But it’s coming
Oh oh, the numbing
So we dive on in to the deeper end
For a blissful kiss from Judas’ lips
But it’s coming
Oh yeah, the numbing

Super novacaine
You’re dead as dead can be
You won’t feel a thing
Sleepwalking
You’re dead as dead can be
You won’t feel a thing

Er was twee jaar terug even paniek in de tent trouwens, bij 10 Years, nadat beide gitaristen, Brian Vodinh en Matt Wantland er de brui aan gaven, na het verschijnen van From Birth to Burial. Een titel die zanger Jesse Hasek bewust aan de plaat gaf, ervan overtuigd dat het de zwanenzang zou zijn van zijn geesteskind. Maar de mannen keerden terug op hun schreden, zeiden “Hallo, hier zijn we weer”, en zie nou eens: Novacaine is een van de sterkste songs die zijn verschenen van 10 Years.

Momenteel toert de band door Amerika. Vooralsnog staat Europa nog niet op de planning. Maar geduld is een schone zaak.

Manchester Orchestra – The Grocery

Het is niet uit armoede dat we weer een track van het nieuwe album van Manchester Orchestra tot IJsbreker hebben gebombardeerd, maar uit enthousiasme. De Amerikanen hebben met A Black Mile To The Surface een plaat gemaakt die we warm aanbevelen aan iedereen die zijn indierock graag een beetje slim, melodieus en geëngageerd heeft. Liefde voor rootsmuziek helpt ook, net als belangstelling voor de muziekscene van de stad waarnaar Manchester Orchestra zich heeft vernoemd.

De band nam die naam oorspronkelijk aan om te getuigen van hun waardering voor Mancunian bands als Joy Division, The Smiths en Oasis. In de loop van zes albums heeft Manchester Orchestra zich echter langzaam losgeweekt van de oorspronkelijke bron en zich ontwikkeld richting ingetogen neo-americana à la The National en My Morning Jacket.

Op The Grocery refereert Manchester Orchestra aan hun oude sound. Net als The Gold en The Alien is de nieuwe single een stemmig, meerstemmig gezongen, midtempo nummer, maar waar die songs ongeschonden de finish halen, wordt er in The Grocery af en toe ingebroken door een paar zware gitaren, en hoor je de hard rockende band van weleer weer. Het effect is zeer overtuigend; countryrock met de nadruk op rock. Het regent de laatste tijd goede albums van grote bands, daardoor raakt de rest een beetje ondergesneeuwd. Het zou zonde zijn als Manchester Orchestra een van de slachtoffers wordt. Vandaar dat we na The Gold nu ook The Grocery steunen, met alle middelen die we hebben.

LIVEDATA: 01/11 VK, Brussel 02/11 Melkweg, Amsterdam.